June snow

ขอบคุณ​สำหรับ​การ​ติดตาม​อ่าน​และ​คอมเมนท์​นะคะ​ อ่านฟรี​ไม่ติด​เหรียญ​จ้า​😊😊

59. ไม่​ไหว​แล้ว​ มันเจ็บ​ (เสกต่อ) NC 20+

ชื่อตอน : 59. ไม่​ไหว​แล้ว​ มันเจ็บ​ (เสกต่อ) NC 20+

คำค้น : เสก​ต่อ​

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 20.9k

ความคิดเห็น : 35

ปรับปรุงล่าสุด : 07 ก.ค. 2562 12:10 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 700
× 0
× 0
แชร์ :
59. ไม่​ไหว​แล้ว​ มันเจ็บ​ (เสกต่อ) NC 20+
แบบอักษร

เสก Part

" เอ่อ กินที่นี่ได้มั้ย? " เป็นต่อหันมาถามผมหลังจากที่เดินมาจากหอพักของต่อเกือบ10นาที เนื่องจากดึกแล้วร้านค้าร้านอาหารจึงปิดหมด เหลือแค่ร้านอาหารตามสั่งที่ขายถึงเช้าหรือที่เรียกว่าร้านอาหารโต้รุ่ง ผมไล่สายตามองรอบร้านมีคนแค่4 คน คนไม่เยอะดี

ผมจึงพยักหน้าเป็นคำตอบ และเดินไปนั่งลงโต๊ะที่ว่างอยู่

เด็กหนุ่มวัยรุ่นหน้าใสอายุราวๆ 17ปี เดินเอาเมนูมาวาง และส่งยิ้มหวานมาที่ผม

" พี่ต่อใครอะหล่อมากๆแฟนพี่ต่อเหรอ " เด็กหนุ่มคนนั้นกระซิบถามเป็นต่อซึ่งผมได้ยินชัดเจนทุกคำ เด็กนั่นรู้จักเป็นต่อ?

" ไม่ใช่เป็นแฟน แต่เป็น พะ เพื่อนพี่  " เป็นต่อตอบทำท่าทางเลิ่กลั่ก เหมือนกำลังโกหกอยู่ ท่าทางแบบนั้นใครเค้าจะเชื่อ เด็กป.2ยังดูออก ผมยิ้มหลุดยิ้มออกมา

" อ๋อเพื่อนพี่ต่อแต่ละคนนี่หล่อๆทั้งนั้นเลยเนาะ "

เด็กหนุ่มนั่นพูดแล้วส่งยิ้มมาที่ผมอีกครั้งและเดินออกไปทำหน้าที่ของตัวเองต่อ

แต่ละคนงั้นเหรอ แสดงว่า พาผู้ชายมาบ่อยล่ะสิ

ผมมองเป็นต่อที่กำลังทำหน้าเจื่อนๆอยู่

" ทะ ทำไมไม่บอกไปว่าไม่ใช่แฟนแต่เป็น ผะ ผะ....ผัว "  ผมเอนตัวกระซิบโดยเน้นเสียงที่คำสุดท้าย

" ไอ้พี่เสก!" เป็นต่อเรียกชื่อผมเสียงดังหน้าบูดบึ้งส่งสายตาเข้มมาที่ผม โกรธแฮะ !  ก็เป็นเรื่องจริงไม่เห็นต้องโกรธขนาดนั้น ถ้าตามกฏธรรมชาติของผัวเมียตำแหน่งที่ผมอยู่ ยังไงผมก็ได้สถานะนั้นอยู่ดี

" จะกินอะไร " เป็นต่อปรับสีหน้า ถามผมด้วยเสียงห้วนๆ

" ข้าวผัด " ผมตอบ เป็นต่อมองหน้าผมนิดนึงและลุกเดินเอารายการอาหารไปส่ง แล้วเดินกลับมานั่งที่เดิม

" ทำไมถึง ชอบกินแต่ข้าวผัด " เป็นต่อถามเพราะมื้อเที่ยงผมที่ทำงานผมจะสั่งแต่ข้าวผัด

" คงเป็นเพราะมีข้าวอยู่ในนั้นมั่ง " ผมตอบพลางจ้องมองสำรวจใบหน้าของต่อ นัยน์ตาเรียว ริมฝีปากบาง จมูกโด่งรั้นๆเหมือนคนดื้อไฝสองเม็ดอยู่ที่ใบหน้าทำให้มีเสน่ห์แปลกๆเป็นต่อไม่ใช่ผู้ชายหล่อคมและก็ไม่ได้หน้าสวยหวานเหมือนกับสเป็คเกย์รุกทั่วไปแต่ก็มีเสน่ห์ในตัวเอง

มองยังไงก็ผู้ชายว่ะ   แถมยังเป็นผู้ชายที่ผมสารภาพออกไปว่าชอบอีก

ผมกำลังเดินเข้าป่าเดียวกันตามหลังไอ้นนกับไอ้กร อย่างนั้นหรือ  ทั้งที่ก่อนหน้านี้ ผมเคยพูดว่าไอ้กร...

" สำหรับกูเรื่องsex ยังไงก็ต้องเป็นผู้หญิงว่ะผู้ชายคงไม่ไหวส่วนเว้าส่วนโค้งก็ไม่มี "

ไม่คิดว่าวันนี้ผมจะกลืนน้ำลายตัวเองเฮือกใหญ่ น่าขายหน้าชะมัดเลย   หวังว่าไอ้กรคงไม่ใช่คนที่พูดมากนะ...

" คำพูดอะไร เข้าใจยาก " เป็นต่อบอกและเบือนหน้าหนีหลบ สายตาผมที่มองอยู่

" นายทำกับข้าวเป็นมั้ย " ผมถาม ด้วยความอยากรู้เพราะว่าผู้ชายบางคนก็ทำกับข้าวเป็นแถมอร่อยด้วยพลางคิดถึงผู้ชายอีกคนที่เพรียบพร้อมทุกอย่างคือ  ไอ้กร เป็นผู้ชายคนเดียวในกลุ่มที่ทำกับข้าวเป็นและอร่อยทุกอย่าง

" ทำได้แต่อาหารง่ายๆ " เป็นต่อตอบ ผมพยักหน้ารับรู้

" แล้วข้าวผัดล่ะ "

" ก็ต้องทำเป็นอยู่เเล้ว แต่จะอร่อยนั่นก็อีกเรื่อง "

เป็นต่อบอกหันหน้าหนีไปทางอื่นผมรู้สึกว่าเป็นต่อไม่สบตาผมเลยหรือเพราะว่าเรื่องที่ผมบอกว่าชอบออกไป เมื่อชั่วโมงก่อนหน้านี้

ส่วนเรื่องความรู้สึกของเป็นต่อ ผมเองก็ไม่อยากจะคิดเข้าข้างตัวเองเลยเพราะว่าหลายอย่างมันยังไม่ชัดเจนผมขอแค่ได้อยู่ใกล้ๆเรียนรู้กันไปวันข้างหน้าถ้าเกิดมันเป็นความรักจริงๆผมไม่มีทางปล่อยให้เป็นต่อไปเป็นของคนอื่นแน่ๆตอนนี้ผมกำลังทำทุกอย่างให้มันดีขึ้น ถึงแม้จะใช้วิธีการที่มันอ้อมค้อมไปหน่อยก็เถอะ....

" ยังไงก็ต้องหาโอกาสชิม ลิ้มลองฝีมือของนายซะหน่อยแล้ว " ผมบอกยิ้ม

" แล้ว คุณล่ะทำอาหารอะไรได้มั่ง  " เป็นต่อถาม ด้วยคำสุภาพ

" ต้มไข่สุก และรสชาติดีด้วย " ผมตอบด้วยท่าทีภูมิใจ

" ช่างกล้า พูดออกมานะ " เป็นต่อบอก

" กล้า กว่านี้ก็พูดออกมาแล้วนี่ "  ผมตอบหน้าตาเฉยเป็นต่อทำหน้างงๆ

" กล้า อะไร?"  เป็นต่อถาม

" ก็บอกว่าชอบไง " ผมตอบ เป็นต่อทำตาโตเหมือนเพิ่งนึกได้ว่าผมพูดเรื่องอะไร จากนั้นก็เบือนหน้าหนีเอามือลูบต้นคอตัวเอง

" แล้วชอบตอบมั้ย "  ผมลองถามแหย่เล่น

" ไอ้พี่เสก! " เป็นต่อเบิกตากว้างแสดงท่าทีตกใจก่อนจะปรับสีหน้าให้นิ่ง

" ไอ้พี่เสก อีกแล้ว " ผมบ่นออกมาด้วยท่าทีไม่จริงจัง เป็นต่อชอบเรียกผมเวลาที่ผมทำอะไรไม่สบอารมณ์และคำว่า ไอ้เสก หรือมึง กูก็จะหลุดออกมาก็ต่อเมื่อผมทำเรื่องให้ไม่พอใจสุดๆ

ผมเพิ่งเข้าใจคำเรียกพวกนี้เมื่อเร็วๆนี้

แล้วข้าวผัด2จานก็ถูกวางลงตรงหน้าผมเป็นต่อหยิบช้อนส้อมขึ้นมาเช็ดทำความสะอาดแล้วยื่นส่งให้แล้วใช้ช้อนของตัวเองตักผักและมะเขือเทศออกแล้วเลื่อนจานข้าวผัดมาให้ผม

" รู้ใจจัง แบบนี้หลงตายเลย "  ผมพึมพำออกมาแล้วส่งรอยยิ้มหวานบาดใจไปให้

" บ้า พูดอะไรเสี่ยว "  เป็นต่อพูดแล้วแสดงท่าทีเขินอายก้มหน้าลงกินข้าว

ผู้ชายก็มีมุมใส่ใจ เรื่องรายละเอียดเล็กๆน้อยๆแบบนี้ด้วยหรือ

ไม่เคยเจอเคยรู้เลยแฮะ  จำได้ว่าคบกับเพื่อนผู้ชายมาไม่เคยมีใครเช็ดช้อนส้อมให้เขี่ยผักออกจากจานให้เป็นต่อนายเป็นผู้ชายแบบไหนกันนะ  ผมคิดแล้วยิ้มออกมา แล้วก็ลงมือจัดการอาหารตรงหน้าด้วยความหิวพลางคิดถึงคำที่ผมพูดออกมาเมื่อกี้

หลงตายเลย   พูดออกมาได้ไงวะ ผมคิดแบบไม่เชื่อตัวเองรู้ไปถึงไหนอายไปถึงนั่นไอ้เสกเอ้ย!

ต่อ Part

หลังจากที่ผมกับไอ้พี่เสกกินข้าวเสร็จ เดินมาถึงห้องของผม   ร่างสูงก็บอกว่า

" วันนี้จะค้างที่นี่นะ " แล้วก็หยิบผ้าขนหนูเดินเข้าห้องน้ำไป ขณะที่ผมยังยืนทำหน้าเอ๋ออยู่สติผมเหมือนล่องลอยไปไกลแสนไกล ตั้งแต่ที่ไอ้พี่เสกบอกว่าชอบ ผม ชอบแบบไหน?  ผมจึงแอบโทรไปปรึกษาชินเพื่อขอคำแนะนำ เพราะผมคิดอะไรไม่ออกจริงๆ

อยู่ๆผู้ชายที่ผมแอบชอบก็มาบอกว่าชอบ เป็นใครก็ไปไม่เป็นเหมือนกัน และชินก็พูดว่า

" ถึงจะเป็นแค่คำว่าชอบ แต่สำหรับผู้ชายคนนึงคงจะต้องอาศัยความกล้ามากที่จะพูดมันออกมา "

แต่ถ้าเป็นไอ้พี่เสกพูดผมควรจะเชื่อถือได้เเค่ไหน

ผมแอบรู้มาจากพี่กิ่งแฟนเก่าไอ้พี่เสกสมัยเรียน

ซึ่งพี่กิ่งเป็นดาวคณะและรู้จักสนิทสนมกับบีมนั่นทำให้ผมได้รู้เรื่องพี่เสกมาบ้าง

" เค้าเป็นคนบอกรักบอกชอบได้ง่ายแต่ให้จริงจังคงยากเพราะว่าเค้าไม่รู้ถึงวิธีการที่จะเเสดงออกด้วยซ้ำสุดท้ายเราก็ต้องจบแต่พี่ไม่เสียใจนะเพราะว่าช่วงเวลาที่คบกันเค้าก็ทำให้พี่มีความสุข  "

พี่กิ่งพูดทำตาลอยคงหมายถึงเรื่องเเเบบนั้นหรือเปล่านะ ผมยอมรับว่าไอ้พี่เสกเก่งเเละช่ำชองเรื่องแบบนั้นมากเพราะขนาดผมเป็นผู้ชายผมยังรู้สึกดีขนาดนี้ถ้าเป็นผู้หญิงล่ะร่างกายที่ธรรมชาติสร้างมาให้มีส่วนเว้าส่วนโค้ง... เห้อผมคิดเยอะไปมั้ยนะ

" อย่าคิดเยอะพี่ ให้ในสิ่งที่เค้าต้องการถ้าตัวพี่เองก็ต้องการแค่นั้นก็พอสำหรับความสัมพันธ์ของผู้ชายชายบางทีมันก็ไม่ชัดเจนหรอกครับ " ชินแนะนำ

ไม่ควรถาม ว่าเราเป็นอะไรกันในตอนนี้สินะ

เห้อ!  ผมถอนหายใจออกมาพลางนึกถึงคำพูดไอ้พี่เสกตอนที่ผมเดินเข้ามาอาบน้ำ

" อาบให้สะอาด "

ทำให้ผมอาบน้ำขัดผิว ตัวเองเกือบ30นาที เดินออกจากห้องน้ำมาใส่เสื้อผ้าเรียบร้อย มองไอ้พี่เสกที่นอนเอนตัวพิงหัวเตียงทำหน้ายุ่งกับมือถือตัวเองอยู่ ผมจึงทิ้งตัวนอนลงข้างๆ ไม่ถาม ไม่เอ่ยอะไร

แล้วไอ้พี่เสกก็ยื่นมือถือส่งมาให้ผม

" อะ จองตั๋วเครื่องบินให้หน่อยวันเวลาตามที่ลงไว้มือถือมันเล็กพิมพ์ไม่ถนัด "

ไอ้พี่เสกพูดออกคำสั่งด้วยท่าทีหงุดหงิดคงเพราะหน้าจอมือถือที่ดูเล็กกว่ามือใหญ่จึงใช้งานได้ไม่ถนัด

ผมอ่านดูแล้วเป็นเที่ยวบินไปกลับกรุงเทพภูเก็ตผมรู้ว่าไอ้พี่เสกทำงานเป็นผู้จัดการของโรงเเรมซึ่งผมได้ข่าวมาว่าที่นั่นคู่แข่งทางธุรกิจเยอะ และผมก็ไม่ได้บอกเรื่องที่ผมได้เป็นเลขาท่านประธานและไอ้พี่เสกเองก็ไม่ได้ถามผมเกี่ยวกับงานเลยก็แปลกดีทั้งที่ไม่ได้คุยกันเจอกันเป็นเดือนแต่กลับไม่ถามถึงเรื่องราวที่ผ่านมาในแต่ละวันของกันเลย

" ระ เรียบ เรียบร้อยแล้ว " ผมบอกเสียงสั่น

เมื่อมือใหญ่ที่ว่างอยู่ของร่างสูงก็เริ่มลูบเลื่อนแถวหน้าท้องผมใบหน้าคมก็ซุกลงแถวซอกคอผมปล่อยลมหายใจร้อนผ่าวเป่ารดและตามด้วยจุมพิตร้อนไล่ลงมา ทำให้ผมขนลุกซู่ เสียววาบไปทั่วร่าง มือไม้สั่น เกือบทำมือถือหลุดมือ

“อ๊ะ! "  ผมหลุดเสียงครางเมื่อนิ้วเรียวคีบคลึงยอดอกผมไปมาแล้วไล่มือลงไปล้วงเข้าไปในกางเกงผ้าของผมลูบไล้ส่วนกลางลำตัวผมผ่านชั้นใน เหมือนปลุกให้มันตื่น

" จะใส่ทำไม เดี๋ยวก็ได้ถอด " เสียงทุ้มพึมพำอยู่แถวๆลำคอผมมือหนาจึงหยิบมือถือออกจากมือผมเเล้วโยนลงที่นอนอย่างแรง

" ไม่ไหวแล้วว่ะ ทำนะ " ร่างสูงบอกแกมขอ เหมือนเป็นคนมีมารยาท แล้วรีบจัดการถอดเสื้อผ้าตัวเองอย่างเร็ว

บ้า จับจนตั้งขนาดนี้เเล้ว เพิ่งจะมาขอผมคิดไม่พูดอะไรออกมาหลับตาลงแล้วปล่อยให้ไอ้พี่เสกจัดการกับเสื้อผ้าผมจนเหลือแต่ร่างเปลือย แสงจากโคมไฟหัวเตียงส่องมาทำให้ผมเอื้อมมือไปหวังจะปิดไฟแต่ก็ถูกมือหนารั้งไว้

" ขอแค่วันนี้ต่อฉันอยากเห็นหน้านาย "

คำพูดหวานชวนเลื่อนนั่นเหมือนปลอบประโลมให้ผมยินยอมทำตาม

ผมรู้สึกว่าใจตัวเองเต้นรัวเเรงกว่าเดิม ถึงช่วงเวลาที่ผ่านมาผมกับไอ้พี่เสกทำเรื่องอย่างว่ากันมาก็บ่อย แต่นั่นผมคิดว่ามันเป็นการเเลกเปลี่ยนเพราะสัญญา  แต่ครั้งนี้ทำไมถึงได้ตื่นเต้นขนาดนี้หรือเพราะผมคาดหวังอะไรกับคำว่า ชอบ นั่น

แล้วร่างสูงก็ไล่จูบสลับกับแตะลิ้นแผ่วๆ ที่ไหล่ไล่ลงที่เนินอกมือหนาบีบเค้นคลึงที่เนินอกผมอยู่นาน

" บีบยังไงก็ไม่นูนขึ้นมาหรอกไม่ใช่ผู้หญิง "

ผมบอกด้วยความรู้สึกที่บรรยายไม่ถูกร่างสูงเงยหน้าขึ้นมาสบตานิดนึงเเล้วก้มลงเอาปลายลิ้นแตะที่ยอดอกแล้วใช้ปากกัดเบาๆ จนผมสะดุ้ง

" อ๊ะ มันเจ็บ " ผมประท้วงออกมาแล้วมือหนาก็เลื่อนไปกอบกุมส่วนกลางผมที่เเข็งตึงอยู่ปลายนิ้วเรียวกดลงที่ส่วนปลายแกนกายผม แล้ววนไปมา

" อืม อย่า ยะ อย่า อืม "  ผมรู้สึกเสียวไปทั่วร่าง

" จะเอาตัวเองไปเปรียบกับผู้หญิงอีกมั้ย "

เสียงเข้มถามขึ้นและเอาปลายนิ้วโป้งกดลงที่ส่วนปลายอีกครั้ง มือหนาไล้วนหยอกล้อกับแกนกายผม

ยังไม่ทันที่ผมจะได้ตั้งตัวลิ้นร้อนก็ตวัดลงตรงส่วนปลายแล้วร่างสูงก็ประคองแกนกายผมเข้าปากตัวเองอย่างช้าๆ  ขยับปากขึ้นลงช้าและเร็วขึ้นเรื่อยๆจนผมจะขาดใจตายลิ้นและปากที่ช่ำชองเคลื่อนไหวอ่อนโยนสลับดุดันมือหนาลูบไล้บริเวณเนินอกของผมบีบนวดเฟ้นไปเบาๆ

" อ๊ะ อ่า อะ อ๊า .. "  ผมครางออกมาเบาๆใช้มือผลักไหล่ร่างสูงออกแต่ มือผมก็ถูกมือหนาของไอ้พี่เสกจับไปสอดประสานไว้ทั้งสองข้าง

" มะ มะไม่พูดถึงอีกแล้ว ยะ อย่า หยุด "

ผมร้องขอด้วยความทรมานใจจะขาดจนผมแทบคลั่ง เป็นครั้งแรกที่ถูกสัมผัสแบบนี้ และไม่คิดว่าไอ้พี่เสกมันจะกล้าทำขนาดนี้ ร่างสูงเงยหน้าขึ้นมามองผมอีกครั้ง

" อย่าหยุดสินะ จัดให้ครับ " ร่างสูงยิ้มซนๆแล้วก้มลงไปสัมผัสแกนกายผมอีกครั้งใช้ลิ้นร้อนลากผ่านตามความยาวสลับดูดดึง

" อ๊ะ อ๊า  ไอไอ้.... พี่ พี่เสก " ผมเผลอครางเรียกชื่อร่างสูงออกมา

นั้นทำให้คนข้างล่างเร่งจังหวะเร็วจนผมเกร็งตัวแล้วกระตุกร่างปลดปล่อยออกมา ผมหายใจหอบมองลอดไปเห็นไอ้พี่เสกยิ้มเจ้าเล่ห์ออกมาแล้วเช็ดปากที่มีน้ำรักของผมเปรอะเปื้อน ทำไมถึงไม่ได้มีท่าทีรังเกียจอะไรเลยทั้งที่นั่นมัน...

" รสชาติไม่เลว " เสียงทุ้มของร่างสูงพูดขึ้นหอมที่หน้าผากของผมเบาๆผมรีบหลบสายตาคมนั่นแล้วหลับตาลงด้วยความอาย

ไอ้พี่เสกกลืนมันลงไปด้วยหรือ? แล้วหัวใจผมเต้นแรงหน้าร้อนผ่าวได้ยินเสียงขลุกขลักใกล้หัวเตียงสักพักก็สัมผัสถึงความเย็นของเจลผ่านนิ้วเรียว ที่ค่อยๆกดเข้ามาทางช่องทางด้านหลังของผม แล้วเพิ่มจำนวนนิ้วเข้ามาสัมผัสภายในช้าๆ ผมรู้สึกถึงการเข้ามาอย่างชัดเจน

" อะ..."  ผมครางกลั้นเสียงกลั้นความเจ็บปวดไว้คงเพราะว่าไม่ได้ทำแบบนี้ มาเกือบ 2เดือน จึงรู้สึกเจ็บ และเมื่อร่างกายผมเริ่มคลายเกร็ง ไอ้พี่เสกก็เอาหมอนมาหนุนที่ก้นของผมแล้วยึดขาทั้งสองข้างไว้ดึงเอวผมเข้าหาสะโพกแกร่งนั่นรับรู้ถึงแกนกายที่ขยายใหญ่ก็ค่อยๆกดลงไปในช่องทางที่ได้ใช้นิ้วเบิกทางไว้ก่อน ...ผมหลับตากัดฟันด้วยความเสียว

" อ่า แน่น ซิป " เสียงของไอ้พี่เสกพึมพำออกมา

" อ๊ะ จะ เจ็บ " ผมเริ่มขยับตัวหลบเมื่อรับรู้ว่าแกนกายนั้นเข้ามาจนมิดโคนเเละร่างสูงเริ่มขยับตัวถอยเข้าออกในร่างของผมเป็นจังหวะช้าๆกระแทกเริ่มแรงขึ้นๆ  ..ร่างสูงโน้มตัวรวบมือผมทั้งสองขึ้นเหนือหัวเพราะว่ามือเรียวผมส่ายไปมาวางไม่ถูกที่

" อึก...อือ... อ่า อ่า ไม่ไหว "  เสียงครางเริ่มดังร่างกายผมแอ่นรับเเรงกระแทกโดยอัตโนมัติจนร่างไหวไปทั้งตัว

ร่างสูงปล่อยมือผม เท้าแขนทั้งสองไว้ข้างตัวของผมก้มลงจูบไปตามแผงอกแล้วประกบปากจูบปิดเสียงครางผมเอาไว้ เบียดสะโพกใส่ช่องทางแนบชิดจนแทบไม่มีช่องว่าง

" อ๊ะ อื้อ.. "  ผมครางเมื่อร่างสูงหยุดขยับสะโพกและถอดแกนกายออกมาจนเกือบสุด และกดใส่ซ้ำลงไปอีกจนมิด ทำซ้ำๆสลับกับเร่งจังหวะกระเเทก

" อือ!! แฮ่ก แฮ่ก พะ...พอ ไม่ไหว " ผมกัดฟันพูดพร้อมหยิบเอาหมอนมาปิดหน้าด้วยความทรมานมือจิกลงที่นอนจนยับ

" จะให้หยุดตอนนี้จริงหรือ? " ร่างสูงหยุดขยับถามขึ้น เอามือกุมแกนกายผมใว้แล้วจิกส่วนปลายกระตุ้นอารมณ์ผม แล้วจับโยกไปมาเเล้วขึ้นลง

" มะไม่ไหว ไอ้เสก อย่าแกล้ง " ผมหลุดคำเรียกหยาบออกมาเอาหมอนปาไปที่ร่างสูงทันทีแล้วเสียงหัวเราะ หึหึ ของคนเจ้าเล่ห์ก็ดังออกมา

แล้วก็เริ่มรุกรานช่องทางด้านหลังของผมอย่างหนักโหมกระหน่ำใส่ร่างผม

" อืมอ่า  อ๊า อ๊า.. "  เสียงครางผมดังลั่นจนร่างสูงโน้มตัวลงด้วยจูบเราสองคนจูบแลกลิ้นกันอย่างรุนแรงนาทีนี้ผมไม่สนใจอายอะไรอีกแล้ว

" อื้ม อืมโอวว "  เสียงครางไอ้พี่เสกแหบต่ำและเร่งจังหวะสะโพกเร็วถี่และผมก็ปลดปล่อยน้ำรักออกมาอีกครั้งเปรอะเปื้อนหน้าท้องตัวเองโดยที่ไม่มีตัวช่วยใดสัมผัสเลย ผมปลดปล่อยทั้งที่ไม่ถูกกระตุ้นอะไรเลยน่าอายมาก

แล้วไอ้พี่เสก ก็หยุดขยับดึงแก่นกายออกมาแล้วปลดปล่อยออกมาจนเลอะหน้าขาของผม

อืม อืม......  เสียงหายใจหอบถี่แล้วก้มลงมาจูบที่ปากผม  ผมจูบตอบอย่างเนือยๆแล้วร่างสูงก็จับเอามือผมลูบที่อกแกร่งของตัวเองแล้วนำมือผมเลื่อนลงไปที่แกนกายของไอ้พี่เสกที่บวมขยายขึ้นมาอีกหลังจากที่เพิ่งปลดปล่อยไปไม่ถึง2นาที

" ไอ้พี่เสก  นี่มึง..  "  ผมพูดออกมาได้แค่นั้นเมื่อถูกปิดปากด้วยจูบที่นุ่มนวลอ่อนโยน

" ขออีกรอบนะ " ไอ้พี่เสกร้องขอแกมส่งสายตาอ้อนวอน

" แต่พรุ่งนี้ผมทำงาน  "

" ไม่ได้ทำถึงเช้าซะหน่อย "

ร่างสูงบอกแบบเอาแต่ใจตัวเองแล้วก็เริ่มรุกรานร่างกายผมอีกครั้ง

จนต้านทานความอ่อนหวานที่ร่างสูงมอบให้ไม่ไหวจึงจูบตอบสนองกลับไป พลางคิดว่า

คงมีแค่ร่างกายนี้เท่านั้นที่ผมให้คุณได้ ถ้าความชอบนั้นมันเป็นเรื่องจริง

ผมคิดและส่งเสียงครางหวานออกมาเพื่อกระตุ้นอารมณ์อีกฝ่าย....

เช้าวันใหม่

เสียงนาฬิกาปลุกดังขึ้นถี่ๆทำให้ผมลืมตาตื่นมองนาฬิกาที่ผนัง6โมงเช้าผมขยับตัวลุกขึ้นด้วยความเพลียปวดเมื่อยไปทั่วร่างมองที่นอนที่ยับยู่เอามือลูบบนที่นอน ยังเหลือความอุ่นอยู่เเสดงว่าไอ้พี่เสกเพิ่งออกไปแล้วยิ้มออกมาเมื่อคิดถึงเรื่องเมื่อคืนช่างเป็นคืนที่เจ็บปวดเเสนหวานจริงๆแล้วผมก็ลุกขึ้นไปส่องกระจกมองร่างเปลือยของตัวเองในกระจกเอามือลูบที่ต้นคอรอยจูบจางๆ ที่เด่นอยู่ตรงต้นคอ

" เห้อ ทำรอยจนได้ทั้งที่เคยบอกแล้วว่าอย่าทำ "

ผมยิ้มพึมพำออกมา แล้วผมก็เหลือบไปเห็นธนบัตรใบละ 1000 ปึกนึงวางอยู่ที่โต๊ะข้างๆหัวเตียงทำให้ผมแทบทรุดลงไปที่พื้น

ความรู้สึกดีใจเมื่อกี้เลือนหายไปหมดพยายามเดินพยุงตัวเองไปให้ถึงห้องน้ำและพยายามไม่คิดแปลความหมายของเงินนั่น

ไม่ใช่หรอก ไม่ใช่แบบนั้น  ผมคิดเตือนตัวเองเปิดฝักบัวและยืนนิ่งอยู่กับที่ปล่อยให้สายน้ำไหลผ่านร่างนานเท่าไหร่ไม่รู้ แล้วก็ร้องไห้ออกมา

สุดท้ายก็ต้านทานความอ่อนแอของตัวเองไม่ไหว.....ไม่ไหวแล้วมันเจ็บ..

ปล่อยน้ำตาไหลลงไปปนกับสายน้ำ

ความรู้สึกดีๆที่เกิดขึ้นมันเป็นเพียงแค่การแลกเปลี่ยนซื้อขาย งั้นหรือ?

ทำไมถึงได้รู้สึกเจ็บปวดขนาดนี้ ผมเอามือปิดปากตัวเองแน่นเพื่อกั้นเสียงสะอื้น...

-------------------------------------------------------------------------------------

ความเดิมตอนที่แล้วไอ้พี่เสกสารภาพบอกว่าชอบเป็นต่อและเหมือนว่าทุกอย่างจะดีขึ้นกับทั้งสองคนแต่แล้ว.....ตอนหน้ามาดูกันว่าเงินก้อนนั้นที่ไอ้พี่เสกวางทิ้งไว้จะสื่อความหมายว่าอะไร

1  ไลค์ เพื่อเป็นกำลังใจให้นักเขียน

1 คอมเมนท์ เพื่อแนะนำติชม

ขอบคุณคร้า​

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น