IcePrincess

เพื่อนรัก เร่าร้อน เป็นนิยายเรทผู้ใหญ่ เนื้อหา 25++ นะคะ โหด มันส์ ฮา แน่นอน

วันเกิด เกิดเรื่อง !

ชื่อตอน : วันเกิด เกิดเรื่อง !

คำค้น : นิยาย,อีโรติก,18+,25+,NC20+,เรื่องเล่า

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 32k

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 20 ม.ค. 2560 14:47 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
วันเกิด เกิดเรื่อง !
แบบอักษร

 

 

  อีกไม่กี่วันข้างหน้าก็จะถึงวันเกิดไอ้ปริ๊นซ์แล้ว ชั้นกำลังคิดว่าจะซื้ออะไรเป็นของขวัญวันเกิดให้มันดี

 

   วันนี้เลิกเรียนเร็วชั้นจึงชวนยัยสโนว์ไปห้างเพื่อเดินดูของ

 

   ระหว่างที่กำลังเดินเที่ยวอยู่นั้น ชั้นรู้สึกว่ามีคนคอยเดินตามตลอด แต่พอหันกลับไปมอง ชั้นกลับไม่เห็นใคร ช่วงนี้เวลาเดินไหนไม่ว่าจะกับเพื่อนหรือคนเดียวก็จะรู้สึกว่าเหมือนมีบางคนจ้องมองอยู่

 

 

  " เข้าร้านนี้ดีกว่า " ชั้นบอกยัยสโนว์ให้เข้าไปในร้านๆนึง

 

   " เดี๋ยวกูมานะ ไปเข้าห้องน้ำแปบนึง "

 

  " เออๆ "

 

 

   ระหว่างที่ชั้นกำลังเดินเลือกดูของอยู่นั้นก็มีเสียงทักขึ้นมาจากทางด้านหลัง

 

  " หวัดดีอลิซ "

 

   ชั้นสะดุ้งตกใจ หันไปเห็นเป็นกัสนั่นเอง

 

   " อ้าวหวัดดีกัส มาเดินเล่นหรอ "

 

  " อื้ม อลิซล่ะ มาทำอะไร " 

 

   " มาหาซื้อของขวัญวันเกิดน่ะ "

 

   " ซื้อให้ใครหรอ คู่นี้สวยดี   อ๋อ ซื้อให้ปริ้นซ์สินะ" เขาถามพลางดูหน้าสลดไปทันที

 

 

   " อ๋อ อื้อ " ชั้นได้แต่ตอบไปแค่นั้น และทำเป็นก้มมองดูรองเท้า

 

 

  " อ่าว กัส หวัดดี เป็นไงบ้าง ไม่เจอกันเลยเนอะ " ยัยสโนว์ที่กลับมาจากไปเข้าห้องน้ำ เดินเข้ามาทักเขา

 

  " หวัดดีสโนว์ อ๋อ ก็สบายดี งั้นเราขอตัวก่อนนะ บ๊ายบาย " แล้วเขาก็เดินออกไป

 

  " เป็นไรของเค้าวะ ทำตัวแปลก ๆ " 

 

  " ไม่หรอกมั้ง คงรีบน่ะ " ชั้นพูดกับมันพลางเลือกดูของต่อ 

 

  พอเลือกเสร็จแล้วชั้นก็ให้เค้าห่อของขวัญใส่กล่องให้เรียบร้อย

   

 

 

   วันนี้เราเลือกมาเลี้ยงฉลองวันเกิดไอ้ปริ๊นซ์กันที่ร้านเดิมร้านประจำของเรา

 

  ระหว่างที่เราฉลองกันอย่างสนุกสนาน ก็ถึงเวลาเป่าเค้กแล้ว ทุกคนในร้านต่างร้องเพลงให้กับไอ้ปริ๊นซ์ พวกเพื่อนต่างวิทลัยที่รู้จักกับไอ้ปริ๊นซ์ก็มาร่วมด้วย 

 

   ' ออกมาหลังร้านหน่อย " 

 

        ไอ้ปริ๊นซ์ส่งข้อความมา ชั้นก็พึ่งสังเกตว่ามันไม่ได้อยู่บริเวณนี้ ชั้นจึงหยิบกล่องของขวัญแล้วเดินออกไป

 

   " ไปไหนวะ " สโนว์ถามชั้นขึ้นมา อ๋อ วันนี้พี่กรก็มาด้วยนะ  ชั้นไม่ได้ตอบอะไรแต่ยกกล่องของขวัญให้มันดู มันจึงเข้าใจ

 

     ชั้นเดินมาแถวๆหลังร้านมองซ้ายมองขวาเพื่อหาไอ้ปริ๊นซ์ เอ๋ ไม่เห็นมีเลย ชั้นกำลังกดโทรศัพท์เพื่อจะโทรหามัน

 

    " มองหาใครจ๊ะ คนสวย "  ยังไม่ทันที่ชั้นจะหันไปมอง ก็รู้สึกมีมือมาจับแขนชั้นไพร่หลังเอาไว้ พร้อมกับเอาผ้าเช็ดหน้ามาอุดที่จมูกชั้น แล้วชั้นก็ค่อยๆสลบไป

 

 

 

 

   ผมออกมาซื้อของกับไอ้บอล ระหว่างที่กำลังจ่ายเงิน ผมล้วงเข้าไปในกางเกง เอ๊ะ มือถือล่ะ มือถือผมอยู่ไหน หาทุกกระเป๋าก็ไม่มี

 

   " หาอะไรวะ ไม่ได้เอากระเป๋าตังค์มาหรอ เอาของกูออกก็ได้ : ไอ้บอลมันพูดขึ้นพลางหยิบกระเป๋าตังค์ออกมายื่นเงินให้แม่ค้า

 

   " เปล่าๆ มือถือกูหายไปไหนวะ " ผมยังคงล้วงหา 

 

   " อยู่ที่โต๊ะในร้านเปล่ามึง หรือมึงฝากอลิซไว้ปะ ไง เดี๋ยวค่อยกลับไปดู "

 

 

 

 

    " อ่าวปริ๊นซ์ แล้วอลิซวะ " สโนว์ถามผมขึ้นมา หลังจากที่ผมกลับมาที่โต๊ะ พร้อมกับมองไปบนโต๊ะ ไม่มีนี่

 

   " ห๊ะ มันก็อยู่กับมึงที่โต๊ะไม่ใช่หรอ กูออกไปซื้อของมา "

 

   " ตลกแระ ก็เมื่อกี๊มันถือของขวัญจะเอาไปให้มึงอ่ะ มึงนัดมันไปไม่ใช่หรอ แล้วนี่มึงหาอะไรอยู่ "

 

   " มือถือกูหายว่ะ เอ๊ะ เมื่อกี๊มึงว่าไงนะ กูยังไม่ทันได้นัดมันเลย "  ผมกับสโนว์มองหน้ากัน พอผมและเพื่อนๆเริ่มสังหรณ์ใจ เราจึงเดินออกไปตามหา

 

   ผมเดินมาที่หลังร้านกับสโนว์

 

    " เห้ย นั่นกล่องของขวัญนี่หว่า " มันรีบเดินไปตรงจุดที่กล่องของขวัญตกอยู่  ผมมองกวาดสายตาไป เจอโทรศัพท์มือถืออลิซตกอยู่บริเวณนั้น หน้าจอเปิดข้อความค้างไว้ เป็นข้อความที่ส่งมาจากเบอร์ของผม แต่ ผมยังไม่ได้กดส่งหามันเลยนี่หว่า มือถือผมหายไปตั้งแต่เมื่อไหร่ ยังไม่รู้เลย

 

   " ปริ๊นซ์ กูมีอะไรจะบอก "  หลังจากที่ผมเริ่มจับต้นชนปลายไม่ถูก ไอ้กัสก็เดินเข้ามาพูดกับผมด้วยสีหน้าเคร่งเครียด

 

 

 

    *กัส

 

  " น้องกัสใช่ไม๊คะ " ระหว่างที่ผมกำลังนั่งเล่นอยู่ที่โต๊ะม้าหินอ่อนในวิทลัย 

 

  " พี่พราว หวัดดีครับ มีอะไรหรอครับ " ผมถามกลับไป

 

  " น้องกัส รู้เรื่องที่ปริ๊นซ์กับอลิซคบกันรึยังคะ " 

 

  " อ๋อ ก็พอได้ยินมาบ้างอ่ะครับ " 

 

  " ก่อนหน้านี้ พี่เห็นกัสไปเที่ยวกับอลิซ พี่นึกว่าเราคบกันซะอีก "

 

   " อ๋อ คือ เอ่อ " ผมไม่รู้จะตอบว่ายังไง

 

   " เหมือนเราโดนหักหลังเลยเนอะ ว่าไม๊ ทั้งๆที่พี่คบอยู่กับปริ๊นซ์แท้ๆอลิซก็เหมือนจะให้ความหวังเธอ แล้วดูตอนนี้สิ " ผมได้แต่ปล่อยให้พี่พราวพูดอยู่ฝ่ายเดียว โดยที่ผมได้แต่คิดตาม

 

   " เราจะปล่อยให้มันเป็นแบบนี้หรอ พี่ว่าเราต้องทำอะไรสักอย่างนะ " ผมได้แต่ฟังเล่าแผนการต่างๆที่จะให้ผมเข้าร่วมด้วย

 

   " ตกลงไม๊กัส " พี่พราวถามย้ำกับผม

 

  " โอเคครับ เริ่มเมื่อไหร่ก็บอกผมแล้วกัน " เธอดูจะพอใจที่เห็นผมคล้อยตาม แต่เปล่าเลย ความจริงผมไม่ได้คิดจะร่วมมือกับเธอหรอก ผมแค่เล่นตามน้ำไปก็เท่านั้น ต่อให้ผมจะชอบอลิซมากแค่ไหน ผมก็ไม่มีวันคิดที่จะทำร้ายเธอหรอก และต่อให้ผมไม่ร่วมมือกับพี่พราว เธอก็ต้องหาคนอื่นมาร่วมด้วยอยู่ดี ให้ผมรู้เห็นดีกว่า อย่างน้อยผมจะได้คิดหาทางช่วยเหลืออลิซได้

 

*****

 

 

 

 

" ที่ไหน มันพาอลิซไปที่ไหนวะ มึงบอกกูมาเร็วๆ " ผมกับสโนว์รีบไปตามที่ไอ้กัสบอก ส่วนไอ้กัสผมให้มันไปตามไปบอกไอ้บาสไอ้บอล

 

 

   ผมซุ่มดูอยู่ด้านนอก มองออกไปเห็นโกดังร้างที่มีผู้ชาย 2-3 คน คุมอยู่ด้านนอก  ผมบอกให้สโนว์มันรออยู่ตรงนี้ ตอนแรกมันจะไม่ยอม แต่ผมบอกมันว่า รอบอกไอ้บาสไอ้บอลก่อน มันจึงจำใจยอม

 

    ผมค่อยๆ เดินแอบเข้าไปเรื่อยๆ กำลังจะถึงตัวผู้ชายที่อยู่ใกล้ผมที่สุด

 

   " หยุด อย่าขยับ " มีมีดมาจ่อที่หลังของผม ไอ้พวกที่อยู่หน้าโกดังต่างพากันมาจับตัวผมไว้ แล้วพาเข้าไปด้านใน

 

 

    ชั้นรู้สึกตัวขึ้นมาด้วยอาการมึนหัวนิดๆ ค่อยๆมองไปรอบๆ ในโกดังเก็บของ ชั้นโดนมัดติดกับเสาต้นนึง 

 

   " รู้สึกตัวแล้วหรอ " ชั้นหันไปมองตามเสียง เห็นเป็นพี่พราวนั่งอยุ๋บนเกาอี้ มีผู้ชายยืนขนาบ 2 ข้าง

 

   " พี่พราว นี่มันอะไรกัน " ชั้นถามออกไปอย่างไม่เข้าใจ

 

   " ชั้นเตือนเธอแล้วนะ แต่เธอก็ทำเหมือนไม่มีอะไร " 

 

   " อะไรคะ อลิซไม่เข้าใจ " 

 

   " เธอแย่งปริีนซ์ไปจากชั้น ไหนบอกว่าเป็นเพื่อนกันไง ห๊ะ " เธออตะคอกใส่ชั้น พร้อมกับบีบปากของชั้นอย่างแรง

 

  " โอ๊ย "

 

   " เจ็บหรอ ชั้นเจ็บกว่าเธอเป็นร้อยเท่าพันเท่าที่โดนแย่งคนรักไป ชั้นอุส่าจัดการผู้หญิงคนอื่นออกไป ไม่คิดเลยว่าเธอจะ .... ชั้นคิดไว้อยู่แล้ว "

    มีเสียงเอ๊ะอ๊ะโวยวายอยู่ที่ด้านหน้าก่อนที่ชั้นจะเห็นปริ๊นซ์โดนจับมา

   " ปริ๊นซ์ " ชั้นได้แต่ตะโกนเรียก

 

   " อลิซ มึงโอเคนะ มึงเป็นอะไรรึเปล่า " มันถามพร้อมกับพยายามจะเดินเข้ามา แต่โดนจับตัวเอาไว้ให้นั่งคุกเข่า

 

   " เป็นห่วงกันจังเลยนะ " พี่พราวพูดขึ้น

 

   " พี่คิดจะทำอะไร ปล่อยอลิซไป " 

 

   " ปล่อยงั้นหรอ มันแย่งเธอไปจากพี่นะ "

 

   " ไม่มีใครแย่งผมไปจากพี่ทั้งนั้น ผมกับพี่ไม่ได้เป็นอะไรกัน ผมว่าผมคุยกับพี่รู้เรื่องแล้วนะ ผมไม่ได้คิดอะไรกับพี่ "

 

   " เพราะมันใช่ไม๊ " 

 

   " ไม่ใช่เพราะใครทั้งนั้น ต่อให้ไม่มีอลิซ ผมก็ไม่มีวันรักพี่ "

 

    พี่พราวร้องไห้ออกมาอย่างเจ็บปวด เธอคิดจริงจังกับเค้ามาก ไม่ใช่ว่าเธอไม่รู้ เพราะปริ๊นซ์คอยย้ำกับเธอตลอดว่าเค้าไม่ได้คิดอะไร แต่เธอก็ปิดหูปิดตาไม่รับฟัง คิดแค่ว่าจะต้องเปลี่ยนเค้าให้ได้ และเหมือนเข็มทิ่มลงกลางหัวใจของเธอ เมื่อเธอได้ยินข่าวว่าเขาคบกับอลิซ เธอยิ่งไม่เข้าใจ เขาไม่เคยเปิดตัวคบกับผู้หญิงคนไหน แล้วทำไมอลิซถึงเป็นคนนั้น ทำไมต้องเป็นเธอ ทำไมไม่เป็นชั้น !

 

   " ทำไม พี่ด้อยกว่ามันตรงไหน ทำไมถึงเป็นพี่ไม่ได้ " 

 

   " ไม่มีใครด้อยกว่าใครหรอกครับ แต่แค่คนที่ผมรักคืออลิซ " ชั้นน้ำตาคลอมองไปที่ไอ้ปริ๊นซ์ เราต่างยิ้มให้กัน

 

   " ได้ ถ้างั้นก็จงดูคนที่นายรักเจ็บปวดได้เลย " เพี๊ยะ! พี่พราวตบลงมาที่ใบหน้าชั้นอย่างแรง

 

   " อย่าทำอะไรอลิซนะโว้ย " มันพยายามลุกขึ้นจะวิ่งเข้ามาหาชั้น แต่มันก็โดนชายฉกรรจ์ลุกกระทืบอยู่ 

 

   " พอเถอะ พี่พราว พอได้แล้ว " ชั้นร้องไห้ออกมาด้วยความเสียใจ ที่ต้องเห็นไอ้ปริ๊นซ์มันโดนลุกทำร้ายต่อหน้าชั้น

 

    " จัดการมัน " พี่พราวหันไปสั่ง แล้วก็มีผู้ชายคนนึงเดินเข้ามาหาชั้น พยายามลวลลามลูบไล้ไปบนร่างกายของชั้น

 

   " อย่านะไอ้เลว " ชั้นได้แต่พยายามดิ้น 

 

   " อย่าแตะต้องแฟนกูนะ โอ้ยย " ปริ๊นซ์พยายามที่จะฝ่าเข้ามา โดยที่ยังโดนลุมซ้อมอยู่

 

     ชั่วครู่เท่านั้น เราก็ได้ยินเสีบงรถของตำรวจ ตามมาด้วยพวหเพื่อนๆของชั้น พอพวกพี่พราวได้ยินเสียงตำรวจ ก็ต่างพากันหนีออกไป ส่วนชั้นสโนว์กับไอ้บาสมาช่วยแกะเชือก ชั้นรีบวิ่งไปดูไอ้ปริ๊นซ์ที่มีแต่แผลเต็มตัวรวมไปถึงใบหน้า

 

   " อลิซ มึงไม่เป็นไรนะ " มันพูดได้แค่นั้นก็สลบไป

 

     ไอ้บอลกับกัสรีบช่วยกันประคองมันออกไป เพื่อไปส่งที่ รพ.

 

    ระหว่างที่รอหมอตรวจอาการไอ้ปริ๊นซ์ สโนว์ได้เล่าเรื่องราวให้ชั้นฟังทั้งหมด

 

   " เราขอโทษนะ ที่ไปช่วยไม่ทัน " กัสเข้ามาคุยกับชั้น

 

   " ไม่เป็นไรหรอก แค่นี้ก็ดีมากแล้ว ถ้ากัสไม่มาบอกพวกเรา พวกเราก็คงแย่กว่านี้  ขอบใจนะ " 

 

 

   ปริ๊นนอนพักรักษาตัวคืนนึง รุ่งเช้ามีตำรวจเข้ามาสอบปากคำมัน หลังจากที่เมื่อคืน ได้สอบปากคำพวกเราเรียบร้อยแล้ว

 

    ระหว่างที่เรากำลังเตรียมตัวกลับบ้าน ตำรวจได้โทรมาหา บอกว่าจับได้ครบทุกคนรวมถึงพี่พราวด้วย เราจึงต้องเดินทางไปสถานีตำรวจก่อน แม่ของชั้นและไอ้ปริ๊นซ์มาด้วย พวกท่านไม่ยอมจะเอาเรื่องให้ถึงที่สุด และ กันพวกเราให้กลับบ้านไป ทางนี้พวกท่านจะจัดการเอง 

 

   พวกเราก็กลับมาพักผ่อนที่บ้าน โดยที่เพื่อนๆก็แวะเวียนมาเยี่ยม ส่วนชั้นก็คอยดูแลเช็ดตัวให้มัน ป้อนข้าว ป้อนน้ำ จนกว่ามันจะเริ่มดีขึ้น

   

     

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น