IcePrincess

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

กลับมาอยู่บ้าน

ชื่อตอน : กลับมาอยู่บ้าน

คำค้น : นิยาย,อีโรติก,18+,25+,NC20+,เรื่องเล่า

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 63.8k

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 24 ม.ค. 2560 13:42 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
กลับมาอยู่บ้าน
แบบอักษร

 

    เช้าวันรุ่งขึ้น ฉันตื่นขึ้นมาอาบน้ำแต่งตัว เช็คดูความเรียบร้อยของกระเป๋าเสื้อผ้า รอเวลาที่พี่คริสจะมารับ

 

 - ติ๊งหน่อง ติ๊งหน่อง ติ๊งหน่อง-

  เวลาประมาณ 10:50 น. เสียงกริ่งหน้าห้องของเธอดังขึ้น 

  เธอเดินไปเปิดประตู 

 " สวัสดีค่ะพี่คริส" เธอกล่าวทักทายชายหนุ่มที่ยืนอยู่ตรงหน้า เขาไม่ได้เปลี่ยนไปจากเดิมเท่าไหร่ ยังคงหล่อและดูดีในสายตาเธอเสมอ เธอรู้สึกประหม่าเล็กน้อย แต่ต้องเก็บอาการเอาไว้

  " ดีครับน้องพิม ไม่เจอกันนานเลย " เขายิ้มให้หญิงสาว เธอดูโตขึ้นจากแต่ก่อนมาก เขาแทบจะละสายตาจากเธอไม่ได้ ก็ดูหุ่นเธอสิ มันน่าดึงดูดสายตาผู้ชายขนาดไหน 

 " เอ่อ คือ เราจะไปกันเลยไหมคะ " ดูท่าเธอจะรู้สึกประหม่าเนื่องด้วยเจอสายตาของชายหนุ่มจ้องซะขนาดนั้น

 " อ๋อ ครับ กระเป๋าอยู่นั้นใช่ไหม เดี๋ยวพี่ช่วยถือ " พอเขาได้สติ เลยทำเป็นเดินไปหยิบกระเป๋าเสื้อผ้าของเธอขึ้นมาถือ แล้วเดินนำไปที่หน้าลิฟท์

 

  " เราแวะทานข้าวกันก่อนดีไม๊ครับ ใกล้จะเที่ยงแล้ว " เขาพยายามหาเรื่องชวนคุย ในขณะที่กำลังขับรถอยู่ 

  " อืม ก็ได้ค่ะ " เธอตอบไปแค่นั้นแล้วก็นั่งเงียบไปอีกตลอดทางจนถึงห้างแห่งหนึ่ง

 

    ในระหว่างที่กำลังรออาหารมาเสิร์ฟ

  " เป็นไงบ้างอ่ะเรา จะฝึกงานแล้วตื่นเต้นไม๊ " พี่คริสถามขึ้น

  " อ๋อค่ะ ตื่นเต้นมากเลยค่ะ พิมกลัวว่าจะทำได้ไม่ดี

  " ไม่ต้องกลัวไปหรอก ยังไงก็มีพี่นะ " คำพูดของเขาทำให้เธออบอุ่นใจอย่างบอกไม่ถูก ยิ่งรอยยิ้มที่เขาส่งมามันยิ่งทำให้เธอใจเต้นแรง 

    ยิ่งได้พูดคุยกันยิ่งทำให้เธอรู้สึกคลายความอึดอัดไปได้ เธอและเขาพูดคุยกันอย่างถูกคอ อาหารมื้อนี้ดูเหมือนจะเพิ่มความอร่อยเป็นเท่าทวีคูณ เขาและเธอต่างพูดคุยแรกเปลี่ยนประสบการณ์จนเหมือนกับว่าดูสนิทกันมาก ซึ่งความจริงแล้ว เมื่อก่อนก็เป็นแบบนี้ หมายถึงก่อนที่จะเกิดเรื่องขึ้นน่ะนะ

   ระหว่างที่นั่งทานไอศกรีมเป็นของหวาน

  " ว่าแต่เรามีแฟนหรือยังเนี่ย " เขาถามด้วยน้ำเสียงขี้เล่น แต่แฝงไปด้วยความอยากรู้อยากเห็น 

  " เอ่อ คือ ไม่มีหรอกค่ะ " เธอตอบด้วยความเก้ๆกังๆ หน้าแดงระเรื่อ

  " จริงหร๊อ สวยขนาดนี้ อย่ามาโกหกพี่ดีกว่าน่า " ความจริงแล้วเขาโล่งอกที่เธอยังไม่มีใครแต่อยากที่จะลองถามย้ำเพื่อเพิ่มความมั่นใจให้กับตัวเอง

  " ไม่มีจริงๆค่ะ " เธอตอบด้วยความเสียงจริงจัง ทำไมเธอรู้สึกอยากที่จะให้เขารับรู้นะ

  " ดีแล้วล่ะ อย่าเพิ่งรีบมีเลย " เขาพูดออกไปด้วยท่าทีปกติแต่ในใจแฝงไปด้วยความดีใจ 

  " เอ่อ แล้ว พี่คริส คือ เอ่อ .... " เธออยากถามกลับบ้าง แต่เธอได้แต่อึกๆอักๆ

  " พี่ทำไมหรอ " เขามองหน้าเธอ 

  " ปะปล่าวค่ะ ไม่มีอะไร " เธอไม่กล้าที่ถามออกไป 

  " จะถามพี่ว่าอะไรหรอ หรือว่าจะถามว่าพี่มีใครแล้วหรือยัง " เขาว่าเขาจับท่าทีของเธอออก ยิ่งพอเขาพูดจบ เธอมีท่าทีเขิลอาย หน้าแดงมากขึ้น ได้แต่ก้มหน้าตักไอติมเข้าปากแก้เขิล

  " พี่ยังไม่มีใครหรอก พอดีว่ายังไม่เจอคนถูกใจน่ะ " เขาตอบออกไป และ จ้องมองไปยังใบหน้าของเธอ พยายามสื่อความหมายให้เธอรู้ เขายิ่งถูกอกถูกใจที่ทำให้เธอทำตัวไม่ถูก

  " อ๋อค่ะ " เธอตอบแค่นั้นแล้วก็แกล้งทำเป็นจิบน้ำ พยายามรวบรวมสติให้เป็นปกติที่สุด ทำไมเธอถึงรู้สึกใจสั่นได้ขนาดนี้ ยิ่งสายตาคนที่อยู่ตรงหน้าจ้องมองมา มันยิ่งทำให้หน้าของเธอแดงก่ำ

 

 

   เธอกลับมาอยู่ในบรรยากาศเดิมอีกครั้ง หลังจากที่ไม่ได้กลับบ้านมาเป็นเวลานาน เธอเอาข้าวของขึ้นไปเก็บบนห้องนอนของเธอ พร้อมกับเดินไปรอบๆห้อง แล้วไปหยุดยืนอยู่ที่หน้าต่าง มองไปยังข้างล่างเห็นสระว่ายน้ำ เมื่อตอนเด็กๆเธอว่ายน้ำเล่นบ่อยมาก คิดถึงเรื่องเก่าๆก็อดที่จะยิ้มไม่ได้ 

   พอเก็บของเสร็จเธอก็เดินลงไปยังสระว่ายน้ำ หย่อนขาลงไปตีน้ำเล่นไปมา

 

    อีกด้านนึงของคริส เขากำลังจ้องมองลงมาจากทางหน้าต่างห้องนอนของเขา เห็นเธอที่สระว่ายน้ำ ความไร้เดียงสา และ ความเป็นธรรมชาติของเธอ ทำให้เขาละสายตาจากเธอไม่ได้ วูบนึงเขาคิดว่าจะเป็นยังไงนะถ้าเขาได้เชยชมเธออีกครั้ง

    ใช่แล้ว ครั้งนั้นเขารู้ตัว ไม่ใช่ว่าเริ่มรู้ตั้งแต่แรกหรอกนะ วันนั้นระหว่างที่กำลังคลำทางไปตามเสียง เขาคว้าร่างๆนึงไว้ เขาโดนปิดตาไว้อยู่ จึงไม่สามารถมองเห็นได้หรอกว่าใคร แต่ใครจะไปนึกว่าคนที่อยู่ห้องของเขาเวลานั้นจะไม่ใช่เมียของเขา แต่เป็นน้องเมียแทน 

   เขามาแปลกใจตอนที่เขาได้ลุกล้ำเข้าไปแล้ว แต่ใครกันจะห้ามราคะได้ ในเวลานั้นเขาไม่มามัวคิดถึงมันหรอก หลังจากที่เสร็จสิ้นไปแล้ว เขานอนพักสักครู่แล้วควานมือหาแต่กลับไม่พบใคร เขาจึงเปิดผ้า สายตาดันไปเห็นเลือดจางๆที่เปื้อนอยู่บนที่นอน ถึงว่าเธอไม่สงเสียงพูดเลย 

   เขาไม่มีโอกาสที่จะพูดเรื่องนี้อีกเลย ยิ่งมาเกิดเรื่องทำเอาเขาแทบจะลืมทุกสิ่งทุกอย่างไปชั่วขณะ มันกระทันหันจนเขาแทบตั้งตัวไม่ได้ เขาใช้เวลาหลายเดือนที่จะกลับมาเป็บปกติ เขาทุ่มเวลาไปกับงานแทบจะทั้งหมด มีสาวๆแวะเวียนเข้ามามากมาย แต่เขายังคงไม่อยากจะสนใจใคร ไม่ใช่เพราะเขาลืมรักเก่าไม่ได้ แต่ยังไม่มีใครถูกใจเขาต่างหาก แต่ตอนนี้ก็ไม่แน่นะ

 

   " จะให้ป้าตั้งโต๊ะเลยไหมคะ " ระหว่างที่เขากำลังนั่งอ่านหนังสืออยู่ที่ห้องรับแขก ป้าแม่บ้านที่คอยทำอาหารให้ก็ถามขึ้นมา

  " ตั้งเลยก็ได้ครับ แล้วคุณพิมไปไหนล่ะ " เขาตอบพลางหันมอง ก็ตอนแรกเธอยังอยู่แถวๆนี้นี่น่า

  " เห็นเดินไปที่บ่อปลาหน้าบ้านนะคะ จะให้ป้าไปตามให้ไหมคะ

  " ไม่ต้องครับ เดี๋ยวผมไปเอง ป้าไปเตรียมตั้งโต๊ะเถอะ " เขาว่าพลางลุกขึ้นเดินออกไปยังหน้าบ้าน เห็นเธอกำลังเขี่ยน้ำเล่นอยู่ ดูเธอจะมีความสุขมากที่ได้กลับมาอยู่บ้าน

   " น้องพิม ได้เวลาทานอาหารแล้วครับ " เขาแกล้งโน้มหน้าเข้าไปกระซิบเธอ กลิ่นน้ำหอมจางๆ มันชั่งยั่วอารมณ์เขาซะเหลือเกิน

  " อุ้ย พี่คริส ตกใจหมดเลยค่ะ " เธอสุดุ้งตกใจพลางเบี่ยงตัวออก

  " ไปครับ แม่บ้านตั้งโต๊ะรอแล้ว" เขาได้แต่หัวเราะในลำคอ กับท่าทีของเธอ

 

   " มีอะไรขาดเหลือเรียกป้าเลยนะคะ " ป้าแม่บ้านพูดทิ้งท้ายไว้ แล้วเดินออกไป 

   " ว้าว อาหารเยอะแยะเลย ทำไมต้องทำมากมายขนาดนี้ด้วยอ่าค่ะ ใครจะมารึเปล่า " เธอถามออกมาด้วยความแปลกใจที่ข้างหน้าของเธอถูกเรียงรายของอาหารหลากหลาย

   " ของน้องพิมหมดเลยครับ ต้อนรับการกลับมาบ้าน " เขาตอบพลางมองไปที่เธอด้วยความเอ็นดู

   " ไม่ต้องทำเยอะขนาดนี้ก็ได้ค่ะ กินไม่หมดเสียดายแย่เลย

   " ทานเถอะครับ ของโปรดน้องพิมทั้งนั้นเลยหนิ ป้าแม่บ้านอุส่าห์ตั้งใจทำให้เรานะ " เขาพูดพร้อมกับตักอาหารจานโปรดที่เธอชอบไปใส่บนจานของเธอ

   " ขอบคุณค่ะ " เธอนั่งทานอย่างเอร็ดอร่อย จนแทบไม่สนใจสายตาของเขาที่มองมาที่เธอ 

    ที่บ้านนี้จะมีแม่บ้านและคนงานอยู่ ประมาณ 5 คน ทั้งทำอาหารและทำความสะอาดและงานสวน พอพวกเขาทำหน้าที่ของตัวเองเสร็จแล้วก็จะกลับไปอยู่ที่พักของคนงาน ไม่มีมายุ่งวุ่นวายที่บ้านใหญ่ ถึงเวลาก็แค่แยกย้ายกันมาทำหน้าที่ของตัวเอง จึงทำให้ภายในบ้านค่อนข้างจะเป็นส่วนตัว

 

    หลังจากที่ทานอาหารกันเสร็จแล้วเธอและเขาก็ออกไปเดินเล่นย่อยอาหารกันที่สนามหน้าบ้าน ก่อนจะแยกย้ายกันพักผ่อน เพื่อเตรียมตัวไปทำงานในวันรุ่งขึ้น

 

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น