น้ำมิ้ม

ความรักต่างวัยท่ามกลางความไม่เห็นด้วยจากผู้ใหญ่ของทั้งสองฝ่าย #นิยายเรื่องนี้ไม่หวานนะคะ ขมจัดเป็นอย่างมาก ไรท์เตอร์ขอเตือนด้วยความหวังดี ^^ แต่สายดราม่าห้ามพลาดเด็ดขาด ครบรสสุดๆค่ะ ขอบคุณที่ติดตามมาจนถึงเรื่องนี้นะคะ และหวังว่าเราจะยังคงอยู่ด้วยกันไปนานๆ >< รักคนอ่าน #น้ำมิ้มคนเดิม

ตอนที่ 11 : ชักใย (1/2)

ชื่อตอน : ตอนที่ 11 : ชักใย (1/2)

คำค้น : ภาคต่อ , ทวิกมล , แองจี้ , โทมัส , เอกกุล , Precious , แก้แค้น , เลี้ยงต้อย , กินเด็ก , ลูกครึ่ง , หล่อรวย , ใจดี , NC

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 614

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 17 ม.ค. 2560 23:19 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 11 : ชักใย (1/2)
แบบอักษร

ตอนที่ 11

ร่างระหงที่กำลังก้าวยาวๆอย่างเร่งรีบขณะที่เดินไปยังห้องประชุมของบริษัท โอลเชสเตอร์เรียลเอสเตท เพื่อเข้าร่วมประชุมในฐานะรองประธานบริหารชะงักลงไปทันทีเมื่อมองผ่านบานกระจกฝ้าเข้าไปแล้วไม่เห็นร่างสูงของโทมัสในห้องทำงานของประธานบริษัท

คิ้วเรียวของแคทเธอรีนขมวดเข้าหากันเล็กน้อย ก่อนตัดสินใจเดินไปหาจีน่าที่โต๊ะหน้าห้องทำงานของโทมัสพลางเอ่ยถามเสียงเครียด

จีน่า...วันนี้คุณโทมัสไม่เข้ามาที่บริษัทเหรอ

ใช่ค่ะคุณแคทเธอรีน คุณโทมัสส่งอีเมล์เข้ามาตั้งแต่เมื่อคืน แจ้งว่าอาทิตย์นี้ทั้งอาทิตย์จะไปดูงานสำรวจโครงการวิลล่าที่จะสร้างใหม่ที่ต่างจังหวัดหลายวัน ช่วงนี้ให้คุณแคททำหน้าที่รักษาการแทนไปก่อนค่ะ

เขาได้บอกหรือเปล่าว่าไปทำธุระที่จังหวัดไหน

แคทเธอรีนเอ่ยถามอีกฝ่ายเพื่อหาความชัดเจน หากจีน่าส่ายหน้าพลางเอ่ยปฏิเสธอย่างหนักแน่น

ไม่ได้บอกเลยค่ะคุณแคท

ถ้ามีข่าวจากโทมัสช่วยแจ้งฉันด้วย ฉันมีน้ำใจเล็กๆน้อยๆให้สำหรับข้อมูลที่ละเอียดและแม่นยำ

แคทเธอรีนเอ่ยย้ำอย่างมีเลศนัย ก่อนจะหยิบเช็คออกมาเซ็นให้หญิงสาวที่ทำหน้าที่เลขาของโทมัสมาหลายปี

ห้าหมื่นสำหรับการเริ่มต้นความสัมพันธ์ที่ดีระหว่างเรา และเธอจะได้รับมันทุกครั้งที่เธอรายงานทุกอย่างเกี่ยวกับโทมัสให้ฉันได้รู้ทุกฝีก้าว

แคทเธอรีนเอ่ยถึงความต้องการของเธอและงานที่จีน่าจะต้องทำ เลขาสาวลูกครึ่งร่างอวบอัดครุ่นคิดไปอย่างลังเลใจ แคทเธอรีนจึงทำท่าว่าจะฉีกเช็คทิ้ง หากจีน่าฉีกรีบยิ้มหวานพลางเอื้อมมือมารับเช็คไปจากแคทเธอรีน

ยินดีรับใช้ค่ะคุณแคท รับรองว่าจีน่าจะรายงานทุกๆห้านาทีเลยค่ะ

แคทเธอรีนยกมุมปากขึ้นนิดๆอย่างเยาะหยัน ไม่ว่าใครก็สามารถซื้อได้ด้วยเงินทั้งนั้น

หญิงสาวเลือกที่จะหันหลังให้ห้องทำงานของตัวเองก่อนจะผลักประตูก้าวเข้าไปยังห้องห้องประชุมเพื่อทำหน้าที่ “ตัวแทนประธานบริหาร” ของบริษัท แม้ว่าในวันนี้เธอจะยังเป็นแค่ตัวสำรอง แต่สักวันหนึ่งเธอจะก้าวขึ้นมาเป็นบอร์ดบริหารของโอลเชสเตอร์กรุ๊ปให้ได้

...................................................................

 

“ I can love like that , I would make you my world (ฉันรักเธอได้เหมือนอย่างนั้น ฉันจะให้เธอเป็นโลกทั้งใบของฉัน)

Move heaven and earth if you were my girl “ (ถ้าเธอเป็นแฟนของฉันคงเหมือนฉันได้ย้ายโลกและสวรรค์

เสียงทุ้มนุ่มของโทมัสร้องเพลงคลอไปกับเสียงดนตรีสดที่เล่นอยู่ที่หน้าลานของร้านอาหารประจำรีสอร์ท พลางช้อนสายตาเชื่อมหวานไปยังหญิงสาวร่างสูงเพรียวที่กำลังนั่งยิ้มกว้างจนที่ข้างแก้มมีรอยลักยิ้มบุ๋มลงไป ดวงตาคู่สีเทาอมเขียวที่พราวระยับในขณะที่เอื้อนเอ่ยท่วงทำนองนั้นราวกับยืนยันถึงความหมายของเพลงที่สื่อออกมาจากหัวใจของเขา

I would give you my heart , Be all that you need (ฉันจะมอบให้เธอหมดทั้งหัวใจ เป็นได้ทุกอย่างที่เธอต้องการ)

Show you your everything thats precious to me (ฉันจะแสดงให้เธอเห็นว่าทุกสิ่งทุกอย่างที่เธอเป็นนั้นมีค่ากับฉันมากเพียงใด)

If you give me a chance, I can love you like that (ขอเพียงเธอให้โอกาส ฉันรักเธอได้แบบนั้นจริงๆ)

(เพลง I can love you like that ของ All -4-One)

แองเจลิน่าปรบมือให้กับชายหนุ่มหลังจากที่เพลงจบลง พลางแกล้งส่งเสียงกรี๊ดเหมือนกับกำลังดูคอนเสิร์ตบนเวที

โทมัสลุกขึ้นโค้งให้บรรดาแขกที่มารับประทานในร้านก่อนจะวางกีต้าร์โปร่งส่งให้นักดนตรี ชายหนุ่มเดินลงมาหาคนรักที่นั่งรออยู่ที่โต๊ะอาหารพลางก้มลงกระซิบจนเฉียดแก้มเนียนใสนั้นอย่างจงใจ

เป็นยังไงบ้าง ชอบเพลงนี้ไหม

ชอบที่สุดเลยค่ะ จริงๆคุณน่าจะไปเป็นนักร้องนะคะทอม ทั้งหล่อทั้งเสียงดีขนาดนี้ รับรองแฟนคลับเยอะแน่ๆ

ไม่เอาล่ะโทมัสส่ายหน้าพลาง จ้องมองหญิงสาวแววตาฉ่ำเชื่อมก่อนจะเอ่ยกระซิบเบาๆ

ฉันมีเธอเป็นแฟนคนเดียวก็พอแล้วแองจี้ ฉันรักเธอนะสาวน้อย

โทมัสเอ่ยพลางก้มลงจูบหน้าผากเนียนนั้นอย่างทะนุถนอมในขณะที่แองเจลิน่านั้นหน้าซับสีเลือดขึ้นอย่างเขินอายพลางกระซิบกับชายหนุ่มอุบอิบ

ไปกินข้าวได้แล้วค่ะ มัวแต่โชว์ร้องเพลง แองจี้หิวแล้ว

กินฉันแทนได้ไหมล่ะ รับรองคืนนี้จะอุทิศตัวเองให้กิน..ทั้งคืน!

พอได้แล้วค่ะ กินข้าว!แองจี้เอ่ยย้ำเสียงสั่นน้อยๆก่อนจะใจเต้นแรงขึ้นอย่างช่วยไม่ได้ นับตั้งแต่ตกลงว่าจะแต่งงานกันโทมัสก็รวบรัดข้ามขั้นจนเธอได้แต่ยอมตามใจ ถ้าเป็นคนอื่นเธอคงปฏิเสธไปอย่างไม่ใยดี หากเพราะเป็นโทมัสที่เธอเชื่อใจ ดังนั้นการอยู่ก่อนแต่งสำหรับเธอไม่มีอะไรที่ต้องกังวลใจ

 โทมัสจูบแก้มแดงๆที่เป็นสีจัดขึ้นนั้นอย่างเอ็นดู ก่อนจะยอมย้ายไปนั่งเก้าอี้เพื่อรับประทานอาหารแต่โดยดี ชายหนุ่มยอมทำตัวเหลวไหลส่งอีเมล์ไปบอกเลขาให้เลื่อนนัดทั้งหมด และยอมปล่อยให้แคทเธอรีนที่เพิ่งก้าวเข้ามาในตำแหน่งรองประธานบริษัทดูแลจัดการเรื่องทุกอย่างในช่วงที่เขาทดลอง ฮันนีมูนในหนึ่งสัปดาห์นี้

เพื่อช่วงเวลาที่จะได้อยู่กับแองจี้ตามลำพังแล้ว หนึ่งอาทิตย์ที่มีค่านี้เขายอมแลกกับการลางานเป็นครั้งแรกในรอบสิบปี!

...........................................................

 

คุณจีน่า ...รบกวนเอาเอกสารรายงานสรุปผลการดำเนินงานไตรมาสที่แล้วให้ฉันหน่อยค่ะ

แคทเธอรีนกรอกเสียงลงอินเตอร์โฟนไปยังเลขาร่างอวบอัดหน้าห้องของโทมัส ในขณะที่คิ้วเรียวขมวดอย่างครุ่นคิด จากที่หญิงสาวได้เข้าประชุมแทนโทมัสทำให้เธอได้รู้อะไรหลายๆอย่าง โดยเฉพาะขนาดและเม็ดเงินที่บริษัทลูกอย่าง โอลเชสเตอร์เรียลเอสเตท ที่ประเทศไทยใหญ่โตพอดู และมันอาจจะเติบโตมากกว่านี้หลายเท่าจากฝีมือของโทมัสที่กำลังขยายพันธมิตรไปทั่วเอเชียตลอดหลายปีที่เขาได้มาอยู่ที่เมืองไทย

แคทเธอรีนเอื้อมไปหยิบมือถือที่วางอยู่ข้างกระเป๋าถือใบหรู ก่อนที่จะเหลือบไปเห็นภาพถ่ายรูปหมู่ของครอบครัวโวลฟอร์ดสะดุดตาเธอเข้าอย่างจัง คนในภาพนั้นล้วนแต่เป็นคนคุ้นเคย ไม่ว่าจะเป็นแอนนา โทมัส และข้างๆกันนั้น ก็คือ เทเรซ่า ผู้เป็นมารดาของเธอเอง รูปนี้คงถ่ายเอาไว้นานมากแล้ว เพราะข้างๆแม่ของเธอยังมีรูปชายคนหนึ่งที่เคยได้ชื่อว่าเป็น พ่อของเธอ ปีเตอร์ โอลเชสเตอร์

แคทเธอรีนหยิบกรอบรูปที่บรรจุภาพแห่งความทรงจำขึ้นมาพินิจใกล้ๆพลางอดที่จะรู้สึกเจ็บแปลบในใจขึ้นมาไม่ได้ ครอบครัวที่เธอเคยมี และเคยเป็นหนึ่งในนั้นมีช่วงเวลาแค่สิบปีเท่านั้น ก่อนที่ครอบครัวของเธอจะแตกแยกออกเป็น 3 สาย และเธอก็คือ สายใยที่ถูกทอดทิ้ง จากคุณหนูแคทเธอรีน กลายเป็นเด็กหญิงในคอนแวนต์ถูกมองเมินจากโอลเชสเตอร์และโวลฟอร์ด!

หนูจะไม่ยอมเป็นคนที่ถูกทอดทิ้งอีกแล้วค่ะปีเตอร์ หนูจะทำให้ทุกคนในโอลเชสเตอร์และโวลฟอร์ดยอมรับหนูว่า หนูเป็นผู้หญิงที่เหนือกว่าทุกคนในตระกูลทั้งหมด และหนูจะกลับมาในฐานะประธานโอวีกรุ๊ปคนต่อไปให้ได้!”

แคทเธอรีนวางกรอบรูปลงเอาไว้ที่เดิมอย่างไม่ยอมให้คลาดเคลื่อนแม้แต่มิลลิเมตรเดียว พลางเอ่ยกับรูปถ่ายของโทมัสที่ยังคงยืนเคียงข้างเทเรซ่าแม่ของเธอ

ฉันจะทำทุกวิถีทางให้คุณเป็นบันไดให้ฉันไต่ขึ้นไปบนยอดที่สูงที่สุดของโอวีกรุ๊ป ...และต่อให้คุณไม่อยากแต่งงานกับฉันแค่ไหน แต่ฉันจะไม่มีวันปล่อยให้คุณทำแผนของฉันพังเด็ดขาดโทมัส  คุณจะต้องแต่งงานกับฉันเท่านั้น!” 

 

เสียงเคาะประตูที่ดังขึ้นเบาๆนั้นทำให้แคทเธอรีนสูดลมหายใจลึกๆเพื่อปรับสีหน้าและอารมณ์ของตัวเอง ก่อนที่จะเอ่ยอนุญาตสั้นๆ

“เข้ามาได้”

สิ้นเสียงอนุญาต จีน่าที่ใช้บั้นท้ายอันอวบหนาของตนดันประตูให้เปิดก็แทรกตัวผ่านเข้ามาในห้องทำงานของโทมัส ที่บัดนี้แคทเธอรีนถือวิสาสะยึดครองตำแหน่งประธานบริหารไปแบบไม่มีใครกล้าทักท้วง หญิงสาวเหลือบตามองเลขาของโทมัสที่ถือแฟ้มเอกสารหนาเข้ามาให้พลางเอ่ยรายงานเสียงแจ้ว

ดิฉันสอบถามบอสมาให้แล้วค่ะ บอสบอกว่าอาทิตย์หน้าถึงจะกลับเข้าบริษัทค่ะคุณแคท

ขอบใจ...เธอไปได้แล้วล่ะ

แคทเธอรีนเอ่ยก่อนจะรับเอกสารมาพลางก้มหน้าลงตรวจดูเอกสารอย่างเคร่งเครียด โครงการบ้านและคอนโดมิเนียมที่เปิดขายของแบรนด์โอลเชสเตอร์ในเมืองไทยส่วนใหญ่เป็นโครงการร่วมทุนกับบริษัทวัฒน์พิภพ และวัสดุก่อสร้างที่ใช้ก็แทบจะผูกขาดกับเจ้าเดียวคือ บริษัทเอกกุลวัสดุก่อสร้าง

หญิงสาวไล่ดูรายชื่อผู้ที่เกี่ยวข้องของโครงการที่เปิดขายของบริษัทแล้วก็ยิ่งขมวดคิ้ว เมื่อมาเจอกับรายชื่อบริษัทรับเหมาก่อสร้างในบรรทัดสุดท้าย บริษัท LP contractor” ที่มีชื่อของ ปีเตอร์พ่อของเธอเป็นประธานบริษัทอยู่

นี่มันอะไรกัน โทมัสคิดจะทำอะไรอยู่กันแน่!

แคทเธอรีนพึมพำอย่างประหลาดใจ โทมัส โวลฟอร์ดชายหนุ่มผู้เลือกที่จะดีดตัวออกมาจากสำนักงานใหญ่ในสหราชอาณาจักรเพื่อมาทำงานอยู่สาขาในประเทศเล็กๆอย่างประเทศไทย ทั้งๆที่เขาถูกวางตัวให้ขึ้นเป็นบอร์ดบริหารในบริษัทแม่คู่กับเธอด้วยซ้ำ

หากจากข้อมูลที่วางอยู่ตรงหน้าหญิงสาวนี้ ทำให้แคทเธอรีนยิ่งมั่นใจ ... ผู้ชายคนนั้นกำลังถางทางปูพรมให้กับแองเจลิน่า ที่รอวันรับปริญญาและได้ครอบครองทุกสิ่งทุกอย่างของโอลเชสเตอร์กรุ๊ปต่อจากแอนนาและโทมัส

โอลเชสเตอร์เรียลเอสเตทที่หลุยส์ยกให้แอนนาไปเพื่อแลกกับใบหย่า เมื่อถึงวันที่มันจะกลับคืนสู่มือของแองเจลิน่า วันนั้นโอลเชสเตอร์เรียลเอสเตทอาจจะเป็นบริษัทอสังหาฯที่ติดอันดับบริษัทยักษ์ใหญ่ที่สุดในประเทศไปแล้ว!

แคทเธอรีนเม้มปากแน่นในขณะที่ตาวาวโรจน์ขึ้นอย่างเคืองแค้นในใจ ทำไมผู้หญิงคนนั้นถึงได้ทุกอย่างมาอย่างง่ายดาย ในขณะที่เธอไม่เคยได้เลย ทุกสิ่งทุกอย่างที่เธออยากได้ล้วนแต่ต้องไขว่คว้ามาด้วยตัวเองทั้งนั้น ไม่มีใครคอยเอาอกเอาใจใส่พานให้เหมือนแองจี้สักคน!

อย่าฝันหวานไปหน่อยเลยแองจี้ ฉันจะทำให้ทุกอย่างเป็นของฉันก่อนที่จะไปถึงมือเธอเองแม่น้องสาวแสนสวย ในเมื่อเธอมีมือที่คอยประคับประคอง แต่ฉันนี่แหละที่จะตัดแขนตัดขาเธอเอง!

แคทเธอรีนกดโทรศัพท์หานางเทเรซ่าผู้เป็นมารดาอย่างเร่งด่วน งานนี้เธอต้องฉวยโอกาสตอนที่โทมัสไม่อยู่ที่บริษัทจัดการเรื่องทุกอย่างให้เร็วที่สุด

แม่คะ ... หนูอยากขอความช่วยเหลือจากแม่หน่อย หนูต้องการคนมาช่วยเก็บกวาดหยากไย่ที่เมืองไทยนิดหน่อย โทมัสดึงแมงมุมมาชักใยไว้มากโขเชียวค่ะ”

“หมายความว่ายังไงกันแคทเธอรีน โทมัสคิดจะบ่ายเบี่ยงการแต่งงานอย่างนั้นเหรอ” เสียงนางเทเรซ่าที่ร้อนรนมาตามสายทำให้หญิงสาวหงุดหงิด หากก็ยังคงพยายามรักษาระดับน้ำเสียงเอาไว้ไม่ให้อีกฝ่ายจับได้

“ก็ไม่เชิงค่ะ แต่โทมัสตั้งใจจะสร้างผลงานให้กับ เด็กฝึกงาน จนลดแรงต่อต้านที่เขาจะเขี่ยพวกเราทิ้งมากกว่าค่ะแม่ วันนี้หนูเข้าประชุมแทนโทมัส เลยได้รู้ว่าอาทิตย์หน้าจะมีประมูลสัญญาก่อสร้างโครงการบ้านพักตากอากาศโครงการเป็นพันล้านบาทที่เขาใหญ่ และเขาคงจะตั้งใจใช้โครงการนี้เป็นตัวสร้างชื่อและสร้างผลงานให้กับแองจี้”

“แองจี้ก็แค่ไปดูงานเล็กๆน้อยๆ มันจะไปทำผลงานได้ยังไงกัน”

นางเทเรซ่าเอ่ยค้านอย่างไม่เข้าใจ หากแคทเธอรีนเอ่ยเสียงเย็นเยียบ

“หนูว่าคงไม่ใช่แค่ดูงานค่ะ เพราะในเอกสารในที่ประชุม ผู้ดูแลประสานงานโครงการวิลล่านี้ทั้งหมดเป็นชื่อของแองจี้ และในเอกสารลงชื่อเธอเอาไว้ตั้งแต่เธอยังไม่ได้เข้ามาทำงานที่บริษัทเลยด้วยซ้ำค่ะแม่”

ปลายสายนิ่งเงียบไปครู่หนึ่งหลังจากที่ฟังบุตรสาวเอ่ยจบ ก่อนที่นางเทเรซ่าจะเอ่ยตอบอย่างตัดสินใจเด็ดขาด

“แม่จะให้แอนโธนี่ไปช่วยลูกเอง ... ถ้าในเมื่อโทมัสคิดเล่นไม่ซื่อกับเราก่อน เราก็ไม่จำเป็นที่จะต้องรอให้บอร์ดเป็นคนเลือก แต่เราจะเป็นคน เลือก ให้ตาเฒ่าจอห์นกับเดวิดเอง!”

 

......................................................

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น