น้ำมิ้ม

ความรักต่างวัยท่ามกลางความไม่เห็นด้วยจากผู้ใหญ่ของทั้งสองฝ่าย #นิยายเรื่องนี้ไม่หวานนะคะ ขมจัดเป็นอย่างมาก ไรท์เตอร์ขอเตือนด้วยความหวังดี ^^ แต่สายดราม่าห้ามพลาดเด็ดขาด ครบรสสุดๆค่ะ ขอบคุณที่ติดตามมาจนถึงเรื่องนี้นะคะ และหวังว่าเราจะยังคงอยู่ด้วยกันไปนานๆ >< รักคนอ่าน #น้ำมิ้มคนเดิม

ตอนที่ 8 : วันเดือนปีที่ผันผ่าน (3/3)

ชื่อตอน : ตอนที่ 8 : วันเดือนปีที่ผันผ่าน (3/3)

คำค้น : ภาคต่อ , ทวิกมล , แองจี้ , โทมัส , เอกกุล , Precious , แก้แค้น , เลี้ยงต้อย , กินเด็ก , ลูกครึ่ง , หล่อรวย , ใจดี , NC

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 490

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 15 ม.ค. 2560 22:30 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 8 : วันเดือนปีที่ผันผ่าน (3/3)
แบบอักษร

“แคทเธอรีน...คุณเข้ามาพบผมหน่อย”

เสียงเรียกจากอินเตอร์คอมหน้าโต๊ะทำงานทำให้หญิงสาวขยับลุกก่อนจะเดินออกจากห้องทำงานเล็กๆที่ติดกับห้องทำงานบอร์ดบริหารสูงสุดของโอวีกรุ๊ป

ร่างเพรียวระหงของแคทเธอรีนก้าวเข้ามาหยุดยืนอยู่หน้าโต๊ะทำงานก่อนจะเอ่ยขึ้นเบาๆ

“ดิฉันมาพบแล้วค่ะ”

บุรุษชราเงยหน้าขึ้นมองใบหน้าเรียวที่ถูกฉาบเอาไว้ด้วยสีหน้าที่เรียบเฉยทำให้วงหน้าคมที่แม้จะถูกตกแต่งเอาไว้ด้วยเครื่องสำอางค์งดงามบัดนี้ดูดุเข้มจนบดบังความสวยงามตามธรรมชาติอย่างที่ควรจะเป็น

“ผมต้องการให้คุณไปรับตำแหน่งรองประธานบริหารบริษัทโอลเชสเตอร์ที่เป็นบริษัทลูกในต่างประเทศ คุณจะโอเคหรือเปล่า”

“รองประธานบริหารอย่างนั้นหรือคะ?” แคทเธอรีนเอ่ยถามอีกครั้งอย่างไม่เชื่อหู นี่อาจจะเป็นความก้าวหน้าแรกในรอบเกือบห้าปีที่เธอยอมทนทำงานเป็นผู้ช่วยส่วนตัวของประธานใหญ่แห่งโอวีกรุ๊ป

“ใช่ และถ้าคุณแสดงผลงานและความสามารถจนเป็นที่น่าพอใจภายใน 1 ปี เราจะพิจารณาและประเมินให้คุณไปดูแลบริษัทลูกของเราในต่างประเทศ ในฐานะ ประธานบริหาร อย่างเต็มตัว ... ถ้าคุณพอใจในข้อเสนอนี้ผมจะได้เซ็นอนุมัติให้คุณไปรับตำแหน่งได้เลย”

นายเดวิดจึงเอ่ยย้ำอีกครั้งพลางอธิบายรายละเอียดเพิ่มเติม จนแคทเธอรีนค่อยคลี่ยิ้มออกได้ ส่งผลให้ใบหน้าที่เคยดุดันดูผ่อนคลายลง เมื่อหญิงสาวเอ่ยตอบรับอย่างยินดี

“ดิฉันพอใจค่ะ และยินดีไปทำงานในต่างประเทศ”

“ถ้าอย่างนั้นคุณก็ไปเตรียมตัวเอาไว้ ผมจะส่งคุณไปรับตำแหน่งผู้บริหารหญิงคนแรกในประวัติศาสตร์ของโอวีกรุ๊ป ถ้าคุณพร้อมเดินทาง เดือนหน้าคุณไปรับตำแหน่งได้เลย ผมจะให้คนไปจัดการเรื่องวีซ่าแล้วก็งานแถลงข่าวเอาไว้”

“ขอบคุณที่ให้โอกาสดิฉันค่ะ ดิฉันสัญญาว่าจะทำให้ดีที่สุด ว่าแต่ดิฉันต้องไปทำงานที่ประเทศไหนคะ”

“ประเทศไทย ... คุณจะได้ใช้เวลากับว่าที่สามีของคุณด้วย เพราะโทมัสเป็นประธานบริหารอยู่ที่นั่น!”

นายเดวิดเอ่ยพลางจ้องลึกไปยังดวงตาคู่สีเทาที่เบิกตระหนกอย่างไม่คาดคิดของหญิงสาว ก่อนที่ชายสูงวัยจะเอ่ยขึ้นราวกับตอกย้ำเป็นคำสั่งกลายๆ

“และคุณคงรู้ตัวใช่ไหมว่านอกจากการทำงานแล้ว คุณจะต้องทำอะไรอีกบ้างเพื่อทำให้งานแต่งงานระหว่างคุณกับโทมัสเกิดขึ้นจริงๆในปีหน้านี้ ผมอยากให้ทุกอย่างมัน เคลียร์และชัดเจนโดยที่ไม่ต้องเอาเรื่องแต่งงานไร้สาระนี่เข้าที่ประชุมกรรมการบริษัท หวังว่าคุณจะเข้าใจนะแคทเธอรีน”

“ค่ะท่าน ดิฉันจะจัดการทุกอย่างให้เรียบร้อยตามที่ท่านต้องการค่ะ”

หญิงสาวเอ่ยรับปากเสียงแผ่ว ก่อนจะหันหลังเดินกลับออกไปเมื่อบุรุษชราโบกมือให้สัญญาณพลางก้มหน้าทำงานต่อโดยที่ไม่สนใจร่างระหงที่เดินออกจากห้องไปราวกับคนที่ไร้วิญญาณ

 

แคทเธอรีนกลับมาเตรียมเอกสารและตัดสินใจโทรหามารดาเพื่อบอกข่าวเรื่องนี้ นางเทเรซ่าถึงกับเนื้อเต้นเมื่อได้ยินว่าลูกสาวของตนกำลังจะก้าวขึ้นเป็นซีอีโอหญิงคนแรกของบริษัทในเครือโอวีกรุ๊ป

“เหลือเชื่อเลยแคท แม่ไม่คิดว่าลุงเดวิดจะอยู่ข้างเรา คราวนี้ไอ้แก่จอห์นต้องลำบากหน่อยล่ะ เพราะแม่ได้ข่าวว่านังเด็กแองจี้ที่ไปเรียนที่ฝรั่งเศสมันเรียนแฟชั่นดีไซน์ มันคงไม่มีน้ำหน้ามาแย่งโทมัสจากลูกอีกแล้วล่ะ”

“แต่แองจี้ยังมีเสียงสนับสนุนจากแอนนาอยู่นะคะแม่  แล้วจอห์นก็คงไม่ยอมให้สมบัติของคุณอาหลุยส์หลุดมือไปหรอกนะคะ”

“เรื่องนั้นแม่จะจัดการเอง ลูกไม่ต้องกังวลนะแคท แม่จะทำทุกอย่างเพื่อให้ลูกได้แต่งงานกับโทมัส แล้วเราก็จะกลับมาเป็นทายาทที่มีชื่อในตระกูลโวลฟอร์ดอีกครั้ง”

นางเทเรซ่าเอ่ยขึ้นอย่างวาดหวังเต็มเปี่ยม ในขณะที่แคทเธอรีนลอบถอนใจอย่างกลัดกลุ้ม การเดินทางไปเมืองไทยและต้องไปเผชิญหน้ากับโทมัสยังไม่น่าหนักใจเท่ากับสิ่งที่หญิงสาวหวาดวิตกอยู่ลึกๆมาตลอด...เธอกลัว กลัวว่าเธอจะบังเอิญได้เจอกับเอกกุล ผู้ชายคนที่เธอยังคงเก็บเขาเอาไว้ในส่วนที่ลึกที่สุดในหัวใจเสมอมา!

 

.................................................................

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น