ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : #21

คำค้น : tk,เฟรม,21

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 160.7k

ความคิดเห็น : 69

ปรับปรุงล่าสุด : 17 ก.พ. 2561 22:17 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
#21
แบบอักษร

#F

“ไอ้เฟรมมึงมานี่ดิ”

“อะไรวะ” ผมเดินเข้าไปหามันในห้องน้ำ มันถอดกางเกงออกใส่แค่บ็อกเซอร์ยืนล้างหน้าอยู่หน้ากระจก ผมขมวดคิ้วมองมันที่เรียกมาแล้วไม่พูดอะไร มันหันมามองผมแล้วสอดมือไปทางด้านหลังผมแล้วกดล็อค...ใช่ มันล็อคประตูห้องน้ำ แล้วจะล็อคทำซากไรวะ

“อาบน้ำด้วยกัน”

“ไม่ ไอ้สัส” ผมหมุนตัวจะเปิดประตูออกไปข้างนอกแต่มันคว้าเอวผมเหวี่ยงไปปะทะกับผนังอีกด้านแล้วประกบจูบลงมาเร็วๆ

ผมดิ้นหนีเม้มปากแน่น มันก็ไม่ยอมแพ้บดขยี้ริมฝีปากผมลงมาแรงๆขบกัดจนเลือดซิบแต่ผมก็ไม่ยอมหันหน้าหนี จนมันใช้มือบีบคางผมแน่นให้อ้าปากรับลิ้นมัน

“อ..อื้ออ!!” มันสอดลิ้นเข้ามากวาดต้อนลิ้นผมแล้วเกี่ยวดึงดูดดุ้นแรงๆ แทบจะกระชากลิ้นออกมาดูดข้างนอก มือผมมันไม่ได้จับแต่เบียดร่างกายมันกับผมจนแทบไม่มีช่องว่าง กางกายมันที่เริ่มจะแข็งก็เบียดถูกับกางกายผมจนมันเริ่มมีปฏิกิริยา แต่ความรุนแรงที่มันทำกับผมวันนั้นทำให้ร่างกายผมสั่นน้อยแต่มันยังคงไวต่อสัมผัสของร่างสูง มือที่ใช้ทุบตีมันเริ่มเปลี่ยนเป็นบีบไหล่แน่น

“อึก...อืมม ม..ไม่เอา ธีร์..” เมื่อมันผละปากออกมาเลียน้ำใสที่ไหลตรงมุมปากผมจึงร้องห้ามมันเสียงสั่นๆ น้ำใสด้านบนเอ่อคลอดวงตามันคงเห็นถึงเงยหน้าสบตาผม เอาหน้าผากมันชนกับหน้าผากผมแต่ผมหลุบตาลงต่ำจับแขนมันเพราะมือมันเลื้อยไปใต้เสื้อผมไล้วนสัมผัสเบาๆ ลากผ่านจุกนมวนซ้ำไปมาจนผมสั่นสะท้าน

“ขอนะ” มันบอกเบาๆ

ผมส่ายหัวรัวๆ ตั่วสั่นระริกจนรับรู้ได้ ขาก็เหมือนไม่มีแรงแต่มืออีกข้างของมันรวบกอดเอวผมไว้อยู่ เพราะครั้งนั้นมันรุนแรงกับผมพอมาตอนนี้ผมเลยรู้สึก...กลัว

“รอบเดียว สัญญาจะไม่รุนแรง” มันบอกผมเสียงนุ่มแล้วจูบขมับผมเบาๆ จนผมใจสั่น เต้นแรงจนมันอาจได้ยิน

“อึก...ยะ..อย่าแกล้งกู” ถึงจะกลัวแค่ไหนแต่ร่างกายผมกลับตอบรับทุกสัมผัสที่มันมองให้ ผมบิดตัวนิดๆเมื่อมันจงใจสะกิดหัวนมผมขยี้แรงๆแล้วเปลี่ยนเป็นลูบไล้เบาๆ

“นะ นะครับ” คราวนี้มันคลอเคลียพวงแก้มผมจูบซับเบาๆออดอ้อนเสียงหวานอย่างที่ไม่เคยทำจนผมเคลิ้มยอมพยักหน้าให้มันแต่ใครจะรู้ว่าผมพลาด

#W

เฟรมคงไม่รู้ว่าตอนนี้เขาน่ากินมากแค่ไหนยิ่งตาแดงๆตัวสั่นระริกเหมือนหมาน้อยที่กำลังเหน็บหนาวต้องการอ้อมกอดที่อบอุ่นของใครสักคน มันเหมือนเป็นการเชิญชวนธีร์ให้รีบเข้าไปขย้ำหมาน้อยตรงหน้า เฟรมทำเอาร่างสูงแทบคลั่ง ทั้งกลางกายที่ปวดหนึบแต่ก็ต้องอดทน เขายอมรับว่าตอนนี้เฟรมทั้งน่ารัก น่ากิน น่าทำให้เป็นหมาน้อยของเขาคนเดียวจนไม่อยากให้ใครได้แตะต้องร่างกายนี้ เฟรมทำให้เขาเสพติดร่างกายผู้ชายอย่างเฟรม

ธีร์ถอดเสื้อผ้าของเฟรมออกแล้วจับเฟรมพลิกหันหน้าเข้าหาผนังห้องน้ำ จับขาเฟรมข้างหนึ่งยกขึ้นแล้วสอดนิ้วเข้าไปเบิกทางจากหนึ่งเป็นสองจากสองเป็นสาม ปากหนาก็พรมจูบไปตามลาดไหล่เนียนพร้อมกับทิ้งรอยรักไว้ให้เฟรมได้ดู

"อะ...อ่าา...ธีร์ ไม่เอา" เฟรมยังคงส่ายหัวให้ธีร์แต่ร่างสูงก็ไม่สนใจกระแทกนิ้วเข้าแรงๆจนเฟรมเบ้หน้าร้องเจ็บธีร์ถึงยอมเบาแรงลงก่อนจะถอดนิ้วออก ธีร์จับหน้าเฟรมให้หันมารับจูบดูดดื่มจากเข้า ข้างล่างก็จับท่อนเอ็นสอดใส่ช่องทางคับแคบดันเข้าไปรวดเดียวจนสุด

"อึก...อื้ออ!!" เฟรมได้แต่ร้องท้วงในลำคอขาสั่นระริกจนน่าสงสารแต่ธีร์ก็ไม่หยุด มือหน้าช่วยกอดประครองเอวบางอีกข้างก็จับขาเฟรมไว้อยู่ แต่ธีร์ก็ไม่ยอมถอนจูบออกยังคงจูบอย่างเอาแต่ใจและปลอบโยนเฟรมให้หายเจ็บไปในตัว พอเฟรมเคลิ้มไปกับจูบดูดดื่มจนปากบวมเจ่อธีร์ก็ขยับเข้าออกทันทีเพราะเขาแทบจะทนไม่ไหวแล้ว ช่องทางคับแคบตอดรัดเขาดีเกินไป

“อ๊ะ!!....อ่าส์  ธ..ธีร์...อื้ออ!! ระ แรงไป กูเจ็บ...อึ่ก” ธีร์ไม่รุนแรงตามที่เขาพูดจริงๆ มันก็แค่ช่วงแรกๆ พอความต้องการมากขึ้นๆ แรงกระแทกเข้าก็เพิ่มขึ้นและยังคงรัวแรงใส่ร่างบางของเฟรมเหมือนเดิมพอธีร์ถอนปากออกร่างบางถึงกับครางปากสั่นทั่วห้องน้ำ

“อึก...ซี๊ดด!! ขอโทษครับกูเบาไม่ได้แล้ว” ธีร์กระซิบข้างหูอีกคนวางขาเฟรมลงแล้วกดแผ่นหลังบางให้ก้มลงทำให้สะโพกให้ลอยเด่นเขาจัดการกระแทกแท่งร้อนต่อแรงๆ จนเฟรมได้แต่ครางพร้อมกับจิกมือเข้ากับผนังเพื่อช่วยระบายความเจ็บปนเสียวซ่านที่ทำเขาแทบขาดใจ แต่ก็ยังดีที่ธีร์ทำแรงแค่ตอนกระแทกแต่ไม่ได้ทำรุนแรงกับร่างกายเขามีเพียงขบเม้มเบาๆทำรอยแต่ก็ไม่ได้มากเท่าครั้งก่อนๆ

กว่าจะได้อาบน้ำจริงๆก็ปาไปเป็นชั่วโมง ทำให้ทั้งสองไม่รู้ว่ามีคนมาเคาะประตูเพื่อเรียกลงไปทานข้าว  ธีร์อาบน้ำให้เฟรมพร้อมตัวเองแล้วก็พาออกมาแต่งตัวข้างนอก เสื้อผ้าของเฟรมแทบจะไม่ได้ใส่เพราะมาใส่แต่เสื้อผ้าของธีร์แต่ร่างสูงก็ไม่ได้ว่าอะไรออกจะเต็มใจด้วยซ้ำ

“ไอ้สัส ไหนบอกจะทำเบาๆไงวะ” หลังจากแต่งตัวเสร็จเฟรมก็นอนคว่ำหน้ามองธีร์แต่งตัวอยู่บนเตียง ธีร์ช่วยเขาแต่งตัวก่อนจะแต่งเอง

“หึหึ ก็มึงน่ากระแทกจนกูทนไม่ไหวใส่ไปแรงๆไง”

“ไอ้เหี้ย!” เฟรมปาหมอนใส่ธีร์แต่ธีร์ก็รับไว้พอดีที่เขาแต่งตัวเสร็จ เขาเดินมาขึ้นคร่อมร่างบางที่ซุกหน้าลงกับหมอนอีกใบซ่อนอาการหน้าร้อนพร้อมกับใจเต้นแรงกับคำพูดทะลึ่งๆของธีร์

“ด่ากูอย่างโดนลงโทษอีกหรอหื้ม?” ธีร์แกล้งกระซิบข้างหูเฟรมแล้วเป่าลมใส่เบาๆจนร่างบางขนลุกซู่

“อะ..ไอ้ ธีร์ลงไป กูหิวข้าว!”

ธีร์ยอมลุกจากตัวร่างบาง พอเฟรมเงยหน้าขึ้นมาเขาถึงได้สังเกตเห็นหน้าขาวๆนั่นขึ้นสีจางๆ ทำให้ธีร์ถึงกับหลุดยิ้มมุมปากออกมาทั้งสองสบตากันทำให้เฟรมเห็นธีร์ยิ้ม เขาชะงักไปนิดไม่คิดว่าธีร์ยิ้มแล้วจะหล่อจนใจเต้นแรงแบบนี้ ธีร์พาเฟรมลงมาทานข้าวด้านล่างซึ่งพ่อแม่ธีร์กับลังนั่งทานอยู่

“ธีร์ เฟรม ทานข้าวลูก”

“ครับ”

“ก่อนหน้านี้แม่ให้ป้าอิ่มไปเรียกไม่ได้ยินหรอ”

“ไม่ครับ พอดีผมอาบน้ำอยู่” ธีร์เดินไปนั่งฝั่งขวาของพ่อตัวเองแต่เฟรมกลับนั่งลงข้างแม่ของธีร์ที่นั่งอยู่ฝั่งซ้ายพ่อ ตาดุๆออกเย็นชาของพ่อธีร์ทำให้เฟรมแอบขนลุก ต่างจากแม่ธีร์ที่ดูยิ้มแย้มออกใจดี

“จะสมัครเป็นลูกแม่กูอีกคนรึไง” ธีร์ที่คิดว่าเฟรมจะเดินมานั่งข้างแต่กลับไม่นั่งข้างแม่เขาเลยอดที่จะแหย่ไม่ได้

“เออ”

“555ธีร์อิจฉาน้องรึไง แต่เฟรมดูหน้าตาน่ารักผิวขาวใสกว่าผู้หญิงบางคนอีกนะ แตกต่างกับเจ้าธีร์ไม่รู้ไปคบได้ไง” แม่พูดขำๆจนเฟรมแอบขำตามเพราะพอใจที่ร่างสูงโดนแม่ว่า

“อ้าวแม่ครับ ผมหล่อจะเหมือนมันได้ไง”

“ผมก็หล่อนะครับ ไม่ได้น่ารักขนาดนั้นครับ” แม่ของธีร์อมยิ้มเบาๆ

บทสนทนาส่วนมากจะเป็นของคุณแม่ธีร์ส่วนพ่อธีร์แค่นั่งเงียบๆ มีคุยเรื่องงานกับธีร์บ้าง เฟรมก็นั่งทานเงียบๆ

“ทานเยอะๆสิเฟรม ผอมกว่าเจ้าธีร์อีกนะ”

ธีร์เป็นคนผอมแต่ก็ไม่ได้มากอะไรเพราะเขาสูงเลยออกผอม แต่ร่างกายที่ชอบออกกำลังกายบวกกับเล่นกีฬาเลยดูแข่งแรงกว่าเฟรมมากร่างบางเลยไม่เคยสู้แรงสูงได้ เฟรมก็ออกกำลังกายบ้างแต่ไม่เท่าธีร์ เพราะเขาชอบเท่าเล่นมากกว่า

“ครับ กับข้าวอร่อยมากครับ” เฟรมยิ้มตอบคุณแม่

เนื่องจากท่านอิ่มแล้วแต่ก็ยังนั่งคุยกับลูกๆที่ยังไม่อิ่มเพราะมาทีหลัง เฟรมพูดอย่างที่รู้สึกว่ากับข้าวอร่อยจริงๆแต่สงสัยครอบครัวนี้ไม่กินหวานเพราะกับข้าวบางอย่างต้องหวานนิดหน่อยถึงจะอร่อยแต่มันกลับกลมกล่อมอย่างเดียว

“แม่เจอแต่เพื่อนเจ้าธีร์ที่หล่อเท่ทั้งนั้น ไม่เห็นจะมีใครน่ารักเท่าเฟรมเลย ก็เลยชอบใจไปหน่อยอยากมีลูกชายน่ารักๆบ้าง ไม่ใช่เอาแต่เที่ยวเกเรเหมือนบางคน”

คุณแม่ชมเฟรมแต่ก็ไม่วายแอบแขวะลูกชายกลับไป เวลาอยู่กับแม่ธีร์จะไม่ค่อยดุหรือเย็นชามาดโหดเท่าไหร่ ออกตะทำตัวเป็นลูกที่น่ารักเพราะแม่เขาชอบลูกชายน่ารักเลยเห่อเฟรม

“หึหึ แล้วอิ๋วล่ะครับไม่อยากได้เป็นลูกแม่บ้างหรอ”

คำถามนี้ทำเอาเฟรมถึงกับชะงักไปนิด เขาลืมไปเลยว่าอิ๋วเป็นแฟนธีร์ คงจะสนิทกับทางบ้านธีร์พอสมควรแล้วธีร์จะพาเขามาบ้านทำไมพอคิดมาถึงตรงนี้เฟรมก็รู้สึกอิ่มทันทีจนต้องรวบช้อนแล้วยกน้ำขึ้นดื่ม

“หนูอิ๋วคงต้องเป็นลูกสะใภ้ แต่แม่ว่าคนแถวนี้คงไม่ได้อยากเอามาเป็นลูกสะใภ้แม่มั้ง”

เฟรมเอาแต่ก้มหน้านิ่งเลยไม่รู้ว่าตอนนี้คุณแม่ทำมองลูกชายอย่างจับผิด เพราะถามท่านแต่สายตาเอาแต่จ้องเฟรม เธอไม่คิดจะห้ามที่ลูกชายจะชอบใครคบใคร แค่ลูกชายเธอไม่เสียอนาคตหรือทำให้ใครเดือดร้อนก็พอ

“ผมดีใจที่แม่ชอบนะครับ ” ธีร์มองหน้าแม่ของตนก่อนจะส่งสายตาไปทางเฟรมบ่งบอกว่าเขาหมายถึงเฟรม แต่ร่างบางเอาแต่ก้มหน้าทำให้ไม่รู้เรื่องเอาแต่คิดว่าธีร์คงจะหมายถึงอิ๋วแฟนของธีร์

“เจ้าธีร์นิสัยไม่ดีเลย แกล้งน้อง ถ้าเสียใจทีหลังแล้วแม่จะซ้ำเติมให้”

เฟรมงงกับคำพูดของคุณแม่เฟรมว่าธีร์ไปแกล้งเขาตอนไหนจึงเงยหน้าขึ้นมองแต่แม่ของธีร์ก็ลุกเดินออกไปแล้ว ส่วนธีร์ทานข้าวอิ่มตอนไหนเขาก็ไม่รู้


ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว