ยอนิม

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

รักโคตรๆ...โหดอย่างมึง! ภาค 4 ตอนที่ 1

ชื่อตอน : รักโคตรๆ...โหดอย่างมึง! ภาค 4 ตอนที่ 1

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 251k

ความคิดเห็น : 604

ปรับปรุงล่าสุด : 14 ม.ค. 2560 18:59 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
รักโคตรๆ...โหดอย่างมึง! ภาค 4 ตอนที่ 1
แบบอักษร

 

 

 

รักโคตรๆ...โหดอย่างมึง! ภาค 4  ตอนที่ 1

Author:   (ยอนิม)

                        

               

                                                

 

 

 

“ฮืมมม ฮืมมมม” เสียงฮัมในลำคอของอิฐดังขึ้น ขณะติดเครื่องเสียงให้กับรถของลูกค้าที่มาใช้บริการในร้าน

 

 

“หลังแต่งงานมาเนี่ย เฮียอิฐอารมณ์ดีจังเลยเนอะ” บอยแกล้งแซวอิฐ ขณะที่ช่วยเป็นลูกมืออิฐ อิฐเหลือบมองตามองบอยเล็กน้อย

 

 

“กูอารมณ์ดีออกจะบ่อย ไม่ได้เกี่ยวกับหลังแต่งงานสักหน่อย” อิฐว่ากลับไป แต่ก็ยังฮัมเพลงในลำคออยู่เรื่อยๆ บอยยิ้มล้อ

 

 

“อ่าว เหรอ ผมนึกว่าเฮียอิฐยังฟินกับงานแต่งที่ผ่านมาอยู่” บอยบอกกลับไป ถึงแม้ว่าจะผ่านมาได้แค่อาทิตย์กว่าๆ แต่ดูเหมือนอิฐยังมีออร่าความสุขออกมาอยู่ตลอดเวลา

 

 

“ไอ้บอย ถึงจะไม่ได้จัดงานแต่ง กูกับเฮียเดย์ของมึงก็มีความสุขฟินกันดีทุกวันอยู่แล้ว เลิกแซวกูได้ละ ทำงาน งานเสร็จไม่ทันนัดลูกค้า ทีนี้แทนที่มึงจะเจอความสุข มึงจะเจอความโหดของเฮียเดย์มึงแน่ๆ” อิฐพูดขู่ลูกน้องตนเอง ทำให้บอยรีบช่วยงานอิฐทันที โดยไม่แซวอะไรออกมาอีก เมื่อติดตั้งเครื่องเสียงให้ลูกค้าเรียบร้อย อิฐก็เดินเข้าไปหาเดย์ที่ห้องทำงาน เดย์เงยหน้าขึ้นมามองเมื่อเห็นอิฐเดินมอมแมมเข้ามา

 

 

“ติดเครื่องเสียงเสร็จแล้วเหรอ” เดย์ถามเสียงนิ่ง อิฐนั่งลงที่โซฟาพร้อมกับกินขนมที่วางเตรียมเอาไว้

 

 

“อืม เสร็จละ เดี๋ยวรออีกคันเลือกของก่อน แล้วค่อยไปทำงานต่อ” อิฐตอบกลับ เดย์ก็ไม่ได้ว่าอะไร หลังแต่งงาน พวกเขาไม่ได้ไปฮันนีมูนที่ไหน ตามที่มันควรจะเป็น แต่เดย์เลือกที่จะทำงานต่อ ซึ่งอิฐก็ไม่ได้เรียกร้องอะไร เพราะเขาสองคน มันเลยช่วงเวลาฮันนีมูนมาแล้ว ส่วนเรื่องงานแต่ง เดย์แค่ต้องการทำอะไรให้มันถูกต้องเพื่อครอบครัวของอิฐก็เท่านั้น ถึงแม้ว่าเขาสองคนจะเป็นผู้ชายเหมือนกันก็ตาม

 

 

Tru…Tru…Tru

เสียงมือถือของอิฐดังขึ้น อิฐหยิบมาดูก่อนจะกดรับสาย

“อะไรไอ้โฟร์ มีอะไรโทรมาหากูได้เนี่ย” อิฐถามขึ้น เดย์ไม่ได้มองคนรัก เพราะตรวจเอกสาร แต่หูของเขาก็ฟังอยู่

“หืม วันเกิดไอ้กัส ไม่เห็นไอ้เกียร์มันบอกเลยวะ .............เลี้ยงที่ไหนนะ.....” อิฐพูดกับเพื่อน พร้อมกับเหล่มองคนรักไปด้วย เมื่อโฟร์บอกสถานที่

“ห่า....มึงมาขอเดย์ให้กูดิ” อิฐบอกเพื่อนกลับไปให้เดย์ได้ยินด้วย เดย์เลยเงยหน้ามามองอิฐ

 

 

“อะไร” เดย์ถามขึ้น

 

 

“ก็...พรุ่งนี้วันเกิดกัสน้องไอ้เกียร์ แล้วน้องมันชวนไปเลี้ยงฉลองวันเกิดมันที่ผับ ไอ้โฟร์เลยโทรมาชวน” อิฐตอบกลับเดย์ เดย์นั่งเงียบไปนิด

“เดี๋ยวกูคุยกับเดย์ก่อนละกัน แล้วจะโทรไปบอกมึงอีกทีนะ” อิฐตัดบท เพราะคิดว่าเดย์ต้องมีเรื่องคุยกับเขาแน่ๆ เมื่อบอกโฟร์กลับไปแล้ว อิฐก็วางสาย

“ถ้ามึงไม่อยากให้ไป กูไม่ไปก็ได้นะ โฟร์มันชวนมึงด้วย” อิฐพูดดักขึ้นมา แต่เขามั่นใจว่าเดย์ให้ไป เพราะยังไงเดย์จะต้องไปด้วยอยู่ดี

 

 

“ก็ไปสิ กูยังไม่ว่าอะไร มันเป็นวันเกิดกัสนี่” เดย์บอกเสียงเรียบ อิฐยิ้มกว้างออกมาทันที

 

 

“ก็เห็นว่าจัดที่ผับ กูก็กลัวว่ามึงจะไม่ให้ไป” อิฐบอกออกมา เพราะตั้งแต่คบกับเดย์มา เขาไม่ค่อยได้เข้าผับสักเท่าไร พอจะเข้าแต่ละทีก็มีเดย์ไปคุมด้วยทุกครั้งจนกลายเป็นเรื่องปกติไปแล้ว

 

 

“กูไปด้วย ทำไมจะไม่ให้ไป” เดย์บอกกลับมา อิฐยิ้มขำเล็กน้อย ก่อนที่บอยจะเดินมาตามเมื่อลูกค้าเลือกสินค้าเรียบร้อยแล้ว

“เย็นนี้จะกินอะไร” เดย์ถามอิฐขึ้นมาก่อนที่อิฐจะเดินออกจากห้องทำงานของเขา

 

 

“มึงทำให้กินได้มั้ยล่ะ” อิฐถามกลับ เพราะกลัวว่าคนรักจะเหนื่อยจากงาน ถึงแม้ว่าเดย์จะไม่ได้ใช้แรงงานในการทำงานเหมือนกับอิฐ แต่เดย์ต้องรับผิดชอบประสานงานมากมาย ต้องล้าและเครียดมากกว่าอิฐหลายเท่า

 

 

“ถ้าจะกิน ก็จะทำ” เดย์ตอบกลับ ทำให้อิฐยิ้มกว้างออกมาทันที

 

 

“อยากกินไข่ลูกเขย ผัดกระเพราะปลาหมึก กุ้งชุบแป้งทอดด้วย” อิฐบอกเมนูที่ตนเองอยากจะกินทันที เดย์พยักหน้ารับ โดยไม่พูดอะไร อิฐยิ้มกว้างพร้อมกับเดินออกไปทำงานต่อ

..

..

“อิฐ อย่าเดินป้วนเปี้ยนเกะกะได้มั้ย ไปนั่งรอเฉยๆ แล้วข้าวหุงรึยัง” เดย์ว่าออกมาเสียงเข้ม ในขณะที่เขากำลังเตรียมกับข้าวเย็นอยู่ในครัว พอเลิกงาน เขาก็พาอิฐแวะตลาดสดเพื่อซื้อวัตถุดิบมาทำกับข้าวเย็น แล้วช่วงที่เขากำลังเตรียมทำ อิฐก็เดินวนไปวนมาอยู่ในครัวขวางทางเดย์อยู่เป็นระยะ

 

 

“ก็ไม่รู้จะทำอะไรนี่” อิฐบอกกลับ เพราะเขาอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเรียบร้อยแล้ว

 

 

“หุงข้าวล่ะ” เดย์ถามย้ำ

 

 

“หุงแล้ว” อิฐตอบทันที เดย์หันไปมองหม้อหุงข้าว ก่อนจะถอนหายใจออกมาเบาๆ

 

 

“ดูให้ดี มึงลืมอะไร” เดย์ถามขึ้น อิฐหันไปมองหม้อหุงข้าว ก่อนจะยิ้มแหยๆออกมา

 

 

“แหะแหะ ลืมกด” อิฐตอบกลับ แล้วรีบเดินไปกดหม้อหุงข้าวทันที เดย์ถอนหายใจออกมาเบาๆ

 

 

“โทรถามไอ้นีลกับไอ้นิคสิ ว่ามันจะมากินด้วยมั้ย” เดย์บอกให้อิฐโทรถามเพื่อนทั้งสอง อิฐก็โทรถามให้ทันที

 

 

“เดย์ สองคนนั่นบอกว่าจะเข้ามากินข้าวด้วย” อิฐบอกกับคนรัก หลังจากที่วางสายเพื่อนตนเองไปแล้ว เดย์ก็พยักหน้ารับ โดยไม่พูดอะไร แล้วเขาก็เริ่มทำกับข้าวต่อ

 

 

“หยิบซอสหอยนางรมมาสิ” เดย์พูดบอกคนรัก อิฐก็คว้าส่งให้ทันที เดย์มองขวดที่รับมาแล้วถอนหายใจอีกครั้ง

“อิฐ มึงได้อ่านบ้างมั้ย ว่ามึงหยิบอะไรมา นี่มันซีอิ๊ว หยิบมาใหม่” เดย์ว่าเสียงดุ อิฐจึงรีบหาขวดซอสหอยนางรมให้เดย์ทันที

 

 

“ก็ขวดมันคล้ายกันนี่” อิฐบ่นอุบ พอเจอซอสหอยนางรมเขาก็ส่งให้เดย์ทันที เดย์ดูเพื่อความแน่ใจ แล้วปรุงอาหารต่อ เมื่อทำกับข้าวเสร็จ เขาก็ให้อิฐไปจัดโต๊ะ พอดีกับที่นีลและนิคมาถึง นิคซื้อไก่ย่างห้าดาวมาด้วย

“โอ๊ะ กำลังอยากกินพอดีเลยมึง” อิฐพูดขึ้นยิ้มๆ นิคจัดแจงใส่จานให้ เมื่อทุกอย่างพร้อมแล้ว ทั้งสี่คนก็นั่งกินข้าวเย็นพร้อมกัน

 

 

“เออ ไอ้โฟร์โทรบอกมึงยัง” นิคถามขึ้นขณะนั่งกินข้าว อิฐพยักหน้ารับ

 

 

“บอกแล้ว มึงไปมั้ย” อิฐถามกลับไป นิคพยักหน้ารับ

 

 

“ไปดิ จะพลาดได้ไง” นิคตอบกลับยิ้มๆ เดย์กับนีลไม่ได้พูดอะไร ปล่อยให้อิฐกับนิคคุยกันไปเรื่อยๆ เมื่อกินข้าวอิ่ม นีลกับนิคก็อาสาล้างจานให้

 

 

Tru…Tru…Tru

 

เสียงมือถือของเดย์ดังขึ้น อิฐเป็นคนหยิบมาดูแล้วเลิกคิ้วเล็กน้อย

“เดย์ พี่ฟิวโทรมาว่ะ” อิฐพูดขึ้นเมื่อเห็นเบอร์ของฟิวเพื่อนสนิทอีกคนของเดย์โทรเข้ามา ช่วงหลังๆอาจจะไม่ค่อยได้เจอกันบ้าง เพราะฟิวงานยุ่ง แต่ก็ใช่ว่าจะไม่เคยติดต่อมา ฟิวยังไปมาหาสู่เดย์เป็นระยะ อิฐส่งมือถือให้คนรัก เดย์รับมาคุยต่อทันที

 

 

“อืม ว่าไง” เดย์พูดสายขึ้น

“ไป หึหึ เออ เจอกัน” เดย์พูดกันไม่กี่คำก็วางสาย อิฐมองหน้าเดย์ด้วยความอยากรู้

“ไอ้ฟิวมันจะไปงานวันเกิดกัสด้วย” เดย์บอกให้อิฐเข้าใจ อิฐก็พยักหน้ารับทันที

 

 

“แหงสิ เมียพี่ฟิวเป็นเพื่อนกัสนี่” อิฐพูดขึ้น พอนีลกับนิคล้างจานเสร็จก็มานัดแนะเรื่องเวลาที่จะไปงานวันเกิดของกัส พอตกลงได้แล้วทั้งสองคนก็ขอตัวกลับ

“เดย์ๆ งั้นพรุ่งนี้เราเลิกงานที่ร้านเร็วหน่อยละกัน กูจะไปซื้อของขวัญให้กัสด้วย ว่าแต่จะซื้ออะไรดีวะ” อิฐถามขึ้น ขณะจะเตรียมตัวอาบน้ำ

 

 

“ลองโทรไปถามไนท์สิ ว่ากัสชอบอะไร แล้วค่อยไปหาซื้อ” เดย์เสนอขึ้น อิฐก็เห็นด้วยทันที เขาโทรไปคุยกับไนท์สักพักก็รู้มาว่า กัสชอบสะสมหุ่นยนต์กันดั้ม

“กันดั้มคืออะไร” เดย์ถามกลับ อิฐเลิกคิ้วขึ้นทันที

 

 

“อะไรกัน มึงไม่รู้จักหุ่นยนต์กันดั้มเหรอ ขนาดกูไม่ใช่คนชอบของพวกนั้น กูยังรู้จักเลย” อิฐถามขึ้นทันที เดย์มองหน้าอิฐนิ่งๆ

 

 

“แล้วมึงคิดว่าคนอย่างกูเล่นพวกหุ่นยนต์ของเล่นอะไรพวกนั้นมั้ยล่ะ” เดย์ถามกลับ ทำเอาอิฐหัวเราะคิก

 

 

“เออ ลืมไป อย่างมึงคงเล่นแค่ปืนกับมีดเท่านั้นแหละมั้ง” อิฐแกล้งแซวคนรัก ก่อนจะเดินเข้าไปอาบน้ำและเตรียมตัวเข้านอน

 

 

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

 

 

“มึงซื้ออะไรให้กัสวะ” นิคถามอิฐ ขณะนั่งรถมาผับที่โฟร์นัดเอาไว้ ในช่วงหัวค่ำของวันใหม่

 

 

“หุ่นยนต์กันดั้ม แม่ง แพงฉิบ ดีนะ ออกกับเดย์คนละครึ่ง” อิฐพูดขึ้น เมื่อนึกถึงตอนที่ไปเลือกซื้อหุ่นยนต์กันดั้มที่ร้านขายโดยเฉพาะ ตอนแรกเดย์จะให้ไปซื้ออย่างอื่นที่เป็นประโยชน์กว่านี้ แต่อิฐก็กล่อมให้เดย์เข้าใจว่าคนเรามันมีความชอบไม่เหมือนกัน เดย์จึงยอมตามใจ แต่อิฐต้องออกเงินคนละครึ่งกับเดย์ แล้วอิฐก็เลือกมาได้ตัวหนึ่งราคาเกือบๆ 6000

 

 

“ไปซื้ออะไรได้อีกหลายอย่าง” เดย์พูดขึ้นลอยๆ อิฐที่นั่งเบาะด้านหลังกับนิค ขยับยื่นหน้ามาหาเดย์ที่นั่งด้านหน้าคู่กับนีลที่เป็นคนขับรถให้ในวันนี้

 

 

“อย่าบ่นดิ ก็บอกแล้วไง มันเป็นคุณค่าทางจิตใจ มึงนี่นะ ก็เหมือนกับบางคนเค้าชอบซื้อหนังสือ บางคนชอบสะสมโมเดลรถ บางคนชอบสะสมปืนอะไรพวกนั้นอ่ะ” อิฐพูดให้เดย์ยอมรับ เดย์ถอนหายใจแต่ก็พยักหน้ารับ เขาเข้าใจว่าคนรักชอบไม่เหมือนกัน เขาคิดว่าตัวเขาเองนี่แหละที่แปลกไปจากคนอื่นๆ ที่ไม่ชอบอะไรเป็นพิเศษและไม่สะสมอะไรนอกจากเงิน

“แล้วทำไมโฟร์มันเปลี่ยนผับวะ ทุกทีต้องไปที่ประจำของพวกเราไม่ใช่เหรอ” อิฐถามขึ้นเมื่อนึกได้

 

 

“มันคงไม่อยากให้มึงกลับไปเจอผีอีกล่ะมั้ง” นิคแกล้งแซว ทำให้อิฐขนลุกขึ้นมาทันที เมื่อนึกถึงตอนที่ตนเองเจอผีในวันฮาโลวีน

 

 

“เออว่ะ ดีแล้วที่เปลี่ยน ว่าแต่ทำไมมันเลือกผับนี้วะ” อิฐพูดถึงผับที่โฟร์นัดแนะมาในวันนี้

 

 

“เห็นว่าเป็นผับญาติๆมัน เค้าจองโซนวีไอพีไว้ให้ด้วย แถมเหล้านอกให้อีก 2 ขวด” นิคตอบกลับยิ้มๆ เพราะซักถามเพื่อนมาเรียบร้อยแล้ว

 

 

“ดีๆ ไม่ได้แดกเหล้ามาสักพักละ แต่ใครเป็นคนขับรถ ไม่ต้องดื่มมากนะเว้ย เดี๋ยวขับรถกลับบ้านไม่ได้” อิฐรีบดักคอเอาไว้ก่อนทันที

 

 

“กูรู้หรอกน่า” นีลตอบกลับ เพราะเขาอาสาที่จะขับรถทั้งขาไปขากลับ แต่เขาก็รู้ว่าเดย์เองก็คงไม่ดื่มมากแต่อย่างไร และอาจจะสลับขับกับเขาได้ ส่วนอิฐกับนิค รับประกันได้เลยว่าคงต้องลากกลับบ้านแน่ๆ ไม่นานนักทั้งสี่คนก็มาถึงผับที่โฟร์นัดเอาไว้ ก่อนจะถึงไนท์โทรมาถามแล้วว่าถึงไหน เพราะเกียร์ไนท์ โฟร์กัส และเพื่อนของกัสที่ชื่อไม้กับคิว ก็มารอก่อนแล้ว แต่ฟิวกับน็อตยังไปไม่ถึง

 

 

“เฮ้ย เดย์ นีล” เสียงเรียกของฟิวดังขึ้น เมื่อเดย์ลงจากรถ ซึ่งฟิวกับน็อตเองก็เพิ่งมาถึงเหมือนกัน น็อตยกมือไหว้เดย์กับนีลทันที ส่วนอิฐกับนิคก็ยกมือไหว้ฟิวเหมือนกัน

 

 

“เพิ่งมาเหรอครับพี่ฟิว” นิคถามขึ้นเพราะคุ้นเคยกันดีอยู่แล้ว

 

 

“ครับ ลงจากรถก็เห็นเดย์มันพอดี” ฟิวตอบกลับ

 

 

“เตี้ย ทำไมทีกูกับไอ้เดย์ไม่เรียกพี่บ้างวะ กูสองคนก็อายุเท่าไอ้ฟิวมันนะ” นีลถามขึ้นไม่จริงจังนัก

 

 

“ก็พี่เค้าน่าเคารพกว่านี่หว่า อีกอย่างกูเรียกมึงสองคนแบบนี้มาตั้งแต่แรกแล้วอ่ะ จะให้เปลี่ยนมันก็แปลกๆ” นิคตอบกลับ นีลยกยิ้มนิดๆ เขาไม่ได้ซีเรียสเรื่องนี้ แค่ถามเล่นๆเท่านั้น

 

 

“ไม่ได้ไปฮันนีมูนที่ไหนเหรอวะ” ฟิวถามเดย์ เดย์ก็ยกยิ้มมุมปากเล็กน้อย

 

 

“ฮันนีมูนที่บ้านก็ได้ ไม่เปลืองเงินดี” เดย์ตอบกลับเสียงเรียบ

 

 

“นี่แหละพี่ฟิว เพื่อนพี่ก็เป็นแบบนี้แหละ” อิฐบอกออกมาพร้อมกับหัวเราะในลำคอเบาๆ ก่อนที่จะชวนกันเข้าไปด้านใน เมื่อบอกกับการ์ดหน้าผับว่าเพื่อนจองโต๊ะด้านในไว้แล้ว การ์ดก็พาเข้าไปและนำไปยังโซนวีไอพีทันที

 

 

“มากันแล้ว” กัสส่งเสียงออกมาด้วยความดีใจ ที่ทุกคนมากันครบแล้ว กัสไม่ได้บอกใครมากนัก บอกแค่คนสนิทๆกันเท่านั้น อิฐ นิค และน็อตเอาของขวัญให้กัส กัสรับมาพร้อมรอยยิ้ม

“กัสนึกว่าพี่เดย์จะไม่ยอมมาซะอีก” เด็กหนุ่มพูดแซวขึ้นยิ้มๆ เพราะทุกคนรู้ดีว่าเดย์ไม่ค่อยชอบมาในสถานที่อึดอัดแบบนี้สักเท่าไร แต่ก็ยังดี ที่ได้โซนวีไอพี นั่งโซฟา เพราะจะแยกกับนักท่องราตรีคนอื่นๆที่นั่งโต๊ะธรรมดากัน

 

 

“ร้านใครวะไอ้โฟร์ ไม่เห็นมึงเคยบอกว่ามีญาติเปิดผับด้วย ไม่งั้นตอนเรียนก็คงได้มาที่นี่บ่อยๆ” อิฐถามด้วยความอยากรู้

 

 

“ญาติทางพ่อกูนี่แหละ ลูกพี่ลูกน้องกัน อายุ 32 แล้ว กูไม่ค่อยอยากมารบกวนพี่กูเท่าไร อีกอย่างตอนเรียนพวกเรามีร้านประจำกันอยู่แล้ว กูเลยไม่ได้บอก” โฟร์พูดขึ้นยิ้มๆ ก่อนจะโบกมือเรียกชายหนุ่มคนหนึ่งที่เดินกำลังเดินเข้ามาหา

“พี่โอ พี่โอ ทางนี้พี่” โฟร์เรียกชายหนุ่มที่ชื่อโอ หน้าตาดีรูปร่างสูง โอเดินยิ้มเข้ามาหาน้องชายตนเอง

 

 

“ว่าไง มีอะไรขาดเหลือรึเปล่า” โอถามขึ้นยิ้มๆ ทุกๆคนยกมือไหว้โอทันที เพราะรู้ว่าอายุมากกว่าทุกคนที่นั่งอยู่ โอก็รับไหว้

 

 

“ขาดเหล้าไงพี่” โฟร์รีบบอกทันที โอยกยิ้มน้อยๆ

 

 

“เดี๋ยวให้เด็กเอามาให้ แต่ให้ได้แค่สองขวดนะเว้ย เดี๋ยวเมียกูด่า” โอบอกออกมาอย่างขำๆ แล้วพูดคุยกับโฟร์อีกเล็กน้อย ก่อนจะเดินไปดูร้านทางอื่นต่อ ไม่นานนักเด็กในร้านก็เอาเหล้ามาให้ เสียงเพลงก็เริ่มสนุกขึ้น นักท่องเที่ยวยามราตรีก็ทยอยเข้าร้านจนเต็ม เดย์นั่งดื่มอยู่เงียบๆ ข้างอิฐ มีหันไปคุยกับนีลและฟิวบ้าง ส่วนอิฐก็เม้าท์กับคนอื่นๆอย่างสนุกสนาน

 

 

“เดย์” อิฐหันมาเรียกเดย์ พร้อมกับกอดแขนคนรักเอาไว้

 

 

“....” เดย์เลิกคิ้วกลับไปเป็นเชิงถามว่ามีอะไร เพราะเสียงเพลงที่เริ่มดังทำให้เขาไม่อยากตะเบ็งเสียงคุยมากนัก

 

 

“กูเมาได้ใช่มั้ย” อิฐยื่นหน้าไปถามใกล้ๆหูคนรัก เดย์เลยยื่นหน้าไปพูดให้อิฐได้ยินด้วย

 

 

“ได้ แต่ถ้าอ้วก มึงเช็ดเอง แล้วกูจะให้นอนหน้าบ้าน” เดย์บอกเสียงนิ่ง อิฐย่นจมูกใส่คนรักทันที

 

 

“อะไรวะ งานน้องนะ เมาหน่อยไม่ได้เหรอ” อิฐถามเสียงกระเง้ากระงอด

 

 

“เมาได้ แต่ให้มันรู้ลิมิตตัวเอง กูอยากมีเมียเป็นคนอยู่ ไม่ได้อยากมีเมียเป็นหมา” เดย์ว่ากลับเสียงนิ่ง

 

 

“โห เปรียบซะ เออๆ จะไม่เมามากหรอก พอกรึ่มๆ” อิฐพูดยิ้มๆ แล้วหันไปคุยกับเพื่อนๆน้องๆต่อ พอเริ่มดึก ก็เริ่มสนุก กัสชวนเพื่อนๆตัวเอง รวมทั้งอิฐและนิคออกไปเต้นตรงด้านหน้าเวที ซึ่งตอนนี้วงดนตรีหลักของร้านกำลังเล่นอยู่

“กูไปเต้นกับน้องนะ” อิฐบอกคนรักไว้ก่อน

 

 

“โห ทำเหมือนกับขออนุญาตพ่อเนอะ” นิคแกล้งแซวออกมา

 

 

“แล้วมึงน่ะ ขออนุญาตกูรึยังเตี้ย” เสียงของนีลแทรกเข้ามาบ้าง นิคจึงรีบไปออดอ้อนคนรัก ส่วนอิฐก็มองหน้าเดย์อยู่ เดย์พยักหน้ารับ เพราะเข้าใจว่ามาที่แบบนี้อิฐก็คงอยากจะสนุกกับน้องๆเพื่อนๆบ้างๆ อิฐยิ้มกว้างทันที แล้วพวกเขาก็พากันไปเต้นแถวหน้าเวที ที่นั่งอยู่ที่โต๊ะก็มีเดย์ นีล และฟิวเท่านั้น เกียร์กับโฟร์ก็ตามไปเต้นประกบคนรักตัวเองอยู่

 

 

“หลังจากบวชมาเป็นยังไงบ้างวะ” ฟิวถามขึ้นยิ้มๆ

 

 

“ก็ดี เข้าใจชีวิตมากขึ้น” เดย์ตอบกลับด้วยน้ำเสียงปกติ

 

 

“กูนึกว่ามึงจะบวชไม่สึกซะอีก” ฟิวแซวขึ้นมาอีก เดย์ยกยิ้มมุมปากนิดๆ

 

 

“หึ กูมันเป็นคนกิเลสหนา ยังละทางโลกไม่ได้หรอก” เดย์ตอบกลับ

 

 

“เพราะยังมีห่วงอยู่ใช่มั้ยวะ” ฟิวแซวออกมา เดย์มองไปที่อิฐ ซึ่งกำลังเต้นอยู่กับน้องๆเพื่อนๆ

 

 

“กูว่าห่วงใหญ่ด้วยว่ะ” นีลแซวบ้าง เดย์หัวเราะในลำคอ แต่ก็ไม่ได้ค้านอะไร เพราะเขารู้ดีว่าห่วงของเขามันใหญ่จริงๆ เขาห่วงทุกอย่างที่เกี่ยวกับอิฐ การที่ได้เข้าไปบวชอยู่ 1 เดือนนิดๆ ทำให้เขาเข้าใจสัจธรรมในบางเรื่อง ทำให้เขารู้สึกว่า เขาควรจะเปลี่ยนแปลงอะไรบางอย่างบ้าง ไม่ใช่เพื่อตัวเขาเอง แต่เพื่อคนที่เขารัก

“หึหึ ไอ้เดย์ เมียมึงมีสาวมาเต้นสีด้วยว่ะ” นีลพูดขึ้น เมื่อเห็นว่ามีหญิงสาวกลุ่มหนึ่งมาเต้นข้างๆอิฐ

 

 

“หึหึ” เดย์หัวเราะในลำคอเบาๆ เขานั่งมองอยู่สักพักแล้ว อิฐเองก็รู้สึกตัวว่ามีหญิงสาวมาเต้นคลอเคลียอยู่ข้างๆ เขาจึงหันมามองเดย์ เดย์ไม่ได้เรียก ไม่ได้ทำหน้าดุ แค่มองมานิ่งๆเท่านั้น

 

 

“พี่คะ พี่ชื่ออะไรอ่ะ” หญิงสาวยื่นหน้ามาถามอิฐใกล้ๆ ทำให้อิฐผงะไปนิด ใช่ว่าทุกวันนี้เขาจะไม่มองผู้หญิง เขาก็มองอยู่ แต่ก็ไม่ได้สนใจอยากจะได้เหมือนเมื่อก่อน

 

 

“ชื่ออิฐครับ มีอะไรรึเปล่า” อิฐตอบกลับไปตามมารยาท หญิงสาวยิ้มหวานส่งมาให้

 

 

“หนูชื่อชามนะคะ” หญิงสาวบอกกลับพร้อมกับยิ้มยั่ว อิฐก็ยิ้มแห้งๆกลับไป สายตาก็มองไปที่เดย์ ก็เห็นเดย์ยังคงนั่งนิ่งเหมือนเดิมแต่สายตามองมาเหมือนกดดันบางอย่าง

 

 

หมั่บ..

“เต้นด้วยกันนะคะ” หญิงสาวพูดพร้อมกับยกแขนขึ้นมาโอบรอบคอของอิฐ แต่ก็ถูกนิคมาดึงออกเสียก่อน

 

 

“ขอโทษนะน้อง เพื่อนพี่มีแฟนแล้ว” นิคพูดขัดขึ้น หญิงสาวเลิกคิ้วขึ้นทันที พร้อมกับมองไปรอบๆ

 

 

“ไหนแฟนพี่อิฐล่ะคะ ชามมองพี่อิฐตั้งนาน ไม่เห็นว่าแฟนพี่จะมาเต้นด้วยเลย” หญิงสาวถามกลับมา

 

 

“แฟนพี่ไม่ชอบเต้นน่ะ” อิฐตอบกลับด้วยน้ำเสียงปกติ

 

 

“แฟนพี่นั่งตรงไหนเหรอคะ” หญิงสาวยังคงถามด้วยความอยากรู้ อิฐมองไปที่เดย์ หญิงสาวก็มองตามสายตาไป แล้วเพ่งมองอย่างงงๆ เพราะหญิงสาวมองหาแต่ผู้หญิง

 

 

“เห็นผู้ชายใส่เสื้อเชิ้ตสีขาวมั้ยครับ ที่กำลังมองมา นั่นแหละ แฟนพี่” อิฐบอกหญิงสาวตรงๆ ทำให้หญิงสาวหน้าเหวอไปนิด อิฐไม่ได้รอให้หญิงสาวพูดอะไรต่อ เขาบอกกับนิคว่าจะกลับมาที่โต๊ะ เพราะรู้สึกเสียวสันหลังวาบๆ ถ้าตนเองยังคงเต้นอยู่ตรงนี้ อิฐเดินกลับมาหาเดย์ทันที

 

 

“ไงอิฐ อ่อยสาวเหรอวะ” นีลแกล้งแซวขึ้นมา

 

 

“อ่อยบ้านมึงสิ เค้าเข้ามาหาเองเว้ย” อิฐรีบเถียงก่อนจะนั่งข้างเดย์ทันที พร้อมกับยิ้มเอาใจคนรัก

 

 

“อะไร” เดย์ถามขึ้น เมื่อเห็นว่าอิฐส่งยิ้มมาให้

 

 

“กูไม่ได้ทำอะไรนะ เค้าเข้ามาคุยกับกูเอง” อิฐรีบแก้ตัวก่อน เดย์สอดมือไปคล้องเอวของอิฐทางด้านหลัง แล้วกระชับอิฐให้ขยับมาใกล้ตนเองอีกนิด ก่อนจะออกแรงบีบเอวคนรักไม่แรงมากนัก แต่ก็ทำให้อิฐสะดุ้งอยู่เหมือนกัน

 

 

“กูเห็นแล้ว ว่าเค้าเข้ามาคุยกับมึงเอง” เดย์ตอบกลับ

 

 

“เห็นแล้ว แล้วทำไมทำเหมือนกูผิดเลย” อิฐถามต่อ เพราะรู้ได้จากแรงบีบที่เอวตนเอง เดย์ยื่นหน้าไปพูดใกล้ๆหูของอิฐ

 

 

“กูแค่อยากให้รู้ ว่ากูไม่ใช่สุภาพบุรุษที่จะใจดีกับผู้หญิงไปทั่ว เข้าใจใช่มั้ย” เดย์บอกกลับมาเสียงนิ่ง ทำให้อิฐพยักหน้ารับทันที เพราะถึงแม้ว่าอิฐจะไม่ได้เป็นฝ่ายเข้าหาหญิงสาวก่อน แต่เขาก็รู้ว่าเดย์ก็หึงและไม่ชอบใจอยู่ดี

 

 

“เข้าใจแล้ว” อิฐรีบตอบ เดย์จึงคลายมือที่บีบเอวคนรัก แต่ก็ยังโอบเอาไว้แบบนั้น อิฐเองก็เอนตัวพิงอยู่ในอ้อมแขนคนรักเหมือนกัน สักพักน้องๆเพื่อนๆก็เดินกลับมานั่งที่โต๊ะ

 

 

“พี่อิฐ หนีกลับมานั่งตั้งแต่เมื่อไรเนี่ย” ไนท์ถามขึ้นด้วยความที่ไม่ทันสังเกต

 

 

“พอดีเมื่อยอ่ะ” อิฐตอบกลับไป ส่วนนิคก็ยิ้มล้อออกมา

“กัส มีเค้กป่ะ” อิฐถามหาเค้กทันที เมื่อนึกได้

 

 

“กินเหล้าแล้วจะกินเค้กได้ไง เดี๋ยวได้อ้วกออกมาแน่” เสียงเดย์พูดขัดขึ้นมา

 

 

“กินได้ กูไม่ได้กินเหล้าเยอะสักหน่อย ไปเต้นเมื่อกี้ แอลกอฮอล์มันออกไปพร้อมเหงื่อละ” อิฐอ้างออกมา ทำให้คนอื่นๆยิ้มขำในความอยากกินเค้กของอิฐ

 

 

“มีสิครับพี่อิฐ กัสรู้ว่าพี่อิฐต้องถามหาแน่ๆ เลยสั่งเค้กมาด้วย โฟร์ เค้กอยู่ไหนอ่ะ” กัสถามหาเค้กกับคนรัก

 

 

“ฝากไว้ที่ห้องทำงานพี่โอ เดี๋ยวไปเอามาให้ รอแป๊บ” โฟร์ตอบยิ้มๆ ก่อนจะลุกเดินแยกไป

 

 

“ไม่ใช่เรื่อง บอกแล้วนะ ถ้าอ้วกก็เช็ดเอง” เดย์พูดขู่กำชับออกมาอีกครั้ง

 

 

“รู้แล้ว ไม่เป็นไรหรอกน่า” อิฐยืนยันคำเดิม เดย์ก็ไม่ได้พูดอะไรต่อ จนโฟร์กลับมาพร้อมเค้กที่จุดเทียนเรียบร้อย นักร้องบนเวทีได้รับการประสานงานจากโฟร์แล้วเหมือนกัน นักร้องก็ร้องเพลงวันเกิดให้กับกัส กลุ่มของอิฐก็ร้องเพลงอวยพรให้กับกัสไปพร้อมๆกัน กัสมองทุกคนยิ้มๆ เมื่อเพลงจบลงก็เป่าเค้ก

“ตัดเค้กเลย” อิฐพูดขึ้นทันที

 

 

“ใจเย็นไอ้อิฐ เทียนยังไม่ได้เอาออกเลยเว้ย” เกียร์ว่ากลับมาอย่างขำๆ ก่อนที่กัสจะจัดแจงตัดเค้กให้ทุกๆคน แต่เดย์ นีล ไม่กิน อิฐเลยขอส่วนของเดย์มากินเอง เมื่อกินเค้กเสร็จแล้วก็นั่งดื่มเหล้ากันต่อ พร้อมกับออกไปเต้นอีกครั้ง ครั้งนี้ไม่มีใครมาเกาะแกะอิฐให้เดย์หงุดหงิดใจแต่อย่างไร ผ่านไปจนผับใกล้จะปิด เดย์ก็พอรู้แล้วว่าคนรักของตนเองเมามากแล้ว

 

 

“เดย์ เวียนหัวอ่ะ” เสียงอ้อแอ้ของอิฐดังขึ้น พร้อมกับกอดแขนเอาหน้าซุกไหล่ของเดย์เอาไว้

 

 

“กูบอกไว้ว่าอะไร” เดย์ว่าเสียงดุ

 

 

“ไม่ได้เมาสักหน่อย กูบอกว่าเวียนหัว ไม่ได้บอกว่าเมา” อิฐแถกลับไป นิคเองสภาพไม่ต่างกัน นีลต้องจับมานั่งล็อคเอาไว้ ไม่งั้นนิคก็จะลุกเต้นอย่างเดียว

 

 

“มีไอ้น็อตเด็กดีอยู่คนเดียว เหล้าไม่แดก” กัสแซวเพื่อนตนเอง น็อตยิ้มเจื่อนๆ แล้วมองหน้าฟิว

 

 

“พรุ่งนี้น็อตต้องไปช่วยงานพี่ที่ร้านครับ เลยไม่อยากเมาค้างล่ะมั้ง” ฟิวเป็นฝ่ายตอบให้

 

 

“ทำไมเมียกูไม่คิดได้แบบเมียมึงบ้างวะ” นีลบ่นออกมาบ้าง ก่อนจะถูกนิคเอามือปิดปากไม่ให้พูด

 

 

“งั้นแยกย้ายกันกลับเถอะ ผับจะปิดละ” เกียร์เสนอขึ้น โฟร์เลยพากัสไปลาโอเจ้าของผับ ส่วนเดย์ก็พาอิฐที่เดินกอดแขนเขาไว้ตลอดเวลาออกมาที่ลานจอดรถ

 

 

“เวียนหัวอ่า ปวดหัวด้วย” อิฐพึมพำออกมา เดย์หงุดหงิดเล็กน้อย

 

 

“เดี๋ยวแวะหาอะไรร้อนๆให้สองคนนี้กินสักหน่อยมั้ยมึง จะได้ดีขึ้น” นีลเสนอขึ้นมา

 

 

“มันน่าจับเอาน้ำร้อนกรอกปากทั้งคู่” เดย์ว่าออกมาอย่างเหนื่อยใจ แต่ก็พาคนรักขึ้นรถเพื่อไปหาอะไรกินให้สร่างสักนิด

 

 

 

 

 

2  Be  Con

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

เริ่มต้นแบบเรื่อยๆ

งานแต่งงานของเดย์อิฐ อยู่ในเล่มสเป SS3 นะคะ ไม่ได้ลงเวป

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น