-[TAKE]-

รักเทค ก็อย่าทิ้งกันน้าาา อยู่กับเทคนานๆ แค่เข้ามาอ่านก็ดีใจแล้ววว

ชื่อตอน : บทนำ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 39.5k

ความคิดเห็น : 55

ปรับปรุงล่าสุด : 15 ม.ค. 2560 21:20 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 500
× 0
× 0
แชร์ :
บทนำ
แบบอักษร

บทนำ

เสียงอาชาเคลื่อนกายนำผลกองทัพกลับสู่ดินแดนแคว้นต้าฉีเพื่อฉลองชัยชนะ โดยมีแม่ทัพหนุ่มผู้เกรียงไกรมีความสามารถทั้งบุ๋นและบู้ ในการรบกับแคว้นฉินเมื่อเดือนที่ผ่านมา ด้วยความสามารถและความชาญฉลาดในเรื่องการรบทำให้แคว้นฉีนำชัยชนะมาได้ไม่ยาก อีกทั้งความงามของผู้เป็นแม่ทัพเลื่องลือไปทั่วแคว้นแดนไกล จนมีคำพูดที่ว่า

ขอเพียงแค่ได้เห็นรอยยิ้มของแม่ทัพต้าฉี ให้ตายก็ไม่เสียดายชีวิต

แม้ในยามที่อากาศร้อนอบอ้าว แสงอาทิตย์ที่สาดส่องสว่างไสว มันไม่อาจเทียบเคียงกับบุรุษรูปงามที่นั่งอยู่หลังม้าองอาจ กองกำลังเคลื่อนผลกองทัพไปยังดินแดนทางใต้ จนกระทั่งผ่านเส้นทางหนึ่งก็มีชายสวมชุดสีเทาสกปรกมาขวางผลกองทัพไว้ เนื้อตัวของชายดั่งกล่าวมอมแมม จนน่าเวทนา

เจ้า! บังอาจมาขวางกองทับซูลี่รึ! ไม่รู้จักที่ต่ำที่สูงซะแล้ว

รองแม่ทัพตวาดลั่น ไอ้ขอทานผู้นี้มันช่างกล้ามาทำให้คนทั้งกองทัพหยุดเดิน มือขวาหยิบดาบที่คาดเอวชี้ไปด้านหน้า หวังเพียงจะกำจัดให้สิ้นซาก

หยุดเป็นแม่ทัพที่เอ่ยห้ามไว้ ปล่อยมันไป

วันนี้เป็นวันมงคล เขาไม่อยากให้เลือดของขอทานมาเปราะเปื้อน

เจ้าขอทานไม่รู้อิโหน่อิเหน่ มันชูมือพร้อมกะลาสูงขึ้นเหนือหัว ตัวของมันสั่นเทิ้มไปด้วยความกลัว

ขออภัยนายท่าน ข้าแค่หิว ขอเศษอาหารให้ข้าน้อยสักนิด

แม่ทัพหนุ่มยิ้มเยาะ

ไอ้เจ้าขอทานชั้นต่ำ ข้าอุตส่าห์ไว้ชีวิตเพราะความเวทนา นี่เจ้ายังกล้ามาร้องขอซูลี่ถามกลับ ไอ้เจ้าขอทานนี้มันช่างกล้า เสบียงอาหารมีเอาไว้สำหรับคนในกองทัพที่เอาตัวเองเข้าแลกปกป้องชาติบ้านเมือง แต่ไอ้ขอทานนี่นอกจากจะไม่ทำคุณให้ประเทศชาติ แค่ยังไร้ประโยชน์โดยสิ้นดี มันสมควรแล้วที่จะไม่ได้รับอะไรจากใครเลย

ท่านแม่ทัพ ข้าน้อยสำนึกแล้ว

เจ้าขอทานกุลีกุจบพาตัวเองหลีกหนี มันไม่กล้าเงยหน้าขึ้นมองแม่ทัพผู้องอาจด้วยซ้ำ จนผลทหารเคลื่อนพลเดินต่อ มันยังคงก้มหน้านิ่ง

ทว่ามีสิ่งไม่คาดฝัน เมื่อขนมปังก้อนใหญ่ถูกหยิบยื่นมาให้ตรงหน้า เจ้าขอทานเงยหน้าขึ้นมองพบนายทหารชั้นผู้น้อยนายหนึ่ง ทหารผู้นี้มอบรอยยิ้มให้กับขอทานสกปรก

ข้าให้เจ้า เอาไปสิ

เสียงกังวาลกล่าว ใบหน้าของนายทหารผู้นี้เต็มไปด้วยรอยเปื้อนแดง ดูอัปลักษณ์ ถ้าแม่ทัพซูลี่เปรียบเหมือนท้องฟ้า ทหารผู้นี้ก็เปรียบเหมือนฝุ่นพงธุลี หากแต่มีรอยยิ้มที่ดูบริสุทธิ์ เจ้าขอทานสกปรกรับขนมปังก้อนนั้นด้วยมือสั่นเทา นายทหารชั้นผู้น้อยผู้นี้ช่างเป็นคนดีนัก แววตาที่ดูใสซื่อไร้เดียงสา เป็นมิตร จิตใจก็ยังประเสริฐ กองทหารนับพันที่ขับเคลื่อนตนผ่านหน้า มีแต่เพียงส่งสายตาเวทนามาให้ ไม่มีผู้ใดเลยที่จะหยิบยื่นความช่วยเหลือ

ครั้นทหารหนุ่มหันหลังกลับ ขอทานเอ่ยจึงเอ่ยเรียกอีกคราเพื่อรั้งไว้ อย่างน้อยมันก็อยากแสดงความขอบคุณที่ช่วยเหลือ

เดี๋ยว! ขอทราบชื่อท่านได้รึไม่ วันข้างหน้าถ้าท่านลำบากข้าน้อยจะตอบแทน

ข้าจะรอวันนั้นก็แล้วกัน

นายทหารหัวเราะแผ่ว

ข้าชื่อหนิงลี่

 

หนิงลี่ชื่อนี้ข้าจะไม่มีวันลืม

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น