นารึล90

คุณอาแสนรัก เป็นนิยายที่เกี่ยวกับรักต่างวัยที่ห่างกันถึง 25 ปี ระหว่าง อาภีที่แสนจะบ้างานกับเมียสาวที่ไร้เดียงสาที่ต้องทำหน้าที่ภรรยาในวัย18 ปี ที่เธอตกหลุมรักตั้งแต่แรกเจอ

ตอนที่ 12 คนของฉัน 1

ชื่อตอน : ตอนที่ 12 คนของฉัน 1

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 18.9k

ความคิดเห็น : 10

ปรับปรุงล่าสุด : 14 ม.ค. 2560 08:32 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 12 คนของฉัน 1
แบบอักษร

             

                 หลายวันต่อมานีลดามุ่งมั่นอ่านหนังสือโดยมีวันวิสาคอยดูแลและให้คำแนะนำเต็มที่ตลอดหลายวันที่ผ่านมา ความสัมพันธ์ของเธอยังคงดำเนินไปตามปกติไม่มีอะไรเพิ่มเติมที่พิเศษขึ้นจนบางทีเธอนึกน้อยใจเขาที่ไม่ค่อยเอาใจใส่เธอมากกว่านี้ ทุกๆวันเขายังคงกลับบ้านมืดบ่อยๆจนเธอแทบจำไม่ได้ว่าตัวเองทานข้าวเย็นกับเขาได้กี่ครั้ง พอถึงบ้านเขาก็อาบน้ำนอนพักผ่อนและนอนกอดเธอและจูบเหมือนทุกครั้งแค่เท่านั้น แต่มันไม่เพียงพอสำหรับเธอในตอนนี้

                “พี่หนูนาคะ นิดอยากเข้าไปไร่” จู่ๆนีลดาก็เอ่ยขึ้นในระหว่างที่วันวิสาเตรียมจะกลับบ้านในช่วงเที่ยง

                “นิดเคยเข้าไปสักครั้งหรือยังคะ”

                “ยังเลยค่ะ อาภีไม่มีเวลาพานิดเข้าไปค่ะ” ภรรยาสาวเอ่ยถึงสามีของเธอที่เอาแต่บ้างาน

                “วันนี้ลองเข้าไปดูกันมั้ยคะ พี่จะพานิดไปดูรอบๆ”

                “ไปค่ะ พี่หนูนาพาไปตอนนี้เลยได้มั้ยคะ” จริงๆเธอไม่ได้อยากเข้าไปไร่เพื่อชื่นชมทัศนียภาพรอบๆ หากแต่เป็นข้ออ้างเพื่อพบกับเจ้าของไร่ต่างหาก ไม่รู้ว่าตอนนี้เขากำลังเขาทำอะไรอยู่

                “นิดไปเปลี่ยนชุดกัน วันนี้เราจะไปทานข้าวที่ไร่กัน พี่จะได้ไปช่วยแม่พอดีจ้ะ”

                สองสาวพากันเข้าไปในไร่ของภูวนลที่อยู่ไม่ไกลจากที่นี่ วันวิสาขับรถมอเตอร์ไซด์โดยมีนีลาดนั่งซ้อนรถเข้าไปด้วยความตื่นเต้น ตลอดสองฝั่งข้างถนนเต็มไปด้วยดอกทานตะวันที่กำลังพลิบานรอบๆจนกระทั่งเข้าไปภายในอาณาเขตของไร่ภูวนลที่ปลูกพืชพันธุ์หลากหลายส่วนใหญ่จะเป็นผลไม้พวกส้มหรือองุ่นที่เธอแอบเห็นผลอยู่ไกลๆ จากนั้นวันวิสาก็พาเธอเข้าไปในโรงอาหารที่ตั้งไม่ห่างกับออฟฟิศที่ทำงานของภูวนล ภายในโรงอาหารขนาดไม่ใหญ่โตที่เต็มไปด้วยคนงานชายเป็นส่วนมาก ส่วนคนงานหญิงมีพบปะปราย ซึ่งในตอนนี้คนงานจะทยอยเข้าไปทานข้าวในช่วงเที่ยงจนกระทั่งบ่ายพวกเขาจะกลับเข้าไปทำงานต่อเหมือนเดิม

                นีลดาแอบบมองหาภูวนลรอบๆอย่างเขินอายเพราะคนงานเกือบทั้งโรงอาหารต่างจ้องมองเธอตั้งแต่ก้าวเข้ามาอาจจะเป็นเพราะเธอเป็นคนแปลกหน้าที่ไม่เคยเห็นมาก่อนก็ได้เธอคิดในใจเช่นนั้น หรือเธอจะแต่งตัวไม่เข้ากับคนที่นี่ที่สวมเสื้อกางเกงขายาวแต่เธอกลับใส่เสื้อเชิ้ตกับกระโปรงที่ยาวเหนือเข่าเท่านั้นซึ่งปกติเธอจะสวมกางเกงขาที่ยาวคลุมน่องหรือไม่ก็กระโปร่งที่ยาวคลุมเข่า แต่ตอนนี้เธอกลับเลือกใส่กระโปรงที่สั้นกว่าเดิมและสวมเสื้อที่พอดีแนบลำตัวจนเห็นทรวดทรงอวบอิ่มที่ดันทรงเป็นเนินอกให้หลายคนชายตามองทั้งๆที่เธอก็แต่งตัวธรรมดาแต่มันกลับกลายเป็นสาวน้อยที่โตเกินตัวเสียแล้ว

                “นิดจะทานข้าวกลางวันพร้อมกับน้าภีด้วยเลยมั้ย”

                “ไม่ดีกว่าค่ะ นิดเกรงใจอาภีกลัวเขาจะยุ่งอยู่” เธอบอกปัดไปทั้งๆที่ตัวเองอยากจะเห็นเขา เธอจึงขออาสาเข้าไปช่วยอุสาในโรงครัวกับวันวิสาให้เสร็จก่อนจะกลับมาออกมานั่งทานข้าวพร้อมกับครอบครัวของอุสาซึ่งเลยพักเที่ยงไปแล้วก็จะเป็นพนักงานในออฟฟิศที่สลับกันมาทานข้าวเที่ยงที่นี่

                “ทานเก่งเหมือนกันนะคะคุณนิด” อุสามองนีลดาแล้วยิ้มที่เห็นเด็กสาวทานกับข้าวที่เธอทำจนหมดจาน

                “พี่สาทำอาหารค่ะ นิดก็เลยทานหมดจานค่ะ” นีลดายิ้มขอบคุณ เธอมีความสุขแม้จะไม่ได้เห็นภูวนลที่นี่ก็ตาม อุสาและวันวิสาต่างเธอชวนเธอคุยคลายเหงาไปได้บ้าง

                “ตอนบ่ายมีพนักงานมาทานเยอะมั้ยคะ”

                “ก็พอสมควรค่ะ มีประมาณยี่สิบห้าคนที่ทำงานในออฟฟิศ บางครั้งคุณภีก็มาทานกับคนในออฟฟิศเหมือนกัน” อุสาเหมือนจะรับรู้ว่านีลดาที่เข้ามาที่นี่ก็ต้องการพบหน้าภูวนลตอลดเวลาแม้จะไม่ได้แสดงออกแต่เธอก็รับรู้ได้ถึงแววตาคู่สวยที่ชำเลืองมองคนในโรงอาหารเป็นระยะ

                “พูดถึงก็มาพอดีเลยค่ะ”

                นีลดามองตามที่อุสาบอกก็อดดีใจที่พบภูวนลไม่ได้ เธอพยายามที่จะไม่ลุกยืนในขณะที่เขากำลังเดินมาพร้อมกับพนักงานคนอื่นอีกสองคนที่ติดตามมาด้วย เขายังคงมองไม่เห็นเธอเพราะกำลังคุยกับคนที่เดินมาด้วยอย่างจริงจัง

                “ฝากนายช่วยไปจัดการเรื่องคนงานในไร่เมื่อเช้านี้ด้วยนะ” ภูวนลสั่งงานกับหนุ่มหล่อหน้าตาดี วันชนะที่เป็นผู้ช่วยเขาอีกคนในไร่

                “เดี๋ยวมลสั่งบัญชีรายจ่ายของเดือนที่แล้วมาด้วย ผมจะได้ตรวจสอบอีกที”

                “ค่ะคุณภี” มลธกานต์ตอบเพียงๆสั้นเพราะกำลังมอบจ้องคนที่ในโรงอาหารที่เหมือนกำลังซุบซิบและจับจ้องกันอย่างสนใจ

                “วันนี้เขามีเรื่องอะไรกันเหรอคะ มลเห็นคนในออฟฟิศยืนจ้องกันอยู่นั่น” มลธกานต์ชี้ไปทางโรงอาหารข้างหน้า

                “หรือว่าภรรยาของคุณภีจะมาเยี่ยมเราครับ” วันชนะหยอกเล่นเจ้านายอย่างเป็นกันเอง ในเวลาพักงานหรือนอกเหนือจากเวลางาน ภูวนลจะเป็นกันเองกับทุกคนๆในไร่แต่พอถึงเวลา ภูวนลจะจริงจังกับงานทุกอย่างและไม่ให้มีผิดพลาดจนบางครั้งทุกคนก็ถอนหายใจกับความจริงจังของเขาบ่อยๆ

                “เป็นไปไม่ได้ ฉันยังไม่อนุญาตให้เธอมาที่นี่” เขาพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง คนในไร่ส่วนใหญ่ต่างก็เป็นผู้ชายจะให้เธอซึ่งเป็นสาวสวยหญิงรูปร่างตัวเล็กสเปกหนุ่มๆที่นี่มาได้อย่างไร แค่ตอนวันแต่งงานที่เขาเชิญคนงานอาวุโสและหัวหน้าฝ่ายอื่นๆที่สนิทไปร่วมงานด้วยนับจากนั้นข่าวที่เขาได้แต่งงานกับภรรยาเด็กที่สวยและหุ่นดี เขาก็แทบจะคุมตัวเองไม่ให้โมโหไม่ได้

                และแล้วสิ่งที่เขาไม่อยากให้เกิดขึ้นมันก็เกิดขึ้นไปแล้ว เขาเห็นนีลดากำลังนั่งทานข้าวกับครอบครับอุสาแต่กลับมีพนักงานชายคนอื่นๆนั่งโต๊ะเดียวกันหรือไม่ก็ใกล้ๆกับโต๊ะนั้นพลางจ้องมองภรรยาของเขาไม่วางตา

                “เฮ้ย พวกแกเห็นมั้ยเด็กคนนั้นสวยเป็นบ้าเลย” พนักงานหนึ่งเอ่ยกับเพื่อนในขณะที่มองเด็กสาวที่นั่งโต๊ะตรงข้าม

            “เห็นสิวะ สวยขนาดนั้นหุ่นก็ดี...ตัวเล็กหน้าประถมแต่หน้าอกเด็กนั่นมหาลัยชัดๆ ญาติหนูนาเหรอวะ”

            “ไม่หรอกว่ะ ท่าทางเด็กนั่นน่าจะมาจากกรุงเทพเพราะผิวพรรณขาวเนียนมากๆ ฉันนี่อยากจะเข้าไปนั่งใกล้ๆแต่ติดแม่ครัวกับหนูนาที่นั่งประกบไม่ห่าง”

            คำพูดที่ลอยเข้าหูของภูวนลตลอดที่เขาเดินเข้ามาในโรงอาหาร เขาเดินกำมือแน่นไม่พูดจาใดๆทั้งสิ้นแต่สีหน้ากลับเคร่งครัดจนเส้นเลือดขึ้นคอแทบแตก เขาภาวนาให้ตัวเองให้อาละวาดและไม่ต้องใส่ใจกับกับพูดของใครที่นี่ หากเขาอาละวาดก็คงจะดูไร้เหตุผลและเป็นสิ่งที่ไม่ควรทำต่อหน้าลูกน้องคนอื่นๆ เขาจะเสียการปกครองได้

                   “พวกคุณไปทานข้าวกันก่อนนะ”

                “แล้วคุณภีล่ะคะ ไม่ทานข้าวกับเราสองคนเหรอ” มลธกานต์เอ่ยถามอย่างสงสัย เขาดูเครียดและเงียบเมื่อเข้ามาในโรงอาหารซึ่งผิดสังเกตมาก

                “นั่นสิครับ” วันชนะพูดเสริม

 

                “ผมจะไปนั่งทานข้าวกันเมีย!” เขาพูดเสียงลั่นจนคนในโรงอาหารต่างมองเขาอย่างตกใจที่จู่ๆก็เขาขึ้นเสียงดัง

 

 

Talk About: อาภีอารมณ์ขึ้นแบบนี้ งานนี้หนูนิดจะรอดมั้ยเนี่ย !

               

 

 

ความคิดเห็น