น้ำมิ้ม

ความรักต่างวัยท่ามกลางความไม่เห็นด้วยจากผู้ใหญ่ของทั้งสองฝ่าย #นิยายเรื่องนี้ไม่หวานนะคะ ขมจัดเป็นอย่างมาก ไรท์เตอร์ขอเตือนด้วยความหวังดี ^^ แต่สายดราม่าห้ามพลาดเด็ดขาด ครบรสสุดๆค่ะ ขอบคุณที่ติดตามมาจนถึงเรื่องนี้นะคะ และหวังว่าเราจะยังคงอยู่ด้วยกันไปนานๆ >< รักคนอ่าน #น้ำมิ้มคนเดิม

ตอนที่ 7 : ออกโรง (1/2)

ชื่อตอน : ตอนที่ 7 : ออกโรง (1/2)

คำค้น : ภาคต่อ , ทวิกมล , แองจี้ , โทมัส , เอกกุล , Precious , แก้แค้น , เลี้ยงต้อย , กินเด็ก , ลูกครึ่ง , หล่อรวย , ใจดี , NC

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 527

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 13 ม.ค. 2560 23:12 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 7 : ออกโรง (1/2)
แบบอักษร

ตอนที่ 7

“ที่คุณเคยถามฉันว่า ฉันจะตกลงคบกับคุณหรือเปล่า? ฉันไม่ตกลงค่ะคุณเอกกุล  เพราะฉันกำลังจะแต่งงานกับผู้ชายคนอื่น!

น้ำเสียงราบเรียบที่เปล่งออกมาจากริมฝีปากบางของหญิงสาว ทำให้เอกกุลหมดแรงแม้แต่จะประคองมือหนาของทั้งสองข้างของตัวเองจึงได้แต่ปล่อยให้มันทิ้งตัวลงจากใบหน้าเรียวที่บัดนี้ซีดขาวลงเล็กน้อย หากชายหนุ่มไม่ทันได้สังเกตเพราะตัวเองก็มีสภาพที่ไม่ได้ดีไปกว่าหญิงสาวสักเท่าไหร่นัก

“แปลว่าผมไม่มีความหวังอะไรเลยอย่างนั้นหรือแคทเธอรีน ทำไมถึงรู้สึกว่าคุณกำลังโกหกผมอยู่ ทั้งๆที่พวกเรากำลังจะเริ่มต้นกันด้วยดี แล้วทำไมคุณถึงต้องไปแต่งงานกับคนอื่นด้วย”

“เพราะการแต่งงานกับคนอื่นมันน่าจะดีกว่าคบกับคุณ เขาสามารถให้ในสิ่งที่ฉันต้องการได้ในขณะที่คุณ...ไม่ใช่”

แคทเธอรีนเอ่ยพลางตอกย้ำคำสุดท้ายอย่างหนักแน่นราวกับต้องการให้คำคำนี้ฝังลึกลงในจิตใจของตัวเองด้วย เอกกุลไม่ใช่คนที่จะพาเธอก้าวไปสู่เป้าหมายในโอวีกรุ๊ปได้ แต่เป็นโทมัสต่างหาก ...มารดาเธอพูดถูก ต่อให้เธอจะไม่อยากแต่งงานกับโทมัสมากเพียงใด หากความต้องการของผู้อาวุโสของสองตระกูลก็เป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ถ้าเธอยังต้องการจะก้าวเดินไปบนกองเงินกองทองของโอลเชสเตอร์และโวลฟอร์ดอยู่

“พวกเราควรหยุดทุกอย่างเอาไว้ตรงนี้  ที่นี่! คุณควรกลับไปยังที่ของคุณ ฉันเองก็ควรอยู่ในที่ของฉัน มันหมดเวลาแห่งความฝันอันแสนหวานที่คุณลุ่มหลงไปแค่ชั่วครู่ชั่วยามแล้วค่ะคุณเอก ฉันกับคุณต้องตื่นไปพบความจริงกันได้แล้ว”

“ผมไม่เคยคิดว่าคุณเป็นความฝันเลยแคทเธอรีน คุณเป็นความจริงสำหรับผมเสมอ”

“มันจะทำให้คุณเจ็บปวดค่ะคุณเอก คุณลืมฉันเสียเถอะค่ะ แล้วกลับเมืองไทยไปซะ ฉันคงไม่มีหน้าไปพบคุณอีกแล้ว ขอลาคุณตรงนี้เลยนะคะ”

แคทเธอรีนเอ่ยพลางเงยหน้าจ้องมองใบหน้าคมสันของอีกฝ่ายอย่างไม่คิดจะปิดบังความรู้สึกใดๆอีกแล้ว ...เธอชอบเขามากจริงๆ

“ขอบคุณสำหรับช่วงเวลาที่แสนวิเศษระหว่างเรานะคะคุณเอก ถึงแม้ว่ามันจะแสนสั้น แต่ฉันก็มีความสุขมากจริงๆ ลาก่อนค่ะ”

หญิงสาวยิ้มให้อีกฝ่ายอย่างอ่อนหวานเป็นครั้งสุดท้ายก่อนจะหันหลังเดินเข้าไปในลิฟต์ที่เปิดรออยู่แล้ว ในขณะที่เอกกุลได้แต่เป็นฝ่ายนิ่งฟังและยืนมองอีกฝ่ายเดินจากไป ... ต่อให้เขาอยากจะรั้งเธอเอาไว้มากมายแค่ไหน แต่สุดท้ายแล้วเอกกุลก็ได้แต่ยืนกำหมัดแน่น ... เขาไม่มีสิทธิ์ที่จะรั้งผู้หญิงที่เขาไม่มีสิทธิ์เป็นเจ้าของ ไม่ว่าจะเป็นปานดวงใจหรือแคทเธอรีนก็ตาม!

.....................................................................

 

นางเทเรซ่าขับรถมารอแคทเธอรีนที่หน้าคอนโดอยู่แล้วเมื่อหญิงสาวเดินมาถึงล็อบบี้ ก่อนที่สองแม่ลูกจะตรงดิ่งไปยังตึกสำนักงานใหญ่แห่งโอวีกรุ๊ป ที่วันนี้บังเอิญแอนนากับโทมัสก็ดูเหมือนจะคิดตรงกัน ...ก็คือ ควรจะมาเคลียร์กับบอร์ดบริหารให้รู้เรื่อง!

การปรากฏตัวของแอนนากลายเป็นข่าวซุบซิบไปทั่วสำนักงานใหญ่ทันที เพราะหญิงสาวเป็นผู้ถือหุ้นที่มากที่สุดรองจากบอร์ดบริหารอาวุโสทั้งสองคน  แม้ว่าจะมาจากวิธีที่นายจอห์นไม่ค่อยพอใจ หากสุดท้ายสมบัติของหลุยส์ก็ตกไปอยู่ในมือของแอนนาเกือบหมด

หากด้วยร่างกายที่อ่อนแอของแอนนาทำให้หญิงสาวมักจะเก็บตัวเงียบอยู่ที่คฤหาสน์ของเธอและให้โทมัสผู้เป็นน้องชายออกหน้าจัดการแทนทุกอย่างเสมอ แต่ครั้งนี้เธอกลับยอมปรากฏตัวเป็นครั้งแรกในรอบหลายปี นั่นหมายความว่าครั้งนี้ต้องเป็นเรื่องสำคัญจริงๆ

สองพี่น้องที่มีดวงตาสีเขียวเหลือบเทาที่คล้ายคลึงกันหันมามองสบตากันอย่างกังวลใจเมื่อเห็นว่านางเทเรซ่าและแคทเธอรีนต่างก็ตั้งใจมาที่สำนักงานใหญ่ด้วยเช่นกัน แอนนาไม่แม้แต่จะทักทายญาติห่างๆของเธออย่างเทเรซ่าที่พยายามเหลือเกินที่จะกลับมามีชีวิตหรูหราเหมือนเดิมจนรีบรับข้อเสนอของสองบอร์ดบริหารนั่น และลากโทมัสเข้าไปเกี่ยวด้วยอย่างไม่มีทางหลีกหนี

“มันไม่ยุติธรรมกับผมเลย  ทำไมใครต่อใครถึงต้องมาโยนภาระให้ผมแบบนี้ด้วย ทั้งๆที่ทุกคนก็เห็นแล้วว่าการแต่งงานที่เกิดจากข้อตกลงและพันธะทางธุรกิจมันไม่ได้ทำให้เรื่องทุกอย่างดีขึ้น พวกเขาน่าจะเห็นตัวอย่างมาหลายคู่แล้ว ทั้งปีเตอร์กับเทเรซ่า แล้วยังพี่กับหลุยส์ แล้วทำไมเรื่องแบบนี้มันยังเกิดกับผมอีก”

โทมัสกระซิบถามแอนนาเสียงเครียด หากผู้เป็นพี่เพียงแต่ส่ายหน้าเล็กน้อยเป็นเชิงเตือนให้ชายหนุ่มหยุดพูด โทมัสจึงเพียงแต่สะบัดหน้าหนีสองแม่ลูกที่เดินมาหยุดตรงหน้าพวกเขา

“ดีใจที่ได้เจอกันอีกนะแอนนา น่าจะเป็นข่าวดีอีกข่าวหนึ่งนะที่เธอยอมออกจากบ้านมาปรากฎโฉมต่อสาธารณะชนอีกครั้งหลังจากที่ต้องเก็บตัวเงียบเพราะอดีตสามีพาเมียใหม่มาเสวยสุขเย้ยถึงอังกฤษ”

“ฉันเองก็เสวยสุขไม่แพ้เขาหรอก ถึงแม้ว่าฉันจะหย่า แต่ฉันก็ยังอยู่ในคฤหาสน์โวลฟอร์ด ไม่เหมือนกับเธอที่ไม่มีสิทธิ์เหยียบไปในคฤหาสน์ไหนทั้งนั้นไม่ว่าจะเป็นโวลฟอร์ดหรือโอลเชสเตอร์!”

แอนนาตอกกลับด้วยน้ำเสียงเนิบนาบหากจี้ใจดำทุกคำพูด พลางจ้องไปยังใบหน้าเรียวคมของหญิงสาวที่ยืนหน้าตึงอยู่ด้านหลังนางเทเรซ่า

“แล้วก็อย่าฝันว่าจะได้แต่งงานกับโทมัส”

แอนนาเอ่ยพลางจ้องตรงไปยังดวงตาคู่เทาที่บัดนี้จ้องตอบกลับมาด้วยแววตาที่ไม่เกรงอีกฝ่ายแม้แต่น้อย ก่อนที่หญิงสาวร่างแบบบางขาวซีดจะเอ่ยกับแคทเธอรีนอย่างไม่ไว้หน้าและไม่คิดที่จะสานสัมพันธ์ที่ดีใดๆทั้งสิ้น

“ฉันจะไม่ยอมรับน้องสะใภ้คนไหนทั้งนั้นนอกจากแองจี้คนเดียว และฉันมาที่นี่เพื่อจัดการเรื่องนี้โดยเฉพาะ ฉันจะทำทุกอย่างให้โทมัสได้แต่งงานกับแองจี้ ไม่ใช่เธอแคทเธอรีน!”

 

....................................................

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น