kullacha

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 25

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 12.6k

ความคิดเห็น : 20

ปรับปรุงล่าสุด : 13 ม.ค. 2560 16:55 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 25
แบบอักษร

2017-01-13 16:03:16

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“กลับก่อนนะฮิมิทสึ..”  หลังจากกินเค้กกินขนมกันเสร็จแล้ว พวกเพื่อนๆทั้งสองกลุ่มก็แยกย้ายกันกลับ

 

 

 

“ไปกันเถอะ..” จากนั้น วัลดัสก็โอบหัวไหล่ของผมพาเดินไปที่รถแล้วเปิดประตูให้ผมขึ้นไปนั่งก่อน

 

 

 

“กินข้าวได้อีกมั้ยเนี่ย..หึๆๆๆ” หลังจากเปิดประตูเข้ามานั่งตรงเบาะคนขับแล้ว วัลดัสก็พูดแซวผม ชิ! เห็นผมตัวเล็กๆอย่างนี้..แต่ผมก็น่ะกินเก่งนะครับ!

 

 

 

“กลับบ้านเลยมั้ย? หรือจะไปหาพี่เอชกับไดนาดินก่อน?” อืม..ผมรู้สึกอยากว่ายน้ำอ่า..และอีกอย่าง..อยากเจอพวกพี่ๆด้วย!

 

 

 

“ไปที่โรงแรมนะครับ ผมอยากว่ายน้ำ..และอยากเจอพวกพี่ๆด้วย” ผมพูดพร้อมกับคาดเข็มขัดนิรภัย จากนั้น วัลดัสก็กระตุกยิ้มแล้วคาดเข็มขัดตามผม

 

 

 

“โอย..ผมมีพุงด้วยอ่า..วัลดัสดูสิครับ” หลังจากรถเคลื่อนตัวไปได้ซักพัก ผมก็ปรับเบาะเอนหลังแล้วนอนเหยียดยาวๆ จากนั้น ผมก็เอาฝ่ามือลูบพุงของตัวเองอย่างน่าเกลียด

 

 

 

“อะไรกัน..โดนไปแค่ไม่กี่น้ำ..ท้องแล้วเหรอ?” หืม? วัลดัสบ้า! ท้องเทิ้งอะไรกันเล่า!

 

 

 

“......” เอ...ระหว่างติดไปแดง ผมรู้สึกว่าวัลดัสกำลังจ้องมองผมที่กำลังหันหน้าออกไปมองนอกหน้าต่างอยู่นะครับ

 

 

 

“ครับ?” ผมหันหน้าไปถามวัลดัสพร้อมกับทำแก้มป่องๆไปด้วย

 

 

 

“สองนาที...” หืม? สองนาทีอะไรหว่า?

 

 

 

แกร๊ก!    หมับ!   พรึ่บ!

 

 

 

“อ๊ะ! วัลดัสครับ..คุณจะทำอะไร?” วัลดัสปลดเข็มขัดนิรภัยของผมออก จากนั้น เค้าก็รวบร่างเล็กๆของผมขึ้นไปนั่งคล่อมอยู่บนตักของเค้า

 

 

 

“สองนาที..” สิ้นเสียงของวัลดัส เค้าก็จับท้ายทอยของผมกดลงมารับจูบอันแสนเร่าร้อนของเค้าทันที!

 

 

 

“อึ่ก!” ผมพยายามผ่อนคลายและใช้ลิ้นเล็กๆรองรับลิ้นสากของเค้าที่กำลังเกี่ยวพันไปมาอยู่ในโพลงปาก วัลดัสลูบไล้แผ่นหลังเล็กพร้อมกับขยำเนื้อขาวของผมเบาๆ ส่วนผมก็โอบกอดรอบคอของเค้าจนแน่น..

 

 

 

“อา...วัลดัสครับ..เหลืออีกไม่กี่วิแล้วมั้ง” วัลดัสละริมฝีปากออกแล้วเลื่อนลงไปจูบซับตรงซอกคอของผมแทน

 

 

 

“ช่างหัวมันสิ..” หืม? ช่างหัวมันไม่ได้ครับสามี!!

 

 

 

“ไม่ได้ครับ!” พรึ่บ! สิ้นเสียงของผม ผมก็ดันปลายคางของเค้าออกแล้วขยับไปนั่งเบาะของตัวเองด้านข้างทันที

 

 

 

“หึ! ค่อยไปต่อที่โรงแรมก็ได้..” อา..คนบ้า!!

 

 

 

“จะไปไหน?” หลังจากมาถึงที่โรงแรมแล้ว ระหว่างกำลังจะเดินเข้าไปในลิฟท์ ผมกลับหยุดชะงักแล้วทำท่าจะเดินออกไปอีกทาง จนวัลดัสถามขึ้น

 

 

 

“ก็จะไปว่ายน้ำยังไงล่ะครับ..” ผมพูดพร้อมกับทำท่าจะก้าวเดินต่อ หมับ!

 

 

 

“ไปว่ายในอ่างอาบน้ำดีกว่า..ป่ะ” อา..ไม่นะ! คิดจะเอาผมน่ะสิ!

 

 

 

“ไม่เอาครับ! คนลามก!” ผมสะบัดมือของวัลดัสออกแล้วรีบวิ่งหนีเค้าไปทันที

 

 

 

“เดี๋ยวชั้นจะตามไป!” วัลดัสตะโกนตามหลังผมมาครับ

 

 

 

“อา..วันนี้อากาศดีไม่ร้อนมาก..ผิวไม่เสียๆ” หลังจากเปลี่ยนชุดแล้ว ผมที่กำลังนั่งอยู่บนเก้าอี้อาบแดดพูดขึ้นพร้อมกับทาครีมไปทั่วทั้งตัว

 

 

 

“ขาว..” หืม? ใครขาว? อ๋อ..ผมนี่เอง คึๆๆๆ มองกันไปเถอะครับผมไม่คิดตังค์

 

 

 

“น้ำส้ม..” ระหว่างที่ผมกำลังบรรจงทาครีมกันแดดอย่างนวยนาดอยู่นั้น แต่แล้ว..กลับมีผู้ชายคนนึงเดินถือแก้วน้ำส้มมาให้ผม

 

 

 

“อา..ผมไม่ได้สั่ง” ผมพูดพร้อมกับจ้องมองน้ำส้มที่อยู่ในมือของผู้ชายคนนั้น

 

 

 

“แต่ชั้นจะให้..” หืม? ใคร? อ้าว?

 

 

 

“พี่ฟา?” ใช่ครับ..พอผมเงยหน้าขึ้นไปมอง ก็เห็นว่าคนที่ถือแก้วน้ำส้มก็คือพี่ฟานั่นเอง


 

 

“พี่มาหาวัลดัสเหรอครับ? พวกเค้าอยู่ข้างบน” ผมพูดพร้อมกับหยิบผ้าขนหนูขึ้นมาคลุมตัว จากนั้น ผมก็เอื้อมมือไปหยิบแก้วน้ำส้มจากพี่เค้ามาดูด

 

 

 

“เจอแล้วล่ะ..เค้าให้ชั้นมานั่งรอตรงนี้ก่อนน่ะ” อ๋อ...งั้นเหรอครับ?

 

 

 

“แล้ว..นายไม่กลัวเหรอ? ใส่แค่กางเกงว่ายน้ำตัวเดียวแบบนี้” หืม? กลัวทำไมล่ะครับ? ก็ว่ายน้ำหนิ..ไม่ได้ไปเดินเดินแคทวอล์คซะหน่อยจะได้ใส่ชุดสูท

 

 

 

“ไม่อ่ะครับ..นี่มันก็ชุดว่ายน้ำอยู่แล้วนี่นา” ผมพูดพร้อมกับทำแก้มพองลม

 

 

 

“หึๆๆๆ แล้วอย่าหาว่าชั้นไม่เตือน..” อา...พี่ฟาครับ! คุณอย่าพูดให้ใจของผมแป้วสิ!

 

 

 

“ผมไปเล่นน้ำดีกว่า..” สิ้นเสียงของผม ผมก็ดึงผ้าขนหนูที่คลุมตัวออก พร้อมกับวางแก้วน้ำส้มลง จากนั้น ผมก็รวบผมสีฟ้าขึ้นไปมัดจุกอยู่ตรงกลางหัว

 

 

 

“ไปนะครับพี่ฟา..” ผมพูดพร้อมกับลุกขึ้นเดินไปหยิบห่วงยางรูปเป็ดน้อยอันใหญ่ จากนั้น ผมก็พามันเดินลงสระน้ำทันที

 

 

 

“โห...แม่ง..จะขาวไปไหนวะ?

 

 

 

“ผู้ชายเหรอ?

 

 

 

“แม่ง..ผิวใสชิบหายเลย!

 

 

 

“ตัวเล็กมาก..อย่างกับผู้หญิง!

 

 

 

“ถ่ายรูปๆๆ ลงเฟชแม่งเลย!

 

 

 

“ชิ! ไม่เคยเห็นคนน่ารักๆรึไง?” ผมที่นอนอยู่บนห่วงยางพูดขึ้นเมื่อได้ยินเสียงแว่วดังมาจากผู้คนรอบข้าง พอมองไปยังพี่ฟาที่นั่งอยู่ตรงเก้าอี้อาบแดดของผม ขานั้นก็เอาแต่จ้องมองมายังผมอย่างไม่วางตาเช่นกัน อืม.จะว่าไปแล้ว เรื่องที่พี่เค้ากำลังตามหาน้องชายไปถึงไหนแล้วนะ?

 

 

 

“เอ๋?” ระหว่างที่ผมกำลังนอนหงายมองเมฆที่ล่อยลอยอยู่บนท้องฟ้าอย่างสบายอารมณ์อยู่นั้น แต่แล้ว..ผมกลับรู้สึกว่าเป็ดน้อยของผมมันกำลังเคลื่อนตัวยังไงก็ไม่รู้อ่ะครับ มันเหมือนกับมีคนกำลังลากดึง?

 

 

 

กึ่ก!

“อา...แหะๆๆๆ” อืม..หลังจากที่เป็ดน้อยของผมลอยมาชนกับขอบสระ ผมจึงได้รู้ว่า..มีคนลากดึงมันมาจริงๆด้วย! และคนที่ลากดึงก็คือพนักงานของโรงแรมที่นี่ และคนที่สั่งให้ลากก็คือ..เหล่าสามีจอมปีศาจของผมที่กำลังใช้สองมือยืนล้วงกระเป๋ารอผมอยู่ตรงขอบสระนี่เอง!

 

 

 

“......” เอ่อ..ไหงบรรยากาศมันวังเวงชอบกลฟร่ะ!!

 

 

 

“จะโชว์อีกนานมั้ย? ขึ้นมาเดี๋ยวนี้ฮิมิทสึ!!” อึ่ก! รีบเลยคครับ! รีบเลย เอชของผมองค์ลงซะแล้ว!

 

 

 

“อ๊ะ!” พรึ่บ! ตู้ม!!

 

 

 

“ฮิมิทสึ!!” อา..ระหว่างที่ผมกำลังรีบลุกและเอื้อมมือไปแตะตรงขอบสระ เพื่อที่จะปีนขึ้นไปหาพวกเค้า แต่ทว่า..ผมดันพลาดพลัดตกลงไปในน้ำซะงั้น! และที่สำคัญ..ก็คือ..ผมว่ายน้ำไม่เป็น! แต่อยากกระแดะทำเป็นเก่งไปงั้นแหละครับ!

 

 

 

“ฮิมิทสึ! ฮิมิทสึ!”  ตู้ม!! ตู้ม!!  วัลดัสกับไดนาดินรีบกระโดดลงมาช่วยผม เพราะเห็นว่าผม..ไม่ยอมโผล่พ้นน้ำขึ้นไปซะที จากนั้น พอดึงผมขึ้นมาได้ วัลดัสก็รีบจับแก้มใสแล้วเรียกชื่อของผมอย่างตกใจ ส่วนไดนาดินที่โอบกอดอยู่ข้างๆก็แสดงสีหน้าตกใจไม่ต่างกัน

 

 

 

“เป็นยังไงบ้าง! ฮิมิทสึๆ” เอชเรียกชื่อของผมครับ แต่ทว่า..ผมกลับไม่ตอบสนอง

 

 

 

“พี่ๆครับ! ผายปอดก่อนๆ! นี่นาย! ไปตามรถพยาบาลมาหน่อยสิ!” ไดนาดินโวยวายพร้อมกับเขย่าลำตัวของผมเบาๆ

 

 

 

“เอ่อ..บอสครับ..คือ..” พนักงานที่โดนใช้ให้ไปตามรถพยาบาลพูดขึ้นอย่างติดๆขัดๆ

 

 

 

“มีอะไรวะ!! ไปสิ!” วันดัสองค์ลงซะแล้ว..

 

 

 

“ตรงนี้..น้ำมันลึกแค่เอวเองนะครับ..” พรึ่บ! ผมรีบลืมตาตื่นขึ้น พรึ่บ!!

 

 

 

“คิกๆๆๆๆ” จากนั้น ผมก็รีบสะบัดลำตัวออกแล้วรีบวิ่งในน้ำหนีพวกเค้าที่กำลังสะตั้นอยู่ไปอีกทางนึงทันที!5555

 

 

 

“ฮิมิทสึ...มานี่!!” กรี๊ดดดดด! ปีศาจลมกับปีศาจน้ำแข็งพิโรธแล้ว! ส่วนปีศาจเพลิงก็จ้องมองผมราวกับจะจับกินยังไงยังงั้น! 555

 

 

 

“น่ารักดีนะครับ..” ระหว่างที่ร่างเล็กกำลังโดนสองหนุ่มไดนาดินกับวัลดัสจับลากลงน้ำลึกๆอยู่นั้น แต่แล้ว เอชที่กำลังยืนอยู่ตรงขอบสระอยู่ก็ต้องชะงักเมื่อฟาที่เดินเข้ามาพูดขึ้น

 

 

 

“หึ!...น่าจับกดล่ะสิไม่ว่า..แสบจริงๆ ฮิมิทสึ!” เอชพูดพร้อมกับจ้องมองร่างขาวๆที่กำลังทำหน้าราวจะร้องไห้อยู่ในสระน้ำ เมื่อถูกคนรักทั้งสองคนกำลังแกล้งปล่อยมือเพื่อที่จะทิ้งให้เขาลอยคออยู่ตรงกลางสระ

 

 

 

“พวกคุณ..ไม่คิดจะตามหาพ่อแม่ของฮิมิทสึบ้างเหรอครับ?” ฟาพูดขึ้นพร้อมกับเหลือบหางตามองเอชที่ยืนอยู่ข้างๆ

 

 

 

“ไม่แน่..ไปนั่งทางตรงโน้นกันเถอะฟา” เอชพูดแบบสั้นๆ จากนั้น เขากับฟาก็เดินอ้อมไปนั่งตรงเก้าอี้สีขาว พร้อมกันกับร่างเล็กที่พยายามตะเกียกตะกายว่ายน้ำมาเกาะตรงขอบสระแล้วจับแน่นไม่ยอมปล่อย

 

 

 

“ปล่อยนะครับไดนาดิน!!” อา..ใครก็ได้ช่วยข่อยแหน่!!

 

 

 

“หึๆๆๆ โทษฐานที่ทำให้ชั้นเปียก! แล้วรู้มั้ย..โทรศัพท์มือถือกับกระเป๋าเงินของชั้นก็เสียหายไปด้วย..” อึ่ก! ผมขอโทษก๊าบบบบบ!

 

 

 

“ขอโทษครับ....” ผมหันหน้าไปหาไดนาดินแล้วยื่นมือไปเกาะตรงหัวไหล่ของเค้าพร้อมกับทำปากจู๋ๆจูบตรงปลายคางของเค้าไปด้วย

 

 

 

“ของชั้นก็เปียก..” อึ่ก!

 

 

 

“ขอโทษนะครับ..วัลดัส..” ผมหันหน้าไปหาวัลดัสแล้วเอื้อมมือข้างนึงขึ้นไปโอบกอดรอบคอของเค้าเอาไว้ จากนั้น ผมก็ทำปากจู๋ๆยื่นหน้าไปจูบตรงปลายคางของเค้าเช่นกัน

 

 

 

“ชั้นด้วย..” หืม? คุณไม่ต้องมาเนียนเลยครับเอช!!

 

 

 

“ฮิมิทสึ..กางเกงนายหลุด..” หืม? ที่มันหลุดไม่ใช่เพราะคุณดึงมันลงรึไงครับวัลดัส!!

 

 

 

“ดูกลางแจ้งแบบนี้..ขาวใส...และเนียนดีนะ” ฮึ่ย! ไดนาดินคนลามก! จ้องมองร่องก้นของผมแล้วพูดออกมาไม่อายปาก!

 

 

 

“มองอะไรครับ!” ผมตกใจเสียงของเอชที่ตะโกนออกมา อา..ที่แท้เค้าก็พูดกับผู้คนที่กำลังจ้องมองมาทางผมกับวัลดัสและไดนาดินอยู่นี่เอง ส่วนผู้ชายสองคนนี่ก็..จ้องมองร่องก้นของผมอยู่นั่นแหละ! เดี๋ยวก็ถอดให้ดูซะเลย!

 

 

 

“พวกนายสองคน ถ้าฮิมิทสึเล่นน้ำจนพอใจแล้ว ก็พากันกลับบ้านไปก่อนนะ เดี๋ยวชั้นจะตามไปทีหลัง..” เอชเดินเข้ามาหา แล้วพูดกับไดนาดินและวัลดัส

 

 

 

“ไปก่อนนะฟา..” จากนั้น เอชก็เดินออกไปทันที

 

 

 

“งั้น..ชั้นกลับก่อน..” พี่ฟาพูดขึ้น พร้อมกับยิ้มอ่อนๆส่งมาให้ผม

 

 

 

“อืม..” สิ้นเสียงของวัลดัส พี่ฟาก็เดินจากไปอีกคน

 

 

 

“ขึ้น..” วัลดัสพูด

 

 

 

“ไม่เอาครับ..ผมจะเล่นต่ออีกซักนิด พวกคุณขึ้นไปรอด้านบนก่อนน้า..”  ผมพูดพร้อมกับทำแก้มพองลม

 

 

 

“หึๆๆ ก็ได้..แต่แค่ยี่สิบนาทีนะครับ” สิ้นเสียงของไดนาดิน พวกเค้าสองคนก็อุ้มผมพาไปตรงพื้นที่ตื้นๆ จากนั้น พวกเค้าสองคนก็ปล่อยให้ผมเล่นน้ำอยู่คนเดียว โดยที่พวกเค้าขึ้นไปนั่งรอตรงเก้าอี้สีขาวพร้อมกับถอดเสื้อนอกของตัวเองออกมาไปด้วย

 

 

 

"ไปเถอะครับ..หงึ่กๆๆๆ" หลังจากผ่านไปยี่สิบนาทีแล้ว ผมก็ขึ้นจากสระน้ำแล้วเดินเข้าไปหาไดนาดินกับวัลดัสที่เปลี่ยนชุดใหม่กันหมดแล้ว

 

 

 

"อืม.." วัลดัสหยิบผ้าเช็ดตัวมาคลุมร่างเล็กๆของผม จากนั้น เค้าก็รวบอุ้มขึ้นในท่าอุ้มเด็ก

 

 

 

"พี่ไปรอที่รถก่อนเลยครับ เดี๋ยวผมไปซื้อโกโก้ร้อนให้ฮิมิทสึก่อน.." ระหว่างที่เดิน ไดนาดินกลับพูดขึ้น 

 

 

 

"อืม..." สิ้นเสียงของวัลดัส ไดนาดินก็เดินตรงไปยังร้านอาหารที่อยู่อีกทางนึงทันที

 

 

 

"ถอดกางเกงออกสิ..มันเปียก.." หลังจากมาถึงที่รถแล้ว วัลดัสก็เปิดประตูตรงเบาะหลังแล้ววางผมลงเบาๆพร้อมกับพูดขึ้น ส่วนผมก็ว่าง่ายครับ ผมนอนราบลงไปบนเบาะแล้วยกสะโพกขึ้นเพื่อต้องการที่จะให้เค้าถอดกางเกงออกให้กับผม

 

 

 

"ยั่วเหรอ?" หืม...ยั่วอะไรกันครับ ผมเปล่าซะหน่อย..

 

 

 

"ซีดหมดแล้วนะ..ตรงนี้น่ะ" อึ่ก! พูดเฉยๆก็ได้ครับไม่เห็นจำเป็นต้องใช้นิ้วคลึงตรงรูรักของผมเลย!

 

 

 

พรึ่บ!

"อ๊ะ! วัลดัสครับ..คุณจะทำอะไร?" ผมรีบยันตัวเองขึ้นแล้วรีบถามออกมา เพราะวัลดัสจับข้อเท้าของผมรวบยกขึ้น จากนั้น เค้าก็ขึ้นมาบนรถพร้อมกับปิดประตูทันที

 

 

 

"ฆ่าเวลา..ระหว่างรอไดนาดิน" พรึ่บ! สิ้นเสียงของวัลดัส ผมก็ถูกร่างแกร่งของเค้าถาโถมลงมานอนทับทันที! เค้าจับข้อมือเล็กของผมรวบขึ้นไปไว้ด้านบนศรีษะ จากนั้น เค้าก็ประกบริมฝีปากลงมาอย่างเร่าร้อน อา..ถามว่ามันรู้สึกดีมั้ย? ก็ดีนะครับ..เพราะผมยิ่งหนาวๆอยู่ ฉะนั้น..เป็นธรรมดาที่ผมจะต้องการความร้อนเพื่อช่วยให้ตัวเองอบอุ่น..จริงมั้ยครับ?

 

 

 

"อึ่ก!..อืม..." วัลดัสครางในลำคออย่างพอใจ เมื่อผมเชิดใบหน้าขึ้นรับจูบของเค้าอย่างรู้งาน แถมยังตอบรับลิ้นสากของเค้าที่อยู่ในโพลงปากได้อย่างดีเยี่ยมอีกด้วย     ปึ่ก!

 

 

 

"หึๆๆๆ จะถึงบ้านกันมั้ยครับเนี่ย.." ไดนาดินที่เปิดประตูหลัง เมื่อเห็นผมกับวัลดัสกำลังกอดรัดและหลอมรวมกันอยู่ เค้าก็พูดขึ้นมาอย่างขำๆ

 

 

 

"อา...ไปต่อที่บ้านนะ..ฮิมิทสึ" วัลดัสละริมฝีปากออก จากนั้น เค้าก็จ้องมองใบหน้าของผมอย่างลุ่มหลงแล้วพูดออกมาด้วยแววตาฉ่ำเยิ้ม อา..สงสัยงานนี้ไม่รอดแน่ จะได้สองท่อนหรือสามท่อนเลยนะ อืม..วันนี้วันอะไร? เอ๋...วันนี้มันเป็นวันของวัลดัสนี่นา เพราะฉะนั้นอีกสองคนอดครับ คิกๆๆๆ ว่าไปนั่น...มีเหรอครับที่คนอย่างผมจะเอาชนะพวกเค้าได้ถ้าพวกเค้าจะเอา  คำตอบก็คือ...ไม่มี๊!!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

โดนแล้วล่ะ...

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น