ภัคร์ภัสสร

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

Chapter 11 : เมื่อรักผลิบาน (C)

ชื่อตอน : Chapter 11 : เมื่อรักผลิบาน (C)

คำค้น : ล่ารัก, ล่ารักเจ้าสาวแจ็คพ็อต, เจ้าสาว, นิยายรัก, นิยายน่ารัก, สนุก, ภัคร์, ภัคร์ภัสสร, ผู้หญิงของมาเฟีย, Chineserose, writer, บ่วงรักเฉพาะกิจ, EBOOK

หมวดหมู่ : นิยาย ตลก,คอมเมดี้

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.4k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 13 ม.ค. 2560 00:47 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Chapter 11 : เมื่อรักผลิบาน (C)
แบบอักษร

 

“ฉันคิดว่าแกไปไข่ทิ้งไว้ที่ไหนแล้วปิดบังครอบครัวเสียอีก”คนเป็นพ่อดักคอ

 

“ผมไม่ใช่คนแบบนั้นแน่นอน”คนเป็นลูกชายปากดี เขารู้ดีว่านิสัยแบบนั้นไม่ใช่เขาแน่นอน แต่ถ้าเป็นหนุ่มใหญ่ตรงหน้าที่เขากำลังต่อปากต่อคำอยู่ตอนนี้ละก็ไม่แน่ นอกจากมารดาเขา บิดาก็มีภรรยานอกสมรสอีกชนิดที่นิ้วมือไม่พอจะนับ แล้วยังลูกนอกสมรสที่เขาต้องทำหน้าพี่อีกหลายคน เขาตั้งปณิธานเอาไว้ตั้งแต่อายุแปดขวบแล้วว่า เขาจะไม่มีวันทำตัวเจ้าชู้อย่างบิดาแน่นอน เขาจะเป็นลูกไม้ไกลต้น... เขาไม่อยากทำผู้หญิงดีๆ คนไหนร้องไห้ เหมือนแม่ที่ร้องไห้เพราะพ่อมานับครั้งไม่ถ้วนตลอดชั่วชีวิตของแม่

 

“งั้นสินะ”เหมือนว่าคนเป็นพ่อจะรู้ว่าลูกไม่พอใจกับการเหน็บแนมนั้นนัก

 

“...”ชายหนุ่มใช้ความเงียบสงบ สยบบรรยากาศการสนทนาเอาไว้

 

“ว่าแต่... อะไรทำให้ขึ้นมาพบฉันได้ ปกติไม่ค่อยกลับบ้านหรือไม่มาให้เห็น”

 

“แล้วอย่าบอกนะว่าแม่ผู้หญิงนั่นกับเด็กนั้นน่ะคือต้นเหตุที่แกไม่ยอมกลับบ้าน”คนเป็นพ่อคำราม สายตาคมเคร่งเครียดมองมายังลูกชายเจือแววไม่พอใจนัก

 

“ก็อาจจะใช่นะครับ”เขาตอบทันควัน สายตาจ้องบิดาเขม็ง

 

“มาก็ดีแล้ว แกไปก่อเรื่องอะไรไว้”คนเป็นพ่อถามเสียงขรึม

 

“ก่อเรื่องงั้นเหรอครับ?”ชายหนุ่มทวนถาม สีหน้าเรียบนิ่ง คิ้วหนาขมวดเข้าชนกันด้วยความสงสัยว่าบิดากำลังพูดถึงเรื่องอะไร

 

มีคนมารายงานเรื่องที่เขาไปออกเกมโชว์กับสาวน้อยนางหนึ่ง ซึ่งดูยังไงก็ไม่ใช่ชาลีดาที่ทางผู้ใหญ่หมายตาเอาไว้ เรื่องร้อนถึงหูเขาจนต้องสั่งเลขาให้เอารายการเกมโชว์ที่ว่ามาเปิดดูแบบย้อนหลังจากเว็บต์ไชต์ชื่อดัง เพราะคราวนั้นเอง บิดาจอมบงการจึงยกเอามาเป็นข้ออ้างในการตำหนิชายหนุ่มได้ เขานิ่งฟังอย่างไม่รู้สึกรู้สา

 

“หนูเชอร์รี่ ตามตัวแกให้วุ่นไปหมด ไปทำอะไรให้น้องไม่พอใจเข้าอีกล่ะ”ดุเสร็จไปชุดใหญ่ บิดาถามเสียงเข้ม เพราะภรรยาคนปัจจุบันวางโครงการให้ลูกชายจอมดื้อแต่งงานแต่งการกับชาลีดาหรือเชอร์รี่ที่เขากำลังถามถึง

 

“เธอบอกเลิกผมเองนี่ครับ”คนเป็นลูกเถียงเสียงเย็นชา เขาไม่ได้รักหรือรู้สึกตื่นเต้นเวลาอยู่ใกล้ชาลีดาเลยสักครั้ง หากเอ็นดูแบบน้องสาวมากกว่า แต่ผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายเองต่างหาก ที่จินตนาการไปไกลเกินกว่าที่ความรู้สึกที่แท้จริงของเขาจะไปถึง แบบนี้จะมาโทษเขาได้อย่างไรกัน

 

“บอกเลิกกันงั้นเรอะ ถามแม่แกดูสิ เมื่อไม่กี่วันมานี้เพิ่งให้ทางฝ่ายนั้นมาเร่งรัดเรื่องแต่งงาน”คนเป็นพ่อบอก เมื่อพูดถึงโครงการแต่งงานของลูกชาย อ้างคุณงามพร้อมผู้เป็นแม่เลี้ยง นางตั้งใจอยากให้ลูกเลี้ยงแต่งงานเป็นฝั่งเป็นฝากับลูกสาวของเพื่อนรัก อีกทั้งถือเป็นการดองกันของสองตระกูล เข้าตำราเรือล่มในหนองทองจะไปไหน

 

“แต่งงาน?”เป็นเรื่องที่สร้างความแปลกใจเป็นอย่างยิ่ง

 

“ใช่ มันเป็นยังไงกันล่ะ”คนเป็นพ่อถาม มองมาอย่างรอฟัง

 

“ผมกับเชอร์รี่ เราสองคนเลิกกันแล้วครับ” ลูกชายหยุดสบตาคนเป็นพ่อครู่หนึ่ง ท่านรอฟังอย่างสนใจ ดวงตาบิดาเจือแววแปลกใจสงสัย “ตอนนี้... ผมเจอคนถูกใจแล้ว” ชายหนุ่มสรุป

 

“ผู้หญิงคนข้างล่างเรอะ?”บิดาเดา ไม่น่าจะพลาด

 

 

“ครับ” คนเป็นลูกตอบเสียงหนักแน่น แววตามั่นคงมองจ้องบิดาเขม็ง

 

“ว่างก็พามาที่บ้าน แนะนำให้พวกเรารู้จัก”คนเป็นพ่อบอกลูกชาย อยากเจอว่าที่สะใภ้ว่าเป็นลูกสาวบ้านไหน กิริยามารยาทเป็นอย่างไรแล้วควรค่ากับการแบ่งนามสกุลของตระกูลให้เจ้าหล่อนนำไปใช้หรือเปล่า ไม่ใช่ไปคว้าเด็กผู้หญิงข้างถนนไร้หัวนอนที่ไหนมาควงจนถึงขั้นเกินเลยแล้วต้องรับผิดชอบด้วยการตบแต่งเป็นเรื่องเป็นราวหรอกนะ

 

“ครับพ่อ”คนเป็นลูกรับคำส่งๆ ไปอย่างนั้นเอง เขาไม่สะดวกใจที่จะพาปภาณพิชญ์มาแนะนำนักหรอก ครอบครัวเขาใช้ครอบครัวอบอุ่นเสียเมื่อไหร่ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง คนเป็นแม่เลี้ยง เจ้าหล่อนคงได้เก็บเอาไปเหน็บแนม เผลอ ปภาณพิชญ์จะพลอยไม่สบายใจไปเปล่าๆ

 

 

“ว่าแต่เมื่อไหร่จะมาช่วยกิจการที่บ้าน เลิกทำตัวลอยไปลอยมาเป็นพ่อพวงมาลัยสักที”คนเป็นพ่อวกกลับเข้ามาที่เรื่องเดิมๆ ที่พยายามเกลี้ยกล่อมมาโดยตลอดกับการให้ลูกชายจอมดื้อรั้นมาดูแลธุรกิจของตระกูล จะเป็นโรงพยาบาล หรือโรงแรม ได้ทั้งนั้น คนเป็นพ่อไม่เกี่ยง ขอแค่ชายเลิกทำตัวอินดี้สักทีก็เพียงพอแล้ว

 

“อย่าเลยครับ เรื่องธุรกิจผมไม่ถนัด”ลูกชายตอบน้ำเสียงเรียบเรื่อยเจือแววเย็นชา เรื่องดำเนินรอยธุรกิจ ไม่ใช่เรื่องถนัดของธันยาพัมน์เลย ไม่มีแม้สักเสี้ยวหนึ่งในความคิด

 

“งาน ช่างภาพของแกมันมีดีอะไร ฉันไม่เห็นว่ามันจะต่างจากกุ๊ยเลย”คนเป็นพ่อระดับมหาเศรษฐีตำหนิลูก หลังมองสำรวจตั้งแต่ก้าวแรกที่ลูกชายเข้ามาพบ ใจเขานั้นอยากให้ลูกทุกคนสานต่อธุรกิจมากกว่า

 

“มันเป็นศิลปะครับพ่อ”ช่างภาพหนุ่มอ้างอย่างไม่ยี่หระ เขารู้ว่าบิดาคิดอะไรอยู่ และเขาเองก็รั้นอย่างหัวชนฝา ธันยาพัฒน์ยอมรับว่า เขาห่างเหินจากคนเป็นพ่อนับตั้งแต่วันที่แม่จากไป

 

 

“เลิกเล่นสนุกได้แล้ว เลือกก็แล้วกันจะดูงานโรงแรมหรือมาดูโรงพยาบาล เราน่าจะคุยกันเรื่องนี้ อาทิตย์นี้เราต้องคุยกัน พาแม่สาวนั่นมาแนะนำด้วย พ่อคงต้องคุยเรื่องหน้าที่ที่แกต้องทำในฐานะทายาท เจ. วิลเลี่ยมส์ กันจริงจังบ้างแล้ว” บิดายื่นคำขาด

____________________________________

จบตอนแล้วนะคะ อ่านนิยายจบแล้ว อย่าลืมไปกดติดตามเพจไรต์กันด้วยนะคะ 

เพื่อติดตามความเคลื่อนไหวผลงานนิยายเรื่องอื่นๆ ของไรต์นะคะ ^^ 

ไชนิสโรส

ภัคร์ภัสสร

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น