S.M.ENergY

Y.A.K.K. มาสาดพลังซาดิสม์ใส่กันเถอะ!

ชื่อตอน : Intro

คำค้น : Y.A.K.K., Sadism, Yakuza, Mafia

หมวดหมู่ : นิยาย แอ็คชั่น,บู๊ล้างผลาญ

คนเข้าชมทั้งหมด : 77

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 11 ม.ค. 2560 18:53 น.

แบบอักษร

 

Intro 

 

Y.A.K.K. : YUYA

 

สำนักงานของฉันมีชื่อว่า Y.A.K.K. ออกเสียงว่ายักกี้ ตั้งขึ้นมาสี่ปีแล้ว แต่พนักงานของสำนักงานนี้ก็ยังมีแค่สี่คน บวกพนักงานพาร์ทไทม์ด้วยก็แค่ห้าหกคนเท่านั้น น้อยเสียนี่กระไร ถามว่าสำนักงานนี้ผิดแปลกจากสำนักงานทั่วไปยังไง คงต้องบอกว่าไม่มีนะ ก็ปกติธรรมดาทั่วไป แต่ถ้าถามเจาะจงว่าเราทำงานอะไรคงพูดยาวเป็นเล่มๆ แน่นอน อธิบายง่ายๆ คือเราทำงานทุกอย่างที่มีคนว่าจ้าง แต่ต้องผ่านการคัดกรองก่อน ถ้ามันมีผลเสียมากกว่าผลดีเราก็ไม่ทำ ส่วนใหญ่เราจะรับงานที่เหมาะสมกับความสามารถของเรา นี่คือลักษณะการทำงานแบบกลุ่มของพวกเรา

แต่ทุกคนมีงานเดี่ยวที่เป็นของตัวเอง แค่เรารวมหัวกันอยู่ในสำนักงานนี้เพื่อยืมตัวมาใช้งาน ต้องพูดแบบนี้ถึงจะเข้าใจง่าย อธิบายอีกหน่อยว่าพวกเราใช้ตึกหลังนี้เป็นที่สิงสถิต มีทั้งห้องนอน ห้องทำงาน และห้องต่างๆ ที่คอยอำนวยความสะดวกให้เรา แต่ละคนจะทำงานของตัวเองไป หากคนไม่พอก็ยืมตัวกันมาใช้งาน ฉันช่วยนาย นายช่วยฉัน เป็นระบบพึ่งพาอาศัยกันที่มีประสิทธิภาพพอสมควร เพราะเราไม่ต้องจ้างพนักงานเพิ่ม อะไรที่ทำเองได้และใช้คนของเราทำเองได้ก็ทำ อธิบายโดยไม่มีตัวอย่างมันก็นึกภาพไม่ออก แต่เดี๋ยวก่อน อย่างน้อยฉันก็ต้องบอกให้คุณรู้ว่าเราคือใคร? และสำนักงานของเราคืออะไร?

ใช่สิ ก็เรื่องนี้มันเขียนขึ้นเพื่อทำความรู้จักกับเราและงานของเรานี่น่า

เริ่มแรกเอาจากรูปธรรมก่อน สำนักงานของเราตั้งอยู่บนถนนแห่งหนึ่งในเขตปริมณฑล ตัวตึกมีสภาพเหมือนตึกสำนักงานทั่วไป ค่อนข้างสมัยใหม่ ทั้งอาคารเป็นกรรมสิทธิ์ของเจ้านายเรา แบ่งให้เช่าสี่ส่วน สองในสี่เป็นสำนักงานของเรา ที่เหลือเป็นของสำนักงานอื่น ในส่วนของสำนักงานเรา ชั้นล่างเราเปิดเป็นร้านขายเครื่องเขียน ซึ่งจะรวมไปถึงบริการถ่ายเอกสารและพิมพ์งาน เพราะบริเวณนี้เป็นย่านชุมชน รอบข้างมีโรงเรียนและมหาวิทยาลัย ดังนั้นเปิดกิจการแบบนี้ในย่านนี้ถือว่าคุ้ม!

ส่วนชั้นสองเป็นสำนักงานยักกี้ของเรา มีห้องหลายห้องคอยอำนวยความสะดวกให้กับงานของเรา เช่น ห้องสมุด โฮมเธียเตอร์ ฟิตเนส ห้องคาราโอเกะก็มี อย่าหาว่าฉันอวยนะ ฉันชอบห้องครัวที่สุด และห้องครัวที่ดีที่สุดคือห้องครัวที่มีพ่อครัวฝีมือเยี่ยม แล้วจะเล่าเรื่องของเขาในโอกาสต่อไป

สุดท้ายชั้นสามจึงจะเป็นห้องนอนของเราที่ห้ามใครเข้าไปใกล้บริเวณ ซึ่งจะแยกเป็นโซนๆ เอาไว้สี่โซน แบ่งกั้นอาณาเขตส่วนตัวของแต่ละคน แปะป้าย “ใครข้ามเขตมามีตาย” อย่าหาว่าโหดเลย ใครๆ ก็อยากมีเวลาส่วนตัวกันทั้งนั้น

พูดถึงงานส่วนตัวของเรา ฉัน ยูยะ สามารถพูดเต็มปากเต็มคำว่าฉันเป็นนักเขียนมืออาชีพ แต่แฟนคลับของฉันต้องทำใจหน่อย เพราะฉันมีงานเยอะ กว่างานเขียนของฉันจะออกมาแต่ละตอนแต่ละเล่มได้ก็กินเวลานานมาก รอจนเบื่อเลย เฉลี่ยง่ายๆ ก็ปีละหนึ่งเล่ม ฉันชอบเขียนจึงเลือกทำงานนี้ แต่มันได้เงินน้อย จิตใจของฉันเลยเอนเอียงไปรับงานที่ได้เงินมากกว่า นั่นคืองานหลักของฉันที่ “ต้องทำเป็นประจำและห้ามอู้ นอกจากจะหลีกเลี่ยงไม่ได้” คำพูดนี้บัญญัติโดยบอส เจ้านายของฉันเอง

ส่วนอาชีพเสริมที่สร้างรายได้ให้ฉันมากกว่าอาชีพหลักก็จะเป็นงานถ่ายแบบและถ่ายโฆษณา นี่เป็นงานเสริมที่ทำประจำ ถ้าฉันว่างและทางนั้นเรียกมาฉันก็จะไป ไม่อย่างนั้นก็ไม่มีกินกันพอดี แค่นี้ก็แทบจะเกาะบอสกินอยู่แล้ว เหอะ แต่อย่างบอสน่ะเลี้ยงฉันอีกสิบคนก็ยังไหว แต่เพราะศักดิ์ศรีไง ใครจะยอมถูกเลี้ยงกันล่ะ!

งานอื่นๆ ที่มีรายได้บ้างก็จะมีงานอีเว้นท์ต่างๆ ที่ได้รับค่าตัวจากการเชิญ เป็นการขายหน้าตาและความหล่อของตัวเอง ถ้าเชิญตัวเองก็ต้องเสียเงิน แต่ถ้าคนอื่นเชิญ แน่นอนว่าไม่ต้องเสียสักแดงแถมได้ออกสู่สายตาสาธารณะชนด้วย โชคสองขั้น งานประเภทนี้ก็มีทั้งคอสเพลย์ บูธสินค้าต่างๆ เป็นต้น

ส่วนงานของคนอื่น เอาที่ฉันเห็นและเข้าใจนะ

เริ่มจากเจ้านายของเรา เขาชื่อ อาร์ม เราให้เกียรติเขาโดยการเรียกเขาว่าบอส เพราะเขาเป็นเจ้าของที่ดินและเจ้าของสำนักงานโดยชอบธรรม หากสถานที่นี้เกิดปัญหาขึ้นในทางนิติกฎหมาย บอสเป็นเพียงผู้เดียวที่รับเละ ดังนั้นพวกเราที่เป็นแค่ผู้อยู่อาศัยต้องสงบเสงี่ยมเจียมตัว พยายามไม่สร้างปัญหาให้กับบอส

บอสมีบริษัทที่ต้องรับผิดชอบด้วย รู้สึกจะเป็นออแกไนเซอร์ รับจัดงาน รวมทั้งหาคนร่วมงานด้วย แต่ฉันไม่ยุ่งเกี่ยวทางนั้นจึงไม่รู้อะไรมาก และไม่อยากก้าวก่ายชีวิตส่วนตัวของเขา ส่วนงานอดิเรกที่สร้างรายได้มหาศาลแบบโครตน่าอิจฉาคือการเล่นหุ้น พูดง่ายๆ คือเขาเป็นนักธุรกิจ

เขาเคยพูดให้ฟังบ่อยๆ ว่าความคิดของเขาคือมีเงินแล้วมีเงินอีก กล่าวคือเมื่อได้เงินมาหนึ่งก้อนก็นำเงินนั้นไปหมุนเวียนต่อ ส่วนใหญ่จะเอาไปซื้อหุ้น ได้เงินหลายกอบหลายกำ ต่อมาเมื่อมีเงินแล้วก็นำเงินส่วนหนึ่งไปบริจาคให้โรงพยาบาลบ้าง โรงเรียนบ้าง สถานสงเคราะห์ต่างๆ นำไปสนับสนุนรายการ โฆษณา หรือสปอนเซอร์ให้ทีมต่างๆ ก็มี ดังนั้นชื่อของเขาจึงไปปรากฏอยู่แทบทุกที่และอาจไม่ใช่แค่ในประเทศไทยเท่านั้น เรียกว่า “พ่อเศรษฐีเงินทุ่ม” นั่นเอง

ส่วนในทางของสำนักงานยักกี้ เขาคือนายหน้ารับงานให้กับพวกเรา เพราะรู้จักคนมาก และคอยจัดหางานให้ตรงกับความสามารถของคนอยู่แล้ว เขาจึงเป็นหัวเรือใหญ่ของเรา ถ้าไม่มีเขาเราก็อาจจะอดตายได้ เพราะนอกจากเขา พวกเราก็มีความสามารถในการเข้าสังคมระดับต่ำ

บอสคือเจ้านายของฉัน ส่วนอีกสองคนที่เหลือเป็นลูกจ้างของฉัน ฉันเป็นคนชักชวนพวกเขามาทำงานร่วมกัน พูดง่ายๆ คือซื้อความสามารถของพวกเขามานั่นเอง

กันเป็นนักวาดการ์ตูน มีชื่ออยู่พอสมควร ฉันชวนเขามาวาดการ์ตูนให้กับนิยายของฉัน ส่วนงานของเขาก็มีงานวาดอยู่ก่อนแล้วจึงชวนมาร่วมงานกันซะเลย แต่เหตุผลจริงๆ คือฉันรักและเอ็นดูเขามาก ด้วยเหตุผลส่วนตัวทำให้เขาไม่ยินดีรับเงินจากครอบครัวเลี้ยงชีพ ออกหางานเอง อยู่ด้วยตัวเอง เป็นแบบนี้มาตั้งแต่อายุสิบสาม เขายังเด็กอยู่เลย ฉันอยากให้เขามีการศึกษาจึงออกเงินส่งเขาเข้ามหาลัยเองกับมือ เขาเป็นลูกสาวของฉัน

คนสุดท้าย กร เขาเป็นผู้ช่วยนักวาดซึ่งมีผลงานเป็นการวาดโดจินอยู่บ้าง เพราะเขาชอบการ์ตูนแนวฮีโร่จึงชอบวาดการ์ตูนด้วย ดังนั้นฉันจึงจ้างมาช่วยงาน แต่เขาเป็นคนขยันและมีความสามารถมากจึงทำงานได้หลายอย่าง โดยเฉพาะการทำอาหาร ถ้าคุณได้ลองชิมอาหารของเขาคุณต้องไม่อยากไปกินที่ไหนอีกเลย ส่วนงานจิปาถะอื่นๆ ที่ปกติเราจะขี้เกียจทำเขาก็สามารถทำได้ทุกอย่าง ทำให้เราประหยัดเงินจ้างแม่บ้านไปได้เยอะ เขาจึงกลายมาเป็นบุคคลที่เราจะขาดไปไม่ได้ เพื่อรั้งให้เขาอยู่กับเรานานๆ ฉันจึงอ้อนบอสให้จ่ายเงินเขามากๆ หน่อย

อ้อ เรามีเด็กพาร์ทไทม์ประจำคอยดูแลร้านขายเครื่องเขียนให้ด้วย เพราะกรคนเดียวคงทำไม่ไหว เขาเองก็มีงานหลายอย่างที่ต้องรับผิดชอบ นัทเป็นลูกพี่ลูกน้องของบอส เรียนอยู่ม.ปลาย ว่างเมื่อไหร่จะมาช่วยพี่ชายดูแลร้านให้ ไม่ว่างก็จะหาคนมาช่วย เป็นน้องชายที่รักและห่วงพี่ชายดีจริงๆ

ในด้านลักษณะนิสัย เราสี่คนมีความแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง เห็นชัดๆ ว่าเข้ากันไม่ได้ และโลกส่วนตัวสูงกันทั้งนั้น แต่มีสิ่งหนึ่งที่เราเหมือนกันคือเราชอบอ่านการ์ตูน ดังนั้นสำนักงานที่ส่วนใหญ่ใช้เป็นห้องวาดการ์ตูนจึงเกิดขึ้นมา แล้วการคอสเพลย์ก็กลายมาเป็นกิจกรรมหลักของพวกเราไปด้วยประการฉะนี้

เป็นไง พอจะรู้จักพวกเราแล้วหรือยัง? แต่ยังไม่เห็นภาพสินะ

 

ตามมาสิ

 

 

[Talk]

สวัสดีค่ะ 

ลงอินโทรสั้นๆ ไว้อ่านแก้เหงา(?) ว่างแล้วจะมาต่อใหม่ 

 

เรื่องนี้เป็นยังไงบ้าง ติดชมกันบ้างนะคะ ขอบคุณค่ะ!

ชื่อ
ความคิดเห็น