IcePrincess

สอนสวาท เป็นนิยายเรทผู้ใหญ่ ผู้อ่านควรใช้วิจารณญาณในการอ่านด้วยนะคะ รับรองสนุกแน่นอน หากไม่มั่นใจ อ่านคอมเม้นต์ก่อนได้เลยจ้า

ชื่อตอน : ไม่เป็นไรนะ

คำค้น : นิยาย,อีโรติก,18+,25+,NC20+,เรื่องเล่า

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 15.8k

ความคิดเห็น : 25

ปรับปรุงล่าสุด : 11 ม.ค. 2560 14:17 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ไม่เป็นไรนะ
แบบอักษร

 

 

      ระหว่างที่ผมกำลังเดินทางไปคอนโดพี่แคท

 

     กรี๊ง กรี๊ง กรี๊ง  

           เสียงโทรศัพท์ของผมดังขึ้น หน้าจอโชว์ชื่อ พี่แคท ผมยิ้มกว้างพลางกดรับโทรศัพท์

     

       " กำลังจะถึงคอนโดพี่แล้วครับ " ผมกรอกเสียงลงไป

 

      " ซีเกมส์ นี่พี่หวานนะ รีบตามมาที่โรงพยาบาลXXXXXX ด่วนเลย ยัยแคทอยู่ที่นี่ " 

 

          พี่หวานพูดไว้แค่นั้นแล้วก็รีบตัดสายไป ผมรีบบอกแท็กซี่ให้เปลี่ยนเส้นทางทันที ใจผมเต้นแรงมาก เกิดอะไรขึ้น

 

 

 

              ไม่นานผมก็มาถึงโรงพยาบาล ผมเดินเข้าไปข้างในก็พบเข้ากับพี่ภัทร  พอเขาเห็นผมก็รีบพาผมไปที่หน้าห้องฉุกเฉิน  ผมเห็นพี่หวานนั่งหน้าเครียดอยู่ตรงที่นั่งหน้าห้อง  

 

          " พี่แคทล่ะครับ "  ผมเดินเข้าไปหาแล้วถามเธอทันที 

 

         "  อยู่ในห้องฉุกเฉินอยู่เลย  นั่งก่อนสิ ใจเย็นๆนะ พี่มีอะไรจะบอก "

 

      ผมค่อยๆนั่งลงข้างเธอ พลางเหลือบมองเข้าไปในห้องฉุกเฉินบ่อยๆ

 

       " แคทมันยังไม่ได้บอกเราสินะ " พี่หวานถูด

 

      " เรื่องออะไรครับ " ผมถามขึ้นด้วยความสงสัย เพราะก่อนหน้านี่ พี่แคทก็เหมือนพยายามที่จะบอกอะไรผมอยู่เหมือนกัน

 

      " คือแคทมันมีอาการเวียนหัวบ่่อยๆ แล้วก็มีอาการแปลกๆ พี่เลยให้มันลองตรวจดู ปรากฏว่า .. มันมีน้องน่ะ " 

 

       " หะ อะไรนะครับ จะหมายความว่าพี่แคทท้องอย่างงั้นหรอ "  ผมรู้สึกตกใจปนความดีใจ อารมณ์มันผสมวนเวียน โอ้ย ผมไม่รู้จะทำยังไงดี ผมลุกขึ้นนั่งไม่ติดเก้าอี้ พลางเดินไปเดินมา ลูกหรอ ผมกำลังจะมีลูก

 

      " พี่หวาน มันจริงใช่ไหมพี่ ผม กำลังจะมีลูก " ผมยิ้มพลางมองเข้าไปในห้องฉุกเฉิน ผมกลับมากังวลอีกครั้งเนื่องจากตอนนี้ พี่แคทยังคงอยู่ในห้อง ซึ่งยังไม่รู้อาการจะเป็นยังไง

 

      " มานั่งก่อนมา ใจเย็นๆ เราต้องมีความหวังสิ " พี่หวานให้กำลังใจผม

 

        ผมนั่งรอด้วยใจกระสับกระส่าน พลางหันไปเห็น เพื่อนผมคนนึง ไอ้ท็อป มาทำอะไรที่นี่ มันนั่งอยู่กับพี่ภัทรที่นั่งแยกออกไปอีกฝั่ง แต่ผมยังไม่ทันที่จะถามอะไร เสียงประตูห้องฉุกเฉินก็เปิดออก

 

     " หมอค่ะ เพื่อนหนูเป็นยังไงบ้าง / หมอครับแฟนผมเป็นยังไงบ้าง " ผมกับพี่หวานถามขึ้นพร้อมกัน

 

     " เออ ใจเย็นๆนะ ตอนนี้อาการไม่มีอะไรน่าเป็นห่วงแล้ว แต่ร่างกายคนไข้อ่อนเพลียมาก คงต้องนอนพัก อีก 2-3 วัน ..."

 

    " แล้วคือ ...เอ่อ ..คือ เด็ก ....ลูกของผม ...เป็นยังไงมั้งครับ " ผมถามออกไป

 

    " เฮ้อ คือ ใจเย็นๆนะ  คนไข้ได้รับความกระทบกระเทือนอย่างรุนแรงจนทำให้เกินการตกเลือด   หมอขอแสดงความเสียใจด้วย "

 

          ไม่จริง มันไม่จริงใช่ไหม อะไรกัน ผมหรุดลงไปนั่งที่พื้นด้วยความหมดแรง น้ำตาผมไหลออกมา ผมร้องไห้โดยไม่อายใคร พี่หวานร้องไห้ นั่งลงข้างๆผม ส่วนพี่ภัทรเข้ามาปลอบพี่หวาน และ จับไหล่ผมเอาไว้

 

         " กูขอโทษนะมึง กูไม่ได้ตั้งใจ " ไอ้ท็อปพูดขึ้น หลังจากที่ผมนั่งนิ่งอยู่ตรงนั้น

 

      ผมหันไปมองด้วยความไม่เข้าใจ นี่ไอ้ท็อปมาเกี่ยวอะไรกับเรื่องนี้ พี่ภัทรบอกกับผมว่า คนนี้แหล่ะ เป็นคนทำร้ายพี่แคท  ผมยังงง กับสถานณการณ์ที่เกิดขึ้นอยู่ จึงแยกไปคุยกับมัน 2 คน

 

     " มึงทำอะไรลงไป ท็อป " ผมถามมันอย่างใจเย็น

 

    ---------------

       ** ไหม

     

         " ไหมร้องไห้ทำไม ใครทำอะไรไหม " ท็อปถามชั้นหลังจากที่เห็นชั้นร้องไห้  

 

         " ก็พี่แคทแฟนซีเกมส์น่ะสิ เค้าหาว่าเราชอบไปยุ่งกับแฟนเค้า เค้าไม่ชอบ ฮือๆ " ชั้นร้องไห้ออกมา มันคือความแค้นที่ชั้นโดนซีเกมส์ปฏิเสธ ชั้นด้อยกว่าพี่แคทตรงไหน  ชั้นพยายามใกล้ชิดเค้าหลายต่อหลายครั้ง เค้าไม่มีทีท่าที่จะสนใจ แต่ชั้นจะไม่ยอมแพ้หรอกนะ 

 

         " ไม่เป็นไรนะไหม ก็อย่าไปยุ่งกับไอ้เกมส์สิ จะได้ไม่มีปัญหา " 

 

           ชั้นรู้มานานแล้ว ว่าท็อปแอบชอบชั้นมาตั้งแต่เราเรียนมัธยมมาด้วยกัน เค้าคอยช่วยเหลือ และ ดูแลชั้นมาตลอด แต่ชั้นไม่เคยชอบเค้าเลยสักนิด ออกจะลำคาญเสียด้วยซ้ำ ชั้นพูดอะไรไป เค้าทำตามหมดทุกอย่าง เนี่ยแหล่ะ ถึงโดนหลอกใช้ง่ายๆ

 

           " ฮือๆ โอ้ย เจ็บ "  ชั้นนั่งกุมหน้าตัวเองแล้วร้องไห้ออกมา

 

          " ไหม ไปโดนอะไรมา ทำไมหน้าเป็นรอยช้ำ แล้วตรงคอมีรอยข่วนเต็มไปหมด " ท็อปเข้ามาถามชั้นด้วยความตกใจ

 

        " ก็พี่แคทน่ะสิ หึงที่เห็นชั้นอยู่กับซีเกมส์ พอลับหลัง เค้าก็ดักทำร้ายชั้น ชั้นกลัวจังเลยท็อป ชั้นไม่ได้คิดอะไรกับซีเกมส์จริงๆนะ " ชั้นพูดพลางบีบน้ำตา 

 

       " ให้เราไปจัดการให้ไม๊ เราทนไม่ไหวที่เห็นเธอโดนแบบนี้ นี่มันจะมากไปแล้วนะ " ท็อปพูดขึ้นด้วยความเครียดแค้น

 

      " อย่าเลยท็อป เราโอเค เราเข้าใจพี่เค้านะ อย่าไปทำอะไรพี่เค้าเลย  โอ้ย เจ็บจัง ฮือๆ " ชั้นแกล้งร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด

 

      " ไม่ได้หรอก  พี่เค้าจะได้เลิกมารังแกเธอ " ชั้นเห็นสีหน้าของเค้าแล้ว  ชั้นรู้ดีว่าจะเกิดอะไรขึ้น มันก็เป็นแบบนี้มาตลอด เค้าจะคอยไปจัดการให้ชั้น ฮึ ไม่เสียแรงที่ชั้นลงทุน ตบหน้าตัวเอง แล้ว ใช้มือ จิกลงไปที่คอ  

 

**

------------

 

     พลั้ว !!! ผมปล่อยมัดลงไปที่หน้ามันอย่างเต็มแรง ทันทีที่ได้ยินมันพูดจบ

 

         มันล้มลงไปกองกับพื้น พร้อมกับเลือดกลบปาก " กูชอโทษจริงๆ กูไม่ได้ตั้งใจ " 

 

       " มึงรู้ไม๊ สิ่งที่มึงทำ มันทำร้ายใครบ้าง  และ กูจะบอกเมิงไว้ตรงนี้เลย พี่แคทไม่เคยทำอะไรแบบนั้น และกูคิดว่า ถ้าเมิงไม่ปิดหู ปิดตาตัวเอง แบบนี้ มึงคงรู้ว่า ไหมเป็นคนยังไง  กูรู้ว่าเมิงรับรู้มาตลอดว่าไหมคิดยังไงกับกู "

 

      มันยังคงนั่งนิ่งอยู่แบบนั้น ผมพยายามสงบสติอารมณ์ไม่ให้ลงมือกับมัน เพราะผมรู้ว่ามันโดนหลอกใช้  ผมหันหลังเดินออกมาปล่อยให้มันนั่งสำนึกผิดอยู่แบบนั้นแหล่ะ

 

 

 

          พี่แคทยังคงนอนนิ่งอยู่บนเตียง ตอนนี้หมอย้ายพี่แคทมาห้องพิเศษแล้ว  คืนนี้ผมว่าจะอยู่เฝ้าพี่เค้า ตอนแรกพี่หวานบอกให้ผมกลับไปพักผ่อน แต่ผมไม่ยอม พี่หวานเลยต้องจำใจปล่อยผมไว้ เธอบอกพรุ่งนี้จะมาใหม่

 

       ผมนั่งกุมมือเธอเอาไว้ พลางมองไปที่หน้าที่ซีดเซียวของเธอ น้ำตาผมไหลลงมาอาบแก้ม  เธอจะรู้สึกยังไง เมื่อได้รับรู้เรื่องราวที่เกิดขึ้น

 

 

 

         ชั้นรู้สึกตัวตื่นขึ้นมา ปวดเมื่อยตัวไปหมด นี่ชั้นอยู่ที่ไหน หันไปเห็นซีเกมส์นอนฟุบอยู่บนมือของชั้น เอ๊ะ นี่โรงพยาบาลนี่นา แล้วชั้นก็ค่อยๆนึกถึงเหตุการณ์ได้

 

        " ซีเกมส์ ซีเกมส์ " ชั้นเรียกเบาๆ จนเค้าสะดุ้งตื่น มือยังคงกุมมือชั้นเอาไว้

 

      " ตื่นแล้วหรอ เดี๊ยวผมเอาน้ำให้ " เขารีบจัดแจงไปเทน้ำมาให้ชั้นดื่ม พอชั้นดื่มเสร็จเค้าก็มานั่งที่เดิม

 

     " เป็นยังไงบ้างเจ็บตรงไหนไม๊ " เขาพยายามจะให้ชั้นนอนลงเพื่อพักต่อ

 

    " ไม่เป็นไรแล้ว  "  ชั้นค่อยๆลุกขึ้นนั่ง พลางนึกไปถึงเด็ก.. เออแล้วลูกชั้นล่ะ

 

     " แล้วคือ.. หมอว่ายังไงบ้าง คือ ... " ชั้นไม่กล้าถามตรงๆ

 

     " หมอบอกให้พักผ่อนอีก 2 วัน ค่อยกลับบ้านครับ พี่ร่างกายอ่อนเพลียมาก " เหมือนเค้าพยายามบ่ายเบี่ยง

 

     " หมายถึง เด็กในท้องน่ะ เค้ายังอยู่ใช่ไม๊ " ชั้นพูดพลางลูบลงไปบนท้องของตัวเอง  ชั้นว่าเค้าคงรู้แล้วล่ะ ว่าชั้นท้อง

 

           เค้านิ่งเงียบไปทันที พลางก้มหน้าไม่ยอมสบตาชั้น ชั้นจับมือเค้าแล้วถามย้ำ

 

     " เค้ายังอยู่ใช่ไหม บอกมาสิ เค้ายังอยู่กับเราใช่ไหม " ชั้นเริ่มใจคอไม่ดี

 

     " ไม่เป็นไรนะครับ ใจเย็นๆ มันจะต้องโอเค " เค้าพูดพลางดึงชั้นเข้าไปกอด  เรากอดกันแน่นโดยไม่มีใครพูดอะไรออกมา มีแต่เสียงสะอื้นร้องไห้ของเรา ที่แฝงไปด้วยความเจ็บปวด

 

      

     วันนี้ชั้นจะได้กลับบ้านแล้วล่ะ ทุกคน ซีเกมส์ ยัยหวาน ชายภัทร ล้วนแวะเวียนมาหาชั้นตลอด ไม่มีใครปล่อยให้ชั้นอยู่คนเดียว แต่ยังดีที่ยังไม่มีใครบอกเรื่องนี้กับแม่ของชั้น ชั้นเป็นคนห้ามไว้เองแหล่ะ ยังไงซะ ไม่อยากให้เค้าเป็นห่วง แล้วชั้นก็ยังไม่พร้อมจะพูดอะไรกับใครทั้งนั้น

 

      ระหว่างที่ชั้นอยู่ที่ รพ. มีเพื่อนซีเกมส์คนนึง คล้ายๆว่าจะชื่อท็อป เค้าเข้ามาขอโทษชั้น ที่เป็นสาเหตุ แต่ชั้นไม่อยากเครียดแค้นใคร ชั้นไม่อยากคิดอะไรทั้งนั้น  และ ชั้นก็รู้เรื่องจากซีเกมส์หมดแล้ว ชั้นว่าเค้าน่าสงสารด้วยซ้ำที่โดนหลอกใช้  

 

      ซีเกมส์มารอรับชั้นแต่เช้า เค้าดูสีหน้าดีขึ้น ถึงแม้จะผ่านไปไม่ได้นาน แต่เรามีกันและกัน คอยให้กำลังใจ แค่นี้ก็พอแล้ว 

 

 

 ----------

 

 โอ้ย ดราม่าแร๊งงง งื้อออ น่าสงสารที่สุด  ไปลุ้นตอนต่อไปกันดีกว่าค่ะ ไหนใครเป็นกำลังใจให้คู่นี้บ้างง  เรามาร่วมลุ้นกับพวกเค้ากันต่อดีกว่า ผ่านพ้นเรื่องเลวร้ายยแล้ว ต่อไปคงราบรื่นขึ้นน้า 

         

 

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น