Lovelyz_PCY

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่2

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 16.9k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 11 ม.ค. 2560 11:50 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่2
แบบอักษร

 

#

หวังฟางหลิ่ง(ท่านแม่ของไป๋เสวี่ย/ดาริน)

 

 

 

 

ตอนที่2 

 

 

               "ฮูหยิน ท่านหมอมาแล้วขอรับ"เสียงของบ่าวรับใช้ดังขึ้นที่หน้าประตูห้อง

               "เชิญท่านหมอเข้ามาเร็วเข้า"ผู้หญิงตรงหน้าดารินเอ่ยออกมาอย่างรีบร้อน

               "คาระวะฮูหยินหวัง"ท่านหมอกล่าวคาระวะต่อฮูหยิน

               "ท่านหมอไม่ต้องมากพิธี ท่านรีบตรวจดูอาการของลูกข้าเร็วเข้า"ฮูหยินหวังกล่าวออกมาอย่างรีบร้อน

               "ขอรับ"ท่านหมอตอบรับเสร็จก็จัดการการตรวจเธอทันที

               ท่านหมอตรวจจับชีพจรของดาริน พลางทำหน้าเอียงซ้ายเอียงขาวทำท่าทางครุ่นคิดอยู่สักครู่และปล่อยมือของเธอ

               "ท่านหมอ...อาการของลูกข้าเป็นอย่างไรบ้าง"ฮูหยินหวังถามออกมาอย่างร้อนใจ

               "เรียนฮูหยิน อาการของคุณหนูหวังนั้นถือว่าดีขึ้นมากแล้ว จะเหลือก็แต่อาการอ่อนเพลียเล็กน้อยเท่านั้น ขอรับ"ท่านหมอตอบออกไป"ข้าจะจัดยาบำรุงร่างกายให้แก่คุณหนูหวัง ทานสัก 4-5 วันก็หาย ทานวันล่ะ 2 ครั้ง เช้าและเย็นขอรับ"ท่านหมอตอบฮูหยินอีกครั้ง

               "งั้นรึ...แล้วทำไมลูกข้าถึงจำข้าไม่ได้เหล่าท่านหมอ"พอดารินได้ยินฮูหยินหวังถามคำถามนั้นออกไปถึงกับตกใจ

               "เรียนฮูหยิน นั้นอาจจะเป็นเพราะศรีษะของคุณหนูหวังได้รับการกระทบกระเทือนที่รุนแรง จึงส่งผลให้คุณหนูหวังเสียความทรงจำไปก็เป็นได้ขอรับ"ท่านหมอตอบกลับฮูหยินหวัง

               "งั้น...แล้วจะมีโอกาสหายหรือไม่"ฮูหยินหวังถามออกไปด้วยความตกใจและเป็นห่วงบุตรีของตน พลางหันหน้ามามองบุตรีของตน

               "มีโอกาสหายขอรับ"ท่านหมอตอบกลับฮูหยินอีกครั้ง

               "ดี ดี...แล้วใช้เวลานานหรือไม่ท่านหมอ"ฮูหยินหวังเอ่ยถามท่านหมออีกครั้ง

               "เป็นเวลาที่ไม่แน่นอนขอรับ อาจจะ 1วัน 1เดือน 1ปี หรืออาจจะตลอดชีวิตขอรับ"ท่านหมอตอบอีกครั้ง

               "ว่าไงนะ โถ่...ลูกแม่ ไป๋เสวี่ย"ฮูหยินหวังตกใจและกล่าวออกมาอย่างเศร้าใจ"ผิงผิง"ฮูหยินหวังเอ่ยเรียกผิงผิงสาวใช้ประจำตัวของไป๋เสวี่ย

               "เจ้าค่ะ ฮูหยิน"ผิงผิงตอบรับฮูหยินหวังอย่างทันที

               "ส่งท่านหมอด้วย"ฮูหยินหวังกล่าว

               "เจ้าค่ะ...เชิญเจ้าค่ะท่านหมอ"ผิงผิงตอบฮูหยินและเชิญท่านหมอกลับ

               หลังจากที่ท่านหมอกลับไปแล้วดารินจึงมีโอกาสที่จะถามผู้หญิงที่อยู่ตรงหน้าเธอ

               "เอ่อ...เอ่อท่าน"ดารินพยายามที่จะพูด แต่กลับถูกฮูหยินหวังพูดตัดขึ้นก่อน

               "พักผ่อนเถอะลูกแม่ เจ้าอย่าเพิ่งพูดอะไรเลย"ฮูหยินหวังพูดออกมาอย่างเป็นห่วง พลางเอามือมาลูบเส้นผมที่นุ่มสลวยเหมือนเส้นไหมของเธอ

               "ค่ะ..."ดารรินตอบรับทันทีและหันไปยิ้มให้กลับฮูหยินหวังก่อนจะหลับตาลง

               .

               .

               .

               .

               เฮ้ยยยย...ยังไงก็ช่างเถอะตอนนี้ดารินคนสวยขอนอนก่อนแล้วกัน ตื่นขึ้นมามันอาจจะเป็นแค่ฝันก็ได้...ฝัน(รึเปล่า)

 

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น