IcePrincess

สอนสวาท เป็นนิยายเรทผู้ใหญ่ ผู้อ่านควรใช้วิจารณญาณในการอ่านด้วยนะคะ รับรองสนุกแน่นอน หากไม่มั่นใจ อ่านคอมเม้นต์ก่อนได้เลยจ้า

นี่แหล่ะคือความเสียใจ

ชื่อตอน : นี่แหล่ะคือความเสียใจ

คำค้น : นิยาย,อีโรติก,18+,25+,NC20+,เรื่องเล่า

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 13.8k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 11 ม.ค. 2560 14:16 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
นี่แหล่ะคือความเสียใจ
แบบอักษร

 

 

      ชั้นขับรถมาถึงสนามกีฬาขนาดใหญ่ ผู้คนคึกคัก มีเสียงเพลง มีรถเข็นขายของเรียงรายไปหมด ชั้นเดินตรงเข้าไปยังด้านใน เดินไปตามป้ายบอกทาง

 

    สระว่ายน้ำ

 

   " เอาล่ะครับ ให้นักกีฬาที่จะเข้าทำการแข่งขันกีฬาว่ายน้ำ ใครที่ยังไม่ได้ลงชื่อ มาลงชื่อด้วยที่โต๊ะทางด้านนู้นนะครับ

 

     ผ่านไปแล้วนะครับสำหรับการแข่งขันท่าฟรีสไตส์รุ่นอายุไม่เกิน 15 ปีชาย อีกสักครู่จะเริ่มการแข่งชนิดพิเศษเพื่อคัดเลือกเข้าสู่ทีมชาติ "

 

 

   ชั้นมองไปรอบๆ เห็นเค้ากำลังวอร์มร่างกายอยู่ข้างสระ กำลังเตรียมตัว มีโค้ชคอยกำลัง พูดเทคนิคต่างๆให้ฟัง 

 

    เขามองไปรอบแล้วๆ แล้วหันมาเห็นชั้นพอดี จึงขออนุญาติโค้ชออกมา 

 

   " มานานรึยังครับ "

 

  " เพิ่งมาเมื่อกี้นี้เอง " " เออ คือ " ชั้นพูดติดขัดๆ 

 

  " หืม มีอะไรรึป่าวครับ " เขาถามชั้น

 

  ' เห้ย ไอ้เกมส์ ทำไมมายืนตรงนี้ จะแข่งแล้วไม่ใช่หรอ  รีบๆไปเตรียมตัวเลย '

 

    เสียงเพื่อนเค้าทักขึ้นมา

 

   " เออๆ เดี๋ยวตามไป แปบนึง " เขาหันไปพูดกับเพื่อน" เมื่อกี้จะพูดอะไรครับ " เขาถามย้ำกับชั้น

 

   " อ๋อ เปล่า ไม่มีอะไร ไม่ค่อยคุยกันหลังจากนี้ก็ได้ รีบไปเตรียมตัวเหอะ สู้ๆนะ พี่เป็นกำลังใจให้" 

 

   " โอเคครับ งั้นเดี๋ยวผมไปก่อน พี่ไปหาที่นั่งร่มๆบนแสตนตรงนู้นนั่งนะ " เขาพูดเสร็จ ก็หอมแก้มชั้นดังฟอด แล้ว เดินยิ้มออกไป

 

       ไว้ค่อยบอกตอนเค้าแข่งเสร็จก็ได้ ชั้นกลัวเค้าไม่มีสมาธิ อีกอย่าง ชั้นก็ไม่รู้ว่านี่จะเป็นเรื่องที่ดีสำหรับเค้าหรือเปล่า

 

     ชั้นเดินไปนั่งบนแสตนรวมกับคนอื่นๆ เพื่อรอดูการแข่งขันว่ายน้ำ  ระหว่างนั้นชั้นเห็นยัยเด็กไหมปะปนอยู่กับพวกเพื่อนๆที่ก็คงจะมารอเชียร์การแข่งขันว่ายน้ำอยู่

 

        และก็เป็นไปตามคาด เค้าชนะอย่างขาดลอย ทุกคนต่างเฮลั่นส่งเสียงด้วยความยินดี  หลังจากจบการแข่งขันของวันนี้แล้ว ชั้นเดินลงไปรอเขาที่ด้านล่าง ในขณะที่เค้าก็แยกตัวออกมาจากกลุ่มแล้วเดินมาหาชั้น

 

     " เย้ ผมชนะเพราะพี่มาเชียร์เลยนะ " เขากระโดดโลดเต้นใหญ่

 

    " แหม๋ ปากหวานจริงๆ เด็กคนนี้ แล้วนี่แข่งเสร็จ กลับได้เลยเปล่า " 

 

    " อ๋อ เดี๋ยว....."

 

   " ไอ้เกมส์ โค้ชเรียกแล้ว เร็วๆ  เดี๋ยวก็โดยด่าหรอก " เพื่อนเขาคนนี้อีกแล้ว อยู่ๆก็เข้ามา แถมบอกชั้นด้วยสายตาไม่เป็นมิตรอีก

 

   " เออๆ เดี๋ยวตามไป จะเร่งอะไรนักหนาวะ " เขาหันไปตอบเพื่อน ซึ่งเพื่อนเขาก็ทำท่าทางไม่ค่อยพอใจ แต่ก็ยอมเดินออกไปแต่โดนยดี

 

   " เหมือนพี่มีอะไรจะคุย งั้นรอคืนนี้ ผมเสร็จแล้วจะรีบไปหานะครับ ผมต้องรีบไปหาโค้ชก่อน พรุ่งนี้มีแข่งอีกนัด ยังไงขอโทษด้วยนะครับ " 

 

   " อืมๆ ไม่เป็นไรหรอก รีบไปเถอะ งั้นเดี๋ยวพี่กลับก่อนนะ ไว้เจอกัน " ชั้นยิ้มให้เขา

 

      เขารวบตัวชั้นเข้าไปกอด แล้ว บอกรักชั้น 

 

 

       ชั้นเดินออกมาจากสนามกีฬา คนยังคงเนืองแน่น เนื่องจากยังมีกีฬาอื่นๆ แข่งอยู่  ชั้นกำลังเดินไปยังลานจอดรถ อยู่ดีๆ ก็ได้ยินเสียงคนๆนึงร้องบอกชั้น

 

    " ระวังรถ!! " ทันทีที่สิ้นเสียงนั้น ชั้นหันไปทางด้านซ้ายเห็นรถมอเตอร์ไซค์ พุ่งเข้ามาอย่างรวดเร็ว 

 

    พึ่บ ตุ้บ! " โอ้ย" ชั้นนั่งลงก้นกระแทกกับพื้น พร้อมกับคุณป้าท่านนึง  เกือบไปแล้ว ดีนะที่มีคุณน้ากระชากแขนชั้นหลบรถได้ทัน ไม่งั้นป่านนี้ไม่รู้จะเป็นยังไง

 

     ชั้นค่อยๆลุกขึ้นพร้อมกับคุณน้า หันตามรถมอไซค์คันนั้น เห็นแต่หลังไวๆ ใส่หมวกดำมืด มองไม่เห็นหน้า  ชั้นได้แต่ขอบคุณคุณน้าท่านนั้น โชคร้ายที่เราต่างจำทะเบียนรถไม่ได้ แต่ก็ชั่งเหอะ อย่างน้อยชั้นก็ไม่ได้เป็นอะไรมาก

 

     พอร่ำลาคุณน้าเสร็จชั้นก็เดินไปที่รถ รู้สึกปวดๆที่ก้นกบ พอเงยหน้าขึ้นมาก็เจอเข้ากับใครคนนึง

 

    " เอ่อ สวัสดีค่ะ พี่แคท " ยัยเด็กไหมยกมือไหว้สวัสดีชั้น

 

   " จ่ะ " ชั้นรับไหว้ พลางทำสีหน้าไม่ถูกที่ต้องมาเผชิญหน้ากันแบบนี้

 

   " จะกลับแล้วหรอคะ "

 

  " อืม ใช่แล้วล่ะ ว่าแต่ เรามาทำอะไรแถวนี้ล่ะ " ชั้นถามขึ้น

 

   " อ๋อ เพิ่งมาน่ะค่ะ พอดีว่าจะเข้าไปหาเพื่อน งั้นขอตัวก่อนนะคะ " แล้วยัยเด็กนั้นก็เดินออกไป

 

           ชั้นจึงเดินไปนั่งบนรถ โอ๊ย ยังปวดอยู่เลย พอเริ่มดีขึ้นชั้นก็ขับรถออกไป 

 

        พอถึงคอนโดดชั้นก็กินยาแก้ปวดพร้อมกับว่าจะนอนพักสักครู่  ตื่นขึ้นมาในตอนเย็น วันนี้ไม่มีอะไรทำ เหงาๆ เลยว่าจะแวะไปที่คลับสักหน่อย 

 

       ชั้นแวะไปที่คลับ ซื้ออาหารไปกินคุยเล่นกับยัยหวานและชายภัทร ตอนนี้ชายภัทรรู้เรื่องแล้ว มันเห่อใหญ่ ทั้งๆที่ก็ไม่รู้ว่ากี่วันกี่เดือน พวกมันตื้อให้ชั้นไปตรวจให้แม่เช็ค จะได้รู้เวลาแน่นอน

 

    " ไปเหอะแก ชั้นอยากรู้ จะได้เตรียมซื้อของถูก " 

 

   " อย่าเว่อร์ได้ม่ะ เออๆ ก็ได้ ไว้พรุ่งนี้ชั้นจะแวะไปหาหมอ " ชั้นทนแรงตื้อไม่ไหว

 

 

    ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ด

 

 เสียงข้อความมือถือชั้นดังขึ้น

 

    ' วันนี้เดี๋ยวผมแวะไปหานะครับ 2 ทุ่มเจอกัน " ชั้นมองเวลา นี่ก็ทุ่มกว่าๆแล้ว ชั้นจึงขอตัวกลับก่อน

 

    " เห้ย ให้ชั้นไปส่งม่ะ ชั้นรู้สึกแกหน้าซีดๆอ่ะ เป็นอะไรป่าววะ " ยัยหวานทักท้วงขึ้น

 

   " ชั้นโอเค ไม่เป็นไร " ชั้นยังคงรู้สึกปวดบริเวรเอวลงไปถึงก้นกบ ทำไมกินยาแล้วมันไม่บรรเทา ส่งสัยต้องกลับไปกินเพิ่ม 

 

 

 

       ชั้นค่อยไเดินกุมท้องมายังรถ ขณะที่ชั้นกำลังจะหยิบกุญแจมาเปิดประตู 

 

    " หยุด อย่าขยับ " มีของแข็งมาจี้ที่เอวของชั้น ชั้นกำลังจะหันกับไป

 

   " อย่าขยับ ไม่งั้นแทงแน่ " ชั้นจึงต้องหยุด แต่แอบมองผ่านเงาสะท้อนในกระจก เห็นเป็นผู้ชายใส่หมวกกันน็อค คนเดียวกับมอไซค์คันนั้นหนิ ชั้นจำได้

 

    " แกต้องการอะไร " ชั้นถาม พยายามคิดหาทางออก

 

   " ต้องการให้แกเลิกรังแกคนชื่อไหมสักที " 

 

  "  หะ อะไรนะ รังแก อย่างนั้นหรอ พูดเรื่องอะไรเนี่ย "

 

  . ไม่ต้องมาแก้ตัว แกหาว่าเค้าไปยุ่งกับแฟนของแก แกต่อว่า ตบตีเค้าทั้งๆที่เค้าไม่คิดจะสู้ "

 

    อะไรกันวะเนี่ย งงไปหมด ชั้นไปทำแบบนั้นตั้งแต่เมื่อไหร่  ระหว่างที่มันพล่ามพูดนั้น ชั้นคิดว่าจะเบี่ยงเบนความสนใจของมัน

 

      " เห้ย มีคนมา " ชั้นพูดออกมาแบบนั้น ทั้งๆที่มองไม่เห็นใครสักคน พอมันหันไปตามที่ชั้นชี้ ชั้นก็รีบ เตะขามัน แล้ววิ่งออกมา แต่ด้วยความที่ชั้นยังมีอาการปวดอยู่จึงออกแรงไม่ได้มาก บวกกับมันเป็นผู้ชาย มันจึงวิ่งมาถึงตัวชั้น แล้วกระชากแขนชั้น ท้องชั้นกระแทกเข้ากับหน้ารถคันนึง จนชั้นจุกไปหมด ล้มลงนั่งกับพื้น กุมท้องเอาไว้ด้วยความเจ็บ

 

     " เห้ย ใครน่ะ เอ้า ยัยแคท ภัทรวิ่งตามมัน "  พอมันได้ยินเสียงคนมา มันก็รีบวิ่งหนีไป

 

       ยัยหวานนั่นเองออกมาเห็นชั้น  มันจึงรีบวิ่งเข้ามาพยุงชั้น แล้วบอกชายภัทรให้วิ่งตามคนนั้นออกไป

 

    " แคท เป็นไงบ้าง  ดีนะ ชั้นรู้สึกสังหรณ์ใจ มองลงมายังเห็นรถแกจอดอยู่ เลยรีบลงมาดู ไปๆ ขึ้นรถ เห้ย แคทๆ แคท "

 

     . ช่วย ...."  ชั้นหมดสติลงไปก่อนที่ฟังมันพูดจบ

 

       

       

 

    

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น