เงาแห่งรัตติกาล

ขอบคุณทืี่ติดตามผลงานค่ะ เรื่องนี้ทำอีบุ๊ค

บทที่ 48 กำเนิดทายาท **ไม่ติดเหรียญ**

ชื่อตอน : บทที่ 48 กำเนิดทายาท **ไม่ติดเหรียญ**

คำค้น : เมียเด็ก,เมียนางซิน

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 12.5k

ความคิดเห็น : 21

ปรับปรุงล่าสุด : 11 ม.ค. 2560 18:35 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 48 กำเนิดทายาท **ไม่ติดเหรียญ**
แบบอักษร

 

  ตอน กำเนิดทายาท

 

 

วันเวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว จนของขวัญอายุครรภ์ได้ 8 เดือน ไร้วี่แววว่าจะยกโทษให้นิโคลัส เขาไม่เคยได้เข้าใกล้ ได้สัมผัสถึงเจ้าน้อยในครรภ์เลยสักครั้ง ของขวัญมึนตึงเย็นชาใส่ จนทำให้เขาแทบหมดกำลังใจไปหลายครั้ง แต่ยังดีหน่อยที่ยอมให้เขาทำหน้าพาไปโรงพยาบาลทุกครั้งที่หมอนัดตรวจ และเฝ้าดูพัฒนาการของลูกในครรภ์ ความหวังเล็กๆ ของเขาตอนนี้ก็คือ การที่ได้สัมผัสถึงท้องที่นูนนั้นบ้างสักครั้ง อยากจะรับรู้ถึงความรู้ของเจ้าตัวน้อย แต่พอเข้าใกล้หนูขวัญเมื่อไร ก็จะโดนสายตาไม่พอใจใส่ ทำให้เขาจะถอยหลังหนีทุกครั้ง

 

“มานั่งง่อยอะไรตรงนี้นิโคล์”นิคาไลน์ที่เดินทางกลับมาจากเอมิกาที่ได้เดือนกว่าเพื่อเตรียมตัวต้อนรับหลานคนแรกที่กำลังจะลืมตาดูโลกอีกไม่นาน  เขาสังเกตพฤติกรรมของลูกชายของเขามานาน ผ่านทางภรรยาของเขาด้วย ทำให้รุ็ว่าตอนนี้ลูกชายของเขานั้นยอมทิ้งศักดิ์ศรีทุกอย่างเพื่อที่จะไถ่โทษในสิ่งทีทำผิดพลาดไป  

 

ตอนแรกเขาก็โกรธนะ ที่นิโคลัสทำอะไรลงอย่างไร้เหตุผล แต่วันเวลาผ่านไป ทำให้เขามั่นใจว่านิโคลัสนั้นสำนึกในความผิด และพร้อมที่จะกลับมาเป็นหัวหน้าครอบครัวอีกครั้ง แต่เขาก็ไม่สามารถช่วยอะไรได้มาก มันอยู่ที่เด็กสองคนจะปรับความเข้าใจกัน หนูขวัญได้รับความเจ็บปวดมาก จนอยากที่จะให้อภัยได้ เขาได้แต่หวังว่าอีกไม่นานสองคนนี้จะคืนได้ดี เพื่อครอบครัวที่สมบูรณ์ในวันข้างหน้า

 

“ผมจะทำยังไงดีครับแด๊ด หนูขวัญไม่ยอมคุยกับผม ไม่ให้เข้าใจ แต่กระทั้งจับท้องก็ไม่ยอม ผมเริ่มท้อแล้วนะครับตอนนี้ สิ่งที่ทำไปทุกอย่างเหมือนไร้ค่า ไม่มีความหมายอะไรเลย ผมสำนึกผิดแล้วจริงๆ ทำมั้ยหนูขวัญไม่เปิดใจให้อภัยผมบ้างล่ะครับ”นิโคลัสระบายความรู้สึกออกอย่างรู้สึก นี่ก็ผ่านไป 7 เดือนแล้ว หนูขวัญไม่มีทางทีว่าจะให้อภัยเขาเลยสักนิด หรือว่าเขานั้นไม่สิทธิ์ที่จะได้สร้างครอบครัวกับหนูขวัญอีกต่อไป

 

“แกต้องให้เวลาน้องหน่อยนะนิโคล์ น้องโดนทำร้ายจิตใจมากเยอะ เกือบจะเสียเจ้าตัวเล็กไป เพราะความหูเบาของแก ตอนนี้แกทำได้แค่ทำในสิ่งที่คิดว่าดี อย่ามานั่งท้อใจแบบนี้ หนูขวัญใกล้จะคลอดแล้ว กำลังใจจากคนรักคือสิ่งที่สำคัญที่สุด ต่อให้มึนตึงใส่กันแค่ไหน สุดท้ายแล้วต้องเรียกหากันอยู่ดี”นิคาไลน์พูดปลอบใจนิโคลัสเพื่อไม่ให้คิดมาก

 

แผนการที่เคยวางไว้เพื่อเอาคืนนิโคล์ลัสถูกยกเลิกไปทั้งหมด ตั้งแต่รู้ว่านิโคลัสโดนหนูขวัญยิง ทำให้เขาและอลิสเซีย ต้องเข้ามาพูดคุยกับหนูขวัญเพื่อให้เปลี่ยนใจ ไม่อย่างนั้นหลานของเขาจะกำพร้าพ่อ หนูขวัญยอมเปลี่ยนใจยกเลิกแผนการทั้งหมด แต่จะไม่พูดคุยและไม่เข้าใกล้นิโคลัสอีกเพราะว่าเหตุการณ๋ในครั้งนั้นตามมาหลอกหลอนจนทำให้ไม่สามารถที่จะฝืนตัวเองเพื่อจัดการนิโคลัสได้  ทำให้เขาและอลิสเซียต้องจำใจยอมทำตาม

 

“แด๊ด… ผมต้องรอไปอีกนานแค่ไหน ความหวังของผมมันเริ่มหริหรี่ลงเรื่อยๆ จนแทบมองไม่เห็นปลายทาง”นิโคลัสพูดออกมาอย่างหมดหวัง เขาทำดีทุกอย่าง แต่มันก็ไม่มีค่าอะไรเลยสักนิด เขาแค่ต้องการรอยยิ้ม เสียวหวานๆ จากหนูขวัญบ้างเท่านั้น เพื่อที่จะได้มีกำลังใจที่จะสู้ต่อไป แต่ตอนนี้เขาเริ่มหมดแรงลงเรื่อยๆแล้ว

 

ทางด้านของขวัญที่กำลังคุยโทรศัพท์กับเอลิคอยู่นั้น เธอโดนพี่เอลิคของเธอสวดยับเลยที่เดียว เรื่องที่เธอไม่ยอมให้นิโคลัสมาจับท้องเพื่อใกล้ชิดเจ้าตัวเล็กของเธอ อคติที่มีอยู่ในตัวของเธอนั้นมันมากเกินไปที่จะลดหย่อนลงได้ เธอโกรธเขาทุกอย่างโดยเฉพาะที่มาทำร้ายพี่เอลิคของเธอ ซึ่งไม่มีความผิดอะไรด้วยเลยสักนิด

 

ตอนนี้พี่เอลคิกของเธอไปพักผ่อนที่เชียงใหม่ ไม่ใช่สิ! ต้องบอกว่าพาลูกเมียไปเที่ยวต่างหาก เธอกับพี่พิมพ์อายุครรภ์เท่ากัน และกำหนดคลอดไล่เลี่ยกันด้วย พี่พิมพ์ขออนุญาตไปทำคลอดที่เชียงใหม่บ้านเกิด โดยมีพี่เอลิคตามไปด้วย กว่าพี่เอลิคจะหายดีกลับมาใช้ชีวิตปกติได้ ก็รักษาตัวไป 4 เดือนกว่า แต่ผู้ชายคนนั้นไม่เคยที่จะไปเยี่ยม หรือ แม้จะไปขอโทษพี่เอลิคเลยด้วยซ้ำ ยิ่งทำให้เธอเกลียดมากขึ้นกว่าเดิม ไม่เคยสำนึกอะไรสักนิด

 

“น้องขวัญ อย่าเอาเรื่องของพี่ไปปนกันสิ บอสเขาเข้าใจผิด พี่ไม่โกรธบอสหรอกนะ แต่ความรู้สึกที่เสียไป มันไม่สามารถที่จะเอากลับคืนมาได้ พี่ถึงได้มาอยู่ที่เชียงใหม่กับพิมพ์ยังไงล่ะ พี่คงกลับไปทำงานร่วมกับคนที่ไม่ไหวใจตัวพี่  ไม่เชื่อใจกันแบบนั้นไม่ได้หรอกนะ”เอลิคบอกขึ้น

 

“แต่…. หนูยังเจ็บกับสิ่งที่เขาทำหนูไว้ ทุกครั้งที่หลับตา ภาพที่เขาทำร้ายหนูเพราะผู้หญิงคนนั้น และภาพที่ผู้หญิงคนนั้นจะฆ่าหนูมันคยตามมาหลอกหลอนอยู่ตลอดเวลา จนทำให้หนูไม่สามารถเปิดใจใหเ้ขาได้อีก ที่ผ่านมาช่วงแรกๆ หนูข่มใจเพื่อที่จะเอาคืนเขา แต่พอยิ่งไปเข้าใกล้ หนูกลับกลัวเขามากขึ้น”

 

“พี่เข้าใจน้องขวัญนะ แต่ถึงยังไงบอสก็เป็นพ่อของเจ้าตัวเล็กนะ น้องขวัญหนียังไงก็หนีไม่พ้นหรอก พี่หวังว่าจะได้รับข่าวดีเร็วๆนี้นะ ทิฐิที่มีนะลดลงบ้างเพื่อใจจะได้สงบ”เอลิคพูดให้ของขวัญคิด

 

“ค่ะพี่เอลิค หนูจะกลับไปคิดนะคะ ฝากความคิดถึงไปหาพี่พิมพ์กับเจ้าตัวเล็กด้วยนะคะ ดูแลตัวเองด้วยค่ะพี่เอลิค หนูรักพี่นะคะ”

 

“จ๊ะ พี่ก็รักเราน้องสาวของพี่”

 

ของขวัญวางสายจากพี่เอลิค เธอพยายามคิดถึงกับพูดของพี่เอลิคให้มากๆ แต่ถึงกระนั้น ความเจ็บปวดที่เธอได้รับมันยากเกินกว่าที่จะให้อภัยได้ ความกลัวของเธอ ฝันร้ายของเธอที่ตามมาหลอกหลอนทุกคืนหายเมื่อไร เมื่อนั้นเธออาจจะเปลี่ยนใจได้

 

ของขวัญถูกยายอิ่มมาตามไปทานมื้อเย็น และเจอกับนิโคลัสและคุณนิคาไลน์เดินเข้ามาพร้อมกัน สองพ่อลูกที่พูดคุยปรับความเข้าใจกัน คำพูดต่างๆนาๆ ที่นิคาไลน์สอนให้กับนิโคลัส ทำให้นิโคลัสมีแรงสู้ขึ้นมาอีกครั้ง เพื่อครอบครัวที่สมบูรณ์อีกไม่สัปดาห์ข้างหน้า

 

“หนูขวัญ วันนี้เจ้าตัวแสบดื้อมั้ยจ๊ะ”นิคาไลน์ถามขึ้น

 

“ไม่ค่ะ วันนี้เจ้าตัวแสบไม่ดื้อเท่าไรค่ะ”ของขวัญบอกขึ้น เธอู้สึกกระอักกระอ่วนทุกครั้งที่ร่วมโต๊ะทานข้าวกับนิโคลัส

 

“วันนี้มาดามเขาไม่อยู่นะ เห็นบอกว่าไปงานเลี้ยงสรรสรรค์กับเพื่อน”นิคาไลน์บอกขึ้น เมื่อเห็นของขวัญสอดสายตามมองหาภรรยาคนสวยของเขา

 

บรรยากาศบนโต๊ะที่เต็มได้ด้วยความเงียบไร้เสียงพูดคุุยกัน ต่างฝ่ายต่างจัดการอาหารตรงหน้าอย่างไม่สนใจกัน นิคาไลน์ส่ายหัวให้กับเด็กทั้งสองคน เขาเป็นผู้ใหญ่จึงไม่อยากไปยุ่งวุ่นวายอะไรมากนัก ปล่อยให้คนสองคนจัดการเองจะดีกว่า เขาทำเพียงแค่คอยตักเตือนเท่านั้น

 

เวลาผ่านไปจนของขวัญอายุครรภ์ได้เก้าเดือน ทำให้ทำอะไรค่อนข้างลำบาก มาดามอลิสเซียจึงคอยตามประกบไม่ห่าง ความสัมพันธ์ของนิโคลัสกับของขวัญนั้นเริ่มแย่ลง เมื่อนิโคลัสเผลอขึ้นเสียงใส่ของขวัญที่ไม่ยอมให้เข้าใกล้ ทำให้ของขวัญร้องไห้ออกมาอย่างหนัก และจากนั้นมาไม่ว่านิโคลัสจะเอาอะไรไปให้ทาน ของขวัญก็จะไม่เตะต้องเลยสักนิด

 

มือเรียวบางที่นั่งลูบท้องของตนเองอย่างแผ่วเบาที่ข้างสระว่ายน้ำที่มีแสงแดดส่องมาอ่อนๆ  เธอรู้สึกตื่นเต้นเหลือเกินที่จะได้เจอหน้าลูกน้อยของเธอ เมื่อวานเธอได้โทรศัทพ์จากพี่เอลิคว่าพี่พิมพ์คลอดเจ้าตัวเล็กแล้ว แถมยังเป็นผู้หญิงอีกด้วย สาวน้อยมีชื่อ เฮเลน่า หน้าตาละม้ายคล้ายกับพี่พิมพ์เป็นอย่างมาก มีเพียงแค่นัตย์ตาเท่านั้นที่เหมือนพี่เอลิค ดูไปดูมาหนูน้อยเฮเลน่าเหมือนตุ๊กตา ดูท่าทางพี่เอลิคจะเห่อลูกสาวคนนี้เป็นอย่างมาก  เธออยากจะไปหาสักตอนนี้เลยที่เดียว แต่ก็ต้องอดใจไหวก่อน เพราะตนเองนั้นก็กำลังใกล้จะคลอดเหมือนกัน

 

“โอ้ยยยยย”

 

เสียงหวานร้องขึัน เมื่อรู้สึกตัวเองนั้นปวดท้องขึ้นมา น้ำใสไหลออกมาจากหว่างของเธอ

 

“โอ้ยยย  ช่วยด้วย!!!”

 

ของขวัญตะโกนร้องขึ้นอย่างเสียงดัง เธอพยายามหายใจเข้าลึก เพื่อตั้งสติของตนเอง

 

“หนูขวัญเป็นอะไรไป!”

 

นิโคลัสวิ่งมาหน้าตาตื่น เมื่อได้ยินเสียงของหนูขวัญที่ร้องขึ้นอย่างเสียงดัง เขารีบเข้าไปตะคองหนูขวัญเอาไว้

 

“เจ็บท้อง! โอ้ยยยย เจ็บท้อง! จะคลอดแล้ว”

 

ของขวัญร้องบอกขึ้น มือเรียวบางจิกลงที่ต้นแขนของนิโคลัสไว้แน่น หยาดเหงื่อไหลผุดออกมาตามรูขุมขนจนเปียกชุ่มไปทั่วใบหน้า

 

นิโคลัสอุ้มของขวัญไปยังหน้าบ้าน แล้วตะโกนเรียนให้ลูกน้องออกรถเพื่อไปโรงพยาบาลทันที นิโคลัสประคองของขวัญไว้ในอ้อมกอด และพยายามพูดให้ของขวัญตั้งสติไว้ดีๆ พยายามให้หายใจเข้าลึกๆเมื่อถึงโรงพยาบาลของขวัญถูกนำตัวเข้าห้องคลอดทันที

 

“หนูขวัญใจเย็นๆ ไว้นะ สูดลมหายใจเข้าไปลึกๆ”นิโคลัสยืนกุมมืออยู่ข้างเตียงเพื่อให้กำลังใจหนูขวัญ เขาอยากจะแบ่งปันความเจ็บจากหนูขวัญเหลือเกิน เขารู้แล้วว่าการที่ผู้หญิงคลอดนั้นทรมานขนานไหน ดูหนูขวัญของเขาสิ เจ็บปวดดจนหน้าดำหน้าแดง เสียงร้องที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวดที่ทรมาน

 

“โอ้ยยยยยเจ็บ!!!! คุณนิโคล์หนูเจ็บ!”

 

ของขวัญร้องบอกนิโคลัส มือเรียวบางจับมือหนาไว้แน่น

 

นิโคลัสจุมพิตที่หน้าผากของหนูขวัญอย่างแผ่วเบา เพื่อปลอมประโลมขวัญ พยาบาลเดินเข้ามาบอกให้ของขวัญสูดลมหายใจเข้าลึก

 

แพทย์สาวเดินเข้ามาเพื่อเตรียมทำคลอด ปากมดลูกที่เปิดกว้างมากขึ้น เสียงกรีดร้องของหนูขวัญดังลั่นทั่วห้อง ภายนอกห้อง มาดามอลิสเซีย นิคาไลน์ และยายอิ่มต่างมานั่งรอด้วยความตื่นเต้น เพื่อนๆของนิโคลัส และของขวัญ เมื่อได้รับโทรศัพท์จากยายอิ่ม ต่างก็รีบมาโรงพยาบาบทันที

 

“คุณแม่สูดลมหายใจเข้าลึกๆ นะคะ แล้วค่อยๆ ออกเร่งเบ่งใหม่”แพทย์สาวบอกขึ้น

 

“หนูขวัญ…. ไม่ต้องกลัวนะคะคุณนิโคล์จะจับมือหนูขวัญแบบนี้นะ”นิโคลัสบอกขึ้นด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล

 

ของขวัญสูดลมหายใจเข้าลึกๆ แล้วออกแรงเบ่งอย่างแรงตามคำพูดของแพทย์สาว

 

“กรี๊ดดดดดด”

 

เสียงกรีดร้องที่ดังลั่นอย่างเจ็บปวดทรมาน พยาบาลสาวเช็ดเหงื่อที่ไหลผุดตามใบหน้าของคนไข้สาว นิโคลัสกุมมือของขวัญไว้แน่นเพื่อเป็นกำลังใจให้

 

“ออกแรงอีกสักนิดนะคะคุณแม่ ศีรษะของน้องโผล่มาแล้วค่ะ”แพทย์สาวบอกขึ้น

 

“กรี๊ดดดดดดด”

 

ของขวัญออกเร่งเบ่งคลอดอย่างสุดแรง เสียงกรีดร้องที่ดังลั่นราวกับจะขา่ดใจตาย พร้อมกับอีกเสียงแห่งความยินดีที่ลืมตาดูโลกขึ้นมา

 

“อุแว๊!! อุแว๊!! “ทารกตัวน้อยส่งเสียงร้องดังลั่น หยาดน้ำตาไหลออกมาจากดวงตาคู่สวยด้วยความดีใจ

 

“น้องออกมาแล้วค่ะ”

 

แพทย์สาวบอกขึ้น พร้อมกับจัดการจัดสายสะดือออก

 

“ดีใจด้วยนะคะคุณทั้งสองคนได้ลูกชายค่ะ น่าเกลียดน่าชังเชียว”แพทย์สาวบอกขึ้นด้วยความดีใจ

 

ทารกตัวน้อยถูกพยาบาลนำไปชะล้างตัว ของขวัญสลบลงไปด้วยความอ่อนล้า เมื่อทายาทตัวน้อยของแฮนซัสถูกทำความสะอาดเสร็จ พยาบาลก็นำมาให้นิโคลัสอุ้ม นิโคลัสรับลูกชายตัวน้อยที่หน้าตาน่าเกลียดน่าชัง หน้าตาที่ถอดแบบมาจากเขาแทบทั้งหมด ลักยิ้มที่เหมือนกับหนูขวัญ โดนรวมแล้วเจ้าลูกชายของเขานั้น เหมือนเขาจนแถบจะถอดแบบออกมาเลยที่เดียว ของขวัญชิ้นสำคัญที่สุดสำหรับเขา ครอบครัวที่สุขสันต์

 

แพทย์สาวเดินออกไปบอกข่างดีกับญาติของคนไข้ที่เฝ้ารออยู่หน้าห้องด้วยความตื่นเต้น เมื่อรู้ว่าของขวัญนั้นได้ให้กำเนิดบุตรชายออกมา ทุกคนต่างโฮร้องขึ้นด้วยความดีใจกับทายาทแฮนซันคนต่อไป

 

โครนอส  แซทเทิร์น แฮนซัน”ชื่อที่เต็มเปลี่ยมไปด้วยความน่าเกรงขามที่ทรงพลัง อนาคตทายาทมาเฟียคนต่อไปของตระกูลแฮนซัน

 

นิโคลัสส่งลูกชายตัวน้อยคืนให้พยาบาล แล้วเดินตามพยาบาลอีกคนไปจัดการเรื่องใบเกิดของลูกชายเขา

ติดตามตอนต่อไป

เงาแห่งรัตติกาล

http://cdn-th.tunwalai.net/files/member/126444/1554293955-member.jpg

มาแย้ววว ชดเชยตอนที่แล้วนะ ดราม่าเริ่มใกล้หมดแล้วนะ

หลายคนถามว่า อีบุ๊คแตกต่างจากในเว็บยังไง เพื่มเนื้อหา ตรวจหาคำผิด เพิ่มตอนยั่วๆ เข้าไป ตัดดราม่าบ้างส่วนที่ไม่เข้ากับเรื่องออก แถมตอนพิเศษที่ไม่ได้ลงในเว็บ อาทิตย์นี้น่าจะได้โหลดกัน เพราะจัดการได้ถึงครึ่งเรื่องแล้ว  จบเรื่องนี้ ก็คงขอตัวไปเคลียร์นิยายที่ค้างไว้ในหมดก่อน ค่อยเริ่มเรื่องต่อไป เมียกาฝาก ยัยนมเล็กกับไอ้ไข่เล็ก

 ชินจังมีกลุ่มไลน์แล้วนะ แอดมาโล๊ดด หรือ อ่านโค๊ตไม่ได้ แอด ID LINE //kukkai28062538

#

เจอกันใหม่ตอนหน้า  น้ำตาของซาตาน

 ปล.ห้ามก๊อป ดัดแปลง ระยำ หาประสบการณ์จากเรื่องที่อ่านไปเป็นงานเขียนของตัวเอง ถ้าตรวจพบเจอ ชินจังขอเชิญท่านไปพบเจอกับการ์ดชั้นสูงของทีมงานนักสืบระดับมือฉมังที่จัดการนักก๊อปมาหลายราย

ขอความกรุณาให้เกียรติงานเขียนของผู้อื่นโดนการไม่ลอกเลียนนะฮับ!! รักนะจุ๊ฟฟฟ

   รักนะจุ๊บบบ รักเสมอ ที่คอยติดตามเค้า จุ๊บ

 ❤❤❤❤ 

 

กดโหวตให้คะเเนน คอมเม้นต์ ติ ชม ให้กำลังใจนักเขียนตาดำๆคนนี้ด้วย

 1 คอมเม้นต์ คือ 1 ล้านกำลังใจให้กับนักเขียน

 BY:เงาแห่งรัตติกาล

ติดตามข่าวสารความเคลื่อนไหวได้ที่ 

👇👇👇👇   

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

    

ความคิดเห็น