อรภาวาสิริ หญิงแพรว

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะคะ ยินดีรับฟังคำติชมค่ะ 1 คอมเม้น = 1กำลังใจ

พบเจอ ภูวดลVSอารยา

ชื่อตอน : พบเจอ ภูวดลVSอารยา

คำค้น : เดอริส อารยา ภูวคล NC 18+ 25+ อีโรติก

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 10.4k

ความคิดเห็น : 15

ปรับปรุงล่าสุด : 10 ม.ค. 2560 16:44 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 1,100
× 0
× 0
แชร์ :
พบเจอ ภูวดลVSอารยา
แบบอักษร

         

“เออแก เรื่องพี่ภูอ่ะ เค้าลือกันให้แซดเลยว่าแฟนนางสวยมาก แบบว่าโคตะระน่ารัก เรียนคณะนิเทศปีเดียวกับเรานี่แหละ พี่แกเทียวรับเทียวส่งทุกวันเลยนะ”

พิมชนกพูดไปพร้อมกับเบะปากมองบน

         

หัวใจดวงน้อยที่อยู่ในอกข้างซ้ายกระตุกวาบ แต่เดอริสก็พยายามทำตัวให้นิ่งเข้าไว้ปฏิเสธว่าไม่รู้สึกอะไร ทั้งๆที่ในใจแอบหวังลึกๆว่าถ้าเธอผอมเธอสวยเขาเขาจะต้องหันมามอง

         

“ช่างเค้าสิ ฉันไม่ได้คิดอะไรแล้ว เราไปเรียนกันเถอะเก้าโมงละ”

อารยาหยิบหนังสือที่กำลังอ่านอยู่พับเก็บ ลุกยืนขึ้นและเดินก้าวฉับออกไปอย่างไม่รีรอ ทำให้พิมชนกต้องรีบวิ่งตามเพื่อนออกไปด้วยความงุนงง

 

         

         

นับตั้งแต่นั้นเป็นต้นมาพิมชนกก็ไม่ได้เอ่ยถึงภูดลอีกเลย จนกระทั้งพวกเธอเรียนจบ ในวันรับพระราชทานปริญญาบัตรของบัณฑิต อารยาในชุดนักศึกษาที่ถูกต้องตามกฎระเบียบอยู่ในครุยสีดำแถบฟ้าของมหาวิทยาลัย

ในอ้อมแขนเล็กมีดอกกุหลาบทั้งสีแดงและสีขาวอยู่หลายช่อ มันดูทั้งใหญ่และเทอะทะจนทำให้ร่างบางเกือบจะเซล้มและไปชนเข้ากับร่างของบุรุษที่ยืนหันหลังอยู่ด้านข้าง

แต่อ้อมแขนใหญ่ของชายปริศนาผู้นั้นกลับโอบรับร่างอรชรไว้ได้ทันท่วงที ก่อนที่หล่อนจะร่วงลงบนพื้นปูนซีเมนต์แข็งๆพร้อมกับช่อดอกไม้ใหญ่ล้นมือ

        

“อุ้ย! ขอโทษค่ะ”

ดวงตากลมมองตามกุหลาบช่อใหญ่ที่หล่นลงกระจัดกระจายบนพื้น ก่อนจะพยายามพยุงร่างของตัวเองขึ้น และผละออกจากอ้อมแขนแข็งแรงที่เธอเองก็สัมผัสได้ถึงกลิ่นไอของความอบอุ่นอ้อมล้อมร่างเอาไว้อย่างปลอดภัย

         

“ไม่เป็นไรครับ คราวหน้าคราวหลังก็ช่วยระวังหน่อย”

ดวงตาคมมองสำรวจตั้งแต่ดวงหน้าสวยหมดจดที่มีสีของเครื่องสำอางประปราย คิ้วหนายกขึ้นเล็กน้อยอย่างครุ่นคิด รู้สึกคุ้นหน้าคาดตาเหมือนเคยเจอที่ไหนมาก่อน พยายามทบทวนแค่ไหนก็คิดไม่ออก

         

น้ำเสียงทุ้มต่ำที่ฟังดูคุ้นหู อารยาแอบภาวนาอยู่ในใจขออย่าให้เป็นคนที่เธอแอบคิดไว้ หญิงสาวค่อยๆเงยใบหน้าขึ้นมอง แต่แล้วก็ต้องสบเข้ากับดวงตาคมสีนิลที่จ้องมองเธอด้วยความสงสัยในแววตา อารยารีบดันร่างกายให้ออกห่างอย่างรวดเร็วด้วยความตกใจ

         

ภูวดลยิ่งรู้สึกสงสัยเมื่อเห็นวาวตาของสาวร่างบางที่กำลังสั่นระริกฉายแววประหม่าชัดเจน สายตมคมเผลอมองไล่ไต่ระดับลงไปยังหน้าอกหน้าใจที่ใหญ่ดันเนื้อผ้าของเสื้อนักศึกษาขนาดพอดีตัวอย่างโลมเลีย ทำให้คนที่ถูกมองรู้สึกไม่พอใจ จึงเผลอมองค้อนตอบกลับไป

         

“เดอริส!

เสียงเรียกของพิมชนกดังขึ้นอยู่ไม่ไกล ก่อนที่เธอจะรีบเดินเข้ามาหาอารยา ที่ยืนคุยอยู่กับผู้ชายคนหนึ่ง มองเห็นจากทางด้านหลัง

          

อารยารีบก้มลงเก็บช่อดอกกุหลาบอย่างลวกๆ ก่อนจะเดินสวนร่างของบุรุษรุ่นพี่ออกมา เธอไม่อยากแม้แต่จะเจอหรือเห็นเศษเสี้ยวใบหน้าของเขาเลยสักนิด

         

“เรารีบไปกันเถอะพิม”

อารยาแบ่งช่อดอกไม้ให้พิมชนกช่วยถือ ก่อนจะรีบดึงแขนของเพื่อนลากออกไปท่ามกลางความไม่เข้าใจของคนที่เพิ่งเดินเข้ามา

         

ร่างใหญ่หันกลับมามองตามเจ้าของร่างบางนุ่มนิ่มอีกครั้ง เขาได้ยินไม่ผิดแน่ เธอคือเดอรริส เด็กปีหนึ่งร่างอ้วนอวบที่เคยตามตื้อเขา

ใช้เวลาไตร่ตรองพินิจดวงหน้าหวานที่เงยมองเขาในเมื่อครู่ มันช่างคลายคลึงกับใบหน้าที่อวบอูมด้วยไขมันเมื่อสี่ปีก่อน ไม่ผิดอย่างแน่นอน ไม่คิดว่ากาลเวลาจะเปลี่ยนเธอให้เป็นผู้หญิงที่สวยสะพรั่งและทรงเสน่ห์ราวกับนางฟ้าได้ถึงเพียงนี้

         

“พี่ภูคะ”

เสียงใสรียกชื่อของผู้เป็นพี่ชาย ก่อนจะยิ้มให้คนตรงหน้าพร้อมกับชายหนุ่มรูปร่างสูงโปร่งสีผิวค่อนไปทางขาวเหลืองตามแบบฉบับของลูกเสี้ยว

         

“นี่พี่เวลสันคนรักของพีคค่ะ”

         

ดวงตาคมมองจ้องใบหน้าของผู้ชายที่น้องสาวบอกว่าเป็นคนรัก ก่อนหน้านี้ภูวดลพอจะรู้มาบ้างว่าน้องสาวกำลังคบหาอยู่กับหนุ่มรุ่นพี่คนหนึ่ง ซึ่งเป็นเจ้าของบริษัทนำเข้ารถยนต์มือสอง เนื่องจากพีรชายังเรียนไม่จบเขาจึงไม่อนุญาต เกรงว่าน้องสาวจะคิดมากเรื่องความรักจนเกิดคิดสั้น จึงได้บอกปัดไปก่อนว่าถ้าเรียนจบจะอนุญาตให้มีแฟนได้

         

พีรชาเจ็บป่วยง่าย มีภูมิคุ้มกันต่ำ ผลพวงมาจากการที่เธอนั้นได้คลอดก่อนกำหนด และอารมณ์ก็แปรปรวนบ่อยทำให้เป็นคนจิตตกง่าย หาทางออกของปัญหาไม่ได้แม้แต่เรื่องเล็กๆน้อยๆ และก็เคยคิดที่จะฆ่าตัวตายเมื่อหลายปีก่อนเพราะแอบรักรุ่นพี่คนหนึ่งสมัยที่ยังเรียนอยู่มัธยมต้น

            

“ยินดีที่ได้รู้จักอย่างเป็นทางการครับ คุณภูวดล”

เวลสันยื่นมือออกไปอย่างเป็นมิตร รู้จักภูวดลเป็นอย่างดีในฐานะนักธุรกิจเจ้าของโรงแรมหรู และกิจการอสังหาริมทรัพย์อีกมากมายที่ทวีจิรไพศาลเป็นเจ้าของ

         

มือใหญ่ยื่นออกไปจับเพื่อให้มันเสร็จๆไป เขาสืบรู้มาว่าบริษัทนำเข้ารถยนต์ที่เวลสันเป็นเจ้าของขาดทุนเนื่องจากรถที่นำเข้ามาตกเกรดและไม่มีคุณภาพจนถูกฟ้องและร้องเรียนจากหลายหน่วยงาน ตั้งแต่ราวๆเมื่อปีก่อน เป็นเวลาประจวบเหมาะที่เวลสันเข้ามาในชีวิตของพีรชาพอดี ไม่แน่ว่าผู้ชายคนนั้นกำลังคิดจะเกาะน้องสาวของเขากินก็เป็นได้

         

“พี่เวลสันมีน้องสาวด้วยนะคะ จบปีเดียวกับพีคนี่แหละค่ะ แต่พีคก็ไม่เคยเห็นหน้าเลย อยากรู้เหมือนกันว่าจะสวยอย่างที่พี่ชายโฆษณาไว้หรือเปล่า”

พีรชาพูดประโยดแรกกับภูวดล ก่อนจะหันกลับไปมองหน้าคนรักแล้วทำท่าทางออดอ้อนคลอเคลีย

         

ดวงตาคมหลุบมองมือเล็กของน้องสาว ที่สอดประสานเข้ากับมือหนาของชายหนุ่มด้วยความแนบชิดสนิทสนม พีรชาเป็นเด็กหัวอ่อนและไม่ทันคน ภูวดลไม่แน่ใจว่าไอ้ปลิงที่คิดจะเกาะคนนี้มันเจาะไข่แดงน้องสาวของเขาไปแล้วหรือยัง

         

"สวยแน่นอนครับ เอ่อ...นั่นไง เดอริสน้องสาวพี่"

เวลสันหันไปอีกทางเจอเข้ากับร่างของอารยาเข้าพอดี จึงรีบบอกให้แฟนสาวและภูวดลหันไปมองตามที่ตัวเองชี้

         

"โห สวยจริงๆด้วยค่ะ นี่ขนาดเห็นแค่ด้านหลังนะ"

พีรชาเปล่งเสียงใสออกมาตามที่ตัวเองคิด อยากจะเห็นหน้าน้องสาวของแฟนขึ้นมาจับใจ

         

ดวงตาสีนิลใช้สายตาคมจดจ้องร่างของหญิงสาวที่มองเห็นเพียงแค่ด้านหลังอย่างเพ็งพินิจพร้อมกับคิ้วหนาสองข้างที่ขมวดเข้าหากัน เธอคนนั้นคือสาวน้อยร่างอ้วนกลมที่มีนามว่าอารยา คำพูดของเวลสันทำให้ภูวดลรู้สึกมั่นใจมากยิ่งขึ้น และดูเหมือนว่าเธอนั้นก็รู้ว่าเขานั้นมองจ้องอยู่โดยการหลบสายตาเป็นพักอย่างไม่กล้าสู้หน้า

          

ทางด้านของอารยา เธออยากจะแทรกแผ่นดินเดินหนีออกไปให้พ้นจากสายตาเจ้าเล่ห์ของชายผู้นั้นเหลือเกิน เพียงแค่คิดว่าเมื่อสักครู่ดวงตาคมคู่นั้นมองจ้องหน้าอกของเธอจนแทบจะทะลุเสื้อนักศึกษาตัวบางเข้าไปข้างในอยู่แล้ว อารยานึกสงสัยว่าพี่ชายรู้จักกับภูวดลได้อย่างไร แต่ก็ยังไม่ใช่ประเด็นในตอนนี้

         

"ฉันไปเข้าห้องน้ำก่อนนะ"

ในที่สุดเธอก็ทนไม่ไหว นึกเกลียดสายตาคมที่จ้องมองโลมเลียอย่างเปิดเผย ต่อให้ยังไงอารยาก็จะไม่มีวันสนใจผู้ชายคนนี้อีกเด็ดขาด

         

"เอ้า เดี๋ยว!"

พิมชนกเรียกตามหลังของเพื่อนที่รีบก้าวเดินฉับออกไปอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย ก่อนจะยกมือข้างหนึ่งขึ้นเกาศีรษะด้วยความมึนงง

         

ภูวดลหรี่ตามองตามร่างบางระหงที่เดินออกไป มือใหญ่ล้างเข้าในกระเป๋ากางเกงสแลคสีดำ พร้อมกับดวงตาคมที่หลุบลงต่ำอย่างครุ่นคิด ราวกับว่าใบหน้าหวานกับดวงตาเปล่งประกายใสซื่ออย่างมีเสน่ห์นี้เขาได้เคยเห็นที่ไหนมาก่อน แต่ให้ทบทวนอย่างไรก็ยังนึกไม่ออก

        

ทั้งวันอารยาเอาแต่หลบหน้าหลบตาของรุ่นพี่อย่างภูวดลตลอด ดวงตากลมชำเลืองแอบมองชายหนุ่มรูปร่างสูงใหญ่ที่กำลังยืนเคียงข้างกับสาวสวยร่างบางอรชรอ้อนแอ้น นี่คงเป็นรักของเขาตามที่เป็นข่าวลือสินะ อารยาได้แค่น้อยใจอยู่เพียงลำพัง

         

 

บ้านหลังใหญ่ราวกับคฤหาสน์ใจกลางเมืองกรุง ภายในตัวมีความบ้านเงียบสงัดในยามวิกาลเนื่องจากเป็นเวลาเกือบเที่ยงคืนแล้ว แต่ยังมีห้องหนึ่งที่อยู่ฟากทางขวาบนชั้นสองที่ยังคงมีแสงไฟสาดส่องออกมาบ่งบอกว่าเจ้าของห้องในขณะนี้ยังไม่หลับนอน

         

บนเตียงกว้างขนาดคิงไซส์มีร่างใหญ่อยู่ในชุดนอนกางเกงบ็อกเซอร์ เขาหันหลังพิงเข้ากับพนักหัวเตียงในมือมีโทรศัพท์สมาร์ทโฟนของค่ายดัง ดวงตาสีนิลจดจ้องมองรูปภาพที่ปรากฏอยู่บนหน้าจอ

 

ชอบกดไลค์ ใช่กดเม้น อ่านแล้วฟิน อย่าลืมกดเพิ่มดาว เพื่อเป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ

 

 

ติดตามการอัพเดท และเข้ามาทักทายพูดคุยกับหญิงแพรว ได้ที่แฟนเพจเลยค่ะ

 

อรภาวาสิริ หญิงแพรว.

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น