IcePrincess

เพื่อนรัก เร่าร้อน เป็นนิยายเรทผู้ใหญ่ เนื้อหา 25++ นะคะ โหด มันส์ ฮา แน่นอน

ไอ่เชี่ยปริ๊น + พี่โอ

ชื่อตอน : ไอ่เชี่ยปริ๊น + พี่โอ

คำค้น : นิยาย,อีโรติก,18+,25+,NC20+,เรื่องเล่า,เพื่อน

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 85.6k

ความคิดเห็น : 7

ปรับปรุงล่าสุด : 10 ม.ค. 2560 00:15 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ไอ่เชี่ยปริ๊น + พี่โอ
แบบอักษร

 

 

           ชั้นรู้สึกตัวขึ้นมา ค่อยๆลืมตาขึ้น กรัพริบตาถี่ๆ ให้สายตามันชิน   ชั้นกลุ้มหัวร้องซีดด้วยความเจ็บปวด อาการปวดหัวจากการเมาค้างยังคงเล่นงานชั้น ทำไมมันทรมานแบบนี้วะ ไม่น่ากินเยอะเลย ชั้นไม่เคยกินเยอะแบบนี้มาก่อน ส่วนใหญ่จะกินแค่พอสนุก ไม่น่าเลยย เอ๊ะ ทำไมมันรู้สึกหนาวๆ ว่ะ 

 

              ชั้นค่อยๆยันตัวให้อยู่ในท่านั่ง มองลงไปเห็ยเต้านมตัวเองชูชันอยู่ จับที่น้องสาว เห้ย ทำไมไม่มีอะไรปดปิดไว้เลย นี่ชั้นแก้ผ้านอนได้ยังไงวะ

 

         " มอนิ้ง ที่รัก " ชั้นหันไปตามเสียงที่ได้ยิน เจอเข้ากับสีหน้าทะเล้นยิ้มหื่นๆ ของไอ่ปริ๊นซ์

 

       ชั้นรีบดึงผ้าห่มขึ้นมาปกปิด คลุมตั้งแต่คอลงไป โผล่แต่ช่วงหัว

 

         " มึงมาอยู่นี่ได้ไงไอ้ปริ๊นซ์ แล้วทำไมกูโป๊ เมิง เมิงใช่ไม๊ เมิงทำอะไรกู บอกกูมานะ ไอ้เชี่ย " ชั้นโวยวายพลาง จะเอาตีนไปถีบมัน แต่ไม่ค่อยถนัดนัก 

 

         " ฮ่าๆ ใจเย็นๆสิเมียจ๋า มึงดูดีนี่ห้องใคร ทำอะไรน่ะหรอ เมิงคงไม่อยากให้กูพูดหรอก " มันพูดเย้ยหยันชั้น

 

        " ใครเมียมึง พูดให้มันดีๆ มึงทำอะไรกู มึงบอกมาเดี๊ยวนี้ กูมาอยู่ห้องมึงได้ไง ไอ่เชี่ยปริ๊นซ์ " ชั้นมองไปรอบๆ ห้องไอ้ปริ๊นซ์นี่หว่า 

 

        " มึงมานอนห้องกูเองนะ และมึงอ่อยกู อยู่ดีๆก็ถอดเสื้อผ้าออก เอานมมาถูแขนกูอีก จะให้กูทำยังไง กูสงสารน้องชายกูนี่น่า " มันพูดพลางลูบเป้ากางเกงมัน

 

      ชั้นได้แต่โมโห ไม่รู้จะพูดอะไรออกมา ยิ่งเห็นหน้าของมัน ชั้นยิ่งอารมณ์เสีย ชั่งมัน ชั้นไม่แคร์ ชั้นจะลืมๆมันไปซะ ชั้นค่อยๆสงบสติอารมณ์แล้วพูดกับมัน

 

          " กูจะคิดซะว่า ให้ทานหมา " ชั้นพูดแค่นั้น แล้ว ทำท่าจะเดินออกไป

 

         " ไม่เป็นไรนะ เมิงเป็นเมียกูแล้ว กูจะให้เมิงเป็นที่ 1 แล้วกัน " มันเดินตามหลังชั้นแล้วพูดกวนตีนทำหน้าทะเล้น

 

        " กู ไม่ ใช่ เมีย เมิง " ชั้นพูดพร้อมกับหยิบโคมไฟตั้งโต๊ะ ฟาดไปที่หัวมัน

 

             พลั๊ว  เสียงของแข็งกระทบกับหัว

 

 

                   "โอ๊ยยย "

 

               หลังจากที่ผมแกล้งพูดยั่วมันไป โดยที่ไม่ทันตั้งใจ มันฟาดหัวผมด้วยโคมไฟ แล้วก็เดินสะบัดตูดออกไป

 

                          ผมแตะที่หน้าผากใกล้ๆกับไรผม พอแตะเสร็จเอาออกมาดู แค่นั้นแหล่ะ ชิบหายเอ๊ย เลือดซิปๆ ดีนะหัวไม่แตก แม่ง ซวยแท้ๆ ผมกุมหัวอยู่อย่างนั้นสักพักให้หายมึน แล้วก็ไปนั่งทำแผลที่โซฟาห้องรับแขก

 

            ผมนั่งทำแผลปิดพลาสเตอร์ยาเสร็จ ก็หายาแก้ปวดมากิน นอนเอนหลังพิงโซฟา สักพักใหญ่ๆ หลังจากที่ได้ยินมันอาบน้ำ ก็ได้ยินเสียงมันโวยวายลั่นห้อง

 

          " สโนว์ เมิงนะเมิง  กูโทรหาก็ปิดเครื่อง..... เมิงไม่ต้องมาพูด  ..........ห๊ะ อะไรนะ เมิงจะกลับพรุ่งนี้ นี่เมิงจะทิ้งกูให้อยู่บ้านคนเดียวอีกแล้วหรอ ...........กูไม่อยากอยู่กับมัน.....................กูไม่เข้าใจอะไรทั้งนั้น " 

 

           สิ้นเสียงนั้นลง ความสงบก็มาเยือนอีกครั้ง ผู้หญิงห่าอะไร ขี้โวยวาย  

 

                           สักพักมันก็เดินออกมาจากห้องนอน พร้อมกับสะพายกระเป๋าเป๋ เดินผ่านหน้าผมไปที่ประตูหน้าบ้าน

 

            " มึงจะไปไหน " ผมถามมันขึ้นมา

 

           " เรื่องของกู กูไม่อยากอยู่กับเมิง " มันตอบพลางสะบัดหน้าหนี กำลังจะเปิดประตูบ้านออกไป

 

           " มึงจะไปไหน เมิงทำกูเจ็บมารับผิดชอบก่อน รึว่า กลัวอยู่กับกูแล้วอดใจไม่ไหว " ผมพูดแหย่ไปงั้น พลางเอามือปิดปผลไว้ เด๊ยวมันซ้ำผมขึ้นมา

 

           " เมิงอยากจะโดนอีกสักแผลไม๊ล่ะ กูจะไปหาแม่ สโนว์มันไม่กลับบ้านวันนี้ กูจะไปนอนที่นู่น " มันพูดแล้วก็เดินออกไป

 

           ผมยังพูดไม่จบเลย มันก็ขับรถออกไปแล้ว ปล่อยมันไปก่อนดีกว่า มันคงทำตัวไม่ถูก ผมก็รู้สึกผิดอยู่เหมือนกันนะ แต่ให้ทำไงได้ล่ะ

 

 

 

             " อ่าวมาไงไปไงล่ะ ถึงกลับมาบ้าน แล้วปริ๊นซ์ล่ะ ไม่มาด้วยหรอ " ทันทีที่แม่เห็นหน้าชั้นก็เดินเข้ามากอด แต่ทำไมต้องถามถึงมันด้วย โอ้ยย

 

          " จะมานอนกับแม่คืนนึงน่ะค่ะ คิดถึง  แล้วทำไมต้องถามถึงมันด้วยละคะ มันไม่ใช่ลูกแม่สักหน่อย " ชั้นพูดพร้อมทำหน้างอลๆ

 

       " เดี๋ยวเถอะ ลูก พูดจาไม่น่ารักเลย เค้าเป็นลูกเพื่อนรักแม่ ถึงไม่ใช่ลูกแท้ๆ แม่ก็เอ็นดูเค้าเหมือนลูกในไส้  แต่เอ๊ะทุกที ปริ๊นซ์เค้าจะมาส่งหนูตลอดเลยหนิ " 

 

      " เห้อ โอเคคร๊า  อ๋อ วันนี้มันไม่ว่างค่ะ หนูเลยมาคนเดียว " 

 

    

 

         ระหว่างที่ชั้นกำลังนั่งทานข้าวเย็นกับแม่ 

 

          " เออนี่ แล้วกับ ตาโออะไรนั่น เป็นไงมั่งลูก ไม่เห็นค่อยพูดถึงเลย " แม่ถามขึ้นมา เพราะเวลาที่ชั้นคุยโทรศัพท์กับแม่ที่ไร หรือมาที่บ้าน ชั้นจะเล่าให้แม่ฟังทุกเรื่อง

 

         " อ๋อ เลิกกันแล้วค่ะ " ชั้นตอบแม่ไป แล้วนิ่งเงียบนึกถึงเรื่องคืนนั้น

 

        " อืม ก็ดีแล้วนะแม่ว่า จากที่หนูเล่าให้แม่ฟัง  ก็ไม่ค่อยน่าคบเท่าไหร่  แม่ยังอยากให้เราคบกับตาปริ๊นซ์อยู่น้า " 

 

       " โอ้ยแม่ ไม่มีทางง คนอย่างไอ้ปริ๊นซ์หนูไม่มีวันคบกับมันเด็กขาด แค่เป็นเพื่อนกัน ก็เป็นบุญของมันแล้ว " ชั้นตอบแม่ไป แต่แม่กับยิ้มอะไรหัวเราะออกมา

 

    "ฮัดเช้ย " ผมจามขึ้นในขณะที่กำลังนั่งกินข้าวอยู่ ไม่ต้องสงสัยว่าใครนินทาผม มีอยู่คนเดียวเท่านั้นแหล่ะ

 

 

         หลังจากวันนั้นผ่านไป ถึงวันที่ยัยสโนว์กับมายัยอลิซก็กลับมาอยู่บ้านเหมือนเดิม มันทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น แต่มันเมินผมตลอด  เราแทบไม่ได้คุยกันเลยย มันแปลกๆไงไม่รู้ จนยัยสโนว์สังเกตเห็น และ ถามพวกเรา มันจึงต้องทำเหมือนเล่นกับผมปกติ ต่อหน้ายัยสโนว์ แต่ถ้าผมอยู่กับมัน 2 คน ผมจะเป็นอากาศขึ้นมาทันที

            

 

            ชั้นไม่รู้จะทำยังไง  ความจริงชั้นก็ยังไม่หายโกรธมันหรอก ไม่อยากจะคุยกับมันด้วยซ้ำ แต่ต่อหน้ายัยสโนว์ชั้นต้องแกล้งทำ ไม่งั้นมันจะสงสัย  พี่โอยังพยายามติดต่อชั้น โทรมาหา แต่ชั้นไม่ได้รับสาย ไลน์มาชั้นก็ไม่ตอบ ไม่รู้สิยังไม่พร้อมที่จะคุยมั้ง ชั้นกลัวว่ากลับไปคุยแล้วจะใจอ่อนตามคารมเค้าเหมือนเดิม   

 

 

     ผ่านไป 2 อาทิตย์ ชั้นดำเนินชีวิตไปตามปกติ ไปรเียนพร้อมเพื่อน ไปสังสรรค์เฮฮากันบ้าง ชั้นก็พอลืมเรื่องวันนั้นแล้วล่ะ จึงเริ่มคุยกับไอ้ปริ๊นซ์มันเหมือนเดิม ยังไงมันก็ เพื่อนวะ  มันก็ดูกวนตีนชั้นน้อยลง คงเพราะน่าจะรู้สึกผิดบ้างล่ะ

 

         วันนี้ชั้นมาเรียนตามปกติ หลังจากที่ชั้นเรียนเสร็จเพื่อไปพักเที่ยง  กำลังจะเดินออกจากห้องพร้อมกับยัยสโนว์  ก็เจอเข้ากับพี่โอที่มารออยู่หน้าห้อง  

 

     " อลิซ พี่ขอคุยด้วยได้ไหม " เขาพูดขึ้น พร้อมกับจับมือชั้นเอาไว้

 

    " ปล่อยค่ะ " ชั้นสะบัดมือ พร้อมกับจะเดินหนีออกมา  

 

   " ขอร้องล่ะ แค่คุยกันเฉยๆ นะๆ " เขาอ้อนวอนด้วยท่าทางที่เค้าถนัด 

 

     " ไปกันเถอะยัยอลิซ " สโนว์พูดพร้อมกับจูงแขนชั้นออกมา  

     

     " แกไปก่อนเถอะ เดี๊ยวชั้นตามไป " ชั้นบอกยัยสโนว์ แต่เหมือนมันจะไม่ยอม  แต่ชั้นย้ำกับมันว่าแค่คุยกันเฉยๆ 

 

          มันจำใจต้องเดินออกไป 

 

       " มีอะไรก็พูดมาเถอะค่ะ " ชั้นพูดขึ้นด้วยความห่างเหิน

 

       " อลิซ พี่ขอโทษ เราจะเลิกกันไปแบบนี้จริงๆหรอ " 

 

      " ถ้าจะมาพูดเรื่องนี้อีก อลิซขอตัวก่อน อลิซว่าวันนั้นพูดไปชัดเจนแล้ว " ชั้นทำท่าจะเดินออกไป

 

      " เดี๊ยวๆก่อนน้องอลิซ โอเคๆ พี่เข้าใจ แต่เราจะคุยกันเหมือนเดิมได้ไม๊ ไม่ได้เป็นแฟนกันเหมือนเดิม ก็ขอให้พี่ยังได้คุยกับน้องอลิซก็ยังดีนะ  ในฐานะพี่น้องกันก็ได้ " 

 

      " ค่ะ ถ้าแบบนั้นอลิซโอเค " ชั้นพูดตอบไปด้วยความโล่งใจ  อย่างน้อย เราก็เคยคบกัน จะให้ตัดกันขาดไปเลย คงไม่ง่าย

 

      " งั้นถ้าน้องอลิซหายโกรธพี่แล้ว  คืนนี้ พี่อยากจะชวนไปทานข้าวด้วยกันเพื่อเป็นการไถ่โทษ ได้ไหมคะ? 

 

     " ไม่เป็นไรหรอกค่ะ ความจริงอลิซหายโกรธพี่ไปแล้วล่ะค่ะ " 

 

    " นะๆ อย่าปฏิเสธพี่เลย ไม่งั้นพี่จะคิดว่าอลิซยังไม่หายโกรธพี่นะ " เขาขยั้นขยอที่จะให้ชั้นไปให้ได้

 

    " โอเคค่ะ "  ชั้นไม่ได้ใจอ่อนอะไรหรอก แต่ตัดปัญหา จะได้จบๆ แค่กินข้าวเอง

 

   " งั้นเดี๊ยว 2 ทุ่ม พี่ไปรับที่บ้านนะคะ " 

 

---------------------------------------------------------------------

 

ตอนต่อไปมันส์แน่ๆรับรอง ใครไม่อยากพลาด ติดตามไว้เลยนะคะ รับรองเด็ด 555555

           

         

               

 

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น