เจ้าขุนทอง

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

[Special Chapter #9] บาดเจ็บ

ชื่อตอน : [Special Chapter #9] บาดเจ็บ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 281

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 08 ม.ค. 2560 22:14 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
[Special Chapter #9] บาดเจ็บ
แบบอักษร

"เอาละเจ้าหนูบทเรียนแรกของนายคือ การวิ่ง" กลาดิโอ้กอดอกและมองไปที่พรอมโต้

 "เหหห~! วิ่งหรอ" พรอมโต้ทำเสียงเบื่อๆ
 
"อย่าบ่น การที่จะเป็นคนของเจ้าชายได้ต้องจะต้องมีร่างกายที่แข็งแรง ไม่ใช่รูปร่างอ้วนท้วมแบบนี้" พรอมโต้หน้าจ๋อยก่อนที่จะก้มหน้า "นายเพิ่งฝึกครั้งแรกฉันจะเริ่มเบาๆให้ก่อน ฉันจะให้นายวิ่งรอบสนามข้างหน้าโรงฝึกนี่100รอบ ภายใน20นาที" กลาดิโอ้ชี้ไปที่สนามที่กว้างประมาณ100เมตรและยาวประมาณ100เมตรได้ เมื่อพรอมโต้เห็นสนามนั้นจึงอ้าปากค้างก่อนที่จะกลืนน้ำลายลงคอ "ถ้าจะถอดใจก็ได้นะ ฉันจะได้ไปออกกำลังกายต่อ" กลาดิโอ้ทำท่ากำลังจะเดินหันหลังกลับแต่พรอมโต้ก็คว้าแขนไว้
 
"ใครบอกว่าผมถอดใจละ" พรอมโต้เงยหน้ามองกลาดิโอ้ "ผมกำลังรวบรวมพลังมาต่างหาก" พรอมโต้ยิ้มอย่างมั่นใจให้กับกลาดิโอ้
 
"มันต้องแบบนี้ดิ ถึงจะน่าสอนหน่อย เอาล่ะไปประจำตรงนู้น ฉันจะจับเวลา"
 
"ครับ!" พรอมโต้รับคำสั่งและวิ่งไปที่จุดเริ่มที่กลาดิโอ้ชี้ไป
 
"วิ่งรอบสนาม100รอบภายใน20นาทีนะ!! เตรียมตัว!" กลาดิโอ้ตะโกนเพื่อให้พรอมโต้ได้ยิน "ไป!!!" สิ้นเสียงกลาดิโอ้ พรอมโต้ก็รีบวิ่งออกตัวอย่างเร็ว
 
(เวลาผ่านไป)
 
"........."
 
"แฮ่ก...แฮ่ก....แฮ่ก"
 
"หยุด!!!" กลาดิโอ้ตะโกนเพื่อให้พรอมโต้หยุดและปิดเครื่องจับเวลา พรอมโต้นั่งลงบนพื้นก่อนที่เอามือมาปาดเหงื่อ "ไม่ได้เรื่อง!! แบบนี้จะเป็นทหารได้ไงกัน ฉันให้นายวิ่งรอบสนาม100รอบภายใน20นาที นี่ปาไป30นาทีแล้วยังไม่ถึง30รอบเลย จะไหวหรอไอหนู"
 
"ผมไหว..แฮ่ก...ครับ ขอใหม่นะครับ คราวนี้ผมจะ....แฮ่ก...แฮ่ก...พยายามครับ"
 
"ได้ ฉันจะให้โอกาสนาย งั้นเริ่มกันใหม่ ลุกขึ้น!"
 
พรอมโต้พยายามดันตัวเองเพื่อจะลุกขึ้นยืน แต่แล้วก็ต้องนั่งลงไปเหมือนเดิม
 
"ขอพักซัก10นาทีได้มั้ยครับ แฮ่ก...แฮ่ก..."
 
"เฮ้ออ~ งานนี้ยากเอาเรื่องแหะ" กลาดิโอ้พูดกับตัวเองเบาๆก่อนที่จะยื่นมือไปให้พรอมโต้
 
"หือ??"
 
"จับมือฉัน"
 
พรอมโต้เอื้อมมือไปจับมือกลาดิโอ้ กลาดิโอ้ใช้แรงดึงร่างอ้วนท้วมของพรอมโต้ขึ้นมาจนร่างของพรอมโต้กลับมายืนได้เหมือนเดิม
 
"ขอบคุณครับ"
 
"งั้น...ฉันจะให้นายวิ่งรอบสนามนี้50รอบภายใน20นาที ถ้านายทำได้ฉันจะให้นายพัก"
 
"....ได้ครับ" พรอมโต้ตอบรับก่อนที่จะกลับไปเริ่มตรงจุดเดิม
 
"อีกรอบนะ เริ่มได้!!!"
 
พรอมโต้รีบออกวิ่งทันทีเมื่อกลาดิโอ้บอกให้เริ่ม
 
 (ฝั่งน็อคทิส)
 
ผมกับอิกนิสเดินมาที่โรงฝึกพร้อมกับถืออาหารที่อยู่ในถาดมาโดยที่มีอิกนิสเป็นคนถือ
 
"ไม่อยากเชื่อเลยนะ ว่าคุณจะทำอาหารอร่อยได้ขนาดนี้"
 
"กระหม่อมบอกแล้วว่านอกจากกระหม่อมจะทำสวนเป็นกระหม่อมยังทำอาหารเป็นด้วยนะ"
 
"ผมเชื่อแล้วล่ะ" ผมกับอิกนิสคุยและหัวเราะกันอย่างสนุกสนาน
 
เมื่อเรามาถึงที่สนามฝึกผมเห็นพรอมโต้กำลังวิ่งรอบสนามอย่างเหน็ดเหนื่อยโดยที่มีกลาดิโอ้คุมอยู่ทุกฝีก้าว อิกนิสเดินมาวางถาดอาหารที่โต๊ะไม้เล็กๆที่อยู่ไม่ไกลจากโรงฝึกมากนักก่อนที่จะตะโกนบอกทั้งคู่
 
"เฮ้!!มาทานข้าวกันได้แล้ว!"
 
เมื่ออิกนิสตะโกนบอกกลาดิโอ้และพรอมโต้ กลาดิโอ้หันไปมองอิกนิสและยิ้มนิดๆก่อนที่จะบอกให้พรอมโต้หยุดวิ่ง
 
"หยุดได้แล้ว!! พักทานข้าว"
 
"แฮ่ก...แฮ่ก..." พรอมโต้หยุดวิ่งและเอามือเท้ากับเข่าตัวเองก่อนที่จะถอนหายใจรัว ผมเห็นพรอมโต้ดูท่าจะยืนไม่ไหวจึงรีบวิ่งเข้าไปประคองเขา
 
"ไหวรึเปล่าพรอมโต้"
 
"ขอบใจนะน็อคโตะ"
 
ผมค่อยๆพาพรอมโต้เข้าไปที่พักแต่แล้วร่างของผมก็เล็กเกินที่จะรับน้ำหนักตัวใหญ่ๆของพรอมโต้ไหว ผมจึงล้มลงกับพื้นโดยที่มีพรอมโต้พ่วงไปด้วย
 
"เหวยย!!" พรอมโต้ล้มทับผมโดยที่มือของเขายันอยู่กับพื้นอยู่ถ้าเขาไม่ยันมือไว้กับพื้นผมคงเละแน่
 
"เจ้าชาย!!!" อิกนิสกับกลาดิโอ้ตะโกนพร้อมกันก่อนที่จะรีบวิ่งเข้ามาหาพวกเรา พรอมโต้เองพยายามที่จะลุกขึ้นแต่ก็ลุกไม่ไหวเพราะพุงที่ใหญ่ของเขามันถ่วงน้ำหนักไปข้างหน้า
 
"หน...หนัก...พรอมโต้"
กลาดิโอ้รีบวิ่งเข้ามาและยกตัวพรอมโต้ให้ลุกออกจากผมและอิกนิสเข้ามาพยุงให้ผมลุกขึ้นยืนก่อนที่จะปัดเศษฝุ่นที่เลอะตรงเสื้อผม
 
"เจ้าชาย เป็นอะไรรึเปล่าพะยะคะ"
 
"ผมไม่เป็นไร โอ๊ย!" ผมที่กำลังยืนๆอยู่ก็ทำท่าจะล้มแต่โชคดีที่ยังมีอิกนิสคอยประคองอยู่ข้างหลัง
 
"ดูท่าข้อเท้าจะพลิกนะ ฉันว่านายพาฝ่าบาทไปปฐมพยาบาลก่อนดีกว่า เดี๋ยวตรงนี้ฉันจัดการเอง"
 
"อืม ฉันฝากตรงนี้ด้วยนะ" อิกนิสอุ้มผมเอาไว้ในอ้อมอกก่อนที่จะพาผมไปที่ห้องพยาบาลอย่างเร็ว
 
"เฮ้ออ~ นายเนี่ยไม่ระวังเลย ถ้าเจ้าชายเป็นอะไรขึ้นมาระวังราชารีจิสจะเล่นงานเอาไม่รู้ด้วย" กลาดิโอ้มองพรอมโต้
 
"น็อคโตะ เค้า...จะเป็นอะไรมั้ยครับ??"
 
"แค่ข้อเท้าพลิกคงไม่เป็นอะไรมาก แต่คงจะเดินไม่ได้ซักพัก"
 
"ขนาดนั้นเลยหรอครับ" พรอมโต้เงยหน้ามองกลาดิโอ้ กลาดิโอ้ได้เพียงแต่พยักหน้าก่อนที่จะเดินเข้าไปที่พักและไปดูอาหารที่อิกนิสทำมา พรอมโต้มองรูปร่างตัวเองพลางคิดในใจ 'นี่เรา...ทำให้น็อคโตะต้องบาดเจ็บหรอ เราทำให้เจ้าชายต้องบาดเจ็บ เรานี่มันซุ่มซ่ามจริงๆ' พรอมโต้คิดพร้อมกับขมวดคิ้วเข้าหากันก่อนที่จะมองกลาดิโอ้
ความคิดเห็น