ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : #14

คำค้น : tk,เฟรม,14

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 156.7k

ความคิดเห็น : 79

ปรับปรุงล่าสุด : 07 ม.ค. 2560 18:23 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
#14
แบบอักษร

 

 

#F

 

ขนาดนั้นเลยหรอเวย์

 

กูโสดผมไม่ได้มีเจ้าของผมก็แค่คนแก้เงี่ยนของไอ้ธีร์ เจ้าของมันคือพี่อิ๋วต่างหาก

 

หึ กูไปรอที่สนาม ไปตามไอ้ธีร์ตามมาด้วยพี่คิมบอกก่อนจะลุกอกไปก่อน

 

พอสัสเฟรม แดกเอาๆเดี๋ยวกูเมาหรอกมึง

 

เออผมตอบไอ้อ้นที่ดึงขวดเหล้าที่ผมกำลังจะรินดื่มอีก

 

มึงไปตามไอ้ธีร์ให้ตามพวกกูมาด้วย

พี่เป้บอกแล้วเดินออกไปตามด้วยคนอื่นๆ ไอ้แทนหันมายิ้มให้ผมนิดๆก่อนจะเดินออกไป แล้วทำไมต้องให้ผมไปเรียกมันด้วยวะ ผมเดินไปเรียกมันก็เห็นมันนอนอยู่ใต้ท้องรถมีเด็กสองสามคนยืนเช็คด้วย พี่ภีมนั่งอยู่ในรถ

 

อ้าวเฟรม มาตามไอ้ธีร์ใช่มั้ย

 

ผมพยักหน้าตอบพี่ภีมพอดีกับไอ้เฟรมมันเลื่อนตัวออกมาจากท้องรถ มันก็คงได้ยินแล้วผมเลยเดินหนีออกมาก่อน

 

ถ้ายังไม่หยุดเดินกูคงต้องลงโทษมึงตรงนี้แหละที่กล้าเดินหนีกูผมชะงักขากับคำว่า ลงโทษ ของมัน ไม่เคยมีอะไรที่ธรรมดา

 

เออ กูทำเหี้ยไรก็ผิดไปหมด แม้แต่หายใจแม่งก็คงผิด หรือมึงเองกันแน่ที่หาเรื่องลงโทษกูผมหันไปเผชิญหน้ากับมันตรงๆ

 

กูหาเรื่องทำเอง

 

พูดจบริมฝีปากหนาก็ประกบปากจูบผมทันที มือมันกอดเอวผมดึงมาแนบชิดจนแทบไม่มีช่องว่าง ผมไม่ยอมเปิดปากให้หรอก

 

อึก ไอ้เหี้...อื้ออ!!” มันกัดปากผมแรงๆพอจะอ้าปากด่ามันก็ดันลิ้นเข้ามากวาดชิมความหวานในปากผมทันที พอดิ้นมันก็ยิ่งรัดแรง ปากก็บดจูบหนักๆลิ้นมันเกี่ยวพันหยอกล้อลิ้นผมไปมา จนต้องยอมให้มันเอาเปรียบนิ่งๆ พอจูบจนพอใจแล้วมันก็ผละออกมองหน้าผม แต่ผมเอาแต่ก้มหน้าเม้มปากแน่นไม่มองหน้ามัน มือมันก็ยังไม่เอาออกจากเอวผม

 

กูมาแข่งรถกับไอ้เวล คนที่มีเรื่องกับมึงวันนั้น

 

ทำไม...ผมเงยหน้ามองมันอย่างต้องการคำตอบ

 

กูมาเอาคืน รอดูแล้วกัน

 

แล้วทำไมต้องห้ามกูมาด้วย กูก็อยากเอาคืนมันเหมือนกันผมเริ่มเสียงดังใส่มันอย่างไม่พอใจ

 

ก็รู้อยู่ว่าตอนนี้มันจ้องเล่นมึงแล้วจะเสือกมาให้มันเล่นทำไม

 

กูไม่ยอมโดนเล่นง่ายๆหรอกว่ะ

 

กูรู้ว่ามึงเก่งเฟรม แต่ในสายตากูยังไงมึงก็น่าเป็นห่วง! เข้าใจรึยัง

 

ผมได้แต่ยืนอึ้งกับสิ่งที่ได้ยิน ไม่คิดว่ามันจะห่วงผมแต่สายตาจริงจังกับคำพูดห้วนๆเมื่อกี้ก็ยืนยันได้ดี ผมเบือนหน้าหนีมันซ่อนใบหน้าที่เริ่มเห่อร้อนจนลามไปถึงใบหู หัวใจก็เสือกเต้นแรงจนกลัวว่ามันจะได้ยิน พอผมเงียบมันก็กอดคอพาเดินมาหาทุกคนที่รอมันอยู่ขอบสนามรวมถึงพวกไอ้เวล มันเดินช้าเหมือนจะรู้ว่าผมยังไม่หายเจ็บแต่มันก็ขัดเวลาเดินไม่ค่อยเจ็บเท่าไหร่

 

หึ นึกว่าท้าแข่งแล้วจะหัวหด กลัว ไม่กล้าออกมาแข่งมาถึงไอ้เวลมันก็เริ่มเห่าไอ้ธีร์ที่มาช้าเพราะผม

 

หึ คำว่ากลัวไม่มีในพจนานุกรมของกูว่ะ

 

อ้าว คนสวย มารอดูความพ่ายแพ้ของไอ้ธีร์ใช่มั้ย?

 

คนสวยพ่องมึงสิ!”

 

พูดงี้ก็สวยสิวะ

 

ผมยืนอยู่ข้างขวาไอ้ธีร์ข้างซ้ายเป็นพี่คิม ข้างหลังก็พวกเพื่อนไอ้ธีร์กับคนของพี่คิม พวกไอ้เวลมันยืนอยู่ตรงหน้าไอ้ธีร์และข้างๆไอ้เวลน่าจะเป็นคนที่จะแข่งกับไอ้ธีร์ เพราะผมยืนประจันหน้ากับพวกมันอยู่ข้างไอ้ธีร์ทำให้มันเอื้อมมือมาบีบคางผมแต่ยังไม่ทันจะปัดออกไอ้ธีร์มันไวกว่าจับไอ้เวลหักแขนมันก็แหกปากลั่น พี่คิมรีบดึงมันออกเพราะจะผิดกติกา พวกมันก็ขยับจะมาเอาเรื่องฝั่งผมก็เช่นกัน

 

ใจเย็นธีร์ แข่งเสร็จแล้วค่อยเล่นพวกมัน ว่าของเดิมพันพวกมึงมาพี่คิมบอกมันเบาๆผมยืนอยู่ข้างๆจับแขนมันไว้เลยได้ยินไปด้วยก่อนจะหันไปพูดกับพวกไอ้เวล

 

กูไม่เอาไรมาก ยึดรถพร้อมคน เงินสองแสน แล้วให้ไอ้ธีร์มันก้มกราบตีนกูต่อหน้าทุกคน และถ้ากูเจอมันที่ถิ่นกูมันต้องยอมให้กูกระทืบเล่นไอ้เวลยกยิ้มอย่างพอใจกับหัวข้อเดิมพันของตัวเอง

 

ข้อเสนอมันทำเอาผมอึ้ง สมกับสนามเถื่อนจริงๆเพราะสนามข้างนอกที่ผมแข่งของเดิมพันได้แค่หนึ่งอย่าง รถ ผู้หญิง แล้วก็เงินอย่างได้อย่างหนึ่งแต่นี้ได้ทุกอย่างที่ต้องการ

 

แล้วมึงล่ะธีร์พี่คิมหันมาถามไอ้ธีร์บ้าง ผมก็ลุ้นไปกับคำตอบของมัน

 

อย่าให้กูเห็นหน้ามึงอีกไม่ว่าที่ไหนถ้ามีกูต้องไม่มีมึง กูจะให้พวกของกูรุมกระทืบมึงอย่างที่มึงทำกับคนของกูจนกว่ากูจะพอใจ ไอ้ธีร์มันขอเล็กน้อยมากเมื่อเทียบกับไอ้เวล

 

แล้วคนมึงจะเอาใครพี่คิมถามไอ้เวล มันหันมามองหน้าผมทำเอาผมแอบหวั่น และคำตอบมันก็ยืนยันได้ดีว่าผม

 

มึง

 

ผมหันไปมองหน้าไอ้ธีร์หวังว่ามันจะพูดอะไรสักอย่างแต่เปล่าเลยมันแค่มองไอ้เวลนิ่งๆเท่านั้น ทำเอาผมถึงกับสติแตก?

 

ไอ้สัส! กูไม่ใช่ของเดิมพัน อยากได้ก็ไปเอากะหรี่ข้างทางสิวะ!!”

ผมตะโกนใส่พวกมันอย่างเดือดดานเสร็จแล้วก็หมุนตัวจะเดินหนีแต่ไอ้ธีร์มันกระชากแขนผมมาหามันแล้วโอบเอวผมไว้ ผมดิ้นมันก็ส่งสายตานิ่งๆที่ชอบขู่ผมมาให้จนต้องยอมยืนก้มหน้านิ่ง ทำไมตาผมร้อนๆวะ เห็นแต่ผู้หญิงอย่างว่านั้นแหละที่พวกแข่งรถมักจะได้ไปเป็นของรางวัลสำหรับคนชนะ

 

ใครมันกล้าแตะคนของกู กูจะเล่นมันจนสัมผัสกับขอบนรกของจริง

 

แบบนี้สิยิ่งได้ยากกูยิ่งอยากได้ว่ะ

 

แยกย้ายไปเตรียมตัวที่จุดสตาร์ท กติกาเหมือนเดิมทุกอย่าง

 

สิ้นเสียงพี่คิมทุกคนก็แยกย้าย ไอ้มองผมอย่างสงสัยแต่ก็ไม่ได้เข้ามายุ่งอะไร ไอ้ธีร์ก็ลากผมไปที่รถ ณ จุดสตาร์ทที่มีพี่ภีมเตรียมรถรออยู่แล้ว คำพูดของมันทำให้ผมคลายอาการน้อยใจ?ก่อนหน้านี้ลง เพราะผมคิดว่านอกจากเป็นที่ระบายอารมณ์ใคร่ให้มันแล้วยังจะเขี่ยผมทิ้งไปให้คนอื่นเหมือนไม่มีค่าอะไรในสายตามัน

 

เลิกทำหน้าเหมือนหมาโดนดุได้แล้ว

 

สัส กูไม่ใช่หมา

 

กูสัญญา ว่ากูจะไม่แพ้มันดึงผมเข้ามากอดไว้แน่น เป็นครั้งแรกที่ผมอยากกอดมันเหมือนกัน ผมค่อยๆยกมือกอดตอบร่างสูงพลางซุกหน้าลงกับไหล่มัน แม้จะเคืองเรื่องเมื่อกี้อยู่แต่ผมก็ไม่อยากให้มันแพ้ ผมมันพวกโกรธง่ายหายเร็วอยู่แล้ว(ถ้ามีคนมาง้อ)

 

ทำให้ได้อย่างที่พูดนะมึง

 

เออ นั่งรอให้รางวัลกูสักหลายๆน้ำก็พอ หึหึ

 

ฟอดดด~

 

 

ไอ้ทะลึ่งผมผลักมันออกเมื่อมันพูดจากำกวมแถมหอมแก้มผมแรงๆมาอีก (กูเขินไม่อยากจะยอมรับ)แล้วเดินกลับมานั่งดูอยู่ข้างสนามกับพวกไอ้อ้น

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว