อิราวาน พรอัมพุ

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

กระบี่รักจอมใจ ตอนที่ ๕๘

ชื่อตอน : กระบี่รักจอมใจ ตอนที่ ๕๘

คำค้น : สุรัตนาวีซ่าส์,สุรัตนาวี ปฐพีไพศาล,นาวี สุนทรีย์ลิขิต,กระบี่รักจอมใจ

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 871

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 04 ม.ค. 2560 16:22 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
กระบี่รักจอมใจ ตอนที่ ๕๘
แบบอักษร

                       

                         “ ข้าอยากพิศดูใกล้ๆว่า      แท้ที่จริงแล้วจันทราหรือว่าเจ้าจะงามกว่า

กันแน่ ”

                         หวาง หลี่ หง หน้าร้อนซ่าน “ ...แล้วไฉน   เอ่อ  ไม่ไปชมจันทร์ให้พึงพอ

ใจก่อนเล่า ” 

                         “  ข้าชมจันทร์มาตั้งแต่เล็กแล้ว   ยามนี้ข้าอยากจะชมเจ้าเสียมากกว่า ”

 

 

 

                         “ อิสรีเลอโฉมมีทั่วทั้งต้าจง ..มัจฉาจมวารี  ปักษีตกนภา  จันทร์หลบ

โฉมสุดา มวลผกาละอายนาง ” มันกล่าวแก่เกี้ยวพลางผายมือไปยังรูปภาพของสี่ยอด

หญิงงามแห่งแผ่นดินต้าจง   อันได้แก่ ไซ ซี     เตียว เสี้ยน    หวาง เจา จิน  และ หยาง

กุ้ย เฟย “ เจ้าอย่ามามัวเสียเวลากับบุรุษด้วยกันดีกว่า     รูปงามเยี่ยงเจ้า เพียงชายตา

มีหรือที่สตรีที่พานพบจะมิหลงไหล ”

                         “ แต่ข้าเปลี่ยนใจไปแล้วนี่ ”

                         “ อย่า ” หวาง หลี่ หง ใช้พัดกางกั้นจุมพิตจาก ดอง กัน ไว้ “ ที่นี่ไม่ใช่

บ้านของเจ้านะ  แล้วอีกอย่าข้าก็....เอ่อ....”

 

 

                         “ เจ้ยังจะอายอะไรอีก ” ถามพลางยิ้มยั่วเย้า

                         “ ข้าอายจันทร์....” มันเสแสร้ง “ คืนนี้จันทร์ออกสว่างไสว  เจ้ามิรู้สึก

อะไรบ้างเลยหรือ....”

                          “ ทำไมจะไม่ล่ะ  ข้ารู้สึกสิ....” 

 

 

                           มันดึงพัดในมือที่กางกั้นระหว่างกันออก  แล้วพับลงชี้ชวนชมจันทร์

“ หนี่ เวิ่น หว่อ อ้าย หนี่ โหย่ว ตัว เซิน    หว่อ อ้ายหนี่ โหยว จี่ เฟิ่น

( เจ้าถามข้าว่าข้ารักเจ้ายิ่งใหญ่เพียงใด  ข้ารักเจ้ามากมายสักเพียงไหน )

หว่อ ตี ฉิง เหย่ เจิน    หว่อ ตี อ้าย เหย่ เจิน

( ความในใจของข้านั้นแน่วแน่  ความรักของข้านั้นก็แท้จริง )

 

 

เยว่ เหลี่ยง ไต้ เปี่ยว หว่อ ตีซิน

( เปรียบดังดวงจันทราแทนใจข้านี้ )

หนี่ เวิ่น หว่อ อ้าย หนี่ โหย่ว ตัว เซิน    หว่อ อ้ายหนี่ โหยว จี่ เฟิ่น

( เจ้าถามข้าว่าข้ารักเจ้ายิ่งใหญ่เพียงใด  ข้ารักเจ้ามากมายสักเพียงไหน )

หว่อ ตี ฉิง ปู้ อี๋  หว่อ ตี อ้าย ปู่ เปี่ยน

( ความในใจองข้ามิเปลี่ยนแปลง   ความรักของข้าไม่แปรผัน )

เยว่ เหลี่ยง ไต้ เปี่ยว หว่อ ตีซิน

( เปรียบดังดวงจันทราแทนใจข้านี้ )

ฉิง ชิง ตี อี่ เก้อ เหวิ่น  อี่ จิง ต่า ต้ง หว่อ ตี ซิน

( จุมพิตเพียงครั้งก็ทำให้ฤทัยข้าไหวหวั่น )

เซิน เซิน ตี อี๋ ต้วน ฉิง   เจี้ยว หว่อ ซือ เนี่ยน เต้า หยู จิน

( ความนัยที่ลึกซึ้งครานั้น  ทำให้ข้าคิดคนึงถึงช่วงเวลานี้ )

หนี่ เวิ่น หว่อ อ้าย หนี่ โหย่ว ตัว เซิน    หว่อ อ้ายหนี่ โหยว จี่ เฟิ่น

( เจ้าถามข้าว่าข้ารักเจ้ายิ่งใหญ่เพียงใด  ข้ารักเจ้ามากมายสักเพียงไหน )

หนี่ ชวี่ เสี่ยง อี๋ เสี่ยง  หนี่ ชวี่ ค่าน อี๋ ค่าน

( หากเจ้าตรองสักนิด  เจ้าลองเหลียวมองสักหน่อย )

เยว่ เหลี่ยง ไต้ เปี่ยว หว่อ ตี ซิน

( เปรียบดังดวงจันทราแทนใจข้านี้ )

หนี่ ชวี่ เสี่ยง อี๋ เสี่ยง  หนี่ ชวี่ ค่าน อี๋ ค่าน

( หากเจ้าตรองสักนิด  เจ้าลองเหลียวมองสักหน่อย )

เยว่เลี่ยงไต้เปี่ยวหว่อตีซิน......

( เปรียบจันทราแทนใจข้านี้....... ) ”

 

                         และมิพักที่จะรอให้คู่อภิรมย์ของมันได้โต้ตอบประการใด   ป๊าค ดอง

กัน ก็ช้อนเอาร่างของ หวาง หลี่ หง เดินลิ่วขึ้นสู่ชั้นสองของสำนักโดยพลัน

 

 

                         ไม่ใกล้ไม่ไกลกันนัก ผีเสื้อราตรีสองสามตัวที่กำลังบินตอมแสงสว่าง              

จากโคมค่อยๆหยุดนิ่ง      และแท้ที่จริงแล้วมันเป็นเพียงแค่ชิ้นผ้าไหมที่ตัดเป็นรูปทรง

ผีเสื้อเท่านั้น          มันโผบินลงในโคมแล้วดับเปลวไฟภายในอย่างว่องไวก่อนที่จะบิน

หนีออกไป     เพียงไม่นาน แสงสว่างภายในสำนักก็แทบไม่มีเหลือ

 

                        ๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}