อิราวาน พรอัมพุ

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

กระบี่รักจอมใจ ตอนที่ ๒๕

ชื่อตอน : กระบี่รักจอมใจ ตอนที่ ๒๕

คำค้น : สุรัตนาวีซ่าส์,สุรัตนาวี ปฐพีไพศาล,นาวี สุนทรีย์ลิขิต,กระบี่รักจอมใจ

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.4k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 04 ม.ค. 2560 15:30 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
กระบี่รักจอมใจ ตอนที่ ๒๕
แบบอักษร

      ณ  ป่าเชิงเขานอกเมืองต้าจิง         ถัง เยี่ยน หนุ่มตัดฟืนรูปงามกำลัง

นอนหายใจระทวยอยู่ใต้ร่างของมารโลกีย์  ร่างกำยำกล้ามเป็นมัดชุ่มโชกไปด้วยเหงื่อ     

                        " อาหห์.....เสียวจริงๆ " มารโลกีย์คราง " ......เจ้าทำให้ข้าเกิดอารมณ์

ขึ้นมาอีกแล้ว " 

 

 

                        นักบวชร่างยักษ์กำลังนั่งยองขย่มอยู่บนทวนทองของ ถัง เยี่ยน     มัน

ใช้มือหนึ่งชักรูดท่อนเอ็นของตัวเองไป      พร้อมๆกับใช้อีกมือลูบไล้กล้ามหน้าท้องของ

ไอ้หนุ่มตัดฟืน

 

 

                        ถัง เยี่ยน     ได้แต่แอ่นกายกระเด้าท่อนหยกเข้าใส่มารโลกีย์อย่างเมา

มันส์      มันเอื้อมมือขึ้นไปขยำกล้ามอกนูนหนาด้วยความสะใจ      ช่องทางแห่งความ

เสียวช่างแน่นรัดและดูดกระชับ     ทุกครั้งที่มันเสียบเสยขึ้นไปก็สร้างแต่ความสุขเสียว

กระสันให้อย่างอย่างเปี่ยมล้น      แต่ลายสักอักขระบนร่างของมารโลกีย์กลับแดงฉาน

ดุจเลือด  " อาววววว์....โอยยยย....มันส์แทบขาดใจ....ฮ่าหหห์....ฮ่าห์...........ทำไมมัน

เหนื่อยอย่างนี้ "

 

 

                         มารโลกีย์เลียปากอย่างกระหาย     ถัง เยี่ยน มิได้รู้เลยว่านี่คือศาสตร์

อัปรีย์ที่เรียกกันอย่างลับๆว่า * กาฬยุทธดูดลึงค์ *    พวกฝ่ายมารจะใช้ปากและอวัยวะ

เสียวทุกส่วนในการสูบเอาพลังปราณและไฟธาตุจากเหยื่อที่มันสมสู่ด้วยจนตาย

 

 

                        ปากที่เผยอครางด้วยความเสียวของ ถัง เยี่ยน เริ่มซีดขาว   เรือนร่าง

กำยำกล้ามเป็นมัดๆเหี่ยวฝ่อราวกับปอเปียะเปียกน้ำ    เส้นผมสีดำสนิทเริ่มหงอกขาว

จากปลายไล่มายังโคน

 

 

                         " ซี้ดส์.....อูววว์......ข้า....มีความสุขเหลือเกิน !!! " มารโลกีย์ครางลั่น

พลางลูบไล้ไปทั่วเรือนร่างของตัวเอง     ยามนี้ผิวของมันเลื่อมวาวไปด้วยเหงื่อ  จากที่

ซีดเซียวเพราะถูกคุมขังในคุกเย็นเป็นเวลานานก็เปล่งปลั่งดุจหนุ่มฉกรรจ์     ตึงเปรียะ

แน่นจนมองเห็นเส้นเลือดหนุ่มขึ้นเป็นสาย   หนวดเคราและพงขนมุ่นไหมที่หน้าขาดำ

ขลับ   

 

 

                         มือที่ชักรูดท่อนลำตัวเองเร่งรัวถี่ยิบ     ก้นขมิบตอดไปพร้อมๆกับการ

ขย่มโยก   มารโลกีย์มองดูเรือนร่างแก่หง่อมของ ถัง เยี่ยน อย่างรังเกียจเมื่อมันรู้สึกว่า       

ไอรักหยาดสุดท้ายที่หลั่งออกมาพร้อมๆกับดวงวิญญาณของไอ้หนุ่มตัดฟืน      ถูกดูด

เข้าไปในบั้นท้ายแกร่งกล้ามหมดแล้ว      

 

 

                        " อืมม์  อิ่มพอดี " มันเลียปากตัวเองอย่างมีความสุข

                       และเพียงมารโลกีย์ลุกขึ้นจากร่าง  ถัง เยี่ยน ก็ค่อยๆเน่าเปื่อยยุ่ยสลาย

ลงไปอย่างช้าๆ       จนเพียงชั่วอึดใจมันก็กลายเป็นเพียงกองเถ้าสีขาวรูปคนบนพื้นดิน          

มิผิดที่วิชานี้แตกแขนงออกมาจากสำนักมารกระดูกขาว

 

 

                        เสียงโซ่ตรวนทองเหลืองดังคร้องแคร๊งยามลุกขึ้นเดิน      มันเขย่าตุ้ม

ทองเหลืองขนาดยักษ์ที่ห้อยติดมาด้วยอย่างรำคาญ     แม้ว่าจะเป็นของที่ไม่หนักเลย

สำหรับมันแต่ก็ถ่วงการเคลื่อนไหวมิใช่น้อย      มันมิอาจปลดเองได้นอกเสียจากว่าจะ

ต้องหาทางทำลายเสีย         นอกจากจะเกะกะแล้วมันยังทำให้มารโลกีย์เป็นจุดเด่นที่

สังเกตได้ง่ายด้วยหากจำต้องเดินทางผ่านเมือง         และสุดท้ายก็ไม่พ้นมีคนพบเห็น

หรือแจ้งทางการให้ตามจับมัน

 

 

 

 

                         มารโลกีย์ฉีกเสื้อผ้าของตัวเองออก  แล้วเปลี่ยนเอาชุดของชายตัดฟืน

มาสวมใส่         โชคดีนักที่รูปร่างของมันออกจะใกล้เคียงกัน  จึงทำให้ไม่ผิดสังเกตนัก      

แถมมัดฟืนที่หลังนั่นยังซ่อนโซ่ตรวนและตุ้มทองเหลืองเอาไว้ได้อีกด้วย

 

 

                         มันแบมือออกแล้วจับยามสามตา     เพียงครู่ก็สรวลร่า "  ฮ่าๆๆ ทวด

ฟางของข้าอยู่แถวนี้เอง " 

                        นางมายาและมารโลกีย์    แท้ที่จริงแล้วนั้นมันทั้งคู่คือสองคนที่เหลือ

จากแปดอัปลักษณ์   ทาริกาโลหิต , ยาจกเรื้อน , ภูติมรณะ , อีกาอุดร , เปรตทะเลดำ 

และ บุปผาโลกีย์    ล้วนถูกพรรคใหญ่ทั้งหลายไล่ล่าสังหารตามหมายจับของทางการ      

และสามในหกนั้นตายด้วยฝีมือสองเจ้าสำนักกระบี่ผู้เกรียงไกร     หลิน เทียนไช่ และ  

เตียว เซียว เตี๊ยบ         มารโลกีย์ถูกจับเป็นและคุมขังอยู่ในคุกเย็นใต้หุบเขาหิมะและ

นางมายาหายสาบสูญ

 

 

                        นี่เป็นโอกาสดีที่มันจะได้ไปหาฟาง เจิน จู    รับรองได้ว่านางมายาจะ

ต้องมีวิธีจัดการกับตรวนของมันแน่      มันกระชับมัดฟืนขึ้นหลังแล้วเดินทางตรงไปยัง

เมืองต้าจิง

 

 

 

                     ๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น