อิราวาน พรอัมพุ

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

กระบี่รักจอมใจ ตอนที่ ๑๕

ชื่อตอน : กระบี่รักจอมใจ ตอนที่ ๑๕

คำค้น : สุรัตนาวีซ่าส์,สุรัตนาวี ปฐพีไพศาล,นาวี สุนทรีย์ลิขิต,กระบี่รักจอมใจ

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.1k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 04 ม.ค. 2560 15:11 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
กระบี่รักจอมใจ ตอนที่ ๑๕
แบบอักษร

 

                        ภาพร่างแกร่งกำยำของท่านอ๋องน้อยยามขยับโหมกระแทกใส่บั้นท้าย

ของ เฉิน กวาน ซี ช่างยั่วอารมณ์นัก    เหงื่ออุ่นๆไหลพรูพรั่งอาบไปทั่วสรรพางค์จนมัน

เลื่อม      กล้ามเนื้อทุกขนัดขึ้นเรียงตัวสวยดุจอาชารบชั้นเลิศยามกรำศึก   กั๊วะ ฟู่ เฉิน

ลืมตัวจ้องอย่างไหลหลงจนท่านอ่องน้อยเอื้อมมือมารั้งใบหน้ามันเข้าหาเพื่อประกบริม

ฝีปากจุมพิตอย่างดูดดื่ม

 

 

                         และเมื่อนั้นเอง     ลิ้นอันร้อนเร่าก็สอดแทรกเข้ามาในปากของมันดูด

ดื่มน้ำลายและลิ้นราวกับกระหายหนัก    กั๊วะ ฟู่ เฉิน ก็มิได้ชียวชาญเชิงกามเยี่ยงอ๋อง

น้อยและองค์รักษ์เฉิน      เมื่อเสียวกันได้เพียงเท่านี้มันก็ถึงกับทะลักทะลาย หยาดมุก

มังกรสวรรค์ขาวขุ่นที่เก็บไว้ในถุงทองกลางหน้าขาเกร็งแกร่งบีบรัดตัวอย่างแรงกระฉูด

เอามันออกมาสาดกระจายในลำคอของ เฉิน กวาน ซี อย่างสุดกลั้น

 

 

                         " อ๊าซซซซซซ.........ซี้ดดดดดดดดดด......โอยยยยยยยยยยยยยย " 

มันครวญครางเสียงสั่น      ความเสียวซ่านที่ไม่รู้จักจบยังคงดำเนินต่อเนื่องไปอย่าง

หฤโหด  เพราะแม้กระทั่งตลอดเวลาที่มันกระฉูดหยาดทิพย์ออกมาองค์รักษ์เฉินก็ยัง

คงโหมแรงดุนดูดมันอย่างเอร็ดอร่อย   

 

 

 

 

 

                          ส่วนท่านอ๋องน้อยก็ปล่อยให้ปากของมันเป็นอิสระเพื่อที่จะได้ครวญ

ครางแต่ก็ยังคงโลมเลียดูดดมหัวนมของมันกลางแผงอกบึกบึน       ทั้งขยี้ขยำและบีบ

เคล้นมันอย่างเมามัน

 

 

                        " โอววว์....พอแล้ว....ข้าเสียวจะขาดใจ " กั๊วะ ฟู่ เฉิน ครางอย่างหมด

แรง " หยุดเถิด....ท่านทั้งสอง....ซี้ดดดดดด "

                        มันหารู้ไม่ว่านี่คือกลวิธีทรมานอันสุดแสนจะเสียวที่อ๋องน้อยได้คิดค้น

ขึ้นไว้เพื่อเค้นความลับจากศัตรู        โดยเฉพาะมือสังหารรูปงามเยี่ยงมัน และส่วนต่อ

จากนี้ไปต่างหากคือความทรมานสุดๆ

 

 

                         เฉิน กวาน ซี ยังคงดูดท่อนหยกของ กั๊วะ ฟู่ เฉินต่ออย่างไม่รู้เบื่อ   รส

รักจากน้ำกามหนุ่มหอมหวานที่ได้ดื่มลงคอไปมันยังไม่พอดับไฟราคะของมันเลย ท่อน

หยกที่ยังคงแข็งตัวต่ออย่างไม่รู้เหนื่อยยังคงหลั่งน้ำรักออกมาต่อ    แม้ว่าจะน้อยลงจน

แทบไม่มีแล้วก็ตามเพราะความเสียวสาหัสที่ปากและลิ้นของมันมอบให้        และสิ่งนี้

แหละที่จะดูดซึมเอาพลังปราณของกั๊วะ ฟู่ เฉินออกมากับน้ำรักด้วย       ยามนี้เจ้าวายุ

สังหารเสียวขาสั่นจนแทบมิอาจทรงกายได้แล้ว

 

 

                         " ปล่อยข้า.....ซี้ดดดด....อาซซซ์.......เจ้าดูดน้ำรักข้าจนไม่เหลือแล้ว

นะ.....โอยยย.....เสียวเหลือเกิน.....อูยยย "  กั๊วะ ฟู่ เฉินครางแผ่วแทบไม่มีแรง " ท่าน

อ๋อง.....ท่านองค์รักษ์เฉิน.....โอยยยย....สงสารข้าเถอะ.....ขอข้าพักก่อน "

                          ท่านอ๋องน้อยยังคงเมามันกับการดูดขบหัวนมและกล้ามอกนูนหนา

ทั้งเลียไล้ไปทั่วอย่างหื่นกระหาย      กลิ่นหนุ่มใหม่ๆที่ยังไม่เคยได้ลิ้มรสสวาททำให้ดำ

กฤษณาของอ๋องน้อยพุ่งทะยาน        แม้จะทำได้อย่างไม่ถนัดนักเพราะติดท่อนล่างที่

กำลังโหมแรงแทงกระหน่ำบั้นท้าย เฉิน กวาน ซี อยู่ ก็ตามที      

 

 

                         องค์รักษ์เฉินดันหน้าท้องแกร่งของอ๋องน้อย    เป็นสัญญาณให้หยุด      

และเมื่อท่อนหยกถูกดึงออกจากบั้นท้ายของมันดังบล๊อก   รูนั้นก็บานแดงบวมฉ่ำเยิ้ม

ไปด้วยน้ำเสียวเหนียวเอ่อคลออยู่ข้างใน      มันบานไม่ยอมหุบดูน่าหวาดกลัวแต่อ๋อง

น้อยกลับรู้สึกว่ามันช่างดึงดูดและเย้ายวนใจ         

 

 

 

 

 

                        เพียง เฉิน กวาน ซี ถอนปากออกจากท่อนลำของ กั๊วะ ฟู่ เฉิน      ร่าง

กำยำเต็มไปด้วยมัดกล้ามก็ทิ้งตัวลงอย่างหมดแรง     หากมิติดที่กุญแจมือทั้งสองแล้ว

มันคงจะลงมานอนกองกับพื้นอย่างแน่นอน

                        " ปลดมันลงมา " ท่านอ๋องน้อยสั่ง

 

 

                        เฉิน กวาน ซี  มิรอช้ารีบถอดกุญแจมือของมันออกทั้งสองข้าง     ร่าง

บึกบึนของมันยืนโผเผได้เพียงชั่วครู่ก็ทรุดลงนอนแผ่หงายหายใจพะงาบๆ       ทั้งเสียว

และเพลียจนแทบขาดใจไม่มีแรงแม้แต่จะพูดอะไรออกมาอีก       มันนึกเอาเองว่าทั้งคู่

จะเลิกสู่สมกับมันแล้วแต่หาใช่เช่นนั้นไม่     เมื่อเห็นร่างกำยำของมันนอนเหงื่ออาบอยู่

กับพื้นและแท่งทวนทองอวบใหญ่ยังคงผงาดชี้ขึ้นมา    องค์รักษ์เฉินก็ก้าวขึ้นไปแยกขา

คร่อมแล้วจับมันยัดเข้าก้นตัวเองทันที

 

 

                         " อยะ.....อย่า.....ข้าไม่ไหวแล้ว....ซี้ดดดดด......

โอยยยยยยย......โอยยยยยย.......โอยยยยยย." มันกล่าวห้ามได้เพียงแค่สองคำ

แรกเท่านั้น เพราะเพียง เฉิน กวาน ซี  มอบความแน่นกระชับให้กับดุ้นหยกของมันแล้ว    

ก็ยากที่จะขอปฏิเสธหรือผลักไส        

 

 

 

 

                        คูหาสวรรค์บั้นท้ายเกร็งแกร่งนั้นช่างแน่นกระชับและอบอุ่นเสียยี่งกว่า

ประตูหยกของสตรีที่มันเคยได้ยลมาเสียอีก         มิน่าเล่าเหล่าขุนพลและข้าราชสำนัก

หลายคน      นิยมเลี้ยงมานพหนุ่มรูปงามเอาไว้บำเรอกามให้ตนเองที่บ้านแบบลับๆกัน

ทั้งสิ้น     หนำซ้ำบางครั้งยังเอามาแลกเปลี่ยนกันเพื่อความแปลกใหม่อีกด้วย

 

 

                        " อูววววว์........อาซซซซซ์ " เฉิน กวาน ซี  หอบคราง      แม้ว่าช่องทาง

หฤหรรษ์ของมันจะเปิดกว้างเพราะแท่งทวนทองของท่านอ่องน้อยแล้ว     แต่เมื่อได้มา

เจอกันท่อนหยกของเจ้าวายุสังหารซ้ำเข้าไปอีกก็ถึงกับต้องกัดฟัน    เพราะความที่โคน

มันอวบใหญ่กว่ามากแม้ว่าส่วนหัวของมันจะเล็กไม่บานอย่างท่านอ๋องน้อย   องค์รักษ์

หนุ่มกดให้มันผลุบเข้าไปได้จนมิดด้าม แล้วนิ่งรอให้ช่องท้องขมิบตอดท่อนลำอวบใหญ่

จนเริ่มชิน        

 

 

                          หวาง เจี้ยน  หลง เดินไปที่มุมห้องหยิบเหยือกน่ำสะอาดตักน้ำในถัง

ไม้ออกมาชำระล้างท่อนหยกจนสะอาดแล้วใช้ผ้าเช็ด " อมของข้าด้วย แบบที่องค์รักษ์

เฉินทำให้เจ้าน่ะ " ท่านอ๋องน้อยสั่ง 

                       " อ้าปากออกซิ " กั๊วะ ฟู่ เฉิน  นอนอ้าปากออกอย่างเชื่อฟัง       ปล่อย

ให้ท่านอ๋องน้อยคุกเข่าคร่อมใบหน้าของมัน      แม้ว่าจะไม่เคยแต่ กั๊วะ ฟู่ เฉิน ก็ดูดอม

ท่อนหยกยาวใหญ่ที่จรดจ่ออยู่ตรงหน้าอย่างช้าๆโดยมิได้รังเกียจ        มันนึกถึงเวลาที่

 เฉิน กวาน ซีดูดเลียท่อนหยกของมันและทำให้กับท่านอ๋องน้อยแบบเดียวกัน

 

 

                        " อมเข้าไปลึกๆ.....ซี้ดดดด.......อาซซ์.....ดีมาก......เจ้าเก่งมาก.....ใช่

แบบนั้นแหละ.......เดี๋ยวข้าจะให้เจ้าดื่มโอสถทิพย์ " กั๊วะ ฟู่ เฉิน      รู้ดีว่าท่านอ๋องน้อย

หมายถึงอะไร      และมันก็อยากที่จะได้ลิ้มลองน้ำรักจากมังกรสวรรค์ด้วยเช่นกัน  มัน

โอบสะโพกแน่นแกร่งของ เฉิน กวานซี เอาไว้แน่น    ประคองให้อีกฝ่ายขยับไหวได้โดย

สะดวก    แม้จะเพลียจนแทบหมดแรง   แต่ความสุขและเสียวที่โหมกระหน่ำอยู่บนตัว

มันก็บังคับให้มันเค้นเอาพลังหนุ่มสำรองที่เหลือไว้ออกมาใช้จนได้

 

 

                   ๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}