AshuLa

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 2 ลานสังเวย (NC20+) (รีไรท์)

ชื่อตอน : ตอนที่ 2 ลานสังเวย (NC20+) (รีไรท์)

คำค้น : ต่างโลก, อีโรติก, ปีศาจ

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 26k

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 08 ม.ค. 2560 17:43 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 2 ลานสังเวย (NC20+) (รีไรท์)
แบบอักษร

 ตอนที่ 2 ลานสังเวย

 

          แปะ แปะ

 

            ฝนกำลังลงเม็ด

 

            เป็นช่วงเวลาสั้นๆ ที่ดูเหมือนแสนนานสำหรับกีอาน่า สถานที่แปลกประหลาดที่เห็นทำให้เธอยิ่งรู้สึกเล็กจ้อยลงไปอีก

 

            แปะ แปะ แปะ

 

      กรรรร...

 

            เสียงครางต่ำจากรอบด้านทำให้หวาดผวา เธอรีบยกคอที่ไร้เรี่ยวแรงเหลือบมอง...พวกเขาทั้งหมดนี้กำลังทำอะไร

 

            ซ่า

 

            ฝนเทลงมาต่อเนื่องในที่สุด รอบด้านหม่นหมอง ผืนป่า แผ่นหิน แม้แต่สายน้ำที่ตกกระทบใบหน้ายังเป็นสีเทา เงามืดทาบทับตัวอยู่ครึ่งหนึ่ง ไอสังหารลอยวนยังความเครียดเกร็งให้เกิดขึ้นเมื่อเหลือบตาขึ้นไปมอง

 

      มัน...กำลังมองสำรวจเธออย่างหยาบโลน

 

            ร่างบางขดกาย รู้สึกได้ถึงความคุกคาม ยิ่งร่างนั้นโน้มกายลงมาเท่าใดเธอยิ่งสั่นแรงอย่างควบคุมไม่อยู่ ความหวาดกลัวในหัวใจท่วมท้น ไม่กล้าขยับ ไม่กล้าเปล่งเสียง เผลอกั้นหายใจ...ไม่กล้าทำอะไรเลย

 

            “ย...อย่าเข้ามา” เธอเอ่ยปากอย่างสิ้นคิด สายฝนเปียกลื่นทำให้ลำแขนเรียวไถลล้ำยันตัวขึ้นไม่ได้...เธอคลานอย่างอ่อนแรง แต่ก็ไปได้ไกลเพียงทีละคืบเท่านั้น

 

            เขาแสยะยิ้ม ประกายสีฟ้าในดวงตาที่เธอเห็นแวบหนึ่งเต็มไปด้วยความตื่นเต้น รอยกายเสียงหวีดร้องจากหญิงสาวโหยหวนร่ำร้องให้เขาเป็นคู่เสพสมยังดังรอบวงเป็นระยะ...สวรรค์ พวกมันเป็นอะไร

 

            “หึๆๆๆ”

 

            เสียงหัวเราะของเขาเหมือนกำลังแช่หัวใจของเธอจนเยือกแข็ง เงาร่างสูงใหญ่โน้มลงมา กีนาอ่ารวบรวมพลังทั้งหมดที่มีกระเสือกกระสนสุดแรง “ฮึก...ฮึก...” เธอสะอื้นอย่างสุดกลั้น คลานล้มคลานลุกจนเกิดแผลถลอกปลอกเปิก...ร่างกายของเธอเปลือยเปล่าประปรายด้วยแผลตามข้อศอกและหัวเข่าอย่างน่าเวทนา “ไป...ออกไป!

 

            หญิงสาวหวีดร้อง เมื่อสติในการแยกแยะภาพและความรู้สึกกลับมาเธอยิ่งสติแตกจนควบคุมอารมณ์ตัวเองไม่ได้ “ออกไป!

 

            หมับ!

 

          เขาคว้าข้อเท้าของเธอไว้ แค่กระชากเบาๆ ร่างบางก็ไหลกลับมาอย่างแรง

 

ครูด

 

            “อั่ก” ทั้งหน้าทั้งตัวที่คว่ำลงกับพื้นจนจุก สายฝนที่ตกกระทบตลอดเวลาก็ไม่ได้ทำให้เธอหายใจได้ง่ายขึ้น

 

            เขาโน้มกายทาบทับ สองแขนกว้างกักขังเขาไว้จนเธอสามารถเห็นได้เต็มตา ใบหน้าอันแสนเย็นชาพร้อมรอยยิ้มวิปลาสที่ไม่มีวันลืม

 

          มันต้องการกระไร

 

            ปึก

 

            “โอ๊ยยย...”

 

            เขากดไหล่ที่กำลังจะฝืนลุกอีกครั้ง จนแผ่นหลังของเธอกระแทกลานหินอย่างแรง น้ำนองแฉะบนพื้นแตกกระจาย

 

            “ก...แก...จะทำ...อะไร” เธอหวาดกลัว

 

            หมับ

 

            เขาบีบคางของเธอเอาไว้ ปลายเล็บแหลมคมสีดำสนิทบ่งชัดว่าชายคนนี้ไม่ใช่มนุษย์!!

 

      “อ...ปีศาจ” กีอาน่าลนลาน “ไอ้...ปีศาจ...ปล่อย”

 

            “ฮือ...อย่าเข้ามา” เธอดิ้นพล่านอย่างไร้หนทาง

 

            เขามองเธออย่างอยาบโลน ไม่ปิดบังความกระเหี้ยนกระหือรือแม้แต่น้อย

 

            “ย...อย่าทำฉันเลย” กีอาน่าอ้อนวอน “โอ๊ย”

 

            สองมือของเธอถูกรวบไว้เหนือศีรษะ แรงกดแน่นเจ็บร้าวจนทั้งแขนระบม ร่างนั้นบดบังเธอจนมิด มีเพียงปลายขาเรียวที่ยังคงดิ้นและพยายามเตะถีบ ทว่าตอนนี้เขากำลังนั่งทับหัวเข่าเธอเอาไว้

 

            เขายื่นใบหน้าเข้ามาใกล้ ม่านน้ำตาและความหวาดผวาทำให้เธอรู้สึกว่าความสมบูรณ์แบบเหมือนรูปสลักนี้น่ารังเกียจจับใจ เขาเหมือนเครื่องจักรหรือสิ่งอื่นที่ห่มหนังสวยงามไว้ แววตากร้าวขีดขวางราวสัตว์เลื้อยคลานนั้นเองที่แสดงธาตุแท้ออกมา

 

            “ฮึ่มม” เขาคำรามในลำคอขณะสูดดมกลิ่นหอมหวนที่โชยมาจากเธอ หญิงสาวสะดุ้งหนีเมื่อจมูกโดงกดลงมาบนเนื้อนวล เส้นผมสีขาวของเขาระใบหน้าของเธอ เสียงร่างนั้นกัดฟันกรอดสลัดกับคำรามเหมือนจะหลุดความควบคุมยิ่งทำให้ร่างเล็กหวาดผวา

 

            “ฮือ...” เธอสะอื้นอย่างอับจนหนทาง มืออีกข้างของเขากำลังบีบเคล้นผิวกายของเธออย่างหยาบคาย ลมหายใจร้อนฟืดฟาดรินรดจนบริเวณที่โดนขึ้นสีแดงจัด แล้วลิ้นสากก็เลียลงบนเนินเนื้ออวบอิ่ม

 

            “ไม่...ปล่อย” กีอาน่าดิ้น แต่พิษสงของเธอทำได้เพียงเหมือนปลาที่ติดอวนชาวประมงและพยายามดีดบนพื้น ริมฝีปากของเขาครอบครองยอดอก เสียงเลียและเม้มดูดดังสร้างความอับอาย เขากัดเคี้ยวเล่นอย่างแรง “โอ๊ย...เจ็บ...ฮือ”

 

            เธอได้กลิ่นเลือด แต่วิงเวียนเกินกว่าจะแยกแยะริมฝีปากหนายังครอบครองทรวงอกนุ่มนิ่มด้วยความกระหายทั้งที่เสียงฟืดฟาดรอบด้านยิ่งดังขึ้นเรื่อยๆ

 

            พวกมันรอบด้านเห็นภาพของเธอและเขาเป็นเครื่องกระตุ้นอารมณ์!

 

            กีอาน่าน้ำตาไหลพราก แรงดูดหนักที่ทรวงอกย้ายสลับไปอีกข้าง เขาไม่ไม่กดตรึงข้อมือของเธอไว้อีกแล้ว มือใหญ่ย้ายมายกตัวเธอขึ้น ดันแผ่นหลังบอบบางจนแอ่น

 

            เธอไม่หลงเหลือเรี่ยวแรงต่อต้าน แขนที่โดนปล่อยเป็นอิสระชาหนึบและสั่นอย่างน่าสงสาร  สัมผัสเย็นเฉียบสร้างความขยะแขยงและร้อนเร่าอย่างแปลกๆ เขากำลังปลุกบางสิ่งบางอย่างในตัวของเธอให้ตื่น ขึ้นมา

 

 

            “อย่า” เสียงของเธอแหบและเบาหวิว เบือนหนีสัมผัสที่อีกฝ่ายกำลังยัดเยียดให้ ทิ้งน้ำหนักกดทบจนทุกส่วนในร่างกายแนบสนิท มือหยาบเลื้อยไล่ไปยังก้นงอน บีบขยำอย่างแรงไม่เกรงว่าเนื้ออ่อนๆ นั่นจะบอบช้ำ “ออก...ไป”

 

            น้ำเสียงของเธอแหบพร่า เขาซุกใบหน้าลงข้างซอกคอของเธอและขบกัดไล่เลียตั้งแต่กกหูเนื้อหนังที่เผยให้เห็นค่อนไปทางเทา เส้นผมของเขาถูไถกับแก้มของเธอที่ลุกโชนด้วยความปรารถนาอย่างน่าอดสู

 

            หญิงสาวหอบอย่างหนักหน่วง เธอไม่มีเรี่ยวแรงมากพอที่จะสะบัดเขาให้หลุด ทำได้เพียงประวิงเวลาสุดชีวิต เช่นไรก็ได้หวังแต่เพียงให้พ้นจากสถานการณ์นี้“อื้อออออ...”

 

            ริมฝีปากของเธอถูกครอบครองกะทันหัน กีอานาพยายามหุบปากแน่นหลบหนีสัมผัสอย่างรังเกียจ เขากดขบกลีบปากนุ่มนิ่มจนเผยอออก ไม่รอช้าที่จะแทรกลิ้นลงไปอย่างกระหาย ฝ่ามือใหญ่กับลังบีบคลึงหน้าอกของเธออย่างแรงจนน้ำตาเล็ด มือบอบบางฝืนยกทุบรัวไปที่แผ่นอกกว้างอย่างแรง

 

            เขาดันกระแทกตัวเธอซ้ำๆ ให้หมดแรง หญิงสาวสัมผัสได้ถึงมือหยาบข้างหนึ่งกำลังย้ายลงไปที่โคนขาสอดลึกลงในตัวรวดเร็ว “ไม่นะ...” เธอครองฮือขณะนิ้วยาวแปลกปลอมนั้นแหวกทึ้ง ลิ้นยาวเลื่อนลงไปแตะที่ยอดอกอีกครั้งอย่าโหยหา ราวกับว่าดื่มกินเท่าไหร่ก็ไม่มีวันพอ

 

            จ๊วบ

 

            เสียงร่างกายโดนสัมผัสตอกย้ำเธอจนแทบบ้ามือใหญ่กดสะโพกบางจนกระดิกกระเดี้ยไม่ได้ขณะสอดนิ้วสวนอีกเป็นสองนิ้ว

 

            “เจ็บ!!

 

            น้ำตาไหลเป็นสาย ความรู้สึกที่โดนสอดและพยายามขยายข้างในทั้งเสียดและไม่สบายตัว ไม่ทันไรก็เพิ่มเป็นสามให้เธอได้ร้องเสียงหลงอีกครั้ง รูดเข้ารูดออกอย่างแรงจนเลือดไหลเป็นทาง กีอาน่าร้องจนแทบหมดแรง นอกจากความเจ็บปวดอันชวนตื่นตระหนกนี้เธอแทบประคองสติเอาไว้ไม่อยู่ ลมหายใจหนักๆ ของเขาที่รินรดหน้าผากย้ำเตือนว่าเขาไม่ใส่ใจคำขอร้องอ้อนวอนจากเธอสักคำเดียว

 

            “อา...” เสียงทุ้มครางขณะที่กีอาน่าตัวชา ตวัดเล็บข่วนแก้มตอบแม้จะรู้ว่ามันเป็นการเอาคืนอย่างโง่เขลา เขาเพียงแค่นเสียงหัวเราะเย้ยหยัน ดึงนิ้วออกมาจากช่องทางอ่อนนุ่มอย่างแรงจ้องมองโพรงหวานที่กลายเป็นสีแดงจัดสั่นระริกเชิญชวนอยู่อย่างนั้น

 

            หญิงสาวพยายามจะหุบขา แต่มือใหญ่ที่จบต้นขาอ้าไว้ไม่ยอมให้ทำแบบนั้น เธอได้แต่ยกมือตัวเองปิดหน้า ร้องไห้ซ้ำแล้วซ้ำอีกอย่างสุดกลั้น

 

            “ฮือ...” เธอไม่รู้อะไรอีกแล้ว แล้วยิ่งส่ายหน้าเอาเป็นเอาตายเมื่อเหลือบลงไปเห็นความต้องการของเขาที่ตืนขึ้นมาเต็มที่ ท่อนเอ็นสีเข้มแข็งเขม็งจนเส้นเลือดขึ้นโปนไปหมด...ขนาดของมัน...ไม่มีทางที่จะเข้ามาได้อย่างแน่นอน

           

            “ไม่ๆๆๆ ไม่เอา....อย่า”

 

            นิ้วหนาๆ นั้นพยายามแหวกตัวเธออีกครั้ง ดันส่วนหัวของมันเข้าไปสองสามทีแต่ไม่สำเร็จ

 

            “อึก” เรียวขาขาวถูกแหกออกกว้างพร้อมกับร่างสูงที่ยังค้างปลายนิ้วที่แหวกเอาไว้ กดส่งท่อนเอ็นร้อนของตัวเองเข้าไปก่อนจะคลายมือและโถมทับทั้งตัว

 

            “เจ็บบบบ” ร่างเล็กหวีดร้องตัวสั่น “อย่า! เอาออกไป!

 

            เสียงหวานตะโกนกระเส่าไม่เป็นภาษา คล้ายว่าในตัวกำลังโดนฉีกกระชาก กระนั้นความเจ็บแปลบชาหนึบนี้กลับคืบคลานเข้ามาไม่หยุด ยิ่งดิ้น ยิ่งเหยียดกาย เขายิ่งยกเรียวขาขอเธอพาดขึ้นสูง กระแทกกระทั้นความเป็นชายเข้ามาจนสุด

 

            “อา...แคบชะมัด” นั่นคือประโยคแรกอันโหดร้ายที่พูดกับเธอ

 

            กายใหญ่สอดแช่ไว้ไม่นานก็เริ่มขยับ เหมือนยังไม่สาแก่ใจเมื่อเขาดึงมันออกมาจากตัวเธอจนพรวดทีเดียวหมดอีกครั้ง อากาศเย็นๆ ไหลเข้าปะทะเนื้ออ่อนที่เต้นตุบๆ ร้อยยิ้มเหี้ยมเกรียมจากร่างสูงแสยะ เขาดื่มด่ำกับชัยชนะของผู้รุกรานอีกครั้งด้วยการทิ่มพรวดเข้าไปในตัวเธออย่างแรง

 

            “โอ๊ย...อ...” กีอาน่าแทบสิ้นสติ มองเอ็นร้อนที่แทรกมิดหายเข้าไปในร่างกายของตนเองท่ามกลางเลือดและน้ำเมือกโชก พระจันทร์สามดวงและท้องฟ้าเบื้องบนที่กลั่นเป็นหยาดฝนเคว้งคว้างเหมือนกับตัวเธอในตอนนี้ สะโพกสอบของร่างสูงซอยถี่เร็ว เธอถูกยันติดเปลือกของสิ่งที่เคยห่อหุ้มเอาไว้เมื่อชั่วโมงก่อนหน้าซ้ำแล้วซ้ำเล่า

 

            “อา”

 

            ซวบ

 

            ซวบ

 

            ซวบ

 

            ร่างกายประสานเชื่อมจนแนบสนิท หน้าอกอวบอิ่มสั่นสะเทือนตามแรงกระแทกเป็นอาหารตาอย่างดี เขาโน้มลงกลืนกินอย่างเมามัน กลีบเนินนุ่มเบื้องล่างก็ตวัดรัดจนเอวสอบต้องกระแทกย้ำๆ อีกอย่างไม่อาจแยกจาก

 

            “อ๊ะ...ย...หยุด” ความรุนแรงดำเนินต่อไปเกือบชั่วโมง มือหนารั้งต้นขาของเธอเอาไว้แน่น บีบจนรอยมือประทับแน่นทั้งโคนขา กดกายรุกไล่ซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนไม่อาจแยกออกว่าใครเป็นใคร

 

            ริมฝีปากบางที่เคยสดสวยแตกยับ บาดแผลและรอยบวมช้ำจากการโดนบังคับจูบยังคงอยู่...เขาเร่งจังหวะขึ้นอีก ทั้งเลือดและเมือกจากตัวเธอไหลอาบจนระหว่างขาชื้นแฉะสร้างเสียงอันน่าอายแข่งกับสายฝน“ทำแบบนี้...ทำ...ไม”

 

      “ฮืมมมม” เสียงครางอย่างพึงใจแทนคำตอบ ขาเรียวถูกยกพาดบนบ่ากว้างนั้นข้างหนึ่งตอนไหนก็สุดรู้ เธอไม่หลงเหลือสติใดๆ อีกแล้ว

 

            ร่างเล็กหอบหนัก สะโพกถูกยกสูงร่างกายโยกกระตุกตามแรงกระแทก

 

            ซวบ

 

            ซวบ

 

            ซวบ

 

เสียงหายใจของเขาส่งผลโดยตรงต่อความปั่นป่วนในร่างกายของเธอ

 

            ทุกครั้งที่เขาคำรามอย่างพึงใจ เธอยิ่งสูญเสียความเป็นตัวของตัวเองมากยิ่งขึ้นทุกที ท่ามกลางลานต่อสู้ประหัตถ์ประหารนี้ เขาคือผู้พิพากษาโชคชะตาของเธอ

 

            หน้าท้องแข็งแกร่งคู่นั้นขยับไม่หยุด น้ำฝนไหลลงมาตามร่องกล้ามเนื้อเป็นลอนอย่างบุรุษเพศ จิตสังหารลองวนอย่างไม่อาจปล่อยวางแม้ว่าเจ้าของร่างกำลังทำการสมสู่กับสตรีบอบบางผู้หนึ่งเท่านั้น

 

            หญิงสาวปลงตกในชะตากรรมที่ได้รับ แพขนตาเปียกชุ่มปิดลงไม่อยากมองสิ่งใดๆ อีกต่อไป แล้วแรงเสียดสีเบื้องล่างก็เร่งขึ้น ร่างสูงจะกดแก่นกายค้างคาเอาไว้หลายครั้งคล้ายคนคลุ้มคลั่ง ควบกระโจนลึกแล้วปลดปล่อยความร้อนให้ไหลไปยังเธอเมื่อสิ้นสุดปลายทาง “อา...”

 

            จบซักที...กีอาน่าคิดในขณะที่หมดแรงใกล้หมดสติทว่าเขายังไม่ผละตัวออก จมูกโด่งเป็นสันซุกไซ้ดอมดมกลิ่นหอมราวกับแมลงร้ายกัดกินบุปผางามจนสิ้นซาก...ไม่นานหลังจากนั้นเอ็นแข็งในร่างกายของเธอก็เหยียดตัวคับพองขึ้นอีก

 

            “ม...ไม่นะ” หญิงสาวร้องครวญคราง

 

เขาจับเธอพลิกไปด้านหลัง สอดใส่แนบแน่นอย่างประกาศเจตจำนงว่ายังไม่เพียงพอ 

        

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น