June snow

ขอบคุณ​สำหรับ​การ​ติดตาม​อ่าน​และ​คอมเมนท์​นะคะ​ อ่านฟรี​ไม่ติด​เหรียญ​จ้า​😊😊

52. ไม่ใช่​... ผมไม่ได้​เป็น​ (เสก​ต่อ)

ชื่อตอน : 52. ไม่ใช่​... ผมไม่ได้​เป็น​ (เสก​ต่อ)

คำค้น : เสก​ต่อ​

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 17.1k

ความคิดเห็น : 22

ปรับปรุงล่าสุด : 13 มี.ค. 2562 12:23 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
52. ไม่ใช่​... ผมไม่ได้​เป็น​ (เสก​ต่อ)
แบบอักษร

ต่อ Part

" ต่อ  ต่อ "

เสียงทุ้มเรียกชื่อผมเบาๆพร้อมกับมือหนาทาบที่หน้าผากผม

" ตัวยังร้อนอยู่เลยเอาไงดีนะ "

เสียงทุ้มบ่นพึมพำข้างหู ผมลืมตาขึ้นมองร่างสูงยื่นหน้ามาใกล้

" ลุกกินข้าวกินยาก่อน "

ผมพยายามขยับตัวลุกขึ้นอย่างยากลำบากจนร่างสูงช่วยพยุงและจัดที่นั่งให้หลังผมพิงกับหัวเตียง

"  ขอบคุณ "  

ผมบอกและหลับตาลงรู้สึกปวดเมื่อยไปหมดเลยตามร่างกาย ดีที่วันนี้เป็นวันหยุด ผมมองนาฬิกาจะ10โมงเช้า เเล้วทำไมนายเสกสรรยังอยู่นี่อีก

ดูแล รับผิดชอบงั้นหรือ?

ชามข้าวต้มกับแก้วน้ำที่วางบนโต๊ะญี่ปุ่นเล็กถูกยกมาวางตรงหน้าผมทำให้ผมอึ้งกับสิ่งที่เห็นตรงหน้านายเสกสรรเตรียมเองหรือลงไปซื้อข้าวซื้อยาให้ผม  

ผมแอบมองเสี้ยวหน้าด้านข้างร่างสูงที่กำลังอ่านฉลากยาด้วยอาการงงๆท่าทางแบบนี้ยิ่งทำให้ดูมีเสน่ห์มาก

มือเรียวที่จับซองยาพลิกกลับไปมานั่นทำให้ผมนึกถึงกิจกรรมเมื่อคืนนี้ใบหน้าร้อนขึ้นมาอีกรีบสลัดความคิดเกี่ยวกับเรื่องxxxออกจากหัว

" ต้องให้ป้อนมั้ย "

ร่างสูงถามหันมามอง ผมส่ายหน้าไปมาเเละหยิบช้อนขึ้นมาตักกินข้าวต้มอย่างว่าง่ายกินไปสองสามคำ รู้สึกเหมือนจะอ้วกเลยหยุดกินร่างสูงหันมาอีกครั้ง

" มันขม  "

ผมบอกแล้วร่างสูงก็หยิบเอาช้อนผมไปตักชิมแล้วส่ายหน้าไปมา

" ก็อร่อยดีอย่าดื้อ รีบกินสักพักเดี๋ยวหมอมา  "

 หมออะไร  หมอที่ไหนอย่าบอกนะว่านายเสกสรรเรียกหมอมา

"  คุณเรียกหมอ มาทำไม  "  ผมถามท่าทีตกใจ

"  อ้าวก็มาตรวจวัดไข้ไง " ร่างสูงตอบหน้าตาเฉยๆ

" คุณมันบ้าไปแล้วรู้ทั้งรู้ว่าผมป่วยเพราะอะไรใครจะกล้าให้ตรวจวะ " ผมโวยออกมา

"  อย่าเยอะต่อ ฉันกลับขึ้นมานายต้องกินข้าวกินยาเรียบร้อยนะไม่งั้นๆ...."  

ร่างสูงบอกเสียงเข้มแล้วเอามือหนามากดลงบริเวณโคนขาผมบีบเบาๆ แล้วจัดหายาเป็นชุดมาวางไว้เดินไปเปิดประตูออกจากห้องไปผมรีบกินข้าวและกินยา

ผ่านไป20นาทีร่างสูงก็เดินเปิดประตูเข้ามาพร้อมผู้ชายร่างโปร่งอีกคนคงจะเป็นหมอผมรีบขยับตัวยังดีที่ได้ลุกไปล้างหน้าเช็ดตัวเองเเล้ว

หลังจากหมอหนุ่มกลับไปผมก็มุดตัวเองลงใต้ผ้าห่ม

ด้วยความอาย​ บ้า ไอ้เสกบ้า  มีอย่างที่ไหนบอกหมอซะหมดเปลือกว่าเมื่อคืนเกิดอะไรขึ้นกี่ครั้งแบบไหนยังไงแล้วหมอหนุ่มมองหน้าผมยิ้มๆ

อายครับ อายมาก ส่วนร่างสูงยืนทำหน้าเหมือนรู้สึกผิดที่ทำให้ผมป่วย

สรุปว่าร่างกายผมอักเสบช่วงล่าง ซึ่งหักโหมจากกิจกรรมยามดึก

ผมเกิดมาครั้งแรกในชีวิตเลยที่ต้องเปิดช่วงล่างให้หมอตรวจน่าอับอายขายหน้าที่สุดผมรู้สึกแค้นเคืองใจร่างสูงตรงหน้าจริงๆ

" ตัวยังร้อน อยู่เลย "  

มือหนาหยิบผ้าห่มออกแล้วใช้มือแตะสัมผัสหน้าผากรู้สึกถึงไออุ่นจากมือหนาแผ่ไปทั่วร่างใจเริ่มเต้นรัวอีกครั้งใบหน้าร้อนผ่าว ความรู้สึกแบบนี้เกิดขึ้นอีกแล้วผมเอามือจับมือหนานั่นออกจากหน้าผาก ร่างสูงเลยขยับตัวมาคร่อมผมไว้

" จะทำอะไร ?  "  ผมถามเสียงเบาหลบสายตาคมนั่น

" ตรวจวัดไข้ไง "  

ร่างสูงตอบแล้วไล้มือเข้าไปในเสื้อยืดผม กดริมฝีปากร้อนซุกไซ้ซอกคออุ่นไล่ยาวขึ้นไปจูบไล่พรมไปทั่วใบหน้า

" ตรงไหนนะที่ยังร้อนอยู่ "

เสียงทุ้มพึมพำออกมา ใจผมเต้นรัวหนักรีบผลักร่างสูงนั้นออกไปกลัวได้ยินเสียงหัวใจผมเต้น

ทำไมถึงทำเรื่องแบบนี้ได้เหมือนเป็นเรื่องปกตินะ

" ดะ  เดี๋ยวติดไข้​  "  ผมบอกเอามือดันหน้าอกแกร่งไว้

"  งั้น นอนพักเดี๋ยวเย็นๆโทรหา "

ร่างสูงบอกเเละลุกขึ้นยืนเดินไปหยิบกระเป๋าสตางค์และกุญแจรถและเดินออกจากห้องไป

ผมหลับตาลงนึกถึงสิ่งที่นายเสกสรรทำทุกอย่างมันเปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังมือเลย  

ดูแลห่วงใยเอาใจใส่จนผมเดาไม่ออกเลยว่าสถานะไหน เจ้านาย ลูกน้อง หรือเพื่อน หรือ พี่น้อง

เห้อ!!

โรงเเรมQ 

เที่ยงวันจันทร์หลังจากวันหยุดผมนอนป่วยอยู่นายเสกสรรโทรถามอาการผมตลอดจนผมรู้สึกอึดอัดในความห่วงใยนั้นคือมันมากเกินไปจนอธิบายไม่ถูก

และตอนนี้ผมยืนอยู่หน้าห้องรองประธานนายเสกสรรเคาะประตู2ครั้งแล้วเปิดเข้าไป

ร่างสูงเดินมาหาผมเอามือมาเเตะที่ซอกคอผมโดยยังไม่ได้ทักทายใดๆผมสะดุ้งกับมืออุ่นนั้นมองไปรอบๆห้องลืมไปว่าอยู่ที่ทำงาน

" อืม ดีขึ้นแล้วนี่ค่อยยังชั่วแล้วกินยาแก้อักเสบหรือป่าว "

ร่างสูงพูดผมพยักหน้าเป็นคำตอบ

" ปกติ นายกินมื้อเที่ยงที่ไหน "  ร่างสูงถามอีก

" เอ่อ ห้องอาหารพนักงาน "  ผมตอบ

"  งั้นไปฉันไปกินด้วย "

ร่างสูงพูดดึงข้อมือผมเปิดประตูออกมาเลขาสาวสวยหน้าห้องมองข้อมือผมยิ้มแปลกๆผมจึงพยายาม แกะมือหนาออกร่างสูงไม่สนใจเดินดึงข้อมือผมให้เดินตาม

" คุณเสก ปล่อยผมก่อนที่นี่ที่ทำงานนะ ความลับนั่น  "

ผมยื้อขืนตัวเองไว้พูดเตือน ผมไม่อยากถูกนินทาในที่ทำงานเพราะสังคมทำงานยิ่งผู้หญิงแล้วข่าวคาวทุกอย่างไปเร็วมากผมจึงพยายามอยู่เงียบๆไม่เออออตามใครและไม่ยุ่งกับใคร และเหมือนร่างสูงจะรู้ปล่อยมือผมและเดินนำหน้าผม ตรงไปห้องอาหาร

ห้องอาหารพนักงานโรงแรม Q

สายตาหลายคู่มองมาที่ผมกับรองประธานเพราะว่าปกติเเล้วผมจะไม่ค่อยจะมานั่งที่นี่เนื่องจากคนเยอะแต่วันนี้พี่จินชวนผมเลยปฏิเสธไม่ได้แถมยังพ่วงเจ้านายหนุ่มมาด้วยอีก

" อุ๊ย! คุณเสกมาทานข้าวหรือคะ  " เสียงพนักงานสาวหมวยถาม

" ครับ "

ร่างสูงตอบยิ้มเป็นกันเองและผมก็เดินผ่านบทสนทนานั่นไปหาพี่จินที่นั่งอยู่กับรุ่นพี่อีก2คนด้วยความรู้สึกหงุดหงิด แปลกๆ

" น่าแปลกปกติ คุณเสกไม่เคยมาทานข้าวที่นี่มีแต่สั่งไปกินที่ห้องทำงาน ทำไมนะ  "

 พี่จินพูดส่งสายตายิ้มๆมาทางผม

" สาวๆเลยได้กำไรเลย "

เจี๊ยบสาวหมวยเพื่อนร่วมงานผมพูดขึ้นผมเลยมองไปที่ร่างสูงวันนี้ใส่เสื้อเชิ้ตทำงานแขนยาวสีฟ้าอ่อนพับแขนทั้งสองข้างทับในด้วยกางเกงสแล็คสีดำ

ขนาดผมเองเป็นผู้ชายยังมองว่าดูหล่อสุดๆเลย  

แล้วสาวๆล่ะจะคลั่งไคล้ขนาดไหนยิ่งรอยยิ้มแบบมีมาดนั่นยิ่งทำให้ดูดี

ตอนนี้มีพนักงานสาวๆต่างรุมมาทักทายพูดคุยกับเจ้านายหนุ่มหล่อ

หึ เสน่ห์แรงเหลือเกินทั้งเพศเดียวกันและเพศตรงข้าม จำได้ว่าที่บาร์นั่นหนุ่มน้อยหนุ่มใหญ่ก็พากันชื่นชมผมคิดเพลินจนไม่รู้ว่าร่างสูงมานั่งลงข้างๆตอนไหน

" คุณเสกทานอะไรดีคะ " พี่จินถาม

" ผมเอาเหมือนเดิมครับ "

ร่างสูงตอบและหันมามองผม

"  ผะ ผมสั่งไปแล้ว  "

ผมตอบก้มหน้าลงไม่ชินอะยังไงก็ไม่คุ้นเคยอยู่ดีท่าทีเป็นกันเองแบบสบายๆนั่น​ 

ก่อนหน้านี้ผมทำงานมาน้อยครั้งจะได้พูดคุยหรือมานั่งกินข้าวร่วมกันกับเจ้านายหนุ่ม

และเรื่องความสัมพันธ์ทางกายที่เกี่ยวกับสัญญานั่นอีกดูเหมือนจะเป็นผมคนเดียวที่ฟุ้งซ่านคิดไกลเกินสัญญาว้าวุ่นไปหมด สัมผัสอ่อนโยนทุกอย่างผมเก็บจดจำไว้อย่างดี  แต่นายเสกสรรดูไม่ใช่แบบนั้นแค่แลกความสุขทางกายสินะ ตามสัญญานั่น

" ต๊าย น้องต่อมีรอยkiss markด้วยไหนบอกว่าไม่มีแฟนไงจ๊ะ "

พี่พรพูดแซวๆเสียงเบาๆเหมือนกระซิบแต่ผมมั่นใจว่าทุกคนได้ยินผมเอามือลูบช่วงต้นคอรู้เลยว่าตรงไหนเพราะก่อนออกจากบ้านผมใช้ครีมทาๆปิดๆไว้

" รอยแดงนั่นพอมาอยู่บนตัวน้องต่อนี่ ดูเซ็กซี่ไปเลยแฟนคงร้อนแรงน่าดู "

พี่จินพูดเเซว

" เอ่อ ไม่ใช่หรอกครับแค่เเมลงกัด "

ผมบอกแล้วเอามือกุมปิดลำคอตัวเอง

" แบบนั้นก็ดีเลยสาวๆที่นี่จะได้มีหวัง  "  

พี่พรผมส่งยิ้มให้เหมือนโล่งใจส่วนคนที่ส่วนคนที่ทำรอยนั่งนิ่งเงียบไม่พูดอะไรออกมาสักคำ  ต่อจากนั้นก็ลงมือกินข้าวกันไร้การพูดคุยใดๆ

18.00 น

"  ต่อ คุณเสกเรียก " 

พี่จินบอกผมมองเวลานี้มันเลยเวลางานเเล้วนี่หรือว่ามีเรื่องงานอะไรแต่ถ้างานผมก็ไม่รับคำสั่งโดยตรงจากเค้าอยู่แล้ว ผมตอบรับพี่จินและหยิบกระเป๋าเดินออกไปกดลิฟท์ขึ้นไปชั้นสูงสุดทันที กำลังจะเคาะประตูห้องแต่ประตูก็เปิดออกมาก่อน ผู้หญิงสวยร่างโปร่งแต่งตัวเปรี้ยวมองผมด้วยสายตาเหยียดๆแล้วเดินชนไหล่ผม ไป หึ คนรวยอีกคนรึไง

" มีอะไรหรือครับ "

ผมถามสุภาพเมื่อเห็นร่างสูงที่นั่งมองผมตั้งแต่เดินเข้ามาแต่ไม่พูดอะไรเลย  มองอยู่นั่นแหละ ผมคิด

อารมณ์ไม่ดี หงุดหงิดในใจยังไงไม่รู้

" ต้องมีอะไรด้วยรึไงหรือว่านายลืมสัญญานั่นแล้ว "

ร่างสูงบอกเหมือนอารมณ์ไม่ดี

"ไม่ลืมหรอกครับผมจำแม่น "

ผมตอบ ใครจะไปลืมว่าตัวเองเป็นของเล่นเป็นสินค้าที่รอการใช้งานอยู่คิดแล้วก็รู้สึกหน่วงในใจ

" งั้นก็ดีนายเองยังขอให้ฉันมีเเค่นาย ฉันเองก็จะขอเหมือนกันว่า ร่างกายนี้เป็นของฉันคนเดียวในช่วงเวลาสัญญานั่น  "

ร่างสูงพูดเดินมาประชิดดึงตัวผมไปกอดแล้วกดจมูกลงที่ซอกคอผมจากนั้นก็จุมพิตไล่เลื่อนไปหยุดที่ซอกคออีกดูดเม้มอย่างแรง จนผมรู้สึกเจ็บ

"  ทำบ้าอะไร  " ผมพูดเสียงดัง

" ดูซิว่ารอยใหญ่ขนาดนี่จะคิดว่าเป็นแมลงอยู่มั้ย "

ร่างสูงบอกเเล้วเชยคางผมขึ้นบังคับให้ผมจ้องตาคมนั่นแถมยังยิ้มเจ้าเล่ห์ผมรีบหลบสายตานั่นทันทีเพราะรู้สึกหวั่นไหวใจเต้นแรง

ร่างสูงกระชับร่างผมเข้าไปกอดแน่นและก้มลงจูบปากผมอย่างนุ่มนวลจนผมเคลิบเคลิ้มเกือบจะวาบหวามไปตามอารมณ์มือหนาเริ่มล้วงลึกเข้าไปในเสื้อผมนั่นทำให้ผมได้สติ

" อย่า คุณเสกนี่มันที่ทำงานนะ  "  ผมบอก

" ที่ห้องได้ใช่มั้ย งั้นไป "

ร่างสูงบอกและดึงแขนผมไปแต่ผมยื้อไว้

"  แต่ผมยังไม่หายดี "  ผมแย้ง

" เถอะน่ามีวิธี " ร่างสูงบอกแล้วดึงกึ่งลากผมให้เดินตาม

ห้างสรรพสินค้า Z

1เดือนผ่านไปเร็วมากหลังจากที่ผมทำสัญญานั่น นายเสกสรร ก็ทำตามสัญญาอย่างเคร่งครัดหลังจากที่ร่างกายผมหายดีก็ถูกใช้งานอย่างหนักแทบทุกวันจนเหมือนเป็นกิจวัตรประจำวันยามดึกไปเเล้ว

และผมเพิ่งรู้ว่าไอ้พี่เสกนั่นมันหื่นและลามกกับร่างกายผมมาก   แต่ผมก็ชอบและยอมรับโดยไม่คัดค้าน และผมเองมีเหตุผลเพียงข้อเดียวที่ไม่คัดค้าน

นั่นคือ  ผมชอบเค้า

และทั้งที่ผมรู้ว่า เค้าชอบเเค่ร่างกายผม  ผมก็ยินดีตอบแทนเค้าด้วยร่างกายและคงมีเพียงสิ่งนี้ที่ให้ได้

ถึงวันข้างหน้าจะจบแบบไหนผมรู้ดี  แต่แค่วันนี้ตอนนี้กับเวลาที่เหลือในสัญญานั่น ผมขอเก็บเกี่ยวความสุขที่มีไว้

และวันนี้ก็เป็นอีกวันแห่งความสุขของผมเพราะว่าผมขอให้ไอ้พี่เสก

(อ๋อ ถึงตอนนี้ผมขอเปลี่ยนคำเรียกคนตรงหน้าว่า   ไอ้พี่เสก เหมือนกับเลื่อนระดับความสัมพันธ์และคนที่ถูกเรียกก็ไม่ได้มีท่าทีคัดค้านอะไร )

จากที่ตกลงกันได้เรื่องเลือกร้านอาหารก็มาจบที่ร้านอาหารจีนหรูที่ไอ้พี่เสกอยากกิน

" เอาน่าเดี๋ยวคราวหน้าจะพาไปกิน "  

ร่างสูงบอกเมื่อเห็นผมนั่งนิ่งเหมือนไม่พอใจเรื่องร้านอาหารที่อยากกินแต่ที่ไหนได้ผมกำลังคิดเกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างผมกับเค้าต่างหากแต่ไม่มีทางที่ผมจะพูดออกไปหรอก

ถึงผมจะดูหรือเดาความรู้สึกไอ้พี่เสกไม่ออกแต่ก็พอจะรู้ล่ะว่า อย่างน้อยเค้าก็คงรู้สึกดีกับผมอยู่บ้างดูจากที่คอยตามใจผมทุกอย่างดูแลเทคแคร์ดีมาก

ถึงผมจะไม่เคยมีแฟนแต่ก็พอรู้จากคนรอบข้างว่าคนเป็นแฟนกันเค้าปฏิบัติต่อกันแบบไหนแต่ผมกับไอ้พี่เสกมันมากกว่าสถานะนั้นแต่ก็ไม่รู้ว่าอยู่ในสถานะไหน และผมจะไม่ค้นหาหรอก อยู่แบบนี้ล่ะดีแล้วเวลานั้นค่อยคิดมากล่ะกัน คิดแบบคนเห็นแก่ตัว

" คิดอะไรอยู่ " ไอ้พี่เสกถามเห็นผมคิดนาน

" ป่าว​ครับ​ แค่​กำลังคิดหาสถานที่หรูๆ ที่จะไปกินครั้งหน้า "

 ผมตอบ

"  อะไร ปฏิเสธแต่อธิบายแบบยาวเหยียดซื่อสัตย์หน่อยแมงต่อ  "

ไอ้พี่เสกบอกด้วยท่าทีกวนๆรู้ว่าผมโกหกอยู่และชอบเรียกผมว่าแมงต่ออีก

" แล้วเจ็บมั้ยล่ะโดนแมงต่อตัวนี้กัดจิกต่อย "

ผมตอบย้อนเพราะเวลาทำเรื่องอย่างว่าผมจะทั้งกัดทั้งจิกตามอารมณ์ของความต้องการ

" ไม่เจ็บเหมือนโดนนวดมากกว่าและคืนนี้ขอให้กัดบริเวณโคนขาหนีบนะ "

 นั่นล่ะคำพูดพวกนี้ออกมาอีกแล้วไม่มีท่าทีสะทกสะท้านอะไรเล้ย  โรคจิตจริงๆ ผมหันหน้าหนีไม่สบสายตาคมนั่นหรอก

"  เห้!  ต่อ มากับใครวะ "

เสียงของผู้ชายดังขึ้นบีมเด็กหนุ่มผิวขาวใสร่างเล็กสเปค​ผู้ชายหลายๆคนเพื่อนสนิทที่เรียนคณะเดียวกันเดินมาตบบ่าผมถามผมแต่สายตามองที่ไอ้พี่เสกอย่างอึ้งๆทึ้งในความหล่อนั่นไม่น่ามาเจอกันเวลานี้เลยผมคิด

" เจ้านายน่ะ "

ผมตอบเพื่อนเเละแนะนำให้ทั้งสองรู้จักกันและบีมขอนั่งร่วมโต๊ะด้วยมองไอ้พี่เสกด้วยความชื่นชม

"  คุณเสกนี่หล่อนะฮะแถมยังเซ็กซี่อีก "  บีมพูดชม

" นายเป็นเกย์หรือเปล่า "

ไอ้พี่เสกถามบีมตรงๆ ผมนี่นั่งอึ้งไปเลย

" แหม ผมดูง่ายขนาดนั้นเลยหรอ "

บีมตอบท่าทีเฉยๆ  เพราะว่าบีมเองก็เป็นเกย์อย่างที่ไอ้พี่เสกพูดจริงๆ

" อย่าบอกนะว่า.... คุณไม่ได้เป็น .... "  

บีมพูดค้างไว้ซึ่งใครก็เดาออกได้ว่าหมายถึงคำว่าอะไรไอ้พี่เสกส่ายหน้าทันที

" ไม่ใช่.. ฉันไม่ได้เป็นอย่างที่นายคิด  "  

ไอ้พี่เสกตอบ  ผมรู้สึกปวดหนึบในใจกับคำว่า

... ไม่ใช่ ผมไม่ได้เป็น...

ผมมองหน้าบีมมองหน้านิดหนึ่งส่งสายตาดุไปให้

" เห้อ! คุณรู้มั้ยว่าในโลกของคนที่เลือกเส้นทางนี้สิ่งที่โหดร้ายที่สุดสำหรับพวกเค้าคืออะไร  "

บีมถามไอ้พี่เสกส่ายหน้าทันที เป็นคำตอบ

" คนที่ชอบและตรงสเปค​สุดๆแต่ดันไม่ใช่.... และไม่ได้เป็น.. "  

บีมตอบยิ้มๆและหันมองหน้าผมนิ่ง

ผมถูกบีมรู้ความรู้สึกจนได้

ผมเริ่มคิดหนักเลยเมื่อเพื่อนสนิทที่เดินเส้นทางเดียวกันจับความรู้สึกผมได้แถมยังเเสดงออกมาว่าชื่นชมไอ้พี่เสกออกหน้าออกตา

-------------------------------------------------------------------------------------------------  

มาแล้วๆสำหรับไอ้พี่เสกยังเอื่อยๆอยู่แต่เป็นต่อไปไกลเเล้วเรื่องความรู้สึกตอนหน้ามาดูว่าไอ้พี่เสกจะตามความรู้สึกน้องต่อทันมั้ย

1  ไลค์ เพื่อเป็นกำลังใจให้นักเขียน

1 คอมเมนท์ เพื่อแนะนำติชม  

ขอบคุณคร้า

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}