เจ้าขุนทอง

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

[Special Chapter #3] More than Friend #ข้อความทิ้งท้ายของไรท์เตอร์ขุนทอง

ชื่อตอน : [Special Chapter #3] More than Friend #ข้อความทิ้งท้ายของไรท์เตอร์ขุนทอง

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 591

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 30 ธ.ค. 2559 18:11 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
[Special Chapter #3] More than Friend #ข้อความทิ้งท้ายของไรท์เตอร์ขุนทอง
แบบอักษร

หลายวันต่อมา

ตั้งแต่ที่ผมได้ไปที่ตลาดมือนั่นและได้รู้จักกับพรอมโต้มันทำให้ชีวิตของผมนั้นมันสนุกมากขึ้นผมกับเขาเราเป็นเพื่อนสนิทกันมาก ไม่ว่าของอะไรเขาก็แบ่งให้ผมและผมก็แบ่งให้เขา ผมตกอยู่ในอันตรายเขาก็เข้ามาช่วย รูปร่างที่อ้วนท้วมดูไม่สันทัดไม่นึกเลยว่าเค้าจะเป็นที่พึ่งพาได้ ส่วนวันนี้ผมแอบหนีออกจากวังเหมือนเคยและวิ่งไปที่พักของพรอมโต้พร้อมกับของเล่นและอาหารเครื่องดื่ม 

"พรอมโต้~"  ผมวิ่งมาหาพรอมโต้ก่อนที่จะวางของที่หอบหิ้วมาลง "แฮ่ก...แฮ่ก เหนื่อยมากเลย กว่าจะหนีออกมาจากที่บ้านได้ เหนื่อยจริงๆ"

"ฮ่ะๆๆ ดูสิ วันนี้มีอะไรให้เล่นอีก" พรอมโต้มองของที่ผมวางไว้บนพื้น "ฉันอยากเล่นอันนี้" พรอมโต้หยิบของเล่นที่ชื่อ Pie Face ขึ้นมา มันจะเป็นเครื่องเล่นที่มีกระดานเป็นรูปมือยื่นออกมาและก็กระดาษแข็งที่ตัดเป็นช่องว่างๆเอาไว้ให้ยื่นหน้าเข้า พร้อมกับวงล้อที่มีเลขหนึ่งถึงหกเรียงกันตามลำดับเป็นวงกลมและที่หมุนสีเหลืองอยู่หนึ่งอันที่อยู่ข้างๆตัวสะพาน (ใครไม่เข้าใจเลื่อนลงไปดูรูปข้างล่างก่อนได้จ้าา ไรท์ก็อธิบายไม่ค่อยเป็นเหมือนกัน #ไรท์ขุนทอง)

"ฉันก็กำลังอยากเล่นอันนี้อยู่พอดีเลย งั้นเรามาเล่นกันเถอะ"

"ได้สิ แต่ว่าถ้าให้มาเล่นในที่แบบนี้มันจะไม่สนุก งั้นตามฉันมาฉันมีที่ที่นึงที่น่าจะเล่นได้"

"ที่ไหน??"

"ตามมาเถอะ รับรองนายต้องชอบ" พรอมโต้เอื้อมมือมาจับมือผมและวิ่งนำไปพร้อมกับถือของเล่นไว้ส่วนผมก็ได้แต่ตามเค้าไปต้อยๆ 

ทันทีที่พรอมโต้พาผมมาที่สถานที่แห่งนี้ มันทำให้ผมตะลึง พรอมโต้พาผมไปที่ชายทะเลที่อยู่ห่างจากเมืองที่พรอมโต้อาศัยอยู่ไม่มากนัก ผมมองไปที่ทะเลสีฟ้าครามสดใสที่กว้างสุดลูกหูลูกตา ผมได้กลิ่นไอของทะเลบวกกับลมพัดอ่อนๆผมค่อยๆหลับตาเพื่อที่จะรับสัมผัสนั้น ก่อนที่จะโดนพรอมโต้สะกิด 

"เห็นมั้ยล่ะ บอกแล้วว่านายจะต้องชอบ" 

"ฉันชอบมากเลยล่ะพรอมโต้ ทำไมนายไม่เคยบอกว่ามีสถานที่ที่วิเศษแบบนี้อยู่ด้วย" ผมหันไปมองพรอมโต้

"ฉันอยากเซอร์ไพรส์นายน่ะ" พรอมโต้หน้าแดงเล็กน้อยก่อนที่จะชี้ไปข้างหลัง "ดูนั่นสิ หันหลังกลับไปก็จะเห็นพระราชวังลูซิสตั้งเด่นเป็นสง่าอยู่ข้างบนและลายล้อมไปด้วยเมืองใหญ่ที่อยู่ภายใต้การปกครองของกษัติรย์รีจิสส่วนข้างนอกกำแพงใหญ่นั่นนายเห็นมั้ย" พรอมโต้เลื่อนมือชี้ไปที่เมืองเล็กๆที่อยู่ห่างจากกำแพงใหญ่ไม่มากนักแต่ที่นั้นมันดูมืดครึ้มและไม่มีชีวิตชีวาเลย "นั่นล่ะคือเมืองที่ฉันอยู่ เมืองที่ปราศจากการดูแลของกษัตริย์รีจิส" ผมมองไปที่เมืองของพรอมโต้สลับกับมองไปที่เมืองของตัวเอง มันช่างต่างกันราวกับฟ้ากับดิน ผู้คนที่นั่นอยู่กันอย่างอดๆยากๆ ผมอยากจะเอาเรื่องนี้ไปบอกเสด็จพ่อจริงๆ แต่เสด็จพ่อก็ไม่ว่างที่จะคุยกับผมเลย "เอาล่ะ เรามาเล่นเกมกันดีกว่า" พูดจบ พรอมโต้ก็นั่งบนชายหาดพร้อมกับวางของเล่น 

"อ...อืม" ผมนั่งลงข้างๆ 

"แล้วมัน...เล่นยังไงละ" พรอมโต้มองมาที่ผม 

"ใช่ เราจะต้องมีนี่" ผมล้วงไปหยิบขวดวิปปิ้งครีมขวดเล็กที่อยู่ในกระเป๋ากางเกง "เราต้องราดวิปครีมไว้บนแผ่นมือนี้ แล้วก็ฉุบกันว่าใครจะได้เริ่มก่อน" ผมกดหัวขวดวิปครีมเพื่อให้วิปครีมที่อยู่ในขวดออกมา ผมราดวิปครีมไปพอประมาณก่อนที่จะเป่ายิ้งฉุบกับพรอมโต้ "นายต้องเอามือทั้งสองข้างไปซ่อนไว้ข้างหลังและอย่าให้ฉันรู้ และพอฉันพูดว่า ฉุบ ให้นายเอามือข้างใดข้างนึงออกมา นายจะออกได้แค่ ค้อน กรรไกร กระดาษ" ผมพูดพลางทำมือให้พรอมโต้ดู พรอมโต้พยักหน้าก่อนที่จะเอามือซ่อนไว้ข้างหลัง "และถ้าใครแพ้ก็จะต้องได้เล่นก่อน เข้าใจนะ" พรอมโต้พยักหน้ารัวๆ "เอาล่ะนะ 1 2 ฉุบ!!!" ผมกับพรอมโต้เราเอามือออกมาพร้อมกัน พรอมโต้ออกกระดาษ ส่วนผมออกค้อน "แบบนี้คือนายชนะ ส่วนฉันแพ้ งั้นฉันก็ได้เล่นก่อน" ผมยื่นมือไปหมุนลูกศรที่อยู่ตรงวงล้อก่อนที่จะมองดูว่ามันจะออกเลขอะไร 

เลข 5 

"เมื่อฉันหมุนและได้เลขมาแล้วฉันก็จะหมุนเจ้านี่ 5 ครั้ง" ผมชี้ไปที่หมุนๆสีเหลืองที่อยู่ข้างๆสะพาน "ถ้าเกิดฉันหมุน5ครั้ง แล้วสะพานรูปมือที่มีวิปครีมอยู่นี้ไม่เด้งมาโดนหน้าฉันนายก็มีสิทธิ์เล่นต่อ แต่ถ้าฉันหมุนและสะพานมันยกขึ้นแล้ววิปครีมมาโดนหน้าฉัน อันนั้นคือฉันแพ้ เข้าใจนะ"

"อื้ม ฉันเข้าใจหมดแล้วล่ะ "

ผมยื่นหน้าไปที่ช่องว่างๆก่อนที่จะหมุนเจ้าแท่งสีเหลืองอย่างช้าๆ 

กึก 

"1"

กึก

"2"

กึก 

"3"

กึก

"4"

"น็อคโตะ ไกล้แล้วๆ ครั้งสุดท้าย" พรอมโต้พูดด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น 

กึก

"ห้---"

แผละ!

-_- สะพานรูปมือที่มีวิปครีมอยู่มันเด้งขึ้นมาโดนหน้าผมจังๆ จนตอนนี้หน้าของผมเลอะไปด้วยวิปครีม 

"เหยยย! น็อคโตะ เป็นไงบ้าง" พรอมโต้ถามด้วยน้ำเสียงที่ตกใจ

"ฉันโอเค แต่สงสัยฉันจะใส่วิปเยอะไป มันเลยเข้าตาฉันนิดหน่อย นายช่วยหยิบผ้าเช็ดหน้าในกระเป๋ากางเกงให้ฉันได้มั้ย" 

"ได้สิๆ" พรอมโต้ล้วงมือเข้าไปในกระเป๋ากางเกงของผมเพื่อที่จะหยิบผ้าเช็ดหน้า แต่กระเป๋ากางเกงของผมมันลึกพรอมโต้ควานหามันไม่เจอและเขาก็ควานหามันไปเรื่อยๆจนไปโดนกับสิ่งๆนั้น 

"เฮ้ย! พรอมโต้!!" ผมสะดุ้งและลืมตาไปมองพรอมโต้ โดยที่ลืมไปว่าหน้าของผมตอนนี้มีวิปครีมเลอะอยู่เต็มหน้า เมื่อผมลืมตาขึ้นมานิดหน่อยวิปครีมที่อยู่ตรงหน้านั้นก็เข้าตาผมจนผมลืมตาไม่ขึ้นหนักกว่าเก่า "โอ๊ยย!" 

"น็อคโตะฉันขอโทษฉันไม่ได้ตั้งใจ ฉันหยิบผ้าเช็ดหน้าได้แล้ว ฉันจะเช็ดให้นะ" พรอมโต้ค่อยๆจับหน้าของผมที่เลอะวิปครีมให้อยู่เฉยๆก่อนที่จะค่อยๆบรรจงเช็ดวิปครีมออกจากหน้าของผม เมื่อพรอมโต้เช็ดวิปครีมออกจากหน้าผมไปได้หมาดๆผมก็ค่อยๆลืมตาขึ้นอย่างช้าๆ เห็นภาพของพรอมโต้เลือนลางก่อนที่จะส่ายหัวเล็กน้อย

"เป็นไงบ้าง"

"อืม...ดีขึ้นแล้ว ขอบใจนะ"

"เดี๋ยวก่อนน็อคโตะ"

"หือ?" 

พรอมโต้ค่อยๆเอื้อมมือข้างนึงมาจับที่หน้าของผม สายตาของผมกับพรอมโต้เรามาชนกัน เมื่อผมมองไปที่นัยต์สีฟ้าอ่อนๆเหมือนสีน้ำทะเลของเขาผมก็นั่งอยู่นิ่งๆ มารู้ตัวอีกทีหน้าของพรอมโต้ก็ค่อยๆยื่นหน้าเข้ามาไกล้ๆผม ก่อนที่จะบรรจงประกบริมฝีปากของเขามาประกบกับริมฝีปากบางๆของผมอย่างเบาๆ 

"อื้ม!" 

ผมครางออกมาจากลำคอ พรอมโต้ใช้ลิ้นของตัวเองตวัดลิ้นของผม ผมก็จูบเค้าตอบพร้อมกับตวัดลิ้นเค้าเหมือนกัน ร่างกายของผมมันอ่อนล้าและมันสั่นอย่างบอกไม่ถูก ผมไม่เคยรู้สึกแบบนี้มาก่อน ทำไมผมถึงไม่ขัดขืน ทำไมผมถึงไม่ผลักเค้าออกไป ผมเป็นถึงเจ้าชาย จะมาเสียจูบให้กับเด็กร่างอ้วนคนนี้ได้ไง ถึงในหัวผมจะคิดแบบนั้นแต่การกระทำของผมมันไปคนละทาง พรอมโต้ค่อยๆดันตัวผมให้เข้ามาไกล้ๆ จนตัวผมกับเค้าติดกัน เขายังคงจูบผมต่อ มือของผมค่อยๆเอื้อมมือไปกอดคอพรอมโต้ จูบของเขาค่อยๆแรงขึ้นทุกที ราวกับว่าผมกับเค้าเรากลายเป็นหนึ่งเดียว 

"!!!" เหมือนพรอมโต้จะรู้สึกตัวเขาจึงเลิกจูบผมและเช็ดปากของตนก่อนที่จะหันหน้าไปทางอื่น "ฉันขอโทษ ฉันไม่ได้ตั้งใจ ฉันขอโทษจริงๆ น็อคโตะ" พรอมโต้พูดแบบไม่มองหน้าผม "ฉันขอตัวนะ" เมื่อพูดจบเขาก็รีบลุกขึ้นและวิ่งออกไปจากชายหาดโดยทิ้งให้ผมนั่งอยู่ตรงนั้น 

ส่วนผมยังคงนั่งนิ่งเหมือนเดิมพร้อมกับเอามือขึ้นมาจับปากของตัวเอง นี่เรา เสียจูบแรกไปให้เค้าแล้วสินะ แถมยังเป็นผู้ชายเหมือนกันด้วย ทำไมเราไม่ขัดขืนนะ ทำไมเราไม่มีแรงตอนเด็กคนนั้นมาจูบ ทำไมกัน 

*******************************************************************************************

                          http://cdn-th.tunwalai.net/files/emotions/18.gif

 สำหรับใครที่ยังไม่เคยเห็นพรอมโต้ตอนอ้วน เดี๋ยวไรท์แนบให้ดูนะ

                    #  

ส่วนเครื่องเล่น Pie Face (ไม่รู้เรียกงี้รึเปล่านะ) หน้าตาเป็นแบบนี้จ้าาา 

    #

หวังว่านักอ่านที่น่ารักทุกคนจะเก็ตกันนะครับ

 

พรุ่งนี้ไรท์ขออนุญาตหยุดไปฉลองปีใหม่กับครอบครัวนะ แล้วเดี๋ยววันวันจันทร์ไรท์จะมาเขียนให้ต่อจ้าาา

ส่วนปีใหม่ 2017 ที่จะถึงนี้ไรท์ขอให้นักอ่านที่น่ารักทุกท่าน มีแต่ความสุข เงินทองไหลมาเทมา สุขภาพร่างกายแข็งแรงกันทุกคนนะครับ แล้วฝากติดตามนิยายเรื่องนี้ด้วยนะครับบบ 

 

      HAPPY NEW YEAR.

                        http://cdn-th.tunwalai.net/files/emotions/1158925_4598997.gif 

                                      เจอกันปีหน้านะ

Image result for noctis and prompto happy new year

ความคิดเห็น