เวย์นิส

แฟนเพจ เวย์นิส/นิยายรักอีโรติก

ชื่อตอน : พ่อมา!! NC++

คำค้น : บารอน คาร่า

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 45.8k

ความคิดเห็น : 50

ปรับปรุงล่าสุด : 29 ธ.ค. 2559 10:47 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 100
× 0
× 0
แชร์ :
พ่อมา!! NC++
แบบอักษร

ชะชิบหาย!

 

พะพ่อมา!

 

"มึงเป็นใคร!"

"หึ! เป็นยมบาลมาลากคอมึงลงนรกไง"

พรึ่บ! ตุ้บ! ผลั้ว!

"กรี๊ดดดดดดด!"

เพลงในผับและผู้คนหยุดการเคลื่อนไหวอัตโนมัติ ทันทีที่บารอนเดินเข้ามากระชากคอเสื้อมาตินจนตกลงจากเวลาทีพร้อมกับประเคนหมัดหนักๆให้เป็นของขวัญ

เวรแล้วไง...

 

"ป๊าาา! ป๊าพอแล้ว กะกลับบ้านกันนะคะ"

พรึ่บ!

สายตาคมตวาดมองฉันอย่างเกรี้ยวกราดจนรู้สึกขนลุกซู ร่างสูงตรงหน้าปล่อยมือจากคอเสื้อมาตินพร้อมกับเดินเข้ามาหาฉันช้าๆ

"หึ! กล้ามาก!"

ฉันกลืนน้ำลายลงคออย่างอยากลำบากกับคำพูดกดเสียงต่ำของบารอน รับรู้ถึงลางหายนะที่กำลังเคลื่อนเข้ามาใกล้

 

"เมื่อกี้จูบกับมันใช่ไหม!!!"

เสียงตะคอกร้อยแปดสิบเดซิเบลทำเอาฉันสะดุ้งเฮือก แทบจะยกมือขึ้นปาดเหงื่อแต่หน้าตาสยองจากคนตรงหน้ามันทำให้ร่างกายเหมือนหยุดการทำงานชั่วขณะ

"ตอบ!!!"

"คะแค่...ตะแตะกัน มะไม่ได้จูบนะ"

บ้าชิบ! จะเสียงสั่นทำบ้าอะไรว่ะ

 

"หึ! งั้นก็ทำ! ทำเหมือนที่ทำกับมันเมื่อกี้!! เดินเข้ามา!!"

ฉันสะดุ้งเฮือกใจหล่นไปอยู่ที่ตาตุ่ม ผู้คนในผับมากมายหยุดสต็อปอยู่กับที่ไม่แม้แต่จะเข้ามายุ่งหรือส่งเสียงใดๆ

ชิบเถอะ! อ่อยผิด ชีวิตเปลี่ยน!

 

ขาอันสั่นเทาเดินเข้าไปหาบารอนช้าๆ มืออันสั่นทิ่มจับที่ปลายคางได้รูปพร้อมกับกลืนน้ำลายอึกใหญ่

"ทำ!!"

จุ้บ!

ฉันยืดตัวขึ้นแตะที่ริมฝีปากหนาเบาๆ ก่อนจะได้รอยยิ้มชั่วร้ายตอบกลับมา

"แค่นี้ใช่ไหม!"

"ขะ ค่ะ"

"บอกป๊าหน่อยได้ไหมครับ..."

"..."

"ระหว่างมันกับที่รัก....ใครจะตายก่อนกันดี!"

"อะเอ่อ คะคือ ปะป๊าคะ มะมัน..."

พับพ่าเถอะ! เสียงสั่นยิ่งกว่ากระดิ่งหมาอีก!

 "งั้นป๊าตอบให้ดีไหมครับ"

"..."

"ครั้งที่แล้วไอฟิลิกไม่รอด แต่ครั้งนี้ไอเวรนี่มันรอด..."

"..."

"แต่ที่รัก...ไม่รอด!!"

 

พรึ่บ!

"กรี๊ดดดดดดด!"

ร่างของฉันถูกแบกขึ้นบ่าแกร่งแล้วเดินออกมาจากผับทันที พระเจ้า! งานนี้ตายคาอกบารอนแน่!

ปึก!

ประตูรถเปิดออกพร้อมกับร่างของฉันที่ถูกโยนเข้ามาอย่างแรง ย้ำ! ว่าโยน!

บารอนเดินอ้อมมาฝั่งคนขับก่อนจะพุ่งทะยานออกไปด้วยความเร็วสูงยิ่งกว่าแสง!

ตลอดทางมีแต่ความเงียบปกคลุม และคนที่มีชนักติดหลังอย่างฉันก็ตั้งนั่งนิ่งๆรอความตายอยู่นี่ไง

 

 

ตุ้บ!

"โอ้ยยยยยย!"

แควก!

"กรี๊ดดดดดดด!!"

ทันทีที่บารอนโยนร่างฉันลงบนเตียง เสื้อผ้าของฉันก็ถูกฉีกขาดทันทีด้วยฝีมือของคนที่กำลังยืนจัดการกับเสื้อผ้าของตัวเองอยู่นี่ไง

พรึ่บ!

"ปะ..ป๊าา!"

ใจดวงน้อยกระตุกวูบเมื่อบารอนเดินขึ้นมาบนเตียงพร้อมกับจับขาฉันแยกออกจากกัน

 

ปั่ก! ปั่ก! ปั่ก! ปั่ก!

"กรี๊ดดดดดดดด!!"

ฉันกรีดร้องออกมาสุดเสียงอย่างเจ็บปวด น้ำตาคลอเบ้า เมื่อบารอนกระแทกลำเอ็นเข้ามาติดๆแบบไม่มีการเบิกทาง

ร่างกายส่วนล่างสั่นทิ่มอย่างหนักเมื่อโดนกระทำอย่างรุนแรง

 

ปั่ก!! ปั่ก!! ปั่ก!!

"โอ้ยยย!..ปะ..ป๊าาา..จะเจ็บ"

"ไม่พอใช่ไหม!! มีป๊าคนเดียวไม่พอใช่ไหม!!"

"กรี๊ดดดดด! อึก...จะเจ็บ.."

บารอนไม่ฟังเสียงกรีดร้องของฉันเลย เขาหลับหูหลับตากระแทกลงมาอย่างหนักทั้งที่ช่วงล่างไม่มีน้ำหล่อลื่นสักหยด

"หึ! มันมีมากกว่านี้ที่รัก! อย่าพึ่งสลบไปล่ะ!"

หัวใจกระตุกวูบเมื่อได้ยินคำพูดของบารอน จิกเล็บเข้ากับผ้าปูที่นอนแน่นอย่างเจ็บปวด

 

ลำเอ็นใหญ่อัดกระแทกเข้ามาเน้นๆอย่างรุนแรงจนรู้สึกแสบที่ปากร่องและจุกในช่องท้อง กลีบแคมถูกลำเอ็นใหญ่แยกออกจนกว้างพร้อมกับแรงกระแทกที่ทำให้มันเริ่มบวมช่ำ

 

ปั่ก!! ปั่ก!! ปั่ก!!

"อึก..ปะ..ป๊าา..บะเบาๆ...อึก..จะเจ็บ"

เหมือนมีก้อนสะอึกมาจุกที่ลำคอจนพูดไม่ออก แต่คนข้างบนกลับแสยะยิ้มร้ายอย่างน่ากลัว โหมกระแทกลำเอ็นลงมาอย่างหนักหน่วงจนร่างของฉันขยับขึ้นลงตามแรงส่งของช่วงล่าง

 

"อะโอ้ยยยย!...ปะ..ป๊าาา!"

เต้าใหญู่ถูกบีบขย่ำจากคนข้างบนอย่างแรง จนเนื้อไหลติดตามระหว่างนิ้ว น้ำตาที่คลอเบาเริ่มไหลลงมาอัตโนมัติด้วยความเจ็บปวด

"จำไว้ที่รัก! ป๊ารักใครรักจริง!! ต่อให้ต้องตัดแขนตัดขาเขาไว้!! ป๊าก็จะทำ!!"

 

ปั่ก!! ปั่ก!! ปั่ก!! ปั่ก!!

คำพูดด้วยน้ำเสียงเกรี้ยวกราดมาพร้อมกับการอัดกระแทกอย่างรุนแรงจนร่างแทบพัง บารอนโน้มตัวลงมาทั้งที่ช่วงล่างยังทำงานอย่างหนัก มือหนาเช็ดน้ำตาให้ฉันอย่างแผ่วเบาก่อนจะจูบลงที่กลีบปากล่างของฉันอย่างปลอบประโลม

"อ๊าาาา...ยะอย่าทำให้ป๊าโมโห..อย่าท้าทายป๊า..ยะอย่ายุ่งกับผู้ชายคนอื่น..อ๊าาาส..ทะทำได้ไหมที่รัก!"

ปั่ก! ปั่ก! ปั่ก!

"ได้ไหม!!!"

"ดะ..ได้ค่ะ..อ๊ะ..ปะ..ป๊าาา..ทะที่รักเจ็บ!"

รอยยิ้มอ่อนโยนส่งตรงให้ฉันอีกครั้ง หากแต่การกระทำมันไม่ได้ลดแรงกระแทกลงเลยด้วยซ้ำ

 

"อ๊าา..อ๊ะๆ..ระแรงไป..อืออ..จะเจ็บนะ..อ๊าา"

ร่างกายเริ่มผลิตน้ำหล่อลื่นออกมาชะโลมช่องทางจนลำเอ็นใหญ่กระแทกเข้าออกได้ง่ายขึ้น ฉันเอื้อมมือไปดันหน้าท้องแกร่งไว้เพราะเริ่มรับการกระทำอันป่าเถื่อนไม่ไหว

 

พรึ่บ!

"อืออ!..ปะ..ป๊าา..อึก..จะเจ็บ"

มือสองข้างถูกประสานเข้ากับมือหนาพร้อมกับยกขึ้นเหนือศรีษะ ฉันหนีบขาเข้ากับลำตัวหนาเมื่อบารอนอัดกระแทกลงมาอย่างรุนแรงจนมันชนเข้ากับผนังมดลูก

อาการจุกและเจ็บช่วงท้องเริ่มเล่นงานอย่างหนัก ยิ่งลำเอ็นกระแทกเข้ามาแรงเท่าไรก็ยิ่วจุกและเจ็บมากเท่านั้น

เจ็บ...จนร่างแทบพัง

 

ปั่ก!! ปั่ก!! ปั่ก!!

"โอ้วววว..จะจะแตกแล้ว..ซี้ดดดด!!"

"กรี๊ดดดด! บะเบาๆ"

ฉันกรีดร้องออกมาอย่างทรมานเมื่อบารอนโหมแรงทั้งหมดที่มีอัดเข้าใส่ร่องไม่ยั้งอย่างรุนแรงและดิบห่าม ภายในช่องท้องเริ่มตอดรัดลำเอ็นถี่ๆเช่นเดียวกับที่มันกำลังเจ็บปวดอย่างร้าวระบม

 

"อ๊าสสสสสส!! ตะแตกแล้วววว...อ๊าาา"

เสียงคำรามดังลั่นมาพร้อมกับความรู้สึกอุ่นวาบที่ท้องน้อย ฉันหลับตาลงอย่างอ่อนล้าแต่ต้องสดุ้งเฮือกเมื่อลำเอ็นที่ถูกปลดปล่อยออกมาไม่ถึงสามวิกำลังขยับเข้าออกอีกครั้ง

 

"ปะ..ป๊าาา..ทะที่รักเจ็บ..อ๊าา"

 

"ครั้งนี้แค่เตือน!"

.

.

.

.

"เพราะถ้ามีครั้งที่สอง...เลือดนองเตียงนะครับที่รัก!"

 

".!!!"

 

 

____________________

🌷

นี่คือบทสรุปของพวกชอบท้าทายอำนาจมืด

55555555555555

อิป๊าชั่งรุนแรงงงง!

 

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น