June snow

ขอบคุณ​สำหรับ​การ​ติดตาม​อ่าน​และ​คอมเมนท์​นะคะ​ อ่านฟรี​ไม่ติด​เหรียญ​จ้า​😊😊

50. ไม่ใช่​ของเล่น​ (เสก​ต่อ)

ชื่อตอน : 50. ไม่ใช่​ของเล่น​ (เสก​ต่อ)

คำค้น : เสก​ต่อ​

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 18.1k

ความคิดเห็น : 29

ปรับปรุงล่าสุด : 12 มี.ค. 2562 17:22 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 700
× 0
× 0
แชร์ :
50. ไม่ใช่​ของเล่น​ (เสก​ต่อ)
แบบอักษร

4.

ต่อ  Part

หลังจากที่ผมตกลงเรื่องสัญญาซื้อขายอันเจ็บปวดนั่นผมกับนายเสกสรร​ผมตัดสินใจเรียกมันว่านายเสกสรร แบบนี้มันสุภาพที่สุดถึงแม้จะยังคงขัดๆในใจผมก็ตาม

ผ่านมา5วันแล้วทุกอย่างดูปกติเหมือนเดิมนายเสกสรรเองก็เหมือนจะงานยุ่งไม่ต่างจากผม  

 5โมงเย็นหลังจากเลิกงานผมไปธนาคารเพื่อเอาเช็คนั่นไปฝากโอนให้เจ้าหนี้และป่านนี้เจ้าของเงินก็คงรู้ว่าเงินถูกเบิกไปแล้ว  

ผมมองมือถือที่สั่นอยู่อย่างต่อเนื่องมองชื่อคนที่โทรเข้ามา  พี่นัท  สงสัยจะเลี่ยงไม่ได้แล้วผมคิดจากนั้นก็กดรับสาย  

" ครับพี่นัท  " 

 " ต่อวันนี้ต้องมาให้ได้นะต่อเลี่ยงพี่หลายครั้งแล้ว "  

เสียงใสดังตามสายหลังจากที่พี่นัทบอกปฏิเสธความรู้สึกของผม ผมก็เลี่ยงๆจะเจอกับพี่นัท ไม่ใช่เพราะผมยังทำใจไม่ได้แต่เพราะว่าถ้าผมไปก็คงจะเจอกับเพื่อนพี่นัทบางคนและพี่นนเองอาจจะไม่พอใจผมด้วยรู้สึกลำบากใจ

แต่วันนี้ครบรอบวันเปิดร้านพี่นัทผมคงต้องไป แล้วก็มองหาร้านดอกไม้สด  

" เป็นต่อ? " เสียงเรียกจากทางด้านหลังของผม

 "  พี่เป้สวัสดีครับ "

ผมยกมือไหว้ทักทายพี่เป้ พี่ชายพี่นัท 

" มาทำอะไรแถวนี้ " 

พี่เป้ถามผมชี้ไปที่ร้านดอกไม้แล้วพี่เป้ก็พยักหน้าเข้าใจ 

 " งานเดียวกันแน่ๆ  " 

พี่เป้บอกผมยิ้มตอบกลับไปซื้อดอกไม้เสร็จจากนั้นพี่เป้ก็ลากผมไปขึ้นรถ เพื่อไปที่ร้านพี่นัทโดยที่ผมหลีกเลี่ยงไม่ได้เลย

2NCafe  

เสียงหัวเราะดังขึ้นจากทางด้านหลังของร้าน ทำให้ผมหยุดเดินมองภาพข้างหน้า   พี่กิจนั่งคู่กับพี่ต้นฝั่งตรงข้ามเป็นพี่นนกับพี่กรนั่งคู่กันส่วนด้านซ้ายหญิงสาวร่างเล็ก ที่กำลังหัวเราะเสียงใสอยู่กับพี่นัทและร่างสูงนายเสกสรร ที่กำลังโอบไหล่ หญิงสาวคนนั้นอยู่ผมมองภาพตรงหน้าด้วยความรู้สึกที่ตัวเองยังเดาไม่ออกว่ารู้สึกยังไงผมยืนนิ่งอยู่พักหนึ่งจนพี่เป้เดินตามหลังผมมา และเดินโอบไหล่ผมเข้าไป 

 " อ้าวพี่เป้ ต่อมาด้วยกันได้ไง  "

พี่นัทถามขึ้นทำให้ทุกคนมองมาที่ผมกับพี่เป้ด้วยอาการแปลกใจ 

" พอดีเจอเด็กหลงทางเลยรับมาด้วยใช่มั้ยต่อ​ " 

พี่เป้ตอบทุกคนและหันมามองหน้าผม ผมก็พยักหน้ารับและยกมือไหว้ทักทายทุกคน 

" สำหรับพี่นัทครับยินดีด้วยกับความสำเร็จ  "

ผมยื่นช่อดอกไม้ให้พี่นัท 

" ขอบใจมากนะต่อ "

พี่นัทบอกและเอามือมาตบที่ไหล่ผมเบาพี่นนมองผมนิดนึงและหันหน้าหนีรู้สึกอึดอัดใจจังผมคิด

จากนั้นพี่นัทก็แนะนำผู้หญิงร่างเล็กนั่นให้ผมรู้จัก เธอชื่อ เกด แต่ไม่ได้บอกสถานะว่าเป็นอะไรกับใครแต่ดูจากแขนยาวที่โอบไหล่บางอยู่ ดูก็รู้ว่าสถานะไหนกับใคร​ แบบนี้นี่เองนายเสกสรร หึหึ ไม่ขาดเหลือ

ผมมองดูเพื่อนพี่นัททุกคนที่กำลังคุยกันด้วยความสนิมสนมอย่างน่าอิจฉา

" ต่อ แล้วงานเป็นไงบ้าง " พี่นัทถามผม

" เริ่มคุ้นเคยแล้วครับ "

ผมตอบก้มหน้าลงหลบสายตาคมนายเสกสรรที่มองผมตลอดเวลา 

" เจ้านายใจดีมั้ยต่อ พี่นะถ้าเจอเจ้านายดีๆจะทำงานถวายหัวเลย​ล่ะ​ "  พี่กิจพูดขึ้น 

 "  ถวายหัวหรือถวายตัวกันแน่  "

พี่ต้นพูดเหน็บแฟนตัวเองแล้วเสียงหัวเราะใสของพี่กิจและผู้หญิงคนนั้นก็ดังขึ้น ยกเว้นผมที่นั่งนิ่งกับคำว่าถวายตัวอยู่ รู้สึกเหมือนโดนกับตัวเองเต็มๆ 

" ถ้าเจ้านายหล่อก็ไม่แน่  "

พี่กิจตอบและทำท่าทางน่ารักใส่พี่ต้น 

 " ว่าแต่เจ้านายต่อหล่อมั้ย "

พี่กิจหันมาถามผม เหลือบไปมองหน้านายเสกสรรนิดนึงที่ตอนนี้มือหนายังโอบไหล่บางของผู้หญิงคนนั้นอยู่ 

 " หล่อครับหล่อมาก แต่.... "  

ผมหยุดคำพูดแค่นั้นเเล้วมองหน้าเจ้านายผมที่ยืนจ้องมาสายตาดุมาที่ผมเพราะในสัญญาห้ามบอกถึงความสัมพันธ์คงกลัวผมเผยหลุดปากเรื่องสัญญานั่น 

"  หน้าม้อ ว่างั้นเถอะ " พี่กิจพูดทำให้ผมยิ้มออกมา และทุกคนก็หัวเราะยกเว้นคนที่รู้ว่ากำลังถูกพลาดพิงถึง

และหลังจากนั้นผมก็คลายความกังวลลงเมื่อทุกคนพูดกับผมแบบปกติยกเว้นคนคนเดียว.... นายเสกสรรที่ยังส่งสายตาดุมาที่ผมตลอดจนพี่กิจสังเกตเห็น 

" นี่ไอ้เสกมึงยังไม่เลิกเขม่นกับต่ออีกหรือวะ  " 

 " เขม่นเรื่องอะไรคะ " เสียงของเกดถามขึ้นเหมือนอยากจะรู้อีกคนทุกคนหันมามองผม

 " เอ่อ.. คือ " ผมก็อึดอัดที่จะอธิบายได้แต่อ้ำอึ้ง 

 " จริงๆความสัมพันธ์กูกับต่อลึกซึ้งกว่าที่มึงเห็นอีกไอ้กิจแล้วไหนจะ.."

นายเสกสรรพูดได้เเค่นั้น

 " เอ่อ ผมขอตัวก่อนครับ "

ผมรีบพูดขัดนายเสกสรร ก่อนจะพูดจบทุกคนหันมามองผมกันหมด 

"  งั้นเดี๋ยวพี่ไปส่ง "

พี่เป้บอกดูเหมือนจะหายไปคุยอะไรบางอย่างกับพี่กรและพี่นนพี่นัทมา  

 " เดี๋ยวผมไปส่งเองครับเพื่อพิสูจน์ตัวผมเองด้วย " นายเสกสรรเสนอตัวแล้วเดินมาจับข้อมือผมไว้แน่นเหมือนกลัวผมจะหลุดหายไปหรือไม่ก็เหมือนกับบังคับผมไม่ให้ผมปฏิเสธ 

 " อะไรของมึงพิสูจน์ตัวเองไปๆ  "

พี่กิจพูดไล่ ผมมองไปที่พี่กรกับพี่นนต่างมองมาที่ผม สายตานิ่งๆ เหมือนกำลังคิดอะไรบางอย่างแต่ผมไม่ชอบเลยสายตาแบบนั้นทำให้ผมรู้สึกกลัว แปลกๆเหมือนกำลังล้วงความลับผมอยู่

" พี่เสกงั้นเกดไปค้างคอนโดพี่นะ "

เสียงผู้หญิงคนนั้นพูดแล้วนายเสกสรรก็โยนกุญแจไปให้อย่างง่ายดาย และลากผมออกมาทั้งที่ยังไม่ได้บอกลาพี่นัทเลย  

รถสปอร์ตวิ่งด้วยความเร็วสูงในรถไร้การสนทนาใดๆเหมือนต่างคนต่างใช้ความคิดจนรถจอดนิ่งหน้าหอพักผม 

" เอ่อ ขอบคุณครับ " ผมบอกเเละลงจากรถ พร้อมกับร่างสูงตามออกมา  

 "  หิวน้ำ  "

พูดแค่นั้นเเละหยิบกุญแจในมือผมเดินนำหน้าตรงไปเปิดประตูห้องผม ผมรีบวิ่งตามไปอย่างรวดเร็ว 

มองร่างสูงหยิบขวดน้ำมาเปิดดื่มอีกมือหยิบรีโมทแอร์มาเพิ่มอุณหภูมิแล้วเดินไปเปิดตู้เสื้อผ้าเหมือนกำลังหาอะไรบางอย่างจนผมทนไม่ไหว 

" คุณเสกอย่าเสียมารยาทสิ  " ผมพูดขึ้นเตือนสติ 

" ไม่ได้เสียเพราะปกติก็ไม่มีอยู่เเล้ว  "

ร่างสูงตอบกวนเเละหยิบผ้าขนหนูออกมาโยนให้ผมผืนหนึ่งและหยิบให้ตัวเองผืนหนึ่ง  

เป็นคนไม่มีมารยาทจริงๆด้วยผมคิด

และเดินเข้าห้องน้ำไปอาบน้ำงั้นหรือ ?ถ้างั้น สัญญานั่นผมเริ่มเดินวนไปมากระวนกระวายใจ 

สักพักร่างสูงก็เดินออกมานุ่งผ้าขนหนูผืนเดียวช่วงล่างเผยให้เห็นกล้ามเนื้อแน่นช่วงหัวไหล่ และซิกแพคแถวหน้าท้องเป็นลอนๆทำให้ผมร้อนๆที่จมูกเหมือนเลือดกำเดาจะไหล 

บ้าไปแล้วนายเป็นต่อ ควบคุมมันหน่อยผมเตือนสติตัวเอง

" ไปอาบน้ำ​สิ "

ร่างสูงบอกและก้มลงจูบที่ต้นคอผม พูดแล้วผลักผมที่ยืนเอ๋ออยู่ เข้าไปในห้องน้ำผมปิดประตูห้องน้ำยืนนิ่งเอามือลูบต้นคอตัวเอง 

สัมผัสร้อนอุ่นยังอยู่ที่ต้นคอ

ผมอาบน้ำเกือบ20นาทีซึ่งวันนี้ถือว่าอาบนานกว่าปกติ เดินออกมาในชุดเสื้อยืดกางเกงขาสั้นมองร่างสูงที่ยังเปลือยช่วงบนอยู่นั่งจิ้มมือถืออยู่ปลายเตียงด้วยท่าทีสบายๆ

" มานั่งนี่สิ ไม่ทำอะไรหรอกน่า  " ร่างสูงพูด

และเสียงของผู้หญิงคนนั้นก็แวบเข้ามาในหัวผม  เกดไปค้างคอนโดพี่นะ 

งั้นผู้หญิงคนนั้นก็....

ไม่ขาดเหลือสิ่งเหล่านี้จริงๆด้วย

จากนั้นผมก็เดินนั่งลงปลายเตียงหัวไหล่ห่างจากร่างสูงไม่กี่เซน

" มีอะไรจะพูดหรือเปล่า "

ผมถามเมื่อถูกจ้องมองจนรู้สึกหวั่นไหวแปลกๆและตอนนี้รู้สึกถึงมือเรียวที่ลูบไล้บริเวณต้นแขนผมและไล่มือเข้าไปในเเขนเสื้อยืด 

" ไหนบอกว่าจะไม่ทำอะไรไง "

ผมถามเสียงสั่นๆ​ด้วยอารมณ์วาบหวิวร่างสูงไม่ตอบแต่ผลักนอนลง และเอาตัวเองตามลงมาคร่อมกั้นร่างผมไว้ 

 " โกหกครับ "

ร่างสูงพูดจบก็จูบลงที่ปากผมไล้วนริมฝีปากจากซ้ายไปขวาพยายามเปิดปากผมด้วยลิ้นร้อนมือเรียวหนาล้วงเข้าไปในหัวกางเกงนอนทางด้านหลังของผมทำให้ผมสะดุ้งรู้สึกถึงความเย็นที่ลูบไล้อยู่ 

 " อื้อ ปะ ปล่อยก่อน​  " 

ผมบอกเพราะรู้สึกไม่พร้อมเริ่มกลัวกับสิ่งที่จะเกิดขึ้นถึงครั้งแรกมันผ่านไปเเล้วก็จริงแต่นั่นเพราะฤทธิ์ยาอารมณ์รับรู้ครึ่งๆกลางๆ แต่นี่อารมณ์สดแถมตัวช่วยอะไรก็ไม่มี 

 " หลับตาต่อผ่อนคลายนะ  "

ร่างสูงกระซิบข้างหูผมและจูบไซ้แถวซอกคอดูดเม้มจนเกิดเสียงผมหลับตาแน่นด้วยอารมณ์วาบหวาม ใจเริ่มเต้นเเรงไม่เป็นจังหวะรู้สึกดีที่ถูกสัมผัสก็เลยปล่อยให้ร่างสูงจัดการสำรวจร่างกายผมตามใจชอบ

รับรู้แค่ว่าเสื้อผ้าถูกถอดออกไปจนหมดแล้วตอนนี้ 

ครืน ครืน ครืน  

แล้วเสียงสั่นของมือถือที่สั่นอย่างต่อเนื่อง ทำให้ร่างสูงชะงักพลิกตัวลุกขึ้นด้วยท่าทีหงุดหงิด

" อะไรนักหนาวะ " 

เดินบ่นไปหยิบมือถือแล้วเดินออกไปคุยที่ระเบียงผมได้ยินแว่วๆว่า 

 เกด อย่าเพิ่งเป็นอะไรนะ แค่นั้นแล้วร่างสูงก็รีบใส่เสื้อผ้าอย่างรีบเร่ง ผมหลับตาลงนอนเอาผ้าห่มคลุมหัวได้ยินเสียงประตูห้องปิดลง 

แกนกายช่วงล่างยังร้อนตึงอยู่อารมณ์ค้างเติ่ง   สภาพตัวเองตอนนี้ผมกำลังคาดหวัง sex จากผู้ชายแท้ๆที่​ซื้อ​ร่างกายของผมด้วยเงินงั้นหรือ  

นายมันน่าสมเพชมากเป็นต่อทั้งที่อีกฝ่ายบอกว่าชอบร่างกายผมแต่แค่ผู้หญิงโทรมากลับรีบร้อนใส่เสื้อแทบไม่ทัน   

 คิดแล้วก็น้อยใจในสรีระตัวเองสองมือกำผ้าห่ม แน่น 

รู้สึกถึงน้ำใส ๆไหลออกมาจากตาทั้งสองแต่ก็ไม่คิดจะสนใจเช็ดหลับตาลงและหลับไปด้วยความเพลีย 

เสก Part

หอพัก cc 

1ตี10นาทีผมกลับมาที่หอพักของต่ออีกครั้ง ยืนมองร่างเพรียว​ที่หลับสนิทในสภาพเปลือยผ้าห่มสีขาวคลุมแค่ช่วงล่าง 

ย้อนกลับไปเมื่อหลายชั่วโมงก่อน เกดน้องสาวผมโทรมาบอกว่าเป็นอะไรไม่รู้แต่อาเจียนตลอดเวลา นั่นทำให้ผมห่วงเลยรีบออกไปโดยไม่ได้บอก  

สรุปว่าเกดอาหารเป็นพิษกว่าจะเคลียร์กับหมอและแม่ผมได้ก็เกือบเที่ยงคืนแม่ผมบ่นที่ทิ้งน้องสาวไว้คนเดียวส่วนผมก็ไม่เถียงสักคำครับๆอย่างเดียว และก็รีบกลับมา 

 หลับไปทั้งสภาพนี้เนี่ยนะ ผมคิด​  พลางขยับผ้าห่มขึ้นมาคลุมให้เอามือหนาเกลี่ยที่ใต้ตา รอยคราบน้ำตา?

นี่นายร้องไห้? เพราะผมงั้นเหรอ? 

ตั้งแต่ทำสัญญานั่นขึ้นมาผมก็ไม่ได้คุยกับต่ออีกเลย  

วันนั้นพี่ตั้มโทรหาผมเรื่องต่อและผมก็ต้องตกใจเมื่อรู้ถึงสิ่งที่ต่ออยากจะทำถึงผมจะไม่รู้จักกับต่อดีแต่เท่าที่เห็นต่อเป็นคนที่รักศักดิ์ศรี ตัวเองมาก ออกจะหยิ่งด้วยซ้ำเกิดอะไรขึ้นกับนายกันแน่ต่อเงินที่นายต้องการนายเอาไปทำอะไร นั่นเพิ่มความอยากรู้ให้กับผมจึงสั่งคนออกสืบประวัติ ต่อนิดหน่อยอีกไม่นานคงได้รู้ 

จริงๆผมทำสัญญานั่นเพราะต้องการแค่อยากช่วยและชดเชยในสิ่งที่ผมเคยทำผิดกับต่อไม่คิดจะซื้อ​ขายตามที่ปากบอกออกไปแต่เพราะว่ามันเป็นวิธีเดียวที่จะช่วยได้และต่อเองก็จะยอมรับ

แต่พอได้เห็นต่อที่เดินมากับพี่เป้เมื่อตอนเย็น นั่นทำให้ผมรู้สึกไม่พอใจโดยไม่รู้สาเหตุ เหมือนหมากำลังหวงกระดูกชิ้นโปรดถ้าขู่ได้แยกเขี้ยวได้ผมทำไปแล้ว 

ทั้งที่ผมเองก็ไม่ใช่เคยเป็นแบบนี้มาก่อนและก็มีเรื่องเเปลกอีกอย่างผมจะเกิดอารมณ์ความต้องการเร็วมากแค่สัมผัสร่างกายต่อขนาดเมื่อกี้แค่จูบลูบคลำน้องชายผมส่วนล่างยังตื่นพร้อมสู้เลยทั้งที่ผมเองก็ผ่านผู้หญิงมาพอสมควรไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อน   

มันเกิดอะไรขึ้นกับผมกันแน่  

หรือว่าผมจะชอบ......  เด็กนี่ 

โอยไม่หรอกบ้าไปแล้วถ้าเป็นแบบนั้น ผมแค่ชอบแค่ชอบเกิดความคิดบวกลบขึ้นในหัว ผมแล้วขยับตัวไปนั่งลงโน้มตัวกดจมูกลงที่แก้มเนียนนั่นเบาๆ 

ผมแค่ชอบร่างกายนี้ต่างหากสุดท้ายผมก็เลือกสรุปตามความรู้สึกตัวเอง

" คุณเสก เข้ามาได้ไง​ " 

ต่อพูดและขยับดึงผ้าห่มคลุมตัวเองจนถึงคอ 

เห้อรู้สึกตัวจนได้ว่าจะทำเยอะกว่านี้ซะหน่อย

ผมก็เลยยกกุญแจห้องขึ้นตอนออกไปผมหยิบไปด้วยเพราะคิดว่ายังไงก็ต้องกลับมา

แต่เพื่อ? .. อะไรยังไม่รู้ตอนนี้ 

 " คุณเอาไปด้วย?  " 

 "  อืมดิ​ เพราะยังไงนายก็ไม่ลุกมาเปิดอยู่ดี " 

 " แล้ว แล้วกลับมาทำไม " ต่อถามเสียงขุ่นเหมือนกำลังไม่พอใจคงยังเคืองเหตุการณ์ก่อนหน้านี้อยู่รึป่าวนะ

" เพื่อสิ่งนี้ไง " ผมพูดจบก็จูบที่ปากนั่นเบาๆ ต่อตกใจและผลักผมออกอย่างเเรงจนผมตัวเซ 

" เพิ่งทำกับผู้หญิงมาจะมาต่อกับผมอีกรึไง คุณนี่มันเกินคนจริงๆ "  

ต่อตัดพ้อผมเหมือนกำลังโกรธในเรื่องที่ตัวเองเข้าใจผิด​ แต่เวลาโกรธนี่น่ารักว่ะ ชอบเลยท่าทีแบบนี้ลองแหย่อีกหน่อยละ​กัน 

 " รอบเดียวพอที่ไหน " ผมตอบกวน 

 " ผมไม่ใช่ของเล่นของคุณนะที่จะวางจะทิ้งไว้ พออยากเล่นตอนไหนก็หยิบมาเล่น  "

ต่อเริ่มเสียงดังขึ้นตามอารมณ์ ของเล่นอะไร​ 

ไปกันใหญ่แล้ว  

แต่ก็ชอบแฮะอารมณ์เหมือนกำลังถูกหึงเลย  หุหุ  รู้สึกดีจริงๆ 

" ยัยเกดเป็นน้องสาวฉันต่อถ้าเพียงนายเอาตาถั่วๆเล็กๆ ของนายมองก็จะรู้ว่าผู้หญิงนั่นกับฉันหน้าพิมพ์เดียวกันยังกะเลข11 "  

ผมอธิบายยาวเหยียดและเหมือนต่อเองก็นิ่งเงียบฟังคงกำลังนึกตามอยู่ 

" อ๋อ แล้วอีกอย่างถ้านายรู้จักฉันจริงนายจะรู้ว่า ฉันไม่เคยทิ้งของเล่นตัวเองเลยสักชิ้น​ " 

พูดจบผมยื่นหน้าเข้าไปใกล้ๆกับแก้มเนียน 

 " จะ จะทำอะไรออกไปก่อน "

ต่อพูดและใช้มือเรียวนั่นดันตัวผมออก  

 " รางวัลของการอธิบายเรื่องยาวเมื่อกี้ไง "

ผมบอกแล้วหอมแก้มเนียนทั้งสองข้างเอามือลูบบริเวณหน้าอกเปลือยนั่นไปมาผ่านผ้าห่มหนา  

" และถ้านายยังนอนเปลือยอกอยู่แบบนี้นะ รางวัลอาจจะเปลี่ยนเป็น.. เป็น.. "

ผมหยุดมือไว้ตรงกลางลำตัวและกดลงนิดๆต่อสะดุ้งตัวเกร็งรีบหยิบเอามือผมออก

" โรคจิต!! " 

ต่อชมผมอีกครั้งทำให้ผมหัวเราะรับคำชมนั่น 

" ประสาท!! " 

นั่นไงได้เพิ่มมาอีกคำผมหัวเราะเสียงดัง

ต่อพูดแล้วก็ลุกขึ้นโดยมีผ้าห่มพันตัวเองเดินสะเปะสะปะไปหาเสื้อผ้าใส่ผมยิ้มขำกับภาพตรงหน้า 

แล้วผมก็คิดว่าสัญญานั่นผมจะเริ่มเอาจริงเอาจังพรุ่งนี้ดีมั้ยนะ ...... 

มาแล้วๆยังเอื่อยๆอยู่เพราะว่าพี่เสกยังไม่รู้ ตัวเองว่าจริงแล้วชอบเป็นต่อแบบไหนตอนหน้ามาดูความเปิ่นของพี่เสกกันเรื่องพิสูจน์ตัวเอง

คอมเมนท์แนะ ติชมได้จร้า 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}