ขวัญทราย

ขอบคุณสำหรับการติดตามอ่านนิยายเรื่องนี้นะคะ ทุกเหรียญคือกำลังใจที่ยิ่งใหญ่สำหรับไรท์ อย่าลืม!!กดถูกใจหากชื่นชอบนิยายเรื่องนี้นะคะ 🙏

ชื่อตอน : Chapter 25

คำค้น : แดร็คดอน เอลลิน, Ah!! Uncle ร้อนรักคุณอา, นิยายอีโรติก

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.7k

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 27 ธ.ค. 2559 15:04 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Chapter 25
แบบอักษร

 

เอลลินรู้สึกตัวตื่น ดวงตากลมโตกระพริบถี่เพื่อปรับสายตาให้ชินกับแสงแดดยมสายของวันใหม่ที่สาดส่องลอดผ้าม่านผืนหนาเข้ามาในห้องนอน ก่อนจะนึกขึ้นได้ว่าคนที่นอนเคียงข้างมาทั้งคืนหายไป น่าอายเสียจริงที่ตัวเองเป็นผู้หญิงแต่กลับนอนตื่นสายขนาดนี้ ใบหน้าหวานแดงระเรื่อเมื่อนึกย้อนไปยังค่ำคืนแสนหวานที่ผ่านมา คำรักแหบพร่าที่เขากระซิบบอกซ้ำ บทรักเร่าร้อนที่เขาเรียกร้องครั้งแล้วครั้งเล่า ความอบอุ่นจากอ้อมกอด ความสุขมากล้นของการเริ่มต้นชีวิตคู่ มือเล็กยกขึ้นเพื่อมองแหวนวงสวยที่ประดับอยู่บนนิ้วนางข้างซ้าย มันมากกว่าแหวนเพราะมันคือสัญญารักจากเขา ปากอิ่มแย้มยิ้มด้วยความสุขใจ ก่อนจะลุกขึ้นเดินตรงไปยังห้องน้ำเพื่อชำระล้างร่างกายและปลุกความสดชื่นให้กับตัวเอง

 

 

สวัสดีค่ะ คุณหนู..เอ่อ.หรือคุณผู้หญิงคะ” เดลี่แม่บ้านร่างท้วมใบหน้าแย้มยิ้มอยู่เสมอเอ่ยทักเจ้านายสาวที่หล่อนเองก็ไม่มั่นใจว่าตอนนี้เจ้านายอยู่ในฐานนะอะไร เอลลินหัวเราะขบขันกับท่าทางของแม่บ้านสาว

 

“เรียกคุณหนูเหมือนเดิมนั้นแหละเดลี่ คุณผู้หญิงดูแก่ไปน่ะ” เธอตอบเสียงใสเรียกรอยยิ้มเก้อเขินจากเดลี่ คิ้วเรียวขมวดมุ่นสงสัยกับใบหน้าแดงด้วยความเขินอายของแม่บ้านสาว “เป็นอะไรไปเดลี่” เธอถามอย่างสงสัย

 

“ดิฉันแค่ดีใจที่คุณหนูแต่งงานน่ะค่ะ..คุณหนูเป็นผู้ใหญ่แล้วนะคะ” คราวนี้กลับเป็นเธอเสียเองที่หน้าแดงเขินอาย ที่นี้ใครๆต่อใครก็รู้กันหมดว่เธอกับเขามีสัมพันธ์ลึกซึ้งต่อกัน ถึงแม้จะรู้ว่าเป็นเรื่องธรรมชาติแต่ก็อดเขินอายไม่ได้

 

“เอ่อ..คุณหนูจะรับอาหารเช้าเลยหรือเปล่าคะ” เอลลินส่ายหน้าแทนคำตอบ อาหารเช้าตอนเกือบเที่ยงคงไม่จำเป็นละมั่ง

 

“ขอเป็นแซนวิชกับน้ำส้มสักแก้วก็พอจ้ะเดลี่..เอ่อ รู้หรือเปล่าว่าคุณแดร็คดอนอยู่ไหน”น่าอายจริงๆที่ต้องถามหาสามีตัวเองกับสาวใช้แบบนี้

 

“คุณแดร็คดอนอยู่ในห้องทำงานค่ะคุณหนู งั้นเดี๋ยวดิฉันยกไปให้ที่ห้องทำงานนะคะ” เธอพยักหน้ารับ ก่อนจะเดินตรงไปยังห้องทำงานของบิดาผู้ล่วงลับที่ตอนนี้กลายมาเป็นห้องทำงานของเขา

 
เอลลินปิดประตูห้องทำงานอย่างเงียบกริบ มองร่างสูงที่กลับไปคุยโทรศัพท์ต่อหลังจากเดินมาเปิดประตูให้เธอ แดร็คดอนส่งยิ้มให้หญิงสาวพร้อมกับยกมือชูสามนิ้วขึ้นเป็นสัญญานว่าเขาขอเวลาสามนาที

 

“ผมไม่สะดวก มันเร็วเกินไป” เอลลินทิ้งตัวนั่งลงบนโซฟาตัวยาวมุมห้อง อดไม่ได้ที่จะเงี่ยหูฟังเสียงเขาคุยโทรศัพท์

 

“ผมยังไม่คิด แต่ต้องถามเอลลินดูก่อน” แดร็คดอนเหลือบมองร่างบางที่นั่งรออยู่บนโซฟาส่งยิ้มอ่อนหวานให้เขา

 

“ขอบคุณมากรอน แล้วยังไงผมจะรีบให้คำตอบภายในวันนี้” เขากดตัดสาย ถอนหายใจยาวก่อนจะเดินมาหาเธอ

 

“มีอะไรหรือคะ” เธอถามเสียงใสก่อนจะหลับตาพริ้มรับสัมผัสแสนหวานจากปากร้อนที่กดปิดปากอิ่มมอบจูบดูดดื่มทักทายเนิ่นนาน

 

“ภรรยาของผม อยากไปฮันนีมูนหรือเปล่า” เขาถามเสียงจริงจัง เอลลินยิ้มรับเข้าใจแล้วที่เขาคุยกับรอนเรื่องที่ต้องถามเธอดูก่อนคงเป็นเรื่องนี้ ถึงแม้เขาจะยิ้มด้วยท่าทางสบายๆแต่เธอรู้สึกได้ว่าเขาคงรอลุ้นให้เธอตอบว่าอย่างไร

 

“เอลี่มีเรียนนะคะแดร็ค..คุณอยากไปหรือคะ” แดร็คดอนถอนหายใจอย่างโล่งอกกับคำตอบที่ได้รับ จับมือเล็กขึ้นแนบริมฝีปาก เอลลินมองท่าทางนั้นอย่างไม่วางใจ

 

“มีอะไรหรือเปล่าคะแดร็ค”เธอถามย้ำ

 

“ผมมีงานด่วนต้องทำ” เอลลินยิ้มอ่อน แค่มีงานด่วนต้องทำเขาไม่น่าทำท่าทางทุกข์ใจให้เธอพลอยหวาดหวั่นไปด้วยแบบนี้เลย

 

“ก็ไปทำสิค่ะ เอลี่ไม่ได้ห้ามคุณให้ทำงานนะคะแดร็ค กลับไร่หรือคะ”

 

“เปล่าที่รัก ไม่ใช่งานที่ไร่ ผมต้องไปญี่ปุ่นสองสัปดาห์และถ้าผมตกลงก็ต้องเดินทางพรุ่งนี้เช้า”  หญิงสาวนิ่งเงียบ หลุบตามองมือที่เขากุมไว้ เธอเพิ่งแต่งงานมีค่ำคืนแสนหวานแค่เพียงคืนเดียวแต่เจ้าบ่าวของเธอต้องเดินทางไปทำงานไกลคนละซีกโลกซ้ำยังกระทันหันจนไม่ทันตั้งตัว มันยากที่จะทำใจยอมรับ

 

“ไปเถอะค่ะ เอลี่ไม่ได้อยู่คนเดียวสักหน่อย” เธอตอบไม่ตรงกับใจ แต่เธอไม่ใช่เด็กๆที่ต้องงอแง ‘เธอเป็นผู้ใหญ่แล้วเอลี่’ เธอเอ่ยย้ำเตือนตัวเองในใจ ก่อนจะโผเข้ากอดเขาแน่น มือหนาลูบผมยาวสลวยเบาๆ กดจมูกลงสูดดมกลิ่นหอมกรุ่นแสนคุ้นเคยจากเรือนผมยาว

 

“ทำงานเถอะค่ะ เอลี่ไม่กวนแล้วจะไปอ่านหนังสือสักหน่อย” เธอผละออกจากอ้อมกอดของเขา บังคับเสียงให้สดใสเข้าไว้ ขืนอยู่ต่อเธอคงเปลี่ยนใจไม่ให้เขาไปแน่นอน

 

 

- - - - - - - - - - - -

 

 

ซีซีกับเรย์โนลด์มองสบตากันก่อนถอนหายใจยาว มองเพื่อนรักที่ยกแก้วเครื่องดื่มแอลกอฮอร์แก้วแล้วแก้วเล่ากรอกเข้าปากด้วยสายตาเป็นห่วงปนขบขัน

 

“นี่ยัยบ้า..คุณแดร็คดอนเขาไปทำงานนะย่ะไม่ใช่เก็บข้าวของย้ายหนีเธอ ดื่มเหมือนคนอกหักไปได้” ซีซีเอ่ยตำหนิไม่จริงจังนัก ก่อนจะขยับโยกตามจังหวะเเสนเร้าใจของเสียงเพลงที่เปิดดังกระหึ่ม เอลลินหัวเราะเบาๆมองค้อนเพื่อนรักทั้งสองที่กอดกันแน่นจนแทบแยกไม่ออกว่าใครเป็นใคร ก่อนจะหน้าแดงเมื่อคนทั้งคู่จูบกันดูดดื่มอย่างไม่อายสายตาใคร

 

เธออมยิ้มหมุนเก้าอี้บาร์ตัวสูงหันมองฟลอร์เต้นรำที่มีนักท่องราตรีชายหญิงกำลังขยับย้ายวาดลีลากันอย่างสนุกสนาน ยกแก้วในมือขึ้นจิบ เธอดื่มไปกี่แก้วแล้วก็ไม่ได้นับรู้แค่ว่าตอนนี้มีบางอย่างเริ่มหมุนติ่วในหัว เธอควรจะสนุกตามที่เพื่อนรักทั้งคู่คาดหวังไว้แต่เปล่าเลยในใจกลับคิดถึงแต่เขา เก้าวันแล้วที่เขาจากไปและแทบไม่ได้คุยกันเลยเนื่องจากเวลาที่สวนทางกันทำให้เธอไม่กล้าโทรหาเขา ด้วยกลัวจะเป็นการรบกวน เขาส่งอีเมล์สั้นมาเพื่อบอกว่าสบายดีและคิดถึงเธอเพียงใดในทุกๆวัน รวมทั้งเมื่อเช้าที่เธอตื่นมาก็เห็นอีเมล์ที่เขาส่งมาเธอเปิดอ่านแต่ไม่ตอบกลับ ด้วยไม่รู้ว่าจะตอบอย่างไรให้เทียบเท่ากับความรู้สึกจริงๆที่เธอกำลังรู้สึก

 

“อื้อ..ไม่เอาน่าเรย์”เสียงของซีซีที่ขยับขึ้นนั่งบนเก้าอี้ตัวสูงข้างๆปลุกเธอจากภวังค์ความคิด ก่อนจะเบ้ปากทำท่าทางเหมือนกำลังจะอ้วกส่งให้คนทั้งคู่ที่กอดกันกลม ไม่บ่อยนักที่จะเห็นเรย์โนลด์คลอเคลียคนรักแบบนี้ เขาจูบซ้ำลงบนเรียวปากบางน่ารักของซีซี ก่อนจะกระซิบบอกบางกับหล่อน จากนั้นจึงเดินจากไปท่ามกลางกลุ่มคน

“เขาไปห้องน้ำน่ะ”

 

“ฉันว่าฉันเริ่มเมาแล้วล่ะ”เธอเอ่ยบอกเพื่อนรักก่อนจะหัวเราะเสียงใส

 

“เหมือนกันเลย”ซีซีตอบรับก่อนจะหัวเราะเช่นเดียวกัน “ฉันคือแม่มดผู้ยิ่งใหญ่ อยากได้อะไรบอกฉันมาสิ” เอลลินหัวเราะขำเพื่อนรักที่ทำท่าทางเหมือนกำลังร่ายคาถา..เอิ่ม..เป็นแบบนี้เกือบทุกครั้งที่เริ่มเมา

 

“เสกแดร็กดอนให้กลับมาหาฉันสิ” เธอบอกอย่างนึกสนุก

 

“โอมม..ด้วยอำนาจแห่งข้าไม่ว่าคุณแดร็คดอนอยู่ไหนช่วยมารับยัยขี้เมาข้างๆข้ากลับบ้านด้วยเถอะ..เพี้ยง” ซีซีพ่นน้ำแข็งที่เคี้ยวจนเกือบละเอียดใส่เธอ เอลลินหวีดร้องก่อนจะหยิบน้ำแข็งในแก้วปากลับไป

 

“ยัยบ้า..เธอมันแม่ผีไม่ใช่แม่มด” เอลลินเอ่ยแดกดันเพื่อนรัก ซีซียักไหล่ไม่แคร์ ก่อนจะหมุนเก้าอี้หันมองกลุ่มคนที่กำลังเต้นกันอย่างสนุกดวงตาที่ประดับไปด้วยขนตายาวเป็นแพกระพริบปริบๆอย่างไม่เชื่อสายตา ที่กำลังเดินฝ่าฝูงชนตรงมายังหล่อนคือร่างสูงของสามีเพื่อนรัก

 

“ฉันว่าฉันเมาจนตาฝาดแล้วล่ะเอลี่” หล่อนเอ่ยบอกพร้อมกับหมุนเก้าอี้ให้เพื่อนรักหันหน้ามองไปยังกลุ่มคน เอลลินขมวดคิ้วมองซีซีอย่างขบขัน

 

“ช่วยฉันดูหน่อยนั้นคุณแดร็คดอนหรือเปล่า” เอลลินมองตามสายตาของซีซี แทบไม่เชื่อสายตาตัวเอง ใช่เขาจริงๆด้วย เธอนั่งนิ่งตัวแข็งทื่อเช่นเดียวกับซีซี แทบไม่กระพริบตาจนกระทั่งเขาเดินมาหยุดตรงหน้า

 

“ฉันว่าฉันตาฝาด”หญิงสาวทั้งคู่เอ่ยขึ้นพร้อมกัน ก่อนจะโน้มตัวลงหัวเราะเสียงดัง

 

แดร็คดอนเลิกคิ้วมองหญิงสาวทั้งคู่ที่กำลังหัวเราะอย่างบ้าคลั่งกุมมือกันแน่นอย่างไม่เข้าใจ เขาคิดว่าเธอคงดีใจจนเเทบบ้าที่เจอเขาแต่ไม่ใช่มีอาการเหมือนคนบ้าแบบนี้

 

“เอลี่..เป็นบ้าหรือไง” เขาเขย่าแขนเรียวเบาๆเรียกสติ เสียงหัวเราะเงียบลงในทันที ซีซีมองหน้าเพื่อนรักก่อนจะยื่นมือไปแตะๆแขนเขา

 

“ฉันว่าเราไม่ได้ตาฝาด” เอลลินโอบแขนรอบลำคอแกร่งรั้งใบหน้าหล่อเหลามาจูบด้วยความคิดถึงสุดใจ แดร็คดอนโอบเเขนรอบเอวบางจูบตอบเธอด้วยความโหยหาไม่ต่างกัน ซีซีหมุนเก้าอี้หันหน้าหนีด้วยรอยยิ้มแสนยินดี

 

- - - - - - - - -

 

“เอลี่คิดถึงคุณ” มือเรียวรั้งใบหน้าคมมาจูบซ้ำๆด้วยความคิดถึง ฤทธิ์เเอลกอฮอล์บวกกับความโหยหาปลุกเร้าความต้องการให้ลุกฮือ มือเล็กลูบไล้ตรงกลางกายชายอย่างซุกซน

มือหนาคว้าจับมือซุกซน ผละใบหน้าออกห่าง

 

“เราอยู่ในรถนะที่รัก” เขาเตือนสติที่เริ่มเตลิดของหญิงสาว ยกมือบางขึ้นแนบริมฝีปาก เอลลินส่งสายตาละห้อยให้เขาหากแต่เขากลับยิ้มอย่างเอ็นดูส่งให้ ก่อนจะเอี้ยวตัวคร่อมร่างบางดึงเข็มขัดนิรภัยเตรียมคาดให้เธอ

 

“แดร็ค” เธอเอ่ยเรียกแผ่วเบา มือที่เอื้อมกระชากเข็มขัดนิรภัยชะงักค้าง ดวงตาคมเข้มมองสบตากลมโตที่มีแววเว้าวอนออดอ้อน ก่อนจะหลับตาพริ้ม ริมฝีปากอวบอิ่มเผยอน้อยร้องเรียกสัมผัส แดร็คดอนมองเรียวปากอิ่มน่าจูบเหมือนต้องมนต์รู้ตัวอีกทีเขาก็กำลังแลกลิ้นนัวเนียกับเธออยู่เสียแล้ว

เสียงห้าวครางต่ำในลำคอ มือหนากอดรัดเอวบาง ก่อนจะเลื่อนขึ้นบีบเคล้นอกอวบภายใต้เสื้อตัวจิ๋ว เขาถอนจูบทันทีด้วยความขัดเคือง

 

“นี่เสื้อหรือเอลี่”เขาถามเสียงขุ่นเอื้อมมือแตะแผ่นหลเปลือยเปล่ามองสิ่งที่เธอเรียกว่าเสื้ออย่างโกรธๆเพิ่งได้สังเกตชุดที่เธอสมก็ตอนนี้ ก็แค่ผ้าที่ไม่ได้กว้างไปกว่าฝ่ามือเขายาวพอจะปกปิดก้อนเนื้อหน้าอกส่วนด้านหลังคือสายเส้นเล็กๆสามเส้นที่ผูกกันไว้เป็นโบว์เช่นเดียวกับเศษผ้าอีกชิ้นที่ทำเป็นสายคล้องคอ

 

“เทรนด์ใหม่ล่าสุดเลยล่ะค่ะ”เธอตอบเสียงยั่วยวนไม่กวาดกลัวสายตาที่แทบบลุกเป็นไฟของเขา แดร็คดอนกัดกร้ามแน่นมองใบหน้าสวยหวานที่แย้มยิ้มยั่วยวน

 

“ผมจะเผาชุดบ้าๆแบบนี้ทิ้งให้หมด”เขากระซิบเสียงลอดไรฟัน เอลลินยิ้มกว้างตบเบาๆบนแก้มสาก

 

“เสื้อผ้าพวกนี้ใช่เงินคุณซื้อนะคะ..แล้วแต่คุณเลย” จบคำเธอก็ยืดตัวขึ้นจูบปิดปากเขา ขบเม้มริมฝีปาดล่างเบาๆอย่างเย้ายวนจากนั้นจึงแทรกลิ้นเข้าคว้านหาลิ้นอุ่น แดร็คดอนดูดลิ้นเล็กที่แทรกเข้ามาในปากอย่างหิวกระหายลืมตัว กอดรัดร่างบางแน่นด้วยมือข้างเดียว ส่วนอีกข้างเคล้นคลึงไปทั้วเต้าอวบหยุ่น

 

“อาา” ทั้งคู่หายใจหอบพร่าเมื่อถอนจูบออกจากกัน ดวงตากลมโตหรี่ปรือหวานฉ่ำมองสบตาคมเข้มที่มีประกายแห่งความปรารถนา  

 

“เอลี่ต้องการคุณ” เธอบอกเสียงแหบกระเส่าเร้าอารมณ์ชายให้ลุกฮือ มือเล็กลูบไล้อกกว้างลากลงมายังหน้าท้อง

 

“ไม่ใช่ตอนนี้ที่รัก ดูสิเราอยู่ในรถนี่ลานจอดรถน่ะเอลี่”

 

“ไม่เห็นมีใครเลยค่ะ” เธอบอกเสียงหวาน เริ่มซุกซนกับส่วนกางกายเขาด้วยการลูบไล้หนักๆ

“เอลี่ไม่เอาน่า” เขาจับมือเธอไว้ น้ำเสียงไม่มั่นคงหนัก

 

“เอลี่จะเอา..เอาเดี๋ยวนี้ด้วย” เธอบอกอย่างดื้อรั้น โน้มตัวลงกดปุ่มข้างเบาะเพื่อดันเบาะรถไปด้านหลังจนสุด จากนั้นจึงขยับขึ้นนั่งทาบทับบนตักเขาถึงจะแคบแต่ก็ยังพอมีพื้นที่ให้ขยับตัว

 

ไรท์มาต่อคืนนี้นะคะ..😄 เอาแบบไหนดีเอ่ย หวานๆฟิน หรือ NCร้อนแรง..รอนะคะ

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น