June snow

ขอบคุณ​สำหรับ​การ​ติดตาม​อ่าน​และ​คอมเมนท์​นะคะ​ อ่านฟรี​ไม่ติด​เหรียญ​จ้า​😊😊

49. ไม่ระบุในสัญญา ( เสกต่อ )

ชื่อตอน : 49. ไม่ระบุในสัญญา ( เสกต่อ )

คำค้น : เสกต่อ

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 19.6k

ความคิดเห็น : 30

ปรับปรุงล่าสุด : 07 ก.ค. 2562 12:07 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 300
× 0
× 0
แชร์ :
49. ไม่ระบุในสัญญา ( เสกต่อ )
แบบอักษร

ต่อ Part

โรงเเรม Q

ช่วงพักกลางวันผมไม่ได้ออกไปกินข้าวที่โรงอาหารกับรุ่นพี่ เพราะว่าผมไม่ชอบไปยืนต่อคิวยาวจึงทำอาหารง่ายๆมากิน

หลังจากมื้อเที่ยงง่ายๆของผมผ่านไปพี่จินเปิดประตูเข้ามาเเละกำลังคุยโทรศัพท์ดูแล้วท่าทางจะยุ่ง แล้วพี่จินหันมาถาม

" ต่อทานข้าวยัง "

" อิ่มเเล้วครับ " ผมตอบ

" งั้น พี่วานเอานี่ไปให้คุณเสกทีจ้ะ "

พี่จินวางกล่องข้าวลงมือยังวุ่นกับเอกสารตรงหน้าทั้งที่ไม่อยากไปแต่ก็ปฏิเสธไม่ได้แล้วทำไมถึงต้องเป็นผม ผมคิดแล้วพี่จินก็เรียกให้ผมไปใกล้ๆ

" สาวๆแถวนี้น่ากลัวเกินไปหนุ่มๆล่ะดีแล้ว "

พี่จินกระซิบ คงหมายถึงพนักงานสาวๆที่ชื่นชมเจ้านายคนใหม่ออกหน้าออกตาเพราะผมก็เพิ่งรู้ว่าประธานจะเกษียณตัวเองและปล่อยให้ลูกชายดูแลกิจการต่อ​

และตั้งแต่เจอกันวันแนะนำตัวผมก็ไม่ได้พูดคุยกับรองประธานคนใหม่อีกเลยถึงแม้จะเดินผ่านกันแต่ก็ไม่เคยมองหรือสบตากันบางครั้งผมก็เลี่ยงที่จะไปมาช่วงเวลาที่รองประธานคนใหม่เข้าออกโรงแรม

จนกระทั่งตอนนี้ผมยืนอยู่หน้าห้องรองประธานกรรมการเสกสรร และนี่คือภารกิจที่เลี่ยงไม่ได้อีกแล้ว

ผมเคาะประตูสองครั้งได้ยินเสียงทุ้มบอกออกมาจากด้านใน

" เข้ามา  "

ผมจึงเปิดประตูเข้าไปมองไปรอบๆห้องทำงาน ไม่เจอกับเจ้าของเสียงผมจึงเดินเอาข้าวไปวางไว้บนโต๊ะชุดรับแขกและหันหลังกลับจึงชนเข้ากับร่างสูงที่ยืนอยู่ข้างหลังอย่างจัง

" โอ้ย "

เสียงร้องของร่างสูงข้างหลังดังขึ้นเมื่อผมเหยียบที่เท้าอย่างแรงด้วยความตกใจ

" ขอโทษครับขอโทษ "

ผมรีบลนลานขอโทษ ทำตัวไม่ถูกพร้อมเอามือไปจับแขนยาวนั่น

" ไม่เป็นไรไม่ได้เจ็บ "

ร่างสูงตอบเสียงนุ่มและเดินไปนั่งลงที่โซฟารับแขกและพูดออกมา

" แกะให้ผมหน่อย  "

ผมยืนอึ้งมองดูแขนยาวนั่นยื่นกล่องข้าวมาให้ผมแล้วผมก็หยิบเอาไปแกะใส่จานให้ซึ่งมีในถุงที่หิ้วมามองข้าวผัดไข่ธรรมดาๆที่อยู่ในจาน

กินง่ายแฮะ ผมคิด  และวางจานข้าวลงพร้อมขวดน้ำ

" ผมขอตัวก่อน  " ผมบอก

" เดี๋ยวสินั่งเป็นเพื่อนก่อนไม่ชอบกินข้าวคนเดียว "

ร่างสูงพูดและตบลงที่นั่งข้างๆผมยังคงงงกับท่าทีที่เปลี่ยนไปเมื่อหลายเดือนก่อน นายเสกสรรคนนี้เคยขืนใจผม​ แต่ตอนนี้ชวนให้ผมนั่งเป็นเพื่อนตอนกินข้าวสงสัยคงลืม ไปแล้วว่าทำอะไรกับผมไว้และผมก็ต้องยอมนั่งลงห่างๆ และท่องคำว่า

เจ้านาย เจ้านาย

" ฉันแค่ไม่อยากให้นายอึดอัดใจที่ต้องทำงานร่วมกันและถ้านายยังอึดอัดเรื่องที่ฉันเคยทำ ขอให้เป็นความอึดอัดนอกเวลางานเถอะ "

ร่างสูงพูดแล้วยิ้มให้ผมแต่ผมก็เดารอยยิ้มนั้นไม่ออก​ แต่ไม่ว่า​ยังไงผมต้องลืมเรื่องนั้นไปก่อนแยกเรื่องงานกับเรื่องส่วนตัวให้ออก

ผมพยักหน้ารับและไม่พูดอะไรออกมา จนเสียงประตูเปิดผมหันไปมองบุคคลที่สามที่เดินเข้ามา

พี่กร ผมพึมพำ ชื่อนั้นออกมาผมลืมคิดไปว่าทำงานที่นี่อย่างน้อยต้องเจอเพื่อนๆของไอ้เสก หรือเพื่อนๆของพี่นัท

พี่กรมองหน้าผมเเวบหนึ่งผมเห็นแววตาเเสดงอาการแปลกใจแต่ก็ไม่ได้เอ่ยถามอะไรผมเลยยกมือไหว้พร้อมทักทาย

พี่กรยิ้มอ่อนทักทายผมเเละนั่งลงข้างๆเจ้าของห้องที่ทำหน้าบูดอยู่มองหน้าผมกับพี่กรสลับกัน

" มาทำไม " ร่างสูงเจ้าของห้องถาม

" เรื่องงานมีเรื่องให้ช่วย " พี่กรตอบ

จากนั้นผมก็ขอตัวแยกออกมานั่งเล่นที่ระเบียง ดาดฟ้าผมชอบที่นี่เพราะว่ามันสงบไม่สนใจสายตาเจ้าของห้องที่มองตามผมด้วยสายตาขวางเหมือนไม่พอใจ

ผมรู้สึกอึดอัดกับสายตาพี่กรต่างหากพี่กรเป็นคนเงียบไม่ค่อยคุยแต่เหมือนดูทุกอย่างทะลุปรุโปร่ง แต่ผมชอบเวลาพี่กรยิ้ม เหมือนกับว่าโลกนี้สดใสไปเลย

หรือเพราะคนไม่พูดแต่เวลายิ้มจะดูดีหรือป่าวนะ  ในบรรดาเพื่อนๆพี่นัทที่ผมรู้จักทุกคนเหมือนจะนิสัยดี

เว้นแต่... นายเสกสรร..... ถึงจะอายุมากกว่าผมก็ยังไม่อยากเรียกมันว่าพี่ไม่ใช่ผมเป็นคนไม่สุภาพนะครับแต่มันยังทำใจเรียกแบบนั้นไม่ได้

" พี่เสก "

ผมลองพูดออกมาแล้วทำท่าท่าง ขนลุกขนพองมันแปลกๆ

" ชื่อฉันมันน่าขยะแขยงมากเลยรึไง "

เสียงคุ้นเคยดังขึ้นด้านหลังผมหันกลับไปมอง

" เห้  คุณเสก "

มายืนตรงนี้​ตั้งแต่เมื่อไหร่แถมผมยังพูดชื่อให้เจ้าตัวได้ยินอีกน่าขายหน้าที่สุด

" พี่กรกลับไปแล้วหรือครับ "

ผมถามรีบเปลี่ยนเรื่องเพื่อแก้อาการเขินอาย

" ชอบไอ้กรหรือ? "

ร่างสูงขยับตัวมายืนใกล้ๆผมหัวไหล่แทบจะชนกันแถมยังเอียงหน้ามองผมเพื่อรอเอาคำตอบ

ใจผมเริ่มเต้นแปลกๆกับกลิ่นน้ำหอมจางๆจากร่างสูง  แต่ผมนิ่งไม่ตอบใครจะไปตอบคำถามยากๆแบบนั้นได้

" นายเตรียมตัวอกหักได้เลยเพราะว่าไอ้กรมีคนที่ชอบแล้ว "

ร่างสูงพูดมองหน้าผมนิ่งเหมือนกำลังจับผิด

" คุณ จะบ้าหรือไงอย่ามาดูถูกผมถึงผมจะเป็นแบบนั้นผมก็ไม่ได้วิ่งเข้าหาผู้ชายทุกคน  "

ผมตอบด้วยน้ำเสียงที่ดังขึ้น

" แบบไหน แบบนั้น? "

ไอ้เสก​ถาม​ด้วย​หน้าตาเฉยๆนั่นยิ่งดูน่าหมั่นไส้

" คุณนี่มันโรคจิตจริงๆ "

ผมว่าตอบโต้ด้วยสายตาขวางๆเหมือนกำลังโมโหสุดๆ

" ฉันชอบนายที่เป็นแบบนี้มากกว่านะแมลงต่อ รู้สึกถึงการตอบโต้ดี  หึหึ "

ร่างสูงพูดเเล้วก็เอามือสัมผัสที่แก้มผมเบาๆแล้วเดินจากไปพร้อมเสียงหัวเราะ

ผมเอามือขึ้นลูบแก้มตัวเองพลางมองหาคนอื่นในบริเวณนี้แต่ก็ไม่มีใคร

และคำว่าชอบนั่นทำให้ผมใจเต้นแรงแปลกๆหรือว่าเพราะผมชอบผู้ชายพอได้ยินคำแบบนี้ก็เลยทำให้เกิดอาการดีใจและคำเรียกชื่อผม แมลงต่อ นั้นอีก

คุณนี่มันโรคจิตจริงๆคุณเสกไอ้เสก

เห้อ!! เรียกแบบไหนดีวะ

ผมถอนหายใจออกมาเสียงดังผมจะรับมือไหวมั้ยนะกับเจ้านายแบบนี้

ชลบุรี

3 เดือนผ่านไป

เมื่อ 3วันก่อนพี่ทิวโทรมาบอกว่าเจ้าหนี้เก่าของพ่อไปตามทวงหนี้ค้างที่บ้านป้าจันและยังทำลายข้าวของจนเสียหายและยังขู่ป้าจันว่าถ้าผมไม่เอาเงินไปใช้หนี้จะตามมาหักขาผม ที่กรุงเทพและนั่นทำให้ผมมานั่งอยู่ตรงนี้

ผมมองสำนักงานที่เปิดเหมือนกับออฟฟิคปกติแต่ที่จริงแล้ว เป็นพวกปล่อยเงินกู้รายวัน ที่พ่อผมมากู้ยืมและมองกระดาษสัญญาในมือทำให้ผมแทบช็อคกับตัวเลขศูนย์ข้างหลังจำนวนเงินครึ่งล้านผมจะไปเอาที่ไหนมาให้

" ผมขอเวลาหน่อย "  ผมบอกกับเจ้าหนี้หน้าโหด

" ฉันให้เวลาแกมามากแล้วและฉันก็รู้จากพ่อแกว่า แม่แกมีเงินอยู่อย่ามาตุกติก ไม่งั้นฉันมีวิธีหาเงินคืนโดยใช้หน้าเรียวๆของแก  "

ไอ้หน้าโหดนั่นขู่ผมและเอามือมาจับบีบคางผมแน่น ทำให้ผมชกเสยมันไปที่หน้าอย่างแรงด้วยความรู้สึกขยะแขยงที่มันมองร่างกายผมแปลกๆและมันก็ชกผมกลับทำให้ผมรู้สึกเจ็บแปลบที่มุมปาก

" ไปเอาเงินมาคืนฉันก่อนที่ฉันจะจับส่งแกไปให้ไอ้เสี่ยอ้วนๆสักคน "

ไอ้หน้าโหดนั่นขู่และเดินไปพร้อมกับลูกน้อง3คนผมรู้ว่าคำขู่นั้นพวกมันทำได้จริงอิทธิพลมืดพวกนี้ไม่กลัวกฏหมายหรอกยิ่งคำว่าเสี่ยอ้วนๆนั้นยิ่งทำให้ผมเหมือนจะเป็นลม

หลังจากนั้นผมก็ไปเบิกเงินที่แม่เก็บไว้ทั้งหมดแต่นั่นก็ยังไม่พอขาดอีก 2 แสนบาทและเหมือนพวกมันจะไม่ยอมผมจึงให้สัญญากับพวกมัน

" ขอเวลา3 เดือนผมจะหามาคืนคุณผมสัญญาแต่อย่ายุ่งกับป้าจัน "

ผมบอกด้วยเสียงอ่อนๆ อ้อนวอนมัน

แล้วมันก็รับปากพร้อมกับขู่ผม อีกว่าอย่าคิดหนี เพราะรู้ว่าผมทำงานที่ไหน

ผมเดินออกจากสำนักงานนั่นและมานั่งทรุดลงที่ใต้ต้นไม้ใหญ่หมดแล้วเงินที่ผมมีเงินเก็บของแม่แต่ผมก็ไม่กล้าบอกแม่เพราะกลัวแม่คิดมาก แม่อยู่ในนั้นก็ลำบากพอแล้วทำไมชีวิตผมถึงได้เปลี่ยนไปขนาดนี้นะจากเด็กหนุ่มวัยรุ่นที่ใช้ชีวิตธรรมดาในแต่ละวันแต่ตอนนี้กลับมีเรื่องมากมายเข้ามาในชีวิต​

คิดแล้วก็อยากจะร้องไห้ผมจะหาเงินที่ไหนตั้งเป็นแสนๆในเวลา 3เดือนลำพังเงินเดือนผมก็พอใช้เหลือเก็บบ้างนิดหน่อยและผมเองก็ยังอยู่ในช่วงทดลองงาน

และถ้าผมหาไม่ได้พวกมันก็จะเอาผมไปขาย ขายร่างกาย  แล้วความคิดหนึ่งของผมก็วนเข้ามา ทำให้ผมรีบกดเบอร์ไปหาพี่ตั้มและนัดเจอ

ผับ 2G

ผมกลับมาที่นี่อีกครั้งมองคู่รักผู้ชายหลายคู่ที่กำลังนั่งคุยกันอย่างมีความสุขผมรู้ว่าโลกกลางวันของพวกเค้าบางคนต้องปิดบังตัวเองเพราะผมเคยทำงานที่นี่พวกเค้าเล่าให้ผมฟังและผมก็เข้าใจดีเพราะผมก็เป็นอยู่ผมมาทำงานที่นี่​ครั้งแรก

ผู้ชายหลายคนต่างก็เข้ามาหาเพราะคิดว่าผมขาย เหมือนกับไอ้เสกผู้ชายแท้ๆที่พรากประสบการณ์ครั้งแรกไปจากผม

" ต่อ พี่ตั้มเรียกไปเจอที่ห้องทำงาน "

เสียงเด็กเสริฟบอก​ ผมจึงลุกเดินไปเคาะประตูห้องและเปิดเข้าไปเมื่อได้ยินคำเชิญ

" ว่าไงมีเรื่องอะไรให้พี่ช่วย​ "

พี่ตั้มถามทันทีที่ผมนั่งลงและผมก็บอกในสิ่งที่ผมต้องการแล้วพี่ตั้มทำหน้าตกใจแถมยังส่ายหัวปฏิเสธทันที

" พี่ว่าพี่ดูเราผิดไปนะต่อถ้าเป็นเรื่องอื่นพี่ช่วยได้ แต่นี่มัน "

พี่ตั้มหยุดพูดแค่นั้น ผมรู้ว่าลูกค้าพี่ตั้มมีแต่ระดับและคงไม่มีปัญหาเรื่องเปิดเผยตัวตน เพราะว่าต่างคนก็กลัวตัวเองถูกเปิดเผย

" ผมต้องการเงินครับถึงแม้มันต้องแลกกับศักดิ์ศรีที่เหลือน้อยของผมก็ตาม "

ผมบอกด้วยน้ำเสียงแน่วแน่แล้วพี่ตั้มก็ไล่ผมให้กลับไปคิดดีๆก่อนแล้วจะโทรหาอีกที

ผมเดินลงมาจากชั้นบนของผับมานั่งคุยกับพี่ๆที่เคยทำงานด้วยกันทักทายกันบ้างยิ้มหัวเราะ โดยไม่มีใครปิดบังตัวเองและผมคิดว่าถ้าคนที่ทำงานผมมาเจอผมที่นี่ก็คงแย่เหมือนกันแต่ดีหน่อย  ที่ทำงานผมเป็นผู้หญิงส่วนเยอะคงหาที่แบบนี้เจอยาก

"  มาอีกแล้วสุดหล่อของพี่  "

เสียงพี่เชอรี่ ผู้ชายที่หน้าหวานพูดขึ้นผมและทุกคนมองตามสายตาพี่เชอร์รี่

ชายหนุ่มร่างสูงที่อยู่ในชุดสบายๆใส่เสื้อยืดสีขาวกับกางเกงยีนสีเข้มเดินเข้ามาในร้านทุกคนต่างหันไปมอง

นายเสกสรร เจ้านายผมมาทำอะไรที่นี่   มันไม่ใช่ที่จะมาเดินเล่นผมรีบหลบลงด้านหลังของพี่เชอร์รี่ทันที

อย่านะ อย่าเดินมา ทางนี้ พลางภาวนาในใจ​

" ผู้ชายแท้ๆนี่ ไม่น่ามาเดินที่แบบนี้ ให้เหล่าเก้งกวางอย่างพวกเราน้ำลายไหลเลย "

เสียงพี่เเจ็คพูดแล้วทุกคนก็หัวเราะออกมาเสียงดังนิดๆเรียกความสนใจจากร่างสูงนั่นให้เดินมา

" คุยอะไรกันอยู่ครับท่าทางสนุก "

ร่างสูงถามทุกคนส่วนผมที่ก้มหน้าอยู่รู้สึกเสียงนั้นอยู่ใกล้ๆจึงลุกพรวดพราดและรีบหันหลังเดินเร็วออกมาทางด้านหลังของผับท่ามกลางเสียงเรียกของทุกคนเเล้วแขนผมก็ถูกดึงกระชากให้หยุด

" จะรีบไปไหนล่ะ " เสียงทุ้มพูดและดึงแขนผมไว้

" ปล่อย  ปล่อย  "  ผมพยายามแกะข้อมือหนานั่นออก

" ทำไมยังมาที่แบบนี้อีก​ ถ้าคนที่ทำงานมาเจอจะทำยังไง "

ร่างสูงพูดเสียงดัง

" แล้วคุณล่ะมาทำอะไรที่แบบนี้​  " ผมถามย้อนกลับ

" หึ พูดไม่ออกเลยรึไง "  ผมพูดและยิ้มหยันๆออกมาเมื่อเห็นร่างสูงนิ่งเงียบ

" หรือว่ายังรับจ็อบนอกอยู่อีกนายนี่มันไม่มีศักดิ์ศรีเลยรึไง "

คำพูดดูถูกนั่นทำให้ผมสะบัดมือออกมาจากการเกาะกุมชกไปที่ใบหน้าหล่อนั้นเต็มแรงทันทีร่างสูงเอามือขึ้นลูบที่ข้างแก้มตัวเองไปมา

" เออ ผมขายแล้วไงร่างกายก็ของผม​ แต่คุณไม่มีสิทธิ์มาดูถูกผม​ พวกคนรวยที่เกิดบนกองเงินกองทองอย่างคุณจะไปรู้อะไร "

ผมบอกประชดด้วยอารมณ์โมโหสุดขีด

" เท่าไหร่ "

ร่างสูงถามเสียงเรียบและเหมือนกำลังกลั้นอารมณ์โกรธตัวเองไว้ ผมนิ่งกับคำถามเท่าไหร่งั้นเหรอ ?

" 2 แสน "

ผมบอกจำนวนตัวเลขไปที่อยู่ในหัวผมมาตลอดทำให้ร่างสูงนิ่งไป หึหึ อึ้งไปเลยรึไง

" มันมากเกินไป ถ้าเเค่ครั้งเดียว "

คิด​แบบ​นักลงทุน​หึหึ..... และ​คงเอาร่างกายผมไปเปรียบกับผู้หญิงแน่ๆ

" นั่นเพราะคุณไม่ได้อยู่ในกลุ่มลูกค้าของผมไง  คุณไม่ได้เป็น ...... "

ผมตอบด้วยท่าทีเฉยๆทำเหมือนเรื่องsexเป็นเรื่องปกติและเดินไปแต่ก็ต้องหยุดเดิน

" ได้ตกลงฉันให้นาย3แสนแต่นายต้องกิน นอนกับฉันทุกเวลาทุกครั้งที่ฉันต้องการภายในเวลา 2เดือน "

ร่างสูงตะโกนตามหลังผม

" ไม่ ไม่ ตกลง "

ผมบอกเสียงสั่นเริ่มกลัวกับเงื่อนไขที่ตัวเองพูดออกไปและคำว่าทุกครั้งที่ต้องการและไม่คิดว่านายเสกสรรจะยอมตกลงง่ายๆ ขนาดนั้น กับคำพูดประชดประชันของผม

" ทำไมล่ะโป​รไฟล์​ฉันน่าจะผ่านนะ "

ร่างสูงถามเดินก้าวยาวมาถึงประชิดตัวผมโน้มยื่นหน้ามาใกล้ๆจนปลายจมูกโด่งนั่นชนกับปลายจมูกผม

" และร่างกายเราสองคนก็คุ้นเคยและรู้จักกันดีแล้วทั้งด้านหน้าและด้านหลัง  "

พูดจบและก็ปิดปากผมด้วยริมฝีปากร้อนนั่นจูบที่เเสนนุ่มนวลอ่อนโยนต่างจากทุกครั้งทำให้ผมเคลิบเคลิ้มเปิดปากรับลิ้นร้อนเข้ามาและจูบตอบกลับไปอย่างไม่รังเกียจกลิ่นแอลกอฮอล์จางๆกับกลิ่นบุหรี่อ่อนๆยิ่งทำให้ผมหลงใหล

" ถือว่าตกลงจากการที่นายจูบตอบ "

ร่างสูงบอกและเอามือไล้ริมฝีปากผมไปมาด้วยสายตาที่คาดเดาไม่ออกว่ารู้สึกแบบไหน

" คุณเสกผมไม่ๆ ตกลง " ผมรีบปฏิเสธ

" เราต้องหาที่ทำสัญญากันไปคอนโดฉันละกัน ห้องนายมันร้อน "

ร่างสูงบอกโดยทำเป็นไม่ได้ยินคำปฏิเสธจากผมและลากแขนผมออกไปจากผับและดันตัวผมเข้าไปในรถสปอร์ตหรู ขับออกไป

คอนโด WW

ผมนั่งนิ่งบนโซฟานุ่มในห้องคอนโดหรูเหงื่อเริ่มซึมออกมาทั้งที่แอร์ในห้องเย็นเฉียบผมกำลังทำอะไรอยู่ ขายร่างกายตัวเองให้กับคนที่ดูถูกผม ให้กับเจ้านายตัวเองผมกำลังขายศักดิ์ศรีตัวเองเพื่อเงินผมนั่งกำมือตัวเองแน่น

ผ่านไป 20 นาทีแล้วร่างสูงก็เดินมานั่งลงตรงข้ามกับผมวางกระดาษสัญญาลงกระดาษเช็คใบหนึ่งที่เขียนจำนวนเงินลงไปแล้วครึ่งหนึ่ง

ผมหยิบสัญญานั่นมาอ่านและนิ่งไปมองตัวเลขจำนวนเงินในสัญญาเงินนั่นทำให้ผมใช้หนี้หมดและ เหลือเก็บบางส่วนเอาไว้ใช้กับแม่ตอนแม่ออกมาและความคิดขัดแย้งก็มีเข้ามาเงินเยอะขนาดนี้ทำไมถึงเป็นผมทำให้ผมถามออกไป

" คุณไม่ได้ชอบผู้ชายแต่ทำไมถึงเป็นผม  "

" ฉันชอบร่างกายนาย "

ร่างสูงบอกเสียงเรียบเหมือนกับกำลังต่อรองซื้อขายอะไรสักอย่าง และคำว่าชอบร่างกายก็บอกตรงๆเลย หึหึ ในเมื่อผมขายร่างกายนี่นะ​  จะคิดมากทำไม

ผมเลยนั่งอ่านสัญญาอีกรอบเหมือนกำลังตัดสินใจ สุดท้ายผมก็พ่ายแพ้ไม่เมื่อมันไม่มีทางเลือกที่ดีกว่านี้ต่อให้ใครประณามผมยังไงผมก็ไม่สนผมขอทำเรื่องน่าอับอายนี่

" ฉันเป็นนักธุรกิจต่อทุกอย่างเราล้วนได้ประโยชน์ร่วมกันเช็คนั่นเป็นเงินก้อนแรก​ ที่นายจะได้รับไปและอย่าได้เล่นตุกติกกับฉัน  "

ผมยังนิ่งฟังน้ำเสียงทุ้มนั่นพูด

" ประโยชน์ร่วมกันคุณได้ร่างกายผมไปผมก็ได้เงินคุณไป​ ง่ายดี​นะ​  "

ผมบอกน้ำเสียง​หยัน​ๆรู้สึก​น้อยใจ​ใน​ชะตากรรม​ตัวเอง​และเอาปากกามาเซ็นต์แล้วส่งสัญญานั่นคืน

ยังไงผมก็เสียไปแล้วมันจะไปยากอะไรกับการที่จะต้องมาทำเรื่องแบบนั้นอีกถึงแม้จะไม่ระบุในสัญญาถึงจำนวนครั้งที่ xxx ก็เถอะ

และอีกอย่างผมเองก็ไม่ได้รังเกียจ​การสัมผัสนั่นเท่าไร​ เมื่อเทียบกับมือหนาของไอ้หน้าโหดที่มันแค่จับที่คางของผมทำให้ผมแทบอ้วก

" งั้นถือว่าจบสิ้น "

ร่างสูงพูดและลุกขึ้นยืน ยื่นมาให้ผมทำเหมือนนักธุรกิจที่จบการเจรจาแล้วผมก็ลุกขึ้นยืนจับมือหนานั่นโดยไม่มองสบตาอีกฝ่าย

" งั้นก็กลับ "

ร่างสูงบอกผมทำหน้างงจะไม่ทำอะไรงั้นหรอผมคิดว่า วันนี้ วันนี้ อาจจะ .....

" ให้นายกลับไปเตรียมตัวเห็นฉันแบบนี้ก็ไม่ได้ต้องการหรือขาดเหลือขนาดนั้น "

คำว่าขาดเหลือทำให้ผมนึกบางเรื่องออก

" ผมมีเรื่องอยากขอช่วงที่เอ่อคุณนอนกับผม ห้ามคุณไปทำอะไรกับผู้หญิง "

ผมบอกร้องขอ ออกไป ผมไม่รู้หรอกว่าปกติคนตรงหน้าผมใช้ชีวิตเรื่องsexแบบไหนแต่อย่างน้อยก็ให้อยากให้เกียรติผมบ้าง

" ได้สิไม่ใช่ปัญหาแล้วฉันก็อยากขอนายเรื่องนึง "

ร่างสูงตอบกลับมายิ้มๆผมพยักหน้ารับรู้ ทำไมรับปากง่ายจัง

" ช่วยเปลี่ยนคำเรียกที่น่าอึดอัดคุณ ผม นี่ซะ มันไม่ชินจะเรียกว่าไอ้เสก พี่เสก หรือมึงกูอะไรก็ๆได้ฉันไม่ซีเรียส "

ร่างสูงบอกแล้วจะให้เรียกแบบไหนผมเองก็ยังอึดอัดเหมือนกัน

" แต่มันจะดีมากเลยถ้านายจะเรียก พี่เสก  พี่เสก  ตอนที่นายนอนอยู่ใต้ร่างฉัน "

ร่างสูงพูดจบก็ก้มลงมาดูดปากผมจนเกิดเสียงดัง

ทำให้ผมรู้สึกขนลุกซู่ใจเต้นเเรงเพราะคำพูด xx นั่น

ผมทำถูกแล้วใช่มั้ยผมชอบผู้ชายก็จริงไม่ใช่ลงเอยในแนวนี้

แต่เมื่อมองเสี้ยวหน้าด้านข้างของอีกคนทำให้ผมหยุดคิดหนวดไรๆและจมูกโด่งๆนั่นอาจจะไม่ได้เลวร้ายเหมือนครั้งแรกก็ได้

2 เดือน​นี่​ สำหรับ​ผู้ชายที่บอกว่าไม่ขาดเหลือเรื่อง sex นี่มันจะกี่ครั้งกันนะ​ ไม่มีระบุในสัญญาด้วยสิ

______________________________________________________

มาแล้วจร้า ยังเอื่อยๆอยู่เสกก็มีเหตุผลที่ซื้อ ส่วนต่อเองก็มีเหตุผลที่ขาย (พูดเหมือนกับซื้อขาย อะไรบางอย่างเลย  ) ยังไงก็อย่าเพิ่งเบื่อกันนะ

คอมเม้นท์ติชมได้จ้าา​

ความคิดเห็น