ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : #3

คำค้น : tk,เฟรม,3

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 169.5k

ความคิดเห็น : 65

ปรับปรุงล่าสุด : 30 มี.ค. 2560 18:56 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
#3
แบบอักษร

#F

“อย่านะไอ้เหี้ย!!”

ผมดิ้นหนีแต่ก็สู้แรงมันไม่ได้แรงโคตรเยอะเลยสัส กดมือผมจนเจ็บร้าวไปหมดด้านล่างก็ถูกขามันกดไว้ มันเปลี่ยนมากดมือผมด้วยมือข้างเดียวอีกมือก็กดโทรศัพท์หาใครบางคน ใจผมมันเริ่มร้อนรนแล้วครับ!!

“มึงว่างมั้ยวะ...ชวนพวกมันมาหากูที่คอนโดด่วน หึ งานนี้สนุกแน่”

“ไอ้เลว ไอ้ชั่ว!!”

ผมเริ่มดิ้นหาวิธีเอาตัวรอดอีกครั้งเมื่อมันจับผมลากมาที่เตียงแม้จะยังจุกแต่งานนี้ไม่สนแล้วครับ มันกดผมคว่ำหน้าลงกับเตียงแล้วนั่งทับไว้จะดิ้นก็ไม่ได้สัส ผมเบิกตากว้างเมื่อเห็นของในมือแล้วเริ่มโวยวายอีกครั้งแต่เหมือนคนด้านบนจะไม่สนใจพยายามมัดมือผมไว้อย่างเดียวจนสำเร็จขัดขืนไปก็เท่านั้นผมสู้แรงมันไม่ได้ ได้แต่แหกปากด่ามันไม่หยุด

“มึงเลือกเองนะเฟรม มึงคิดจะเล่นกับกูมึงต้องเล่นให้ตาย กูรู้ว่ามึงไม่กล้าพอจะตัดสายเบรกกู...และในเมื่อกูไม่ตายคนที่จะตายก็คือมึง!!”

ผมได้แต่นิ่งเงียบฟังมันพูดที่ข้างหู ผู้ชายคนนี้อันตรายเกินไปจริงๆใจผมมันร่วงไปอยู่ปลายเท้าแล้วครับมือก็เย็นเชียบผมคงหนีไม่ได้แล้วสินะ..

เสียงเคาะประตูดังขึ้นมันหายไปเปิดประตูสักพักก็มีคนเดินเข้ามาสามคนสัญชาตญานการเอาตัวรอดสั่งให้ผมถอยหนีจนชิดหัวเตียงผมกับกรนด่าพวกมันไม่หยุด จะหนีก็ไม่ได้เพราะไอ้ธีร์มันยืนพิงประตูมองผมอยู่เพื่อนมันสามคนกำลังย่างสามขุมมาหาผมที่เตียง

“ไอ้เหี้ยอย่าเข้ามา!!”


#TK

ผมยืนมองหมาตัวน้อยที่ลอบกัดผมกำลังแยกเขี้ยวขู่เพื่อนผมตัวก็สั่นด้วยความกลัวอย่างนึกสนุก

“อย่าจับไอ้สวะ ปล่อยสิวะ!! ถ้ากูหลุดไปได้กูเอามึงตายแน่” ไอ้เต้ลากขามันดึงมาอยู่กลางเตียงมันทั้งถีบทั้งเตะจนต้องกดไว้

“ปากดีจังนะ อยากรู้จังถ้าเอาคว..ยัดปากจะดีแบบนี้มั้ย”

ไอ้ม่อนจัดการฉีกทึ่งเสื้อร่างบางจนมันขาดหลุดลุ่ยยิ่งทำให้มันดิ้นพล่านหนีเอาตัวรอดไปใหญ่ แต่ก็เท่านั้นเพราะมือสองข้างก็ถูกไอ้นัสกดไว้อยู่ขาก็ไอ้เต้พวกมันมองด้วยสายตาโลมเลียอย่างปิดไม่มิด

“ไอ้สัส...อย่า!! ปล่อยกูไปเถอะ” มันพูดกับเพื่อนผมแต่ก็ดันส่งสายตาอ้อนวอนมาที่ผมคนเดียว

“ขอกูลองกับผู้ชายก่อนสิวะ” ไอ้ม่อนพูดพร้อมกับลูบไล้ร่างบางตรงหน้า มันตัวสั่นอย่างเห็นได้ชัด ไอ้เต้ก็เริ่มลูบขาแล้วพยายามถอดกางเกงมันออกมันก็ไม่ยอมดิ้นจนแรงจะไม่มี

“อย่าเอามือสกปรกมาจับกูไอ้พวกชั่ว!!” มันโกรธจนตาแดงๆเหมือนจะร้องแต่ไม่ได้ร้องผมได้แต่กดอกยืนมองนิ่งๆ

“มีให้จับกูต้องจับต้องลูบสิวะ” ไอ้นัสตอบอย่างกวนตีนมือมันวนอยู่แถวหน้าอกไอ้เฟรม พวกมันแสดงความกามออกมาอย่างปิดไม่มิด เมื่อไอ้ม่อนดึงกางเกงเกือบจะหลุดขามันก็ยิ่งดิ้นทุรนทุรายเพื่อเอาตัวรอดเหมือนมาตัวน้อยๆไอ้ม่อนก็ลูบไล้มันปากก็ก้มลงไปไซร้คอ ไอ้นัสก็บีบขยี้หัวนมมันเล่นจนมันได้แต่มองด้วยสายตาเกลียดชังส่งให้เพื่อนผมแต่ใครจะสน ปากบางเม้มกัดกลั้นเสียงจนห่อเลือดแล้วมันเบือนหน้ามามองผมด้วยสายตาที่โกรธเกลียดเคียดแค้นปนเจ็บปวดแค่แวบเดียวเท่านั้น ร่างกายสั่นเทาด้วยความกลัวอย่างน่าสงสารแต่ผมไม่สน

“มองกูแบบนั้นคือ?”

เพื่อนผมหยุดการกระทำแต่ยังตรึงร่างนั้นไว้อยู่

“ปล่อยกูไป...”

“หึ มึงคงไปได้แค่ในฝัน”

“แค่กูทำรถมึงนิดเดียวไม่ได้ฆ่าคนตาย แต่มึงเสือกจะฆ่ากูให้ตายทั้งเป็นเลยรึไงไอ้เห็ยธีร์!! มึงมันเลว ไอ้ชั่ว กูเกลียดมึง!!” น้ำตาหยุดแรกไหลรินลงจากหางตาโดยที่ร่างบางไม่รู้ตัวสักนิด

“กูให้มึงเลือก จะยอมให้กูเอาคงเดียวหรือจะให้เพื่อนกูรุม”

“กูไม่เลือกเหี้ยไรทั้งนั้น!!”

“ไม่เลือกก็เท่ากับว่ามึงยอมให้เพื่อนกูเอา”

“ไอ้เหี้ยธีร์!! ไม่...ปล่อยสิวะ!!”

“ถ้าไม่พอ พวกข้างล่างยังมีอีกหลายคน”

ผมหันหลังกำลังจะปิดประตูแต่เสียงสั่นๆก็ดังขึ้นก่อน

“อย่า..กูยอม.....กูยอมมึงไอ้เหี้ยธีร์  อึก...ช่วยกูด้วย กูไม่เอาแล้ว กูขอโทษธีร์ ปล่อยกูไปเถอะกูสัญญาจะไม่ทำอีก” ไอ้เฟรมพูดพร้อมกับตะเกียกตะกายร่างที่มีแค่ชั้นในปกปิดมาหาผมทั้งๆที่ถูกเพื่อนผมตรึงไว้อยู่

“หึ มึงพูดเองนะว่ายอมกู กูจะให้มึงริ้มลองว่าคนจริงมันทำกันยังไง”ผมพูดเสียงเย็นหมาน้อยตรงหน้าเงยหน้ามามองผมสายตาสั่นระริกร่างกายสั่นไหวอย่างน่าสงสารแต่ผมกลับมองว่ามันน่าขย้ำ


#F

ไอ้ธีร์มันช้อนร่างผมขึ้นโยนลงเตียงแล้วตามมาคร่อมมันมองสำรวจร่างกายผมอย่างจาบจ้วง ผมได้แต่กำมือแน่นหลับตายอมรับสภาพที่กำลังจะเกิดขึ้น โดนมันคนเดียวก็ยังดีกว่าโดนเพื่อนมันรุม มันเอาคืนผมได้อย่าสาสมจริงๆ

มันกระชากชั้นในผมทิ้งอย่างไม่ใยดีสายตาที่มองมาเหมือนนักล่าที่กำลังตะครุบเหยื่อ จนผมตวัดสายตามองอย่างเกลียดชัง มันจับมือผมกดไว้เหนือหัวด้วยมือข้างเดียวเพราะโดนมัดจนขึ้นรอยแดงแสบชิบ มืออีกข้างก็บีบเค้นไปตามร่างกายผมปากก้มลงไซร้คอดูดเม้มและกัดลงแรงๆจนผมต้องดิ้นหนีอีกครั้ง

“อืออ...เจ็บสัส!! กัดทำเหี้ยไร”

มันไม่ฟังผมต่อว่ากระชากขาผมอ้าออกกว้างแล้วสอดตัวแทรกหว่างขาผม ผมหุบขาหนีมันก็กระชากออกอย่างแรงจนเจ็บไปหมด มันก้มลงมาขบกัดยอดอกผมรัวลิ้นใส่เร็วๆ จนเผลอแอ่นอกตามปากก็กัดกลั้นเสียงครางจนห่อเลือดเจ็บไปหมดความหวาบวามกำลังก่อตัวขึ้น

“อืม..อื้ออ!!  อึ่กก!...โอ๊ยย!! ไอ้เหี้ย เจ็บ!! เอาออกไป!!! ” ไม่รู้มันเอาน้องมันออกมาตอนไหนในขณะที่มันกำลังลอกล่อเล้าโลมผมด้านบนมันก็กระแทกตัวตนเข้ามาโดยไม่มีการเบิกทางแต่มันก็เข้าได้แค่ครึ่งเดียว น้ำตาผมไหลลงเป็นสายทันที มันเจ็บจนร้าวไปหมดเหมือนร่างกายปริแตกจนขยับไม่ได้

“อ่า...แน่นชิบ กูไม่เคยเอากับผู้ชายเลยไม่รู้ต้องทำยังไง” มุมปากมันยกยิ้มอย่างผู้ชนะแล้วถอดตัวตนออกก่อนจะกระแทกเข้ามาใหม่ทำซ้ำๆจนมันเข้ามาจนสุด

“เจ็บ..ฮึก ไอ้เหี้ย!! กูไม่เอา ออกไป กูเจ็บ!!” ผมได้แต่ร้องอย่าทรมานขยับตัวหนีมันเท่าที่จะทำได้ แต่มันก็กระชากตัวผมมาแล้วยึดสะโพกไว้เริ่มขยับเอวมันเข้าออกจากช้าเป็นเร็วและแรงขึ้นเรื่อยๆ โดยไม่สนใจว่าร่างกายผมจะรับไหวหรือไม่ ผมก็ไม่เคยเอากับผู้ชายนะ!!

“อึ่ก...อ่ะ  ไอ้เหี้ย!!...กูเจ็บ อ่า....อื้ออ!!   อ๊ะ....อ๊า!!”

ปากผมเจ็บเกินจะกัด ร่างกายทรมานจนอยากจะตายมันไปซะตรงนี้แม้ตอนนี้มันจะเริ่มมีความเสียวเข้ามาแทนที่แต่ความเจ็บปวดก็ยังไม่จางหายโดยเฉพาะที่ใจมันเจ็บจนจำฝังใจ ผมปล่อยให้ร่างกายค้านบนขยับเขยื้อนบนตัวผมอย่างตามใจ รุนแรง ป่าเถื่อน เอาแต่ใจ แต่บางครั้งก็ปนไปด้วยความรู้สึกดีที่ได้รับ ปล่อยให้มันเกิดขึ้นตามความต้องการคนด้านบนอย่างไม่สิ้นสุดปลดปล่อยรอบแล้วรอบเล่ามันก็ยังไม่หยุด จนร่างกายผมทนไม่ไหวหมดสติไปตอนกำลังสว่าง

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว