เจ้าขุนทอง

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : บทที่5 สืบหา

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 670

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 24 ธ.ค. 2559 17:58 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่5 สืบหา
แบบอักษร

(Prompto Talk) 

ที่ปราสาทของน็อคทิส

เมื่อผมถึงปราสาทจึงรีบวิ่งเข้าไปที่ห้องโถงใหญ่เห็นกลาดิโอ้กับอิกนิสนั่งอยู่ตรงโซฟาดำยาวข้างนอกห้องบัลลังค์ ผมจึงรีบวิ่งเข้าไปหาทั้งคู่ 

"อิกนิส กลาดิโอ้"

"พรอมโต้" อิกนิสเรียกชือ่ผม กลาดิโอ้ก็หันมามองผม  

"เป็นไงบ้าง ได้ข่าวเรื่องน็อคโตะยัง" 

"ยังไม่ได้เรื่องเท่าไหร่ ตอนนี้องค์ราชากำลังให้พวกทหารช่วยกันตามหาน็อคโตะอยู่ แต่ก็ยังไม่คืบหน้าไปไหนเลย" กลาดิโอ้ตอบ 

พรี่บ!

อิกนิสล้วงเข้าไปหยิบบางอย่างในกระเป๋าเสื้อตัวเองและวางมันลงที่โต๊ะ มันเป็นภาพถ่ายสองใบที่ในภาพมีรูปของรถตู้สีดำที่จอดอยู่ตรงข้างๆร้านคาเฟ่ ผมกับกลาดิโอ้หยิบมันขึ้นมาดู ของผมเป็นรูปรถตู้สีดำเห็นทะเบียนชัดเจน ส่วนของกลาดิโอ้เป็นรูปตอนที่น็อคโตะกำลังถูกอุ้มขึ้นรถ 

"นี่คือภาพจากกล้องวงจรปิดของทางร้านคาเฟ่ที่ติดไว้" อิกนิสพูด

"แล้วนายไปเอามาได้ไง" ผมถามอิกนิส 

"ฉันไปเอามาได้ไงมันไม่สำคัญ มันสำคัญที่ว่าถ้าเราหาทะเบียนรถนี้เจอเราก็จะเจอตัวคนที่จับน็อคโตะไป" 

"แล้วเราจะหายังไง หรือใครในกลุ่มมีใครหาทะเบียนรถนี้ได้" ผมถาม 

"ไม่ ฉันมีอยู่คนนึงคิดว่าน่าจะช่วยได้" กลาดิโอ้พูดขึ้น 

"ใคร อย่าบอกนะว่าราชารีจิส" ผมถามด้วยความสงสัย 

"ไม่ใช่ ราชามีเรื่องให้เครียดมากแล้ว เราจะต้องไปขอความร่วมมือกับ คุณหนูลูน่า" 

"คุณหนูลูน่าไม่ได้อยู่นี่หรอ?" ผมถาม

"เธอกลับไปตั้งแต่ค่ำๆแล้ว พอรู้ว่าน็อคโตะหายตัวไปราชารีจิสจึงให้เธอกลับไปก่อน"

ลูน่าคนนั้นน่ะหรอ ทำไมผมต้องเจอเธอคนนั้นอีกแล้วอ่าาาา T^T ม่ายยยอาววว~~ แต่ถ้ามันเป็นทางเดียวที่จะช่วยน็อคโตะได้ต่อให้เจอหน้าเธอคนนั้นกี่ครั้งผมก็ยอม นอนตายอย่างสง่างาม 

"งั้นเราก็รีบไปกันสิ รอช้าอยู่ทำไมล่ะ" อิกนิสพูดก่อนที่จะรีบวิ่งไปที่เลกาเรีย(*เลกาเรีย คือ รถ นะจ้ะเกิดใครไม่รู้)และตามด้วยกลาดิโอ้กับผม โดยที่มีอิกนิสเป็นคนขับ ผมนั่งข้าง และกลาดิโอ้นั่งหลัง เมื่อพวกเราขึ้นครบอิกนิสจึงรีบขับเลกาเรียออกไปอย่างเร็ว 

 

ที่บ้านของลูน่าเฟรย์ย่า 

อิกนิสขับเลกาเรียมาจอดที่คฤหาสน์หรูหลังใหญ่ก่อนที่จะลงมาจากรถและเดินเข้าไปกดกริ่ง ซักพักก็มีป้าแม่บ้านเดินออกมาจากบ้านและมาเปิดช่องหน้าต่างเล็กๆที่ติดอยู่ที่ประตูใหญ่และพูดกับพวกเรา 

"มาหาใครคะ?" 

"พวกเรามาหาคุณหนูลูน่าครับ ไม่ทราบว่าเธออยู่รึเปล่า" 

ป้าแม่บ้านมองพวกเราสามคนตั้งแต่หัวจรดเท้า มองอะไรไม่ทราบป้าไม่เคยเห็นสามหนุ่มสามมุมหรอ -_- ซักพักป้าแม่บ้านก็เปิดประตูใหญ่ให้พวกเราเข้าก่อนที่จะเดินนำไปที่คฤหาสน์หลังงามที่ตั้งเด่นเป็นสง่า รอบข้างประดับไปด้วยสวนดอกไม้ ตรงกลางมีน้ำพุขนาดใหญ่และบ่อปลา ขอบอกได้คำเดียวว่า สวยมากกกก 

"เชิญพวกคุณนั่งตรงนี้ก่อน เดี๋ยวดิฉันจะไปตามคุณหนูมาให้" พวกเรานั่งตามคำเชิญของป้าแม่บ้านก่อนที่แกจะเดินขึ้นไปชั้นสอง ขอบอกว่าพวกเราทั้งสามกำลังตะลึงกับภายในบ้านของลูน่าอยู่ โคมไฟคริสตัลที่ห้อยระย้าตรงห้องรับแขก กับโซฟาสีขาวยาวสุดหรูที่มีเบาะแสนจะนิ่มบวกกับรอบๆบ้านมีเฟอร์นิเจอร์ที่ราคาแพงหูฉี่อยู่หลายอัน

"โฮ่ง!" 

จู่ๆก็มีเสียงของสุนัขตัวใหญ่สีดำแกมขาววิ่งลงมาจากชั้นสองและตรงมายังพวกเรา ก่อนที่จะกระโดดขึ้นมานั่งบนโซฟาข้างๆผม 

"ไงเจ้าหนู" 

ผมเอื้อมมือไปลูบหัวมัน ขนมันนุ่มมากและน่ารักจริงอะไรจริง โอ๊ยยย~~ ฟรินโจะโกะโบะ =0= มันเองก็เอาหน้ามาถูๆที่มือผมเหมือนกัน น่ารักกกกก

"อัมบรา ถ้าทางจะชอบนายนะ" เสียงของลูน่าลงมาจากชั้นสองก่อนที่ร่างของเธอค่อยๆย่างก้าวลงบันไดอย่างสง่างามและตรงมานั่งที่โซฟาสีขาวตรงกลางพร้อมกับหมาที่ชื่ออัมบรานั้นก็เปลี่ยนไปนอนอยู่ข้างๆของลูน่าแทนโดยที่เอาหน้าเกยกับตักของเธอ "ได้ข่าวเรื่องท่านน็อคทิสรึยังคะ" ลูน่าถามพวกผม

"เรายังไม่ได้อะไรมากหรอกครับ รู้แค่เพียงว่าน็อคโตะ เออ...หมายถึง เจ้าชายน็อคทิสโดนคนลักพักตัวไป" อิกนิสตอบลูน่า

"เรียกตามถนัดเลยค่ะฉันไม่ถือ แล้วทำไมท่านน็อคทิสถึงโดนลักพาตัวไป?"

"ทางนี้เองพวกเราก็ไม่ทราบครับ รู้เพียงแต่ว่าเราอยากให้คุณหนูลูน่าช่วยพวกเราหน่อย" กลาดิโอ้ตอบ 

"มีอะไรให้ฉันช่วยฉันยินดีช่วยค่ะ เพื่อท่านน็อคทิส" ลูน่าตอบพลางลูบหัวอัมบราเบาๆ

"คือเราอยากจะให้คุณหนูช่วยตามหาทะเบียนรถคนนี้ให้หน่อยครับ ถ้าเราหาทะเบียนรถคันนี้ได้เราก็จะเจอตัวน็อคโตะ" อิกนิสหยิบรูปถ่ายออกมายื่นให้ลูน่า ลูน่าหยิบภาพนั้นมาดูก่อนที่จะพยักหน้าและคืนรูปให้อิกนิส 

"ได้ค่ะ ฉันจะให้คนของฉันช่วยหา แต่ถ้าจะให้เร็วกว่านี้ ใครซักคนพอมีของที่เป็นของท่านน็อคทิสไว้บ้างมั้ยคะ?"

"ของหรอ??" อิกนิสกับกลาดิโอ้ล้วงหยิบในกระเป๋ากางเกงกระเป๋าเสื้อกระเป๋าต่างๆที่อยู่กับตัวแต่ก็ไม่พบอะไร และทั้งคู่ก็มองมาที่ผม หืมม o_o  

"นายมีบ้างรึเปล่าพรอมโต้" กลาดิโอ้ถามผม

"แปปนะ" ผมล้วงไปที่กระเป๋ากางเกงก่อนที่จะไปสะดุดกับผ้าเช็ดหน้าสีดำที่อยู่ในกระเป๋ากางเกงของผมและหยิบมันออกมา นี่มันผ้าเช็ดหน้าของน็อคโตะที่ผมแอบหยิบมาจากกระเป๋ากางเกงตอนเรียนนี่หน่า 

"นั่นมัน ผ้าเช็ดหน้าน็อคโตะนี่" กลาดิโอ้มองผ้าเช็ดหน้า

"ขอฉันยืมหน่อยนะคะ" ลูน่ามองมาที่ผมก่อนที่จะแบมือ ผมมองหน้าเธอสลับกับผ้าเช็ดหน้า เอาว่ะ! เพื่อช่วยน็อคโตะยอมๆหน่อยก็ได้ ผมวางผ้าเช็ดหน้าบนมืออันเรียวเล็กของเธอ แล้วเธอก็หยิบมันไปและเอาไปไกล้ๆจมูกของอัมบราที่กำลังนอนอยู่ จมูกของอัมบราดุ๊กดิ๊กนิดนึงก่อนที่จะลุกขึ้นนั่งและมองที่หน้าของลูน่า "จำกลิ่นนี้เอาไว้อัมบราและตามหาเขา" ลูน่าพูดกับอัมบราก่อนที่ลูบหัวของมันไปสามทีและผูกผ้าเช็ดหน้าสีดำของน็อคโตะไว้ที่ขาหน้าข้างขวาของอัมบรา "เอาล่ะ ทีนี้พวกท่านก็ตามมันไป มันจะพาพวกท่านไปหาท่านน็อคทิส" 

"เจ้าหมานี่จะไว้ใจได้หรอ" ผมพูดด้วยน้ำเสียงที่สงสัย 

"อัมบราเป็นสุนัขที่ไม่ธรรมดาเชื่อใจมันได้ค่ะ เอาล่ะรีบไปกันเถอะถ้าเกิดชักช้าเดี๋ยวท่านน็อคทิสจะเป็นอะไรไป" 

"แล้วคุณหนูไม่ไปกับเราหรือครับ"กลาดิโอ้ถาม

"ไม่ล่ะค่ะ ฉันจะอยู่ที่นี่รอท่านพี่ เลวุส กลับมาและจะช่วยส่งกำลังเสริมไป" 

"งั้นพวกเราขอตัวครับ" อิกนิสพูดก่อนที่จะโค้งให้ลูน่าตามมาด้วยผมกับกลาอิโอ้ อัมบราลุกจากโซฟาและกระโดดลงพื้นก่อนที่จะวิ่งนำพวกเราไป 

"ขอฝากท่านน็อคทิสด้วยนะคะ" ลูน่าพูดด้วยอาลัยอาวร 

ผมหันไปมองลูน่าก่อนที่จะพูด "น็อคโตะไม่เป็นอะไรแน่" และวิ่งตามอิกนิสกับกลาดิโอ้ไปติดๆ 

"ขอให้พระเจ้าคุ้มครองทุกคน" ลูน่าสวดอ้อนวอน 

****************************************************************************************

ใครที่สงสัยว่าอัมบราคือสุนัขแบบใหน 

เรามีรูปให้ดูจ้าาา 

#

http://cdn-th.tunwalai.net/files/emotions/900168017.gif

 

และสำหรับใครที่ไม่ทราบว่าหน้าของลูน่า

เป็นยังไงเรามีรูปให้ดูจ้าา

#

ความคิดเห็น