เจ้าขุนทอง

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : บทที่ 2 สืบ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 544

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 23 ธ.ค. 2559 13:28 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 2 สืบ
แบบอักษร

  (Prompto Talk)

       Cafe in Time.

     ผมกับอิกนิสและกลาดิโอ้สะกดรอยตามน็อคทิสมายังร้านคาเฟ่แห่งหนึ่ง อืมมมม~~ -_- ผมนี่สงสัยจริงๆว่าใครกันนะที่น็อคทิสหมายปองอยู่ ขอดูหน้าให้ชัดๆหน่อยสิ ตอนนี้ผู้คนที่เดินผ่านไปผ่านมาต่างหันมามองที่กลุ่มพวกผมกันเต็ม เพราะอะไรน่ะหรอ ก็ทั้งผมและอิกนิสและกลาดิโอ้พวกเรายืนหลังเสาไฟฟ้าที่ตั้งอยู่ตรงข้ามกับร้านคาเฟ่และยื่นหน้าออกมาเล็กน้อยเพื่อให้เห็นเหตุการ์ณในร้านคาเฟ่ โดยที่มีผมอยู่ข้างล่าง ตามมาด้วยอิกนิส ตามมาด้วยกลาดิโอ้ข้างบนสุด คล้ายๆพวกเราเป็นสายลับยังไงไม่รู้ ฮ่าๆๆๆ อ๊ะ!! 0 0 มานั่นแล้ว คนนั้นรึเปล่านะ 

    ผมมองผู้หญิงผมทองที่เดินเข้าไปในร้านคาเฟ่ เมื่อเธอเดินเข้าไปสายตาของคนในร้านต้องหันไปมองที่เธอ ก็เพราะทั้งรูปร่างหน้าตาและผิวพรรณ บอกได้คำเดียวว่า สวยมากกกกก แต่สำหรับผมเฉยๆนะ ก็งั้นๆล่ะ = = นี่ผมผิดปกติคนเดียวป่ะเนี่ย 

"คนนั้นใช่มั้ยที่น็อคโตะนัดมาวันนี้" กลาดิโอ้เริ่มพูด 

"คิดว่าใช่นะ เพราะเธอเดินตรงไปยังโต๊ะที่น๊อคโตะนั่งอยู่" ผมตอบกลับ 

"นี่ แล้วพวกเราไม่ไปร้านเกมกันหรอ มาแอบดูเพื่อนแบบนี้มันเสียมารยาทนะ" อิกนิสที่เงียบอยู่นานก็พูดขึ้น 

"เหอะ พ่อคนมีมารยาท พวกเราเป็นหน่วยพิทักษ์องค์รักษ์เจ้าชายนะ" ผมพูด 

"หือ! เมื่อไหร่!" อิกนิสและกลาดิโอ้พูดพร้อมกัน 

"เมื่อกี๊นี้ล่ะ ช่างเถอะ อย่าเพิ่งคุยกัน เรามาดูเหตุการ์ณกันต่อดีกว่า" 

ผมมองน็อคทิสกับเธอคนนั้นแบบไม่คาดสายตา พวกนั้นคุยอะไรกันนะดูมีความสุขจัง น็อคทิสที่ว่านานๆจะยิ้มทีกลับยิ้มบ่อยเกินเมื่ออยู่กับเธอคนนี้ ผมชักจะอิจฉาเธอคนนั้นซะแล้วสิ 

"อืมมม แต่ฉันว่าฉันคุ้นๆหน้าเธอคนนั้นอยู่นะ" อิกนิสพูด

"นายไปคุ้นที่ไหน ผู้หญิงสวยๆแบบนั้นนายรู้จักด้วยไง?" กลาดิโอ้คุยกับอิกนิส 

"ไมไ่ด้รู้จักกันหรอก แต่ฉันคุ้นๆหน้าเธอยังไงไม่รู้เหมือนเคยเจอที่ไหนซักที่ แต่ก็นึกไม่ออก" 

"นึกให้ออกสิอิกนิส เธอชื่ออะไร เคยเจอที่ไหน" คราวนี้ผมคุยกับอิกนิสบ้าง 

"ก็บอกไปแล้วไงว่าฉันนึกไม่ออก ถ้าอยากรู้เดี๋ยวฉันไปถามให้มั้ยละ" 

"ก็ดีนะไปถามเลย จะบ้าหรอไง!" ตอบได้กวนบาทามากครับคุณเพื่อน 

"แล้วเรา...จะยืนดูอยู่ตรงนี้นานมั้ย ฉันชักจะหิวซะแล้วสิ" กลาดิโอ้พูด

"งั้นกลับบ้านกันเดี๋ยวฉันทำให้อาหารให้กิน" อิกนิสพูด 

"ไม่ได้นะ! พวกนายจะกลับไม่ได้" คราวนี้ผมพูดขึ้นบ้าง ทั้งอิกนิสและกลาดิโอ้ต่างมองมาที่ผม 

"ทำไมพวกเราจะกลับไม่ได้ ก็คนมันหิวแล้ว" อิกนิสพูด 

"ฉันยังอยากดูพวกเค้าต่อ อยากรู้ว่าจะเป็นไงต่อไป พวกนายอยู่เป็นเพื่อนฉันก่อนนะ...งั้นถ้านายหิวเราไปนั่งกินเค้กกับกาแฟที่ร้านคาเฟ่นั่นก่อนมั้ยล่ะ" ผมชี้ไปที่ร้านคาเฟ่ร้านเดียวกันกับที่น็อคทิสนั่งอยู่

"นายสืบอยู่ไม่ใช่ไง ไปนั่งกินร้านนั้นเดี๋ยวน็อคโตะก็รู้หรอกว่าเราแอบสะกดรอยตาม" กลาดิโอ้พูด 

"ก็นั่งโต๊ะที่ห่างๆสิ แล้วก็ใช้กระเป๋านี้บังหน้าไว้และเดินเข้าไป แค่นี้จิ๊บๆ" 

ผมยิ้มให้กับอิกนิสและกลาดิโอ้ ทั้งสองคนมองหน้ากันซักพักก่อนที่จะพยักหน้าเห็นด้วยกับผม >0

พวกเราเดินออกมาจากหลังเสาไฟฟ้าและหยิบกระเป๋านักเรียนสีดำที่สะพายหลังเปลี่ยนมาเป็นยกมันขึ้นมาบังหน้าตัวเองไว้และเดินเข้าไปในร้าน 

กริ๊ง

เสียงกระดิ่งที่ติดอยู่บนประตูของร้านคาเฟ่ดังขึ้นพร้อมกับการมองด้วยสายตาแปลกๆของพนักงานในร้าน แต่คิดว่าพวกผมแคร์หรอ งานนี้ต้องรู้ให้ได้ว่าเธอคนนั้นคือใครกันแน่ พวกเราเดินไปอย่างระวังๆและไปนั่งตรงโต๊ะโซฟาใหญ่ที่อยู่ข้างหน้าไม่ห่างจากโต๊ะที่น็อคทิสนั่งแต่ก็พอได้ยินที่พวกนั้นคุยกัน พวกเราสามคนนั่งโซฟาแถวเดียวกันโดยที่ผมนั่งข้างในตามมาด้วยอิกนิสและกลาดิโอ้นั่งนอกสุด พนักงานเดินมาที่โต๊ะพวกผมและมองพวกผมด้วยสายตาแปลกๆ - - 

"จะรับอะไรดีคะ?"

"ขอคาปูชิโน่กับเค้กช็อคครับ" ผมตอบพนักงานไปแต่ก็ยังคงเงี่ยหูตั้งใจฟัง 

"แล้วคนอื่นๆละคะ?" 

"ขอเหมือนกันครับ"

อิกนิสและกลาดิโอ้พูดพร้อมกันและพยายามเงี่ยหูฟังไม่ต่างจากผมหรอก เมื่อพนักงานจดรายการอาหารที่พวกเราสั่งก็เดินตรงที่เคาท์เตอร์และสั่งอาหารโดยมิวายมองพวกผมที่กำลังทำตัวแปลกๆ มองอะไรกันอยู่ด้ายยย~~~ ไม่เคยเห็นนักสืบหรอ(?) แต่นั่งอยู่ตรงนี้บางประโยคก็ฟังไม่รู้เรื่องแหะ อยากเขยิบเข้าไปไกล้ๆจังเลย แล้วยิ่งนั่งในด้วยแล้วขยับไปไหนย๊ากยาก

โครม!

"กรี๊ดดด! ขอโทษค่ะคุณลูกค้า!"

ผมหันไปมองพนักงานผู้หญิงที่กำลังยืนกรี๊ดอยู่ตรงโต๊ะที่อยู่ตรงข้างกับโต๊ะผม ภาพที่ผมเห็นคือหญิงสาวผมสั้นสีน้ำตาลที่กำลังนั่งคุยกับเพื่อนสาวของเธออยู่ก็ลุกขึ้นพร้อมกับคราบกาแฟที่เลอะกระโปรงนักเรียน ทั้งร้านหันไปสนใจที่โต๊ะของผู้หญิงคนนั้นซึ่งแน่นอนน็อคทิสก็สนใจที่โต๊ะนั้นเหมือนกัน แต่แล้วสายตาของผมกับน็อคทิสก็ตรงกันจนได้ น็อคทิสเห็นแล้วว่าพวกผมมาพร้อมกับคำถามที่อยู่ในหัว หายนะจะบังเกิดมั้ยเนี่ย T^T ผมจะตอบคำถามมันหมดมั้ย 

"พรอมโต้ นายมาได้ไง" ทั้งอิกนิสและกลาดิโอ้ก็มองไปที่น็อคทิส "อิกนิส กลาดิโอ้ พวกนาย... "  

ความคิดเห็น