เวย์นิส

แฟนเพจ เวย์นิส/นิยายรักอีโรติก

โรคจิตกำเริบ! NC นิดๆ

ชื่อตอน : โรคจิตกำเริบ! NC นิดๆ

คำค้น : บารอน คาร่า

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 50.8k

ความคิดเห็น : 55

ปรับปรุงล่าสุด : 11 เม.ย. 2561 17:41 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
โรคจิตกำเริบ! NC นิดๆ
แบบอักษร

⛔ตอนนี้จิตกว่าตอนที่แล้ว ใครรู้ตัวว่ารับไม่ได้กดออกค่ะ!!⛔

#

"กรี๊ดดดด!! นี่ปล่อยฉันนะ!!"

ฉันมองเข้าไปในตัวคฤหาสน์หลังใหญ่ที่มีชายชุดดำนับร้อยยืนเรียงรายเหมือนคอยเฝ้ารักษาความปลอยภัย ทั้งที่ตอนนี้มันเกือบเที่ยงคืนแล้ว

ตอนอยู่บนรถฉันนั่งเงียบมาตลอดทางเพราะไอโรคจิตมันข่มขู่ฉันด้วยเครื่องซ็อตไฟฟ้าจนฉันไม่กล้าแม้แต่ขยับตัว

แต่ตอนนี้! ไม่ไหวแล้วโว้ยยยย!!

ฉันกำลังโดนมันอุ้มในท่าเจ้าสาวเดินเข้าไปในบ้านทามกลางการต้อนรับของการ์ดมากมาย แต่สำหรับฉันมันเหมือนเวลาแห่งความตายใกล้เข้ามาทุกที!

เขาเป็นมาเฟียหรอ? มันต้องใช่แน่ๆ!

บัดซบ!! มันคงไม่ได้แค้นที่ฉันไแถามว่ามันเมารึเปล่าจนตามล่าฉันมาฆ่าที่นี่หรอกนะ!

มันต้องเป็นการตายที่อนาจที่สุด! เพราะแม้แต่ซากศพฉันมันก็คงจะเก็บแบบไม่เหลือซาก!

"พี่ไม่มีทางฆ่าตัวเองหรอกครับ...ที่รักไม่ต้องห่วง"

มันพูดอะไรฉันไม่เข้าใจ จะบอกว่าฉันใช้หัวใจดวงเดียวกันกับมันหรอ? ประสาทเถอะ!

แต่ความคิดทั้งหมดก็ต้องหยุดลงเมื่อหน้าคมจากไอโรจจิตก้มลงมาหาฉันในอ้อมกอด จนในที่สุดริมฝีปากมันก็จรดลงบนหน้าผากมนของฉัน

"นะนี่! ปละปลอยฉะ เอ่อ ปล่อยหนูไปเถอะนะ...หนูสัญญาว่าจะไม่มายุ่งวุ่นวายกับคุณอีก"

เสียงสั่นๆเริ่มเปล่งออกมาอย่างอ้อนวอนเมื่อตอนนี้ไอโรคจิตมันกำลังก้าวขาเดินขึ้นบันไดวนอันใหญ่ แวบนึงที่ฉันเห็นมันขบกรามแน่นเหมือนโกรธอะไรสักอย่าง แต่ต่อมาสีหน้าก็กลับมาเป็นปกติพร้อมกับเดินผิวปากอุ้มฉันขึ้นไปอย่างสบายใจ

บ้า! มันต้องประสาทแน่ๆ แบบนี้ไม่มีใครเขาทำกันหรอก!

พรึ่บ!

"นี่! อย่ามายุ่งกับฉัน!"

ทันทีที่ร่างถูกปล่อยลงบนเตียงใหญ่สีเทาอย่างแผ่วเบา ฉันก็ขยับหนีขึ้นไปจนชิดหัวเตียงพร้อมกับนั่งกอดเข่ามองไปรอบๆห้องอย่างตื่นกลัว

ฉันเป็นคนชอบสีขาวดำ แต่พอมาอยู่ในนี้กลับรู้สึกรังเกียจและขยะแขยง มันไม่ต่างจากห้องเชือดเลยสักนิดสำหรับฉัน!

"พี่มีคำถามจะถามที่รักสองข้อ...ตอบให้ดีนะครับเพราะมันจะมีผลต่อที่รักมาก"

ร่างกายฉันเริ่มผลิตน้ำตาออกมาช้าๆเมื่อคนตรงหน้าเริ่มเดินวนไปมารอบเตียงพร้อมกับถอดเสื้อของตัวเองออกให้เหลือแต่กางเกงยีนส์เดฟสีดำเพียงตัวเดียว

"ไอนี่...คือใครครับ"

มันเดินไปหยิบของบางอย่างมาพร้อมกับเอามาถือตรงหน้าฉัน มันเป็นภาพฉันกับไอริวกอดกันตอนที่ฉันไปรับมันที่สนามบินเมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมา ยะอย่าบอกนะว่ามันส่งคนให้ตามฉัน!

"ตอบ!!!"

เฮือก!

"พะเพื่อน"

สายตาคมมองฉันนิ่งๆก่อนจะกระตุกยิ้มร้ายส่งให้ฉัน

กึก!

ฉันเบิกตากว้างอย่างตื่นกลัวร่างกายสั่นระริกอย่างหนัก มองวัตถุตรงหน้าด้วยหัวใจเต้นกระหน่ำไม่เป็นจังหวะ

ความเย็นเริ่มเตะลงที่แก้มฉันช้าๆ เช่นเดียวกับน้ำที่ไหลแข่งลงมากับความกลัว

"แล้วไอนี่...มันคือใคร!!"

เฮือก!

น้ำเสียงเกรี้ยวกราดตะคอกใส่จนฉันสะดุ้งเฮือก ร่างของฉันถูกดันลงให้นอนกับเตียงโดยที่ไม่มีสิทธิแม้แต่จะขัดขืน

ปลายมีดเริ่มลากไปมากับแก้มฉันเบาๆจนมาถึงลำคอ และสุดท้ายมันก็หยุดอยู่ที่ปลายคราง เพียงแค่เขาออกแรงดันมาขึ้นมาฉันคงตายในทันที!

"อึก.."

จะต้องตอบว่ายังไงฉันถึงจะรอด ในเมื่อภาพตรงหน้ามันคือภาพฉันกับฟิลิกรุ่นพี่อดีตเดือนบริหารที่เรากำลังเดทกันอยู่ และวันนั้นที่ผับฉันก็ไปกับเขา มันเป็นภาพที่เรากำลังจูบกันภายใต้แสงไฟสลัวแต่กลับถ่ายออกมาได้ชัดเจนและแน่นอนว่าเหตุการณ์นี่มันพึ่งเกิดขึ้นเมื่อวาน!

"ตอบ!!!"

"อึก..คะแค่คุยเฉยๆ..อึก..มะไม่ได้เป็น..อะอะไรกัน"

ลมหายใจฉันเริ่มติดขัดเมื่อปลายมีดแหลมริมลากลงมาที่หน้าอกใหญ่ที่โผ่ลพ้นขอบเดรสสายเดี่ยวตัวสั้นสีดำ

"หึหึ..พี่เคยบอกที่รักว่าอะไรครับ หืม?"

"อึก..ฮือออ"

ปลายมีดคมเริ่มลากลงไปเรื่อยๆจนถึงช่วงปลายของชุด ก่อนจะตวัดสายตามองฉันด้วยความไม่พอใจ

"บอกแล้วใช่ไหมว่าห้ามมีใคร!!!"

แควก!!

"กรี๊ดดดดด!!"

ชุดของฉันถูกตัดขาดขึ้นมาด้วยปลายมีดแหลมจนถึงช่วงอกจนมันแยกออกจากกันเป็นสองส่วนและร่างกายฉันตอนนี้มีเพียงแพตตี้ช่วงล่างเท่านั้นที่ปกปิดเพราะฉันไม่ได้ใส่บราเซีย!

น่าแปลกที่มันไม่บาดฉัน ราวกับว่าเขาชำนาญในการใช้มีดมาก

"อึก.."

ร่างกายฉันสั่นทิ่มอย่างหนัก ไม่กล้าแม้แต่จะยกมือขึ้นปิดเต้าของตัวเอง

"ที่รัก...ทำให้พี่หมดความอดทนแล้วนะครับ"

ปึก!!

"กรี๊ดดดดดดด!!"

ฉันกรีดร้องออกมาอย่างสุดเสียง เมื่อคนด้านบนปักมีดลงมากับที่นอน มันเฉียดลำคอฉันไปนิดเดียว! นิดเดียวจริงๆ!

"อึก...ฮื่อออ"

เสียงที่ควรเปล่งมาออกหายไปหมด มีเพียงเสียงสะอื้นไห้ที่ดังแข่งกับลมหายใจของคนข้างบนที่กำลังใกล้เข้ามาเรื่อยๆจนมาหยุดที่ริมฝีปากของฉัน

ปึก!

มีดถูกดึงออกพร้อมกับปาไปปักไว้กับผนังที่มีรูปนกอินทรีตัวใหญ่

"ครั้งนี้ที่รักรอดนะครับ...แต่มันไม่รอด!!"

ร่างกายสะดุ้งเฮือกเมื่อมือใหญ่กำลังรูปไล้ไปมาบีบขย้ำหน้าอกฉันแรงจนขนอ่อนตามตัวลุกชูชัน

ริมฝีปากร้อนๆลากลงมาตามลำคอจนมาหยุดอยู่ที่เต้าใหญ่ในที่สุด

จ๊วบ จ๊วบ

"อืออ! อ๊าาา"

สติสัมปชัญญะเริ่มหายไปหมดทันทีที่เต้าใหญ่ถูกครอบครองด้วยริมฝีปากหนา เขาดูดกลืนกินมันอย่างหื่นกระหาย เช่นเดียวกับฉันที่ดันหน้าอกขึ้นพร้อมกับใช้มือกดหัวเขาไว้แล้วดันให้เขาลงไปนอนข้างล่างแล้วขึ้นคล่อมแทน

"อ๊าา..พะพี่บารอน"

ดูเหมือนเขาจะพอใจมากที่ฉันตอบสนองเขาเป็นอย่างดี ฝ่ามือใหญ่เลื่อนไปกดสะโพกฉันลงให้ถูไถ่ไปมากับลำเอ็นใหญ่ที่กำลังตื่นตัวภายใต้กางเกงยีนส์

"อืมมม~"

เขาครางออกมาเบาๆ กัดยอดอกฉันอย่างแรงจนฉันนิ่วหน้าแล้วใช้มือลูบผมเขาเบาๆ

"อ๊าาา..พะพี่บารอน! อ๊ะๆ..พะพอก่อน"

ฉันใช้มือดันศีรษะเขาไว้พร้อมกับผละเต้าออก มองเขาด้วยสายตาอ่อนลงปนกับหอบหายใจถี่ๆ

ขยะแขยง!!

"อืมมม~ ที่รักพี่ต้องการตอนนี้"

ฉันเริ่มตัวแข็งทื่ออย่างทำอะไรไม่ถูกเมื่อถูกดันตัวให้มานั่งบนอกแกร่ง มือใหญ่สองข้างอ้อมไปปลดกางเกงของตัวเองแล้วยกตัวขึ้นเล็กน้อยเพื่อถอดออกจนสำเร็จ

"อ่ะ!"

"โอ้ววว..ที่รัก..เสียวควยมาก...อ๊าาา"

ร่างของฉันถูกยกลงไปให้นั่งทับแก่นกายใหญ่ ก่อนที่เขาจะจับสะโพกฉันร่อนไปมาทั้งที่มีแพตตี้กั้นอยู่

"ยกตัวหน่อยครับ"

ฉันเริ่มหายใจติดขัดเมื่อรู้ว่ากำลังจะเกิดอะไรขึ้นในอีกไม่กี่นาทีข้างหน้า สมองประมวลผลอย่างหนักในการหาทางรอด ทำยังไงดี! บ้าชิบ! ทำไมชีวิตต้องมาเจอเรื่องบัดซบนี้แบบนี้ด้วยว่ะ!!

แควก!!

"กรี๊ดดดดดด!!"

แพตตี้ตัวน้อยถูกฉีกขาดในที่สุด จนตอนนี้ร่างกายของฉันเปลือยเปล่าไม่ต้องจากคนข้างล่าง

"อ๊าาา..สวยมากที่รัก..อืมมม~ ของพี่คนเดียว"

ร่างกายสั่นผวาอย่างตื่นกลัวเมื่อมือหนากำลังลูบไล้ไปมาตรงกลีบแคมจนมันเริ่มผลิตน้ำหล่อลื่นออกมาชะโลมแก่นกายของคนด้านล่าง

"อืมมม~ ที่รักยกตัวมานี่หน่อยครับ"

ยางอายทุกอย่างหายไปหมด ฉันขึ้นไปนั่งคล่อมตรงหน้าบารอนอย่างว่าง่าย

จ๊วบ จ๊วบ

"อ๊าา..อ๊ะๆ..อืออ!"

ลิ้นใหญ่ตวัดเลียเนื้อแคมข้างในฉันอย่างหื่นกระหายจนเกิดเสียงดังลั่นห้อง มือหนาสองข้างกดล็อกสะโพกฉันให้ลงไปชิดมากกว่าเดิม ก่อนจะแทงลิ้นแข็งๆเข้าไปในร่องสวาทแล้วตวัดมันอย่างรัวเร็วจนฉันสั่นสะท้านด้วยความเสียวซาน

"อือออ..พะพี่บารอน..สะเสียวจังค่ะ..อ๊าาา"

ริมฝีปากพร่ำบอกเสียงหวาน แต่ภายในใจกลับร้อนรุ่ม ฉันจะออกไปจากที่นี่ยังไวดี! ถ้าโดนมันเปิดซิงคงแก่ตายอยู่ในนี่แน่!!

บัดซบเอ้ย!!

"อ๊าา..พะพี่บารอนค่ะ..ที่รักเสียว..อ๊าา..ดูดแรงๆ..อืออ..ซี้ดดด!"

ขยะแขยง!!

บารอนตวัดลิ้นดูดดึงติ่งของฉันแรงๆ จนเสียวซ่านไปหมด ร่างการผลิตสารหล่อลื่นออกมาจนเปรอะตามจมูกคมและปากหนาของบารอน

"อ๊าา..อ๊ะๆๆ...กรี๊ดดดดด!!"

ฉันปลดปล่อยน้ำหวานออกมาให้คนข้างล่างได้ดูดกินอย่างหื่นกระหาย เขาเหมือนพวกไม่เคยเจอผู้หญิงยังไงยังงั้น

"อ๊าา..หวานมากครับที่รัก"

"อ่ะ!"

บารอนยกร่างฉันให้ไปนั่งที่ตักแกร่งก่อนจะเด้งตัวขึ้นมากอดรัดเอวฉันไว้ด้วยมือข้างเดียว อีกข้างกำลังใช้นิ้วแทงเข้าไปเบิกทางในร่องของฉัน

"อ๊าาา..พะพี่บารอน..เสียวจังค่ะ..โอ้วว..อ๊าา"

นิ้วร้ายแทงเข้าแทงออกจนน้ำหวานไหลทะลักออกมาจากร่อง นั้นเป็นสัญญาณว่ามันพร้อมแล้ว!

บ้าเถอะ! ฉันไม่มีวันให้มันเอาแน่!

"ซี้ดดดด! พี่ขอเข้าเลยนะครับ"

ร่างของฉันถูกยกขึ้นนิดหน่อยพอให้ความใหญ่โตของบารอนแทรกเข้ามาได้

ฉันมองแก่นกายใหญ่เกินมาตรฐานยุโรปพร้อมกับกลืนน้ำลายลงคออย่างอย่างลำบอก

ฉีกแน่! ถ้ามันเข้ามาของฉันเลือดทะลักแน่ ไหนจะความยาวของมันที่คงจะเจาะผนังมดลูกฉันจนพรุนแน่ถ้าเข้าไปได้

"พะพี่บารอน..สะใส่ถุงก่อนสิค่ะ"

บารอนมองฉันด้วยสายตาเปลี่ยนไปเป็นแข็งกร้าว ก่อนจะทำในสิ่งที่ฉันไม่คาดคิด

ปั่ก!

"อือออ!!"

ส่วนหัวของลำเอ็นกระแทกขึ้นมาอย่างแรงจนรู้เจ็บและแสบในเวลาเดียวกัน สีหน้าของบารอนนิ่งมากจนฉันกลัวเหมือนคำพูดของฉันจะทำให้เขาไม่พอใจ

"พะพี่บารอน..จะเจ็บจัง...อ๊าา.."

ฉันซบหน้าลงกับลำคอหน้าแล้วกอดไว้แน่นในขณะที่เขากำลังดันแก่นกายเข้ามาทีละนิดจนฉันนิ่วหน้า

"อืมมม~ อ๊าา..หนูอยากได้ในห้องน้ำ..อ๊าา..อยากได้พี่บารอน..ซี้ดดด!..ที่รักต้องการ..อ๊าา"

ฉันเงยหน้าสบตาบารอนอย่างหวานเชื่อม ยกสะโพกขึ้นแล้วกดลงเบาๆซ้ำๆ จนอีกคนกัดฟันแน่น

"ทุกอย่างที่เป็นความต้องการของที่รัก...พี่จะทำครับ"

ฉันยิ้มออกมาอย่างดีใจเมื่อบารอนกระเตงร่างฉันไปเข้าห้องน้ำและว่างลงที่ฟักบัว

"อืมมม~"

ริมฝีปากหนาฉกลงมาดูดปากฉันอย่างหื่นกระหาย น้ำลายจากบารอนถูกพ่นเข้ามาโพรงปากฉันจนอยากจะอ้วกด้วยความรังเกียจ แต่จำใจต้องกลืนกินมันจนหมด ลิ้นเล็กและน้ำลายของฉันถูกเขาดูดกลืนเข้าไปซ้ำแล้วซ้ำเล่า

ขาข้างนึงถูกยกขึ้นมาพาดกับเอวซบ พร้อมกับลำเอ็นที่ค่อยๆดันเข้ามาเรื่อยๆจนเกือบทำลายเยื่อพรหมจรรย์

มือของฉันเอื้อมไปข้างหลังช้าๆ แล้วผละจูบออกส่งยิ้มให้อีกคนอย่างหวานหยด

ผลั้ก!!

ตุ้บ!!

ร่างหนาตรงหน้าล้มลงไปกองกับพื้นทันทีด้วยฝีมือของฉัน มือเรียวยังกำฟักบัวไว้แน่นทั้งที่อีกคนสลบไปแล้ว

มันจะตายไหม!?

นั้นไม่ใช่สิ่งที่ควรคิดตอนนี้! ฉันต้องหนีไปจากที่นี่ให้ได้!

"อย่าหวังจะเปิดซิงฉันไอโรคจิต!!"


____________________

🌷

เออเอาสิ! ใครจิตกว่ากัน

5555555555555

เขียนไปก็กลัวอิรอนไป 5555

#มีความหลอน

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น