Freedom.
email-icon facebook-icon Line-icon

Satan Wife ภรรยาซาตาน ฝากติดตามคุณวายุและหนูฟ้าลดาด้วยนะคะ ฝากติดตาม ฝากเป็นกำลัง ติชมได้ตามใจชอบ ไรท์จะได้นำมาปรับปรุวแก้ไขให้ดีกว่าเดิมนะคะ😍

44.Satan Wife ภรรยา ซาตาน

ชื่อตอน : 44.Satan Wife ภรรยา ซาตาน

คำค้น : freedom วายุ ฟ้า

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 13.8k

ความคิดเห็น : 8

ปรับปรุงล่าสุด : 20 ธ.ค. 2559 09:02 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
44.Satan Wife ภรรยา ซาตาน
แบบอักษร

 

 

 หลังจากที่บ้านของวายุสงบลงเมื่อไม่มีซูจี บรรยากาศภายในบ้านก็ดูมีความสุขมากขึ้น วายุก็เป็นว่าที่พ่อที่ดีดูแลภรรยาอย่างดีไมให้ขาดตกบกพร่อง ส่วนนรินทร์ก็ตัดใจจากฟ้าาได้แล้วเมื่อรู้ว่าฟ้าได้ตั้งท้องของลูกวายุ 

 

เย็นวันนี้วายุต้องออกไปเที่ยวกับธัชชัยเพราะจะส่งท้ายสละโสดให้กับธัชชัยเพื่อนรัก แต่ด้วยอารมณ์ของคนท้องทำให้หงุดหงิดแล้วเอาแต่ใจง่าย

"เดี๋ยวผมไปกินเลี้ยงกับไอ้ธัชนะ"วายุเดินเข้าามาหาภรรยาพร้อมโอบกอดรัดเอวบางเอาไว้หลวมๆ

"ไปเถอะคะ"ฟ้าเอ่ยด้วยน้ำเสียงห้วนๆก่อนจะผ่อนลมหายใจออกมาเบาๆ

"ไม่ดึกเดี๋ยวผมก็กลับ"วายุยิ้มแต่ไมม่รู้อะไรเลยว่าภรรยาของเขากำลังหงุดหงิด เธออยากให้เขาอยู่กับเธอ

"กลับกี่ทุ่มก็กลับ"ฟ้าแกะมือหนาของวายุออก แล้วเดินก้าวเท้ามายังเตียงนอนและล้มหัวนอนลงไปกับหมอนนุ่มๆสีขาวแต่สีหน้าของเธอดูหงุดหงิด

"ฟ้า เป็นอะไรเนี่ย"วายุเอ่ยถามก่อนจะเดินมานั่งข้างๆฟ้า 

"เปล่า คุณจะไปไหนก็ไปเถอะ ฉันอยู่กับลูกได้"ฟ้ายกมือลูบท้องเบาๆพร้อมน้ำตาที่คลอเบ้าเหมือนมันจะไหลลงมาอาบพวงแก้ม

"ถ้าคุณไม่ให้ไปผมไม่ไปก็ได้"วายุก็เริ่มจะไม่พอใจกับความงี่เง่าของฟ้า

"จะไปก็ไปเถอะ"ฟ้าเอ่ยเสียงห้วนๆอีกครั้งแต่น้ำเสียงที่เอ่ยออกมาเมื่อครู่นั้นมันสั่นเครือเหมือนเธอร้องไห้

"อย่าไล่ได้ป่ะ"วายุเริ่มขึ้นเสียงใส่ฟ้า ทำเอาฟ้าถึงกับสะดุ้งเธอลุกขึ้นหันมองวายุ

"ไม่ได้ไล่ จะไปไหนก็ไปเถอะ อยากจะไปมั่วไปซั่วกับใครก็ไป"ฟ้าพูดไปด้วยก็ร้องไห้ไปด้วย ร้องฟูมฟายอย่างกะเด็กๆ

"เออ ไปก็้ได้"วายุพูดออกมาอย่างไม่พอใจก่อนจะเดินไปหยิบกระเป๋าเงินและกุญแจรถออกไป 

"ฮือๆๆๆๆ"น้ำตาเอ่อล้นออกมาจากดวงตาคู่สวยไหลออกมาอาบพวงแก้มจนเปรอะเปื้อนใบหน้าสวย

วายุเดินลงมาถึงด้านล่างก็เจอกับโฉมฉายที่ยืนจ้องมองอย่างงงๆ

"เป็นอะไรกันลูก เสียงดังลั่นเลย"โฉมฉายเอ่ยถามด้วยความอยากรู้

"คุณแม่ไปดูเองเถอะครับ เดี๋ยวนี้อะไรก็เอาแต่ใจ"คิ้ววายุขมวดชนกัน 

"ใจเย็นลูก หนูฟ้าเธอท้องน่ะก็เลยหงุดหงิดบ่อย"โฉมฉายยกมือขึ้นมาตบไหล่ลูกชายเบาๆอย่างให้กำลังใจ 

เสียงประตูห้องของงวายยุถูกเปิดออก วายุและโฉมฉายหันไปยังประตูก็เห็นฟ้ากำลังเดินถือกระเป๋าลงมาพร้อมมือข้างนึงก็ประคองท้องที่โต้เอาไว้

"ฟ้า จะไปไหนอ่ะ"วายุรีบเดินเข้ามาหาฟ้า แต่ฟ้าไม่พูดด้วยเธอรีบก้าวเดินอย่างไว

"คุณแม่คะ เดี๋ยวฟ้าขอไปอยู่บ้านนะคะ"ฟ้าเอ่ยบอกโฉมฉาย 

"แล้วอยู่กี่วันลูก"โฉมฉายเอ่ยถามออกมา

"อยู่จนกว่าฟ้าจะคลอดคะ"ฟ้ายิ้มเรียบๆแต่ดวงตาของเธอแดงก่ำเพราะพึ่งผ่านการร้องไห้มามาดๆ

"อยู่ที่นั่นแล้วใครจะดูแลหนูกับลูกละ อยู่ที่นี่น่ะดีแล้ว"โฉมฉายเอื้อมมือไปกุมมือฟ้าแน่นเหมือนว่าอ้อนวอน

"ฟ้าดูแลตัวเองได้คะ คุณแม่ไม่ต้องเป็นห่วงหลานคุณแม่นะคะ ฟ้าจะดูแลให้ดีที่สุด"ฟ้ายิ้มเรียบๆเบาๆเหมือนฝืนยิ้ม

"ผมไม่ให้ไปอะ"วายุโพร่งขึ้นมาและเอื้อมมือมาจับแขนฟ้า ฟ้าสสะบัดออกอย่างแรง

"หนูฟ้าอย่าสะบัดแรงลูก เดี๋ยวเป็นอันตรายกับลูก"โฉมฉายเอ่ยบอกอย่างเป็นห่วง

"ยังไงผมก็ไม่ให้คุณไป"วายุเดินมายืนต่อหน้าฟ้า

"ฟ้าลาแล้วนะคะคุณแม่"ฟ้าเอ่ยบอกโฉมฉายเหมือนวายุไม่มีตัวตนอยู่ตรงหน้าเธอเลย ฟ้าเอ่ยลาโฉมฉายเสร็จก็เดินจะไปที่หน้าบ้านแต่ถูกวายุบังไว้ไม่ให้ไป

"หลบไป"ฟ้าาเอ่ยเสียงเข้มพร้อมคิ้วที่ขมวด

"ไม่ กลับขึ้นห้องไปเดี๋ยวนี้"วายุจูงมือฟ้าพาเดินจะขึ้นห้อง

"ปล่อยนะ คุณวาายุ ปล่อยฉัน ฉันจะกลับบ้าน"ฟ้าตะโกนลั่น วายุรีบเอามือช้อนตัวของฟ้าขึ้นมาอุ้มและพาเดินขึ้นห้องไป โฉมฉายถอนหายใจออกมาพร้อมรอยยิ้ม

วายุค่อยๆวางร่างบางให้นั่งอยู่บนที่นอนแต่ฟ้าก็ยังดื้อรั้นที่จะกลับบ้าน วายุกอดรัดเอวของฟ้าแน่นพร้อมซบหน้าลงที่ตัก

"อย่าไปเลยนะ อย่ากลับบ้านเลย ผมขอโทษ"วายุกอดฟ้าแน่นพร้อมเอ่ยคำขอโทษออก ฟ้าคิ้วขมวดมองวายุก็สีหน้าหงุดหงิดอย่าเอาแต่ใจ

"ดีกันน๊า ดีกัน"วายุทำหน้าออดอ้อนพร้อมยกนิ้วก้อยขึ้นมาพร้อมกระพริบตาปริบๆ ฟ้าเชิดหน้าเพื่อแสดงให้วายุรู้ว่าโกธรอยู่

"ดีกัน"วายุยื่นนิ้วก้อยขึ้นมาต่อหน้าฟ้า

"ก็ได้คะ"ฟ้ายกนิ้วก้อยไปเกี่ยวกับนิ้วก้อยของวายุพร้อมอมยิ้มออกมา

"ผมขอโทษน๊า ผมไม่ไปก็ได้"วายุลุดขึ้นมานั่งข้างฟ้าพร้อมยื่นหน้าบรรจงจูบที่หน้าผากมน

"ไปเถอะคะ แต่ฟ้าไปด้วย"ฟ้าหันมายิ้มให้กับวายุอย่างใจเย็นขึ้น

"แต่ฟ้า..."วายุยังไม่ทันพูดจบก็ถูกเรียวปากของฟ้าครอบ และฟ้าก็ผละออกอย่างเร็ว

"ฟ้าจจะไป"ฟ้าลุกขึ้นพร้อมรอยยิ้ม

"แต่ไม่อยากไปละ อยากทำอย่างอื่นมากกว่า"รอยยิ้มเจ้าเล่ห์โผล่ขึ้นมาบนใบหน้าของวายุ 

"ไม่ต้องมาอยากทำคะ ที่เมื่อกี้ฟ้าจูบคุณเพราะว่าฟ้าไถ่โทษที่ฟ้าใจร้อนและขี้หงุดหงิดเกินไป"ฟ้ายิ้มและเดินไปยังตู้เสื้อผ้าเพื่อฟาเสื้อจะใส่ไปกินเลี้ยงปาร์ตี้สละโสดของธัชชัยและพิมพา วาายุมองฟ้าก็ยิ้มไม่หยุด เธอน่ารักจนทำให้เขารักเธอจนสุดหัวใจ ยอมเธอทุกอย่าง 

......................................................................................

มาแล้ว ฝากจ้าๆ คอมเม้นท์เยอะๆน๊าใกล้จะถึงตอนสุดท้ายแล้ว

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น