Kru Rin. ครุฑริน

[Yaoi]รวมฟิคสั้นของนายริน

ชื่อตอน : fantastic beasts yaoi [Theseus x Grave x Newt] -20%-

คำค้น : ฟิคสั้น

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 362

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 16 ธ.ค. 2559 23:59 น.

fantastic beasts yaoi [Theseus x Grave x Newt] -20%-

แบบอักษร

''คุณเกรฟส์ค่ะ มีคนมาขอผมค่ะ''

''ครับ ผมจะไปเดี๋ยวนี้''เมื่อผมได้ยินว่าจะมีใครมาขอพบผมก็จัดการกองเอกสารให้เรียบร้อยก่อนที่จะบึ่งออกไปหาคนๆนั้นทันที ไม่ใช่อะไรหรอกนะที่ผมบึ่งไปแบบนี้เเค่ต้องการไปให้มันเสร็จๆจะได้รีบกลับมาทำงาน

''สวัสดีครับคุณเกรฟส์''เสียงๆหนึ่งดึงขึ้น ผมจำได้ดีเเละขึ้นใจ'นิวท์ สคามันเดอร์'เพราะผมเคยช่วยจัดการเจ้านิฟเฟลอร์จอมขโมยนั่นช่วยเขาเเล้วเอาเข็มกลัดไทด์ผมคืน-*-

''ไม่ได้เจอกันนานเลยนะครับ''สคามันเดอร์คนน้องเดินมาหาผมพร้อมรอยยิ้มเเย้มเเสนใสซื่อบริสุทธิ์

''คุณเกรฟส์ค่ะ ต่อไปนี้พวกเขาทั้งสองจะมาเป็นเจ้าหน้าที่กระทรวงเวทมนต์ระหว่างประเทศเพื่อเชื่อมไมตรีระหว่างอังกฤษเเละอเมริกา หน้าที่ของคุณคือดูเเลพวกเขา''

''ทำไมต้องเป็นฉัน''ผมเเย้งขึ้นทันที เพราะขืนปล่อยไอ้สองพี่น้องนี้ไว้กับผม ผมโดนทำอะไรมิดีมิร้ายเเน่นอน ดูสิครั้งล่าสุดที่เจอกันไอ้คุณคามันเดอร์คุณพี่เกือบจะลากผมเข้าซอกตึกทำอะไรมิดีมิร้ายเเล้ว- -;

''ทางเบื้องบนสั่งมาอย่างนี้ค่ะ โชคดีนะคะ''ว่าเเล้วเธอคนนั้นก็เดินจากไปอย่างรวดเร็วราวกับหนีอะไรอยู่ ผมก็เอ๊ะใจก่อนที่สายตาผมจะเหลือบไปเห็นมือของใครบางตนวางแหมะอยู่ที่สะโพกผม...อืม...เธอคนนั้นหนีภาพอุจาดตาเเบบนี้สินะ

''ฮะเเฮ่ม..''ผมกระเเอมเล็กน้อยพร้อมกับส่งสายตาปรามๆไปหาสคามันเดอร์คนน้องทันที ดูท่าทางมันสิลุกลี้ลุกลน หูลู่หางลู่....ไอ้ตอแ_ล ทีทำต่อหน้าคนอื่นไม่อายไม่สำนึก

''นิวท์เข้าไปในห้องทำงานเรากันเถอะ''สคามันเดอร์คนพี่กระตุกชายเสื้อน้องเบาๆก่อนที่จะพาเดินเข้าไปที่ห้องทำงานผม เดี๋ยวนะ..นั่นห้องผม!

''เดี๋ยว นั่นห้องทำงานฉัน''ผมเดินไปจับไหล่ทั้งคู่ไว้ให้หยุดเดินทันที

''มันมีโต๊ะทำงานว่างอยู่สองโต๊ะไม่เห็นรึไงคุณเกรฟส์นั่นเเหละโต๊ะทำงานพวกผม''สคามันเดอร์คนพี่กระตุกยิ้มเเล้วเอื้อมมือมาลูบๆหลังมือผมชวนหวิวจนผมต้องละมือออกจากไหล่ไอ้สองพี่น้องโรคจิตนี่

''ตามใจ''ผมตัดบทสนทนาก่อนที่จะเดินไปทำงานที่โต๊ะทำงานผมต่อทันที

''หืม...งานเยอะไม่เบา''สคามันเดอร์คนพี่มายืนชะโงกหน้าดูงานผม...ส่วนมือของมัน(เขาใช้คำว่ามันเลยละกัน)แหนะเหรอ...ไม่เคยอยู่นิ่งมาโอบเอวผมเเล้วก็ลูบๆอยู่นี่แหละ

''กรุณาเอามือออกไปด้วย มิสเตอร์สคามันเดอร์''ผมตวัดตามองเสียงเเข็งใส่ทันที

''ก็ได้ๆ''ว่าเเล้วก็ยอมละมือออกจริงๆ

''เเต่บอกไว้เลยนะว่าอย่าเผลอ...ถ้าเผลอเมื่อไหร่ฉันจับนายกดจมเตียงร้องครางไม่หยุดเเน่''สคามันเดอร์กระซิบข้างหูผมด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาเเเต่หนักเเน่นจนผมอดที่จะขนลุกเเละหน้าขึ้นสีเล็กน้อยไม่ได้

โธ่เอ้ย! ตรูจะมาหวั่นไหวกับลมปากมันทำไมเนี่ย!

*ยังไม่จบ*

ชื่อ
ความคิดเห็น