June snow

ขอบคุณ​สำหรับ​การ​ติดตาม​อ่าน​และ​คอมเมนท์​นะคะ​ อ่านฟรี​ไม่ติด​เหรียญ​จ้า​😊😊

42. หนักไปหน่อย NC 20+ ( นนท์นัท )

ชื่อตอน : 42. หนักไปหน่อย NC 20+ ( นนท์นัท )

คำค้น : นนท์นัท 2N

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 30.9k

ความคิดเห็น : 27

ปรับปรุงล่าสุด : 07 ก.ค. 2562 12:05 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 500
× 0
× 0
แชร์ :
42. หนักไปหน่อย NC 20+ ( นนท์นัท )
แบบอักษร

นัท Part

คอนโด mm

ผมอาบน้ำ​เสร็จเดินออกมามองนาฬิกาตอนนี้เกือบจะ 4 ทุ่มแล้ว มองไปที่ไอ้นน นอนหลับตัวยาวอยู่บนเตียง หลับง่ายจัง ผมคิดและใส่เสื้อผ้า

เอามือถือมานั่งกดส่งข้อความหาต่ออีกครั้ง หายไปไหนนะไม่ตอบข้อความเลย จากนั้นก็ปิดไฟล้มตัวลงนอนคิดถึงเหตุการณ์เมื่อเช้า คำว่าครอบครัวไอ้นนทำให้ผมรู้จักคำนี้อีกครั้งหลังจากที่พ่อแม่ของมันเรียกผมไป  คำว่าพ่อและแม่และคำว่าพี่ ผมได้เอ่ยอีกครั้ง นั้นทำให้น้ำตาผมแทบไหลไม่หยุด​ ส่วนเรื่องที่ท่านให้พรผมนั้นมีอีกอย่างซึ่งผมขอเก็บเป็นความลับก่อน

แล้วผมก็ขยับตัวขึ้นใช้ข้อศอกตะแคงข้าง มองไอ้นนที่กำลังหลับหายไปเข้าออกปกติ

ขอบคุณนะ นน ที่เข้ามาในชีวิต ผมพึมพำและก้มลงจูบที่ใต้คางมันเบาและด้วยกลิ่นหอมๆของครีมอาบน้ำที่มันใช้ ทำให้ผมเผลอไล่จูบพรมเบาๆไปทั่วหน้าและมาหยุดที่ริมฝีปากหนาสีอ่อนของมันเอานิ้วมือไล้ไปตามเเนวริมฝีปาก

" โอ้ย  "

เสียงผมร้องลั่นเมื่อคนที่นอนอยู่พลิกตัวกลับมาเอาร่างหนา ของมันคร่อมผมไว้ ลำตัวมันเกยขึ้นมาทับผมครึ่งตัว

" ทำอะไรเมื่อกี้ "

มันถามด้วยเสียงที่บอกถึงอารมณ์มันตอนนี้ ผมส่ายหน้าไปมาเมื่อมันยื่นหน้ามาและเป่าลมหายใจร้อนของมันไล่ไปทั่วหน้า

" นน ไม่เอา "  ผมบอกเสียงสั่น

" ไม่ได้จะเอา "

มันตอบกวนมาแล้วจูบบดที่ริมฝีปากผมทำให้ ผมเผลอจูบตอบมันไปด้วย​อารมณ์ความต้องการ เสียงครางเบาๆของมันเหมือนกำลังพอใจทำให้มันเพิ่มแรงจูบและตามด้วยลิ้นร้อนที่สอดเข้ามาในปากผม

" นัท​กู​รักมึง​นะ​ "

คำบอกรัก ที่​กระซิบกระซาบ​ข้างหูผม​ทำให้​สมอง​อื้ออึง​ไปหมด​ รับรู้​แต่​เสียง​ลมหายใจ​ของมัน​และ​ริมฝีปาก​หนา​ที่กำลัง​เคลื่อนลง​ไปไล้วน​บริเวณ​ ยอดอก​ และผม​ต้อง​สะดุ้ง​เมื่อรู้สึก​ถึงเเรงดูดที่ยอดอกผ่านผ้า​เสื้อ​ยืดบาง​สลับ​ข้าง​ไปมา​

และเสียง​ที่เกิด​ทำให้​อารมณ์​ผม​เริ่ม​จะ​ควบคุม​ไม่ไหว​ จาก​ที่กลั้น​เสียง​เอาไว้​เล็ดลอด​เสียง​คราง​ออกมา​ ไม่ไหว​แค่นี้​ผม​ก็​ใจ​จะขาดเเล้ว  แค่มัน​จูบ​

" อืมมม​ ฮือ​ นน​  ไม่เอา​ ไม่เอา​  "

ผมร้องห้าม​มันขยับตัวขึ้นมา ตา​ประสานกัน​ในความมืด แต่​มือ​เรียว​ยัง​ยัง​ทำงาน​แถวยอดอกผม​สลับ​บีบ​เม้น​  " ใคร​บอกว่า​จะเอา​  "  มัน​กระซิบ​ที่ข้างหูและใช้ปากขบเบา​ๆ​ที่​ลำคอ​ผม​ความ​วาบหวิว​วิ่ง​ไปทั่ว​ร่าง​

ทรมาน​  ร้อน​รุ่ม และปวด​เกร็ง​ที่​แกนกาย​

"  นน​ อย่า​แกล้ง​ดิ​  "

ผมอ้อนวอนเสียงแผ่ว​ๆ​ตาม​อารมณ์​ที่​กำลัง​จะ​ปะทุ​ขึ้นอีก​เมื่อมือ​เรียว​มันล้วงเข้าไป​กอบกุม​แกนกาย​ผมไว้​ แต่​ไม่​ขยับ​ รู้สึก​ร้อน​ผ่าว​ไปทั่ว​ร่าง​

" อ่าา​ ​อ่า​ นน​ อย่าเล่น​ ไม่ไหว​ "

ผมอ้อนวอน​อีกครั้ง​

" งั้น​เอาจริง​ล่ะ​นะ​ "

มันบอก​และ​ขยับ​ตัว​ถอดเสื้อผ้า​ให้ผม​ และตาม​ด้วย​ของมันเอง​

" สวยงาม​มา​ก​ "

มันพูด​พึมพำ​ในความมืด​แต่​ผมไม่รับรู้​อะไรแล้ว​ หลับตา​ลง​ปล่อย​ให้​มือมัน​และปาก​มัน​ทำหน้าที่​ไป​อีกครั้ง​ และ​ผม​ต้อง​สะดุ้ง​สุดตัว​เมื่อรู้สึก​ถึง​ปากอุ่น​ ที่​กำลัง​ครอบครอง​แกนกาย​ผมอยู่​ และ​ลิ้นร้อน​ที่กำลัง​ทำงานอย่างรู้หน้าที่​​

ความรู้สึก​มัน​หวิว​ๆเหมือนใจ​จะขาด​ ความ​รู้สึก​เสียวซ่าน​ไปทั่ว​ร่าง​

" นน​ อ๊า​าาาา​ ไม่ไหว​ "

ร่าง​ผมบิด​เกร็ง​ ส่งสัญญาณ​ไปที่​ปากอุ่น​ๆ​เร่ง​จังหวะ​​ขึ้น​ พร้อม​มือเรียว​ที่​เลื่อน​ลูบ​ยอดอก​ของผม​ ตามจังหวะ เสียง​คราง​อันหน้าอาย​ของผม​ที่หลุด​ออกมา​

" อ๊ะ​.... อาาาา.."  ผมคราง เสียง​ยาว​ รู้สึก​ถึง​การ​ปลดปล่อย​ในปากอุ่นที่ยัง​คง​ไม่ถอน​ออกจากแกนกาย​

สติกระเจิดกระเจิง..ลมหายใจ​หอบ​เหมือน​คน​ที่​วิ่ง​มาไกล​

" ชอบมั้ย​ "

เสียง​กระเส่า​ของ​ไอ้นน​กระซิบ​ถาม​ข้างหู​ผม​อีกครั้ง​ ผมพยักหน้า หลับตา​ลงด้วย​ความอาย​

สักครู่​รู้​ถึง​ความเย็น​ของ​นิ้วเรียวที่ช่องทางด้านหลัง​ ผมสูด​หายใจ​กลั้น​ความ​เจ็บปวด​ที่ปน​กับ​ความเสียว​ซ่าน​ และจำนวน​นิ้วที่เพิ่ม​ขึ้น​ ทำให้​ผม​คราง​ออกมา​

" อึก​!!  อ่าาา "

" พร้อม​มั้ย​  " เสียง​กระซิบ​ที่แผ่ว​บ่ง​ถึง​อารมณ์​ของคนถาม​ ตอนนี้​อารมณ์​เองก็​พร้อม​

" อืม​ อืม​ "

ผมพยักหน้า​ตายังคงปิดความ​รู้สึก​เหมือน​ไอ้นน​ขยับ​ไปหยิบ​บางอย่าง​ในลิ้นชัก เสียง​แกะ​ของสิ่งนั้น​ดัง​ แกรก​ๆ​ ผมจึงเอื้อมมือไป​ปัด​ จน​ซอง​นั้น​กระเด็น​ไป​

" นัท​ นี่มึง​  "

ไอ้นนถามด้วยอาการ​ตกใจ​

" ไม่เอา​ ไม่ใส่​ "

ผมบอก​ส่ายหน้า​ไปมา​เหมือน​เด็ก​ดื้อ​

" นัท​แต่มึง​จะ.....​"

ไอ้นน​พูด​ได้​แค่นั้น​เพราะ​มือ​เล็ก​ผม​เอื้อม​ไปจับ​แกนกาย​กลาง​ลำตัว​ของมัน​ที่กำลัง​พร้อม​เต็มที่​ รับรู้​ถึง​ขนาดของมัน

" กู​อยาก​สัมผัส​ตัวตน​จริงๆ​ของมึง​ สะ​ใส่​​เข้ามา​ "

ผมหลับตาพูดด้วยความอาย​และไอ้นน​ก็​ไม่ค้าน​อะไร​ด้วย​อารมณ์​ที่​เกิน​จะควบคุม​ของมัน​  รู้สึก​ถึงการบุกรุก อีกครั้ง​ที่ช่องทางด้านหลัง

" อึก!!   "

ผมหลับตาเเน่น เมื่อ​การ​บุกรุก​ที่​อ่อนโยน​สิ้นสุด​ รับรู้​ถึง​ตัวตน​ไอ้นน​ที่คับแน่น​อยู่​ใน​ช่องทาง​ด้านหลัง​

และ​เมื่อ​มัน​เริ่ม​ขยับ​สะโพก​ส่วนล่าง​ความ​เจ็บปวดที่ปนความรู้สึก​แปลก​ใหม่​ทำให้​เหมือน​ใจจ​ะขาด

ร่างผมบิดเกร็งไปมา​ ทั้งเจ็บ​ทั้งรู้สึก​ดี​ มือ​เริ่ม​ไม่อยู่​นิ่ง​ จน​ไอ้นน​เอามือ​มัน​มา​จับ​ประสาน​ไว้​ และ​เร่ง​จังหวะ​ของสะโพก​เร็วขึ้​น​

" อ่าาาาา​ นน​ ไม่ไหว​ เร็ว​ ​"

เสียง​คราง​ของผม​เริ่มประท้วง การเร่งจังหวะ  ทั้ง​อึดอัด​ทั้ง​เสียว​ซ่าน​ ไหนจะจูบ​ที่ร้อนแรง​ ตรงยอดอก

" นน​ นน​   อืม​ อ่าา​ "

ผมเรียก​ชื่อ​มัน​เสียงยาว​และผม​ก็​ปลดปล่อย​ อีกครั้ง​  เสียงผมเรียกจังหวะ​ขยับ​เร่ง​แรง​ ตาม​ความต้องการ​ของมัน​ ไม่นาน​ผม​ก็​รู้​สึก​ถึง​น้ำ​อุ่น​ที่​ฉีดพุ่งอยู่​ใน​ช่อง​ทาง​ด้านหลัง​ของผม​

ตอนนี้มีเพียง​เสียง​หายใจ​หอบ​ของ​ผม​ปน​กับ​เสียง​คราง​เบา​ๆ​มอง​มัน​ แต่​ตัวตน​มัน​ยังแช่​อยู่​ มัน​จูบ​ที่แก้ม​ผมเบาๆ​ จังหวะ​มันขยับ​ตัว​ผมรู้สึก​เจ็บแปลกๆ

"  นน​ น​น​ ข้างล่าง​ " ผมบอก​เพราะรู้สึกอึดอัด​

" ขอ​ต่อ​นะ​ ​"

ไอ้นน​พูด​เสียง​อ้อนวอน​ ผมไม่ตอบ​แต่​ยกแขน​โอบ​รอบคอ​

" แค่​รอบเดียว​นะ​ "

ผมบอก​และ​จูบที่​ปลายคาง​มันเบาๆ

" ไม่รับ​ปาก​ "

มันพูด​และ​ไล่​จูบ​ที่​ใบหู​ซอกคอ​ลง​มาที่​หัวไหล่​

" นน​ คุยกัน​ก่อน​ไม่ไหว​ "

ผมบอก​เสียงสั่น​เหมือน​อารมณ์​จะปะ​ทุ​ขึ้น​อีกครั้​ง​

" นัท​เรากำลัง​มี​sex​กันอยู่​นะ​ ไม่คุย​ๆ​ "

แล้วมัน​ก็​ปิดปาก​ผม​ด้วย​จูบ​ที่ร้อนแรง​และ​สะโพก​ด้านล่าง​เริ่ม​ขยับ​

ผม​หลับตา​ลง​ปล่อย​ร่างกาย​ตัวเอง​ให้มัน​เป็น​คน​จัดการ​

ตี 3 ผมมองนาฬิกาที่ผนังหลังจากพายุแห่งความสุขจบลง  เหลือแต่ร่องรอยของพายุ

เจ็บ ระบม ไปทั่วร่าง ผมมองไอ้นนที่เดินใส่ผ้าขนหนูออกมาจากห้องน้ำ เพราะก่อนหน้านี้มันต้องเปลี่ยนผ้าปูที่นอนใหม่  และพยุงผมไปอาบน้ำทำความสะอาดร่างกายส่วนล่างให้อย่างไม่รังเกียจ  มันใส่เสื้อผ้าเเละปิดไฟล้มตัวลงนอน

" ไอ้นนมึงมัน คนใจร้าย คนไม่มีหัวใจ "

ผมบ่นประท้วงออกมารู้สึกปวดเมื่อย​เหมือนร่างกายจะเป็นไข้

" จะไปมีได้ไง ก็หัวใจกู อยู่ที่มึง "

ไอ้นนบอกเสียงนิ่ง และหันมาดึงตัวผมไปกอด

" บ้า หลุมพราง อะไรของมึงอีกปล่อยเลย "

ผมบ่นอุบให้อ้อมอกมัน ทำไมพูดคำแบบนั้นได้หน้าตาเฉยจังนะ คำบอกรักเสี่ยวๆของมันทำให้ผมยิ้มออกมา

" นัทมึงชอบกูตั้งเเต่ตอนไหน "

ไอ้นนถามผมทำท่าคิดนานตอนไหนนะ

" อาจจะไม่ชอบแต่ประทับใจมากกว่าตอนปี1ที่เจอกันครั้งแรก ไอ้กิจบ่นกูเรื่องเดินช้า กินช้า​ แล้วมึงก็พูดขึ้นมาว่าคนเรามีวิธีการใช้ชีวิตที่ต่างกัน นั้นมันรู้สึกเหมือนว่ากูโดนปกป้องผ่านๆ "

ผมบอกและมองหน้าไอ้นนนิ่งมันเหมือนกำลังนึกถึง​เรื่อง​ราว​ตอนนั้น​

" นั่นตำหนิต่างหาก ไม่ได้ปกป้องอะไรเลย  "

มันตอบยิ้มๆ

" ไอ้นน มึงมันคนไร้หัวใจจริงๆ "

ผมทุบที่หน้าอกมันเบา ๆ

" แล้วมึงล่ะนน ชอบกูตอนไหน "

ผมถามกลับ ไม่ได้อยากรู้หรอกแพราะเเค่มีมันอยู่ตรงนี้ก็พอแล้ว แต่ถ้าได้รู้ก็ดี

" ไม่รู้สิจำไม่ได้ ไม่ได้ดูนาฬิกา   "

มันตอบหน้าตาเฉย

" นนเอาเปรียบ อ่า  " ผมบอก

" ทีเมื่อกี้ มึงยังเอาเปรียบเลยเสร็จไปตั้ง5 ครั้ง "

มันตอบแล้ว และหันตัวไปนอนหงายหลับตาลงคงจะเพลียที่ใช้พลังงานไปเยอะ

ผมอายเรื่องที่มันบอกเลยไม่ถามต่อ พลางคิดถึงเหตุการณ์เมื่อชั่วโมง​ที่ผ่านมา 5 เลยหรอทำไมผมถึงไม่รู้สึกตัวเลยเพราะความสุขที่ได้รับหรือป่าวนะ

แถมยังห้ามไม่ให้มันใส่เครื่องป้องกันอีก อายเหมือนกันแต่ก็คุ้ม  ผมยิ้มออกมาและต้องหลับตาลงด้วยความเพลีย

นนท์ Part

2N Cafe

เช้าผมมาส่งไอ้นัทที่ร้านหลังจากพามันไปหาหมอเพราะไข้ขึ้นเพราะผมที่เก็บกดมานานเลยปลดปล่อยไปเต็มที่กับร่างกายของมัน     และตอนนั้นมันก็ไม่ก็ไม่แสดงออกว่าเจ็บปวดเลย  ผมมองมันนอนนิ่งที่เตียงและบอกพี่พิมให้ขึ้นมาดูมันบ่อยๆ

เดินลงมาข้างล่างร้านที่กำลังจะเปิดเด็กหนุ่มหน้าใหม่สองคนมองผมนิ่งเหมือนไม่เคยเห็นและผมก็เดินไปหลังบ้านที่ไอ้กรนั่งกินกาแฟอยู่

" เพลาๆหน่อย ไม่ได้หรือไง "

มันบ่นผมคงเป็นเรื่องป่วยไอ้นัท

" อืม รู้เเล้ว "

ผมรับปากเก็บกดมานานนี่หว่าเลยกดหนักไปหน่อยผมคิดถึงเรื่องที่มันไม่ให้ผมใส่เครื่องป้องกัน

ทำไมน่ารักขนาดนั้นนะ

" กร ทำไมเด็กที่ร้านถึงเปลี่ยนบ่อยๆใครเป็นคนรับเข้ามา "

" ก็ไม่รู้ แต่เรื่องรับคงเป็นไอ้นัทช่วงนี้กูก็ยุ่งๆหลายเรื่อง "

ไอ้กรตอบผมว่าเด็กหนุ่มนั่นมองผมด้วยสายตาแปลกๆ ผมกังวล

" แล้วเมื่อไหร่จะย้าย  "  ไอ้กรถาม

" ดูแล้วคงวันนี้ล่ะ ไม่ไว้ใจเด็กที่ร้านเลย "

ผมบอกออกไปไอ้กรมองตามไปที่เด็กหนุ่มนั่นที่กำลังมองมาที่ผมพอดีรู้สึกห่วงไอ้นัทขึ้นมาเลยมันเป็นคนที่คนอื่นเดาอารมณ์ง่ายนั่นล่ะที่ผมห่วง

" เออ นน ยังมีเรื่องที่มึงต้องกังวลเพิ่ม  "

แล้วไอ้กรก็หยิบรูปผู้หญิงคนหนึ่งขึ้นมา

" ไปหาพี่เนียร์สองครั้งแล้ว  "

ไอ้กรบอก ป้าของฟ้าใสยัยป้านั่นกลับมาและผมก็นึกถึงเรื่องที่เธอขู่เรื่องร้านไอ้นัทและผมให้เงินไป5ล้านไอ้กรไม่รู้เรื่องนี้

" เค้าต้องการอะไร "  ผมถาม

" พี่เนียร์บอกว่าเค้าต้องการเรียกค่าชีวิตของหลานสาวอีกครั้ง  "

ไอ้กรบอกยัยป้านั่นกำลังโยนความกดดันไปที่พี่เนียร์เพราะว่าเรื่องอุบัติเหตุนั่น

" และกูคิดว่าด่านต่อไปคงเป็นมึง​ ดูแล้วไม่เป็นมิตรว่ะ  "

ไอ้กรบอก และผมก็ตัดสินใจเล่าเรื่องให้มันฟังเรื่องที่เธอ ขู่ไอ้นัทเรื่องร้าน

" เห้อนี่ มึงให้ไปขนาดนั้นยังจะกลับมาอีก  "

ไอ้กรบ่นทำหน้า​เครียด​ๆ

นี่เพราะความห่วงใยอ้อมโลกของผมที่แม่ยังไม่ให้อภัยคือเรื่องนี้ด้วย ผมใช้เงินตัวเองไปเกือบ10ล้าน

นั่นทำให้ผมต้องอธิบายกับที่บ้าน ทำให้แม่ผมเคืองเรื่องนี้ ผมไม่เสียดายเงินที่เสียไปแค่ปกป้องสิ่งที่ผมรักไว้ได้ก็พอ

" กูห่วงไอ้นัท "

ไอ้กรบอกใช่ผมคิดว่าไอ้นัทคือเป้าหมายต่อไปและผมคงต้องเตือนมันด้วย เพราะว่ามันใจดีเกินไปกับคนรอบข้าง อาจจะเจอล่อลวงด้วยเหตุผลที่น่าสงสาร

และผมก็มีงาน​เยอะ​ด้วยช่วงนี้ ไอ้กรเองก็ต้องทำงาน พลางนึกถึง ไอ้เสกบ้านมันค่อนข้างมีอิทธิพลนิดๆ คงจะมีคนช่วยเป็นหูเป็นตาและกดโทรหาไอ้เสกบอกว่ามีเรื่องคุยตอนเย็นที่ร้านซึ่งมันก็รับปาก

"  บางทีก็อาจจะไม่ใช่แบบ ที่เราคิดก็ได้ "

ไอ้กรปลอบเพราะคงเห็นความกระวนกระวายของผม

" คนเราถ้าจนตรอกก็ไม่แน่ "

ผมบอก และบอกลาไอ้กรเดินขึ้นไปหาคนตัวเล็กที่นอนซมอยู่ในห้อง

" นัท เดี๋ยวไปทำงานแล้ว "

ผมบอกเอามือลูบที่หน้าผากมันเบาๆ ตัวยังร้อนอยู่เลยนี่ผมทำหนักรุนแรงไปหรือป่าว

" นน จะกลับ กลับมาตอนไหน " เสียงมันแผ่วๆ

" บ่ายๆล่ะ นอนซะ "

ผมบอกและมันก็หลับตาลงด้วยความเพลียจากอาการไข้ นัทกูจะไม่ยอมพลาดเรื่องของมึงอีกแล้ว

พลางคิดถึงหน้าของยายป้านั่น ผมเดินลงมาออกมาถึงหน้าร้านกำลังจะขึ้นรถ

" เดี๋ยวครับ เอ่อ คุณเป็นเพื่อนพี่นัทหรือป่าว  "

เด็กหนุ่มในร้านถามผม

" ไม่ใช่เพื่อนแต่เป็นผัว "

ผมตอบแต่เด็กนั่นไม่มีท่าทีตกใจ กลับ​ยิ้ม​ออกมา​

" ถามทำไม "

ผมถามกลับ รู้ถึงสายตาที่เด็กนั่นมองผมแปลกๆ

" แค่อยากรู้ว่าผมเองจะมีหวังมั้ย​ และตอนนี้ผมรู้แล้ว ว่าผมมี "

เด็กนั่นพูดแล้วยิ้มให้ผมเดินกลับไป

อะไรของมันวะ​ รู้แล้วยังหวัง

ผมคิดงงๆ​กับ​คำพูด​นั้น​ และขึ้นรถขับออกไปด้วยความสงสัย

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น