Freedom.
email-icon facebook-icon Line-icon

Satan Wife ภรรยาซาตาน ฝากติดตามคุณวายุและหนูฟ้าลดาด้วยนะคะ ฝากติดตาม ฝากเป็นกำลัง ติชมได้ตามใจชอบ ไรท์จะได้นำมาปรับปรุวแก้ไขให้ดีกว่าเดิมนะคะ😍

43.Satan Wife ภรรยา ซาตาน

ชื่อตอน : 43.Satan Wife ภรรยา ซาตาน

คำค้น : freedom วายุ ฟ้า

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 12.7k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 16 ธ.ค. 2559 09:01 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
43.Satan Wife ภรรยา ซาตาน
แบบอักษร

 หลังจากกลับจากโรงพยาบาล ซูจีก็ขึ้นรถมาลงที่บ้านของวายุเพื่อจะมาเอาข้าวของออกไปจากบ้านของเขา แต่เมื่อเธอเดินเข้ามายังไม่ทันไร ก็ถูกโยนเสื้อผ้าใส่หน้าอย่างจัง เป็นฝีมือใครไปไม่ได้นอกจากโฉมฉาย

 

กรี๊ดด นี่คุณโฉมฉายมันจะมากไปแล้วนะซูจีร้องกรี๊ดกร๊าดอย่างไม่พอใจ โฉมฉายยืนกอดอกพร้อมคลี่ยิ้มสะใจอยู่ที่มุมปาก ซูจีตรงเข้ามาหอบเสื้อผ้า

"อีแก่ แก่ป่านนี้แล้วยังจะเก่งอีกนะ เดี๋ยวก็เก่งไม่ออกหรอก"ซูจีโมโหต่อว่าโฉมฉายจนเธอถึงกับหน้าเหวอ 

"อีเด็กบ้า แกออกไปจากบ้านฉันเลยนะ"โฉมฉายจะก้าวเท้าลงมากรระชากหัวซูจีด้วยความโมโหแต่ดีที่ฟ้าและวายุมาจับแขนเพื่อห้ามเอาไว้

"คุณแม่อย่าครรับ เราอย่าเอาพิมเสนไปแลกกับเกลือเลยครับ"วายุจ้องมองหน้าซูจีอย่างเครียดแค้น

"วายุ"ซูจีเอ่ยเรียกเสียงหลงอย่างเอาแต่ใจ

"เธอออกไปจากบ้านฉันเลยนะและต่อจากนี้ไปเธอกับฉันเราไม่รู้จักกัน"วายุเอ่ยคำขาดทำเอาซูจีหน้าซีดเผือด

"ได้ ถ้าคุณพูดออกมาแล้วอย่างนี้ก็ดี เวลาคุณได้เเด็กใหม่ก็เป็นอย่างนี้ละ ระวังนะฟ้าเธออาจจะเป็นเหมือนฉันก็ได้"ซูจียกยิ้มอย่างสะใจ

"เธอไม่ต้องมาขู่ฉันหรอกซูจี"ฟ้าเอ่ยบอกอย่างเรียบๆ

"คนเจ้าชู้มันก็เจ้าชู้อยู่วันยันค่ำไม่มีทางที่มันจะเลิกเจ้าชู้หรอก ขนาดมันมีลูกมันมีเมียสวยมันก็เจ้าชู้ เธอเปลี่ยนใจตอนนี้ก็ทันนะ เลิกกับมันเถอะแล้วชีวิตแกและลูกของแกจะเจริญ"ซูจียุแยงฟ้าเพื่อให้ฟ้าเปลี่ยนใจ

"นี่แกอย่ามายุหนูฟ้านะ แกไม่ได้ตาวายุไงแกก็เลยไม่อยากให้ใครได้ทั้งนั้น"โฉมฉายเอ่ยออกมาอย่างรู้ทัน

"ลูกแกไม่ใช่เทวดาสักหน่อยทำไมฉันถึงต้องอยากได้ อย่าหลงตัวเองผิด"ซูจีกอดอกพร้อมเบ้ปากเบาๆ

"งั้นหรอ งั้นแกก็ออกไปจากบ้านฉันได้และอย่ามายืนเป็นตัวเสนียดในบ้านฉัน"โฉมฉายเอ่ยด้วยสายตามุ่งมั่นและเกลียดชัง ซูจีขบกรามแน่น

"ฉันไปแน่ ฉันก็ไม่ได้อยากมาเหยียบให้มันเป็นเสนียดเท้าฉันหรอก"ซูจียิ้มเยาะเย้ยพรางส่งสายตาอย่างดูถูกก่อนจะก้าวเทท้าออกไปอย่างง่ายดาย โฉมฉายลมแทบจับวายุจึงต้องประคองร่างของโฉมฉายมานั่งบนโซฟาตัวใหญ่ ฟ้าเดินไปหยิบยาดมมาให้พร้อมจ่ออยู่ที่จมูกของโฉมฉาย 

"ตั้งแต่ฉันเกิดมา พึ่งจะเจอกับนังเด็กบ้าอย่างนี้"โฉมฉายดมยาดมไปพร้อมบ่นพึมพำไป

"ใจเย็นครับคุณแม่ เราอย่าไปยุ่งหรืออาฆาตแค้นอะไรเขาเลย เขาอยากทำอะไรก็เรื่องของเขา"วายุเอ่ยบอกผู้เป็นแม่พร้อมถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่

 

ซูจีกลับมาคอนโดเพื่อมาหาอิทธิพงษ์เพื่อขอโทษเรื่องที่เกิดขึ้นทุกอย่าง เธอไม่ได้รู้สึกผิดแต่เธอไม่มีที่จะไป เสียงเคาะประตูดังขึ้น อิทธิพงษ์ที่เดินออกมาจากครัวเล็้กๆก็ตรงมาเปิดประตูแต่เมื่อเปิดมมามองเห็นว่าเป็นซูจีเขาก็อยากจะรีบปิดประตูใส่หน้า แต่เขาทำไม่ได้เขาทำได้แค่ฝืนยิ้มเบาๆ สิ่งที่เธอทำกับเขามันใหญ่โตนักหนาสำหรับเขา

"อิท ฮือๆๆ"ซูจีโผล่กอดอิทธิพงษ์แน่น แต่ความรู้สึกของอิทธิพงษ์ตอนนี้มันไม่เหมือนเดิมแล้วซูจีสัมผัสมันได้ อิทธิพงษ์ผละร่างบางของซูจีออกเบาๆอย่างให้เกียรติ

"กลับมาทำไม"คำถามอิทธิพงษ์มันแสนเจ็บปวดสุดๆสำหรับซูจี แต่กว่าเขาจะพูดคำนี้ออกมาได้มันก็เจ็บปวดเช่นกัน

"ซูจีไม่เหลือใครแล้วๆ"ซูจีร้องไห้โฮเพื่อให้อิทธิพงษ์เห็นใจ

"แล้วคุณวายุละแล้วลูกของคุณละ"อิทธิพงษ์เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงแสนจะเฉยชา

"ซูจีไม่ได้ท้องแต่เเป็นนังฟ้าที่มันท้อง ฮือๆๆ อิทกอดซูจีหน่อย"ซูจีต้องการอ้อมกอดของอิทธิพงษ์ อิทธิพงษ์กำลังใช้สมองคิดทบทวนเรื่องต่างๆนานาที่มันเกิดขึ้นกับเธอแล้วเขาเธอทำเขาเจ็บมาหลายครั้งแต่ไม่มมีครั้งไหนที่เขาไม่ให้อภัยครั้งนี้ก็เช่นกัน อิทธิพงษืดึงซูจีเข้ามากอดแนบชิดติดกันด้วยความสงสาร 

"ฮือๆๆ อึก ฮือๆ"ซูจีแกล้งทำเป็นร้องไห้ให้มันเกิดเสียงดังเพื่อเรียกร้องความสนใจ แต่รอยยิ้มของเธอมันยังคงร้ายกาจเช่นเดิมเธอคลี่ยิ้มออกมาเบาๆ

 

วายุยืนกอดอกเขากำลังคิดเรื่องที่ซูจีเอ่ยว่าเขาเขารู้สึกผิดเป็นที่สุด ทำไมเขาต้องให้ผู้หญิงคนเดียวมาทนอะไรกับเขาด้วย ฟ้าเป็นผู้หญิงที่ดีเธอควรจะพบเจอกับคนที่ดีไม่ใช่ซาตานเดี๋ยวดีเดี๋ยวร้ายอย่างเขา ฟ้าเดินเข้ามาภายในห้องหลังจากพึ่งไปดูแลโฉมฉายมาเมื่อชั่วครู่เธอเดินเข้ามาอย่างแปลกใจว่าวายุเป็นอะไรทำไมถึงซึมๆเศร้าๆตั้งแต่โดนซูจีต่อว่า ฟ้าค่อยๆผ่อนลมหายใจออกมาเบาๆก่อนจะก้าวเดินเข้าไปกอดด้านหลังด้วยรอยยิ้ม

"เป็นอะไรคะ"ฟ้าเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงร่าเริงเพื่อให้วายุดูมีความสุข  วายุค่อยๆหันกลับมาหาฟ้าพร้อมรอยยิ้มเบาๆบนใบหน้า

"เป็นอะไรครับ ผมไม่ได้เป็นอะไรสักหน่อย"วายุโอบกอดรัดเอวบางเบาๆเพราะกลัวกระทบกระเทือนกับลูกในท้อง

"โกหก"ฟ้าทำหน้าหงอย วายุหัวเราะเมื่อมองภรรยาที่ทำหน้าหงอย

"ไม่ได้โกหกครับ ไม่ได้เป็นอะไรรจริงๆ"วายุพยักหน้าเบาๆแต่เขาก็โกหกเธอไม่ได้จริงๆ

"ไม่ต้องคิดมากนะคะเรื่องที่ซุจีต่อว่าคุณเมื่อกี้ ฟ้าไม่คิดมากหรอกคะ"ฟ้ายิ้มพร้อมเอื้อมมือไปทาบบนใบหน้าหล่อ พร้อมดวงตาคู่สวยที่สบตากันไปมาไม่ละสายยตา

"แต่ผมคิดมาก ผมเป็นสามีที่แย่ๆที่สุด"วายุเอ่ยโทษตัวเอง ฟ้าส่ายหัวไปมา

"ไม่หรอกคะ คุณเป็นสามีที่ดีที่สุด เป็นพ่อที่ดีที่สุดสำหรับฟ้าและก็ลูกคะ"ฟ้าโผล่กอดร่างหนาแน่นอย่างให้กำลังใจ

......................................................................................................................

มาแล้วจ้ะ ฝากคอมเม้นท์ ติดตาม ถูกใจด้วยน๊า

ความคิดเห็น