June snow

ขอบคุณ​สำหรับ​การ​ติดตาม​อ่าน​และ​คอมเมนท์​นะคะ​ อ่านฟรี​ไม่ติด​เหรียญ​จ้า​😊😊

41. ให้พร ( นนท์นัท )

ชื่อตอน : 41. ให้พร ( นนท์นัท )

คำค้น : นนท์นัท 2N

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 28.1k

ความคิดเห็น : 22

ปรับปรุงล่าสุด : 07 ก.ค. 2562 11:56 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 500
× 0
× 0
แชร์ :
41. ให้พร ( นนท์นัท )
แบบอักษร

นัท Part

เช้าวันใหม่ที่สดใสหลังจากแยกจากไอ้นนเมื่อตอนตี 5 ผมลงมาขึ้นเเท็กซี่มาร้านเองเพราะว่าไอ้นนมันยังไม่ตื่นดูเหมือนลำบากแต่ไม่เลย เมื่อวานทำให้ผมรู้แล้วว่าผมรักมันมากแค่ไหน ทุกอย่างที่มันทำความห่วงใยอ้อมโลกของมันทำให้ผมน้ำตาซึม​

ตั้งแต่ที่เริ่มทำร้านและเรื่องคอนโดนั่นอีกมันไม่สามารถอธิบายได้หมดและผมตัดสินใจถูกที่ไปหามันเมื่อคืนก่อนนั้นและได้ทำเรื่องแบบนั้นครั้งแรกในชีวิต ผมรู้สึกตื่นเต้นมากและก็รู้สึกดีอย่างที่บอกมันไป ส่วนเรื่องแผลนั่นผมไม่ได้รังเกียจอะไรเลย แต่ก็คิดว่าไอ้นนมันคงอายเราสองคนก็เลยไม่พูดถึงเรื่องนั้นอีกเลย ทุกอย่างกำลังจะดีขึ้นใช่มั้ยผมคิดไปเรื่อยเเละมาสะดุดเรื่องของต่อ

เห้อ ผมส่งข้อความไปหาต่อบอกว่าอยากคุยด้วยแต่เหมือนต่อจะอยู่ต่างจังหวัด แล้วก็คิดเรื่องจะสารภาพกับเพื่อนๆ จึงหยิบมือถือมาส่งไลน์กลุ่มไป

เที่ยงวัน  ผมมองเพื่อนสนิทแต่ละคนนั่งคุยกันไอ้กิจนั่งเล่นเกมมือถืออยู่กับแฟนมันไอ้ต้นส่วนไอ้กรนั่งนิ่งมองไปข้างหน้าเหมือนนายแบบกำลังถ่ายแบบ ไอ้เก่งนั่งคุยกับไอ้ต้นอยู่ขาดไอ้เสกคนหนึ่งนี่หว่าผมคิดแต่ก็ไม่รอมันหรอก

" ทุกคนๆกูมีเรื่องจะสารภาพ​ "

ผมเอ่ยขัดจังหวะทุกคน

" เอ่อ..  กูไม่ได้เป็นแฟนกับต่อ "

ผมบอกออกไปและทุกคนนิ่งเหมือนรู้อยู่เเล้วเว้นแต่เสียงผู้มาใหม่

" ว่าไงนะ!!เรื่องโกหกงั้นหรอ  "

เสียงไอ้เสกดังขึ้นเหมือนตกใจมากพวกผมทุกคนหันไปมอง

" เห้ย หน้ามึงไปโดนอะไรมา "

เสียงไอ้กิจพูดขึ้นเพราะว่าตอนนี้หน้าไอ้เสก หน้ามันเหมือนโดนต่อยมาใหม่ๆน่าจะไม่กี่วันมานี่ ริมฝีปากแตกรอยซำ้ใต้ตาอีก และไอ้เสกก็นั่งลงหน้ามันเเย่มากเลยคงเจ็บมากด้วย

" ไปทำไรมาเสกเจ็บมั้ย  " ผมถามด้วยความเป็นห่วง

" แค่เซ็กซ์​ที่ผาดโผน "

ไอ้เสกมันตอบหน้านิ่ง ทุกคนร้องเห้ย ขึ้นพร้อมกัน

" ผู้หญิงนี่น่ากลัวนะ " ไอ้ต้นพูดขึ้น

" นั่นมันรอยหมัดผู้ชาย "

ไอ้กิจบอก ผมจึงเดินไปดูใกล้ๆ​ เออก็จริงอย่างไอ้กิจว่า

" นอกจากว่ามึงจะผาดโผนกับผู้ชายมา หูย​ ขนลุกอะ "   ไอ้กิจเกย์100%พูดขึ้นและทำท่าทางไปด้วย แต่ไอ้เสกไม่ตอบนิ่งเงียบ จนเพื่อนๆพากันสงสัย

" แล้วมีเรื่องไหนอีก " ไอ้เสกเปลี่ยนเรื่องทันที

" กูคืนดี กับไอ้นนแล้ว "

ผมบอกเพื่อนๆก็ยังเฉยอีกไม่ใครทำท่าตกใจอะไรเลยหรือว่ารู้กันหมดแล้วผมมองไปที่ไอ้กรมันส่ายหัวทันที เออแล้วรู้ได้ไง ผมคิด

" หน้ามึงมันฟ้องไอ้นัทตั้งแต่ยืนยิ้มอยู่หน้าร้านแล้ว  "

ไอ้เก่งตอบให้ผมหายสงสัย และทุกคนพยักหน้าตาม อืมๆ

" ใจง่ายจังนา  "

ไอ้กิจเหน็บแนมผมเพราะตอนที่ไอ้นนทิ้งผมไปผมปรับทุกข์กับไอ้กิจบ่อยมาก

" ที่เสียใจมากๆก็เพราะว่ารักมากนั่นเอง และมันก็บอกว่ารักกูมากด้วยไม่อยากทิฐิ อะไรแล้วมันอธิบายไม่ถูกหรอกนั่นล่ะๆ "

ผมตอบอธิบายปัดๆไป

" มึงตกหลุมพรางไอ้นนเข้าเเล้ว "

ไอ้ต้นเอ่ยล้อแบบยิ้มๆ

" แต่ก่อนกูจะตกลงไปกูก็หว่านเสน่ห์ใส่มันไปแล้ว  "

ผมบอกด้วยความภาคภูมิใจ

" เสน่ห์อะไร "

เสียงคุ้นเคยดังขึ้นด้านหลัง ผมมองมันตาค้างด้วยความตกใจไอ้

ไอ้นนมาตั้งแต่เมื่อไหร่  ได้ยินหมดหรือป่าวเนี่ยผมเริ่มหน้าแดง เรื่องที่พูดออกมานั่นแค่สารภาพกับเพื่อนไม่คิดว่ามันจะได้ยิน ผมมองหน้าไอ้กร แต่ไอ้กรส่ายหน้าทันที

" ลืมไปแล้วหรือไงว่ากูก็อยู่ในไลน์กลุ่ม "

ไอ้นนตอบทุกคนและนั่งลงข้างๆไอ้กรที่มีผมยืนอยู่ข้างๆ เออใช่ผมมัวแต่ดีใจเกิดเหตุตอนส่งข้อความ

" ว่าไง เสน่ห์อะไรที่หว่านใส่ไอ้นน "

ไอ้เก่งถามขึ้นนึกว่าลืมกันไปแล้วซะอีก ทุกคนหันมามองที่ผม สายตาคาดคั้นเอาคำตอบ

"  เอ่อ เอ่อ...  "

ผมอ้ำอึ้งเพราะว่าไม่รู้จะตอบว่าไง ตอนนั้นก็แค่พูดออกไปเฉยๆ และรู้สึกถึงมือใหญ่มาจับที่นิ้วมือไล่จับทีละนิ้วเหมือนกำลังนับ

ไอ้นนมันทำอะไรเนี่ยเวลาแบบนี้ยังมาเล่นอีก แต่ผมก็ให้มันเล่นกับนิ้วผมไป รู้สึกดีแปลกๆ

" ความลับ " ผมตอบไปแค่นั้น

" โอ๊ะโอ​ หรือว่าเรื่องนั้น "

ไอ้กิจพูดเหมือนนึกออกมองมาที่ผมและผมก็หน้าเเดงขึ้นมา

" พอๆไม่ ต้องเดาสรุปคือขอโทษที่โกหกเรื่องแฟน "

ผมบอกเปลี่ยนเรื่อง

" มึงไม่ต้องขอโทษหรอกเห็นพวกมึงรักกัน อีกครั้งเพื่อนๆก็ดีใจเเล้ว "

ไอ้ต้นพูด เเละมองมาที่มือไอ้นนที่จับมือผมอยู่ส่วนคนจับทำหน้าตาเฉย ตั้งแต่มาถึงมันไม่พูดอะไรสักคำ

" เออ กูก็ขอโทษที่เคยบึ้งตึงใส่มึงเรื่องเด็กนั่นก็กูไม่รู้นี่หว่า "

ไอ้เสกบอกออกมาผมก็พยักหน้ารับส่วนไอ้กรผมรู้ว่ามันไม่ชอบวิธีการของผม ซึ่งมันเคยบอกแล้ว

" ไอ้นน มึงจะไม่พูดอะไรหน่อยหรอ  " ไอ้กิจถาม

" วันอาทิตย์จะพาไปบ้าน ส่วนเรื่องความรู้สึกก็บอกมันไปหมดเเล้ว  "

ไอ้นนบอกเสียงนิ่งตามสไตล์มัน  แต่มือมันยังจับมือผมแน่นใจผมเต้นรัวเมื่อมันพูดจบ

" หวานว่ะ ยี้  อิจฉาวุ้ย !  " ไอ้กิจพูด

" เห้ออะไรๆก็ดีขึ้นหวังว่ามันจะดีขึ้นเรื่อยๆคงมีแต่กูที่ยังใช้ชีวิตแห้งเหี่ยวอยู่คนเดียว "

ไอ้เสกพูดลอยๆ

" ไม่ใช่แค่มึงไอ้กรอีกคน "

ไอ้เก่งบอกยิ้มๆส่วนไอ้กรนั่งนิ่งเหมือนเดิม

" กูเป็นพวกศรัทธารักแท้โว้ย "

ไอ้กรตอบและมอง ที่ไอ้เก่งด้วยท่าทีกวนๆ  และทุกคนก็หัวเราะออกมาพร้อมกันจากนั้นไอ้กรก็ลุกขึ้นและบอกว่า

" มีงานช่วงบ่ายว่ะ "  ไอ้กรบอกทุกคน ไอ้นนก็ลุกขึ้น

" เออไปส่งกูที่โรงงานหน่อย " ไอ้นนบอกไอ้กร ผมดึงมือมันไว้ก่อนมันจะไป ก็มันมาแปบเดียวยังไม่ได้คุยกันอะไรกันเลย มันหันมามองและก้มลงจูบที่ปากผมเบาๆ

" เดี๋ยวเลิกงานเเล้วโทรหา "

แล้วมันก็เดินออกไปประตูหลังร้านตามไอ้กร

แต่ผมยังยืนนิ่ง  จูบที่ปากตอนกลางวันแสกๆ ต่อหน้าเพื่อน5คน มองที่เพื่อนทุกคนกำลังทำหน้าเอ๋ออยู่

ไม่คิดว่าไอ้นนมันจะกล้าทำปกติไม่เคยทำแบบนี้ต่อหน้าเพื่อนๆ

" ทำไมผู้ชายปกติที่แต่งงานเเล้ว ต้องมาเห็นอะไรได้ยินอะไรที่มันวาบหวามแบบนี้ด้วยวะ  "

ไอ้เก่งพูดขึ้น และทุกคนก็หัวเราะออกมา

" มื้อกลางวันกินอะไรไป ทำไมมันพะอืดพะอมแบบนี้ "

ไอ้ต้นบ่นเเละลุกขึ้น

ส่วนผมนั้นได้แต่ยืนอายหน้าแดงอยู่

หลังจากนั้นเพื่อนก็แยกกันกลับเหลือผมกับไอ้กิจสองคนที่นั่งดู ของขวัญที่จะเอาไปวันอาทิตย์ผมก็เครียดๆถึงจะรู้ว่าถูกยอมรับแต่ก็ยังทำตัวไม่ถูกอยู่ดี

" อย่าคิดมากแค่เป็นตัวเองก็พอ "

ไอ้กิจปลอบใจผม ตั้งแต่รักกับผู้ชายความเป็นตัวเองผมก็ลดลงไปเยอะเเล้วยิ่งผู้ชายที่สมบูรณ์แบบอย่างไอ้นน ผมกลัวว่ามันจะเบื่อผม

"  ทุกอย่างมึงผ่านมาหมดแล้ว​ อย่ากลัวเรื่องที่ยังไม่เกิด "

" และตอนนี้มึงมีไอ้นนคิดแค่นั้นพอ ส่วนเรื่องชุดก็แต่งยังไงก็ได้ที่ผู้ชายทั่วไปเค้าเเต่งกัน "

ไอ้กิจบอกแนะนำ

"  มึงรู้เรื่องชุดได้ไง  "  ผมถามออกไปด้วยความอาย

" ไอ้นนบอกและมันก็ปรึกษาหลายเรื่องแต่ไม่บอกหรอกว่าเรื่องอะไร สัญญาลูกผู้ชายน่ะ " ไอ้กิจตอบ

" กูไม่ใช่ผู้ชายหรือไง  " ผมบ่นด้วยความอยากรู้

" ให้มึงรู้แค่ว่าไอ้นนมันกำลังหยุดสิ่งที่เคยทำและเริ่มทำในสิ่งที่ควรทำ "

ไอ้กิจพูดผมก็คิดตามอะไรวะ คำพูดเข้าใจยากแบบนี้มาแนวแฝดพี่มันเลย

" พูดเหมือนไอ้กรเลย " ผมบอก

" มึงลืมไปรึป่าวว่าพวกกูเป็นแฝด "

เออใช่ผมลืมจริงๆ ผมยิ้มแหยๆ

" และกูก็รู้สิ่งที่มึงกลัวไอ้นนมันหล่อรวยไหนจะท่าทางกวนตีน ที่น่าค้นหาของมันอีกยิ่งทำให้คนอื่นอยากเข้าใกล้ แต่ก็มีวิธีรับมือกับเรื่องนี้ เดี๋ยวว่างๆจะสอน "

ไอ้กิจยิ้มเจ้าเล่ห์ออกมา

" มึงยิ้มเหมือนเกย์หื่นเจ้าเล่ห์ "

ผมบอกและหัวเราะออกมา

" กูไม่ใช่เเค่เหมือนแต่กูเป็น หรือมึงยังดูกูไม่ออก "

ไอ้กิจพูดแล้วมันก็หยิกที่แก้มผมเบาๆ และจากนั้นก็นั่งดูของขวัญกันต่อ ขอบคุณนะกิจ สำหรับทุกอย่าง

" เออ แล้วเรื่องโกหกของมึงรีบเคลียร์ซะ สิงโตนะถ้ามันหวงเหยื่อขึ้นมามันจะเผยมุมDarkของมันออกมา  "

ไอ้กิจพูด

สิงโต ไอ้นน เหยื่อ คือผม

เห้อ ยังติดต่อ กับต่อไม่ได้เลยเกิดอะไรขึ้นนะ

เช้าวันอาทิตย์  ผมยืนรอไอ้นนที่หน้าร้านตัวเองด้วยความกระวนกระวายและตื่นเต้น วันนี้ผมใส่เสื้อเชิ้ตสีขาว กางเกงยีนส์สีเข้ม ถือถุงพวงมาลัยสดที่ไอ้กิจแนะนำว่าเข้าหาผู้ใหญ่ ให้ใช้ไม้นี้

" อ้าวให้พร "

ไอ้กรเอามือมาวางบนหัวผมกดลงนิดหนึ่ง

" พรอะไร " ผมถาม

" พรทำให้สงบลงไง  " มันบอกยิ้มๆ และผมก็ยิ้มตอบมัน

แล้วรถBMW สีดำคุ้นตาก็วิ่งมาจอดตรงหน้าผมรถไอ้นนนี่มันขับรถได้แล้วหรอ​ ทำไมผมไม่รู้​ อาทิตย์ที่ผ่านมาผมก็เจอมันแค่วันนัดกับเพื่อนๆ แล้วมันก็ลงจากรถ

โอ พระเจ้าวันนี้มันหล่อมาก มันใส่เสื้อเชิ้ตสีขาวที่ดูยังไงก็ราคาแพงกว่าของผมเยอะ แล้วกางเกงยีนส์สีเข้มเหมือนกันกับผม ชุดคู่รักหรือป่าวนะ ผมคิด

" ปะ พร้อมยัง "

มันพูดขึ้นและตบบ่าไอ้กรเบาๆเป็นการทักทายผมโบกมือลาไอ้กรและเดินตามไอ้นนไปขึ้นรถ

บ้านสุริยะศักดิ์ชัยกุล

ตอนที่นั่งในรถไอ้นนเล่าให้ฟังเรื่องที่บ้านมันมีใครบ้าง พ่อแม่พี่เนียร์พี่เเนน พี่เอกพี่เขยมันและกี้หลานสาว ส่วนคนรับใช้อีก4 คน และเรื่องธุรกิจที่บ้านมันนิดหน่อยแต่ผมว่าไม่หน่อยคือมีฐานะระดับหนึ่งเลยล่ะ พอรถเลี้ยวเข้าไปในบ้านและจอดนิ่งผมนั่งนิ่งไม่ขยับตัว

" นัทเป็นอะไรไปไม่สบายหรือป่าว " ไอ้นนหันมาถาม

" ป่าว "  ผมตอบและลงจากรถ

" ต้องให้จับมือเดินเข้าไปมั้ย  " มันกระซิบถาม

" มะ.. ไม่.. ไม่ต้อง  "

ผมบอกนั่นมันนางเอกในละครแล้ว​ ไอ้บ้าผมคิด  พร้อมกับเดินคู่กันกับมันเข้าไปในตัวบ้าน

ในห้องรับแขกอยู่กันครบ พ่อแม่พี่เนียร์พี่เเนนถึงจะเคยเจอกันที่ร้านหลายครั้งแต่นั่นในฐานะอื่น แต่ไม่ใช่ที่ผมมาวันนี้

เห้อสู้ๆนัท ผมบอกตัวเอง

จากนั้นก็ยกมือไหว้ทุกคน ทุกคนยิ้มรับและบอกให้นั่งลง แต่ไอ้นนนั่งลงคุกเข่าและดึงข้อมือผมให้นั่งลงตาม ด้วยอาการตกใจไม่คิดว่ามันจะทำแบบนี้

" ผมรักนัท ได้โปรดยอมรับความรักของผมด้วย "

ไอ้นนพูดขึ้นผมยังอึ้งอยู่ทั้งการกระทำของมันและคำพูด และทุกคนหันมามองผม

" นัทมันก็รักผมและรักมากด้วย "  ไอ้นนยังพูดแทนผม

" แล้วนัทล่ะ "

พ่อไอ้นนถามตายล่ะทำไงดีตัวสั่นไปหมด ไอ้นนบีบมือผมเหมือนให้กำลังใจ

" รักครับ "

ผมตอบแค่นั้นและก้มหน้าด้วยความอาย เป็นครั้งแรกที่พูดว่ารักแล้วรู้สึกอาย

" งั้นก็ไม่มีใครคัดค้าน "

พ่อไอ้นนพูดและ หันไปมองทุกคนยิ้มออกมา และผมก็หยิบของที่เตรียมมาให้ไอ้นนมันคือพวงมาลัยดอกไม้ที่ไอ้กิจแนะนำมา แล้วไหว้ยื่นให้กับแม่ไอ้นนส่วนไอ้นน ให้พ่อ อันนี้คือผมเตรียมมาไอ้นนก็เลยตามน้ำ แล้วแม่ไอ้นนก็ลุกขึ้นมาดึงผมไปกอดทันที และพูดออกมาเหมือนคน กำลังสะอื้น

" ต่อไปนี้นัทเป็นลูกแม่เหมือนกับนนแล้ว  "

ท่ามกลางความตกใจของทุกคน ผมเองก็รู้สึกตื้นตันใจจนทำให้ร้องไห้ออกมาเหมือนกัน

" แม่ครับพอแล้ว ทำแฟนผมร้องไห้แล้วนั่น​ " ไอ้นนพูด

" แม่แกก็ร้องเหมือนกัน นน "

แม่ไอ้นนพูดส่งสายตาขวางไปทางไอ้นน และดึงผมไปนั่งลงข้างๆ ส่วนไอ้นนก็ไปนั่งข้างๆพี่เนียร์ ผมมองทุกคนกำลังยิ้มให้ผมทั้งพี่แนน พี่เนียร์ ทำให้น้ำตาผมไหลออกมาอีก

" แม่ร้องไห้ทำไมครับ "  พี่เนียร์พูดยิ้มล้อแม่ตัวเอง

" ฉันตื้นตันใจกับดอกไม้ที่ได้ เพราะว่าล่าสุดที่ได้คืองานวันแม่ 20ปีที่เเล้ว  "

แม่ไอ้นนพูดหันไปมองลูกชายทั้ง2ที่กำลังทำหน้าเจื่อนๆ อยู่เป็นไปได้ไง  คุณชายทั้งสองไม่ไหว้แม่เลยหรอผมคิด

" วันข้างหน้าก็ดูแลกันดีๆไม่ว่าจะสถานะอะไร  "

แม่ของไอ้นนพูดจบและเอามือผมไปจับไว้

" ไอ้นัทเป็นเมีย....  เอ้อ ภรรยาผม  "

ไอ้นนเอ่ยหน้าตาเฉย

" นน ทำไมพูดแบบนั้น "  พี่เเนนเอ่ยเเทรก

" ก็แค่บอกสถานะ "

ไอ้นนตอบและมองหน้าผมนิ่งผมใจเต้นแรงเหมือนจะระเบิดออกมา ครั้งแรกที่มันเอ่ยออกมาและต่อหน้าคนในครอบครัว

" เอาเถอะๆ ยังไงก็ถือว่าเป็นเรื่องที่ดีแค่ดูแลกัน ไป "

พ่อไอ้นนพูดและบอกทุกคนว่าจะไปพักผ่อน

" แม่ยอมรับนัท แต่ไม่ใช่ว่าแกจะได้รับการยอมรับจากแม่ เรื่องที่แกแสดงความห่วงใยอ้อมโลกของแก "

แม่ไอ้นนพูดและจ้องหน้าลูกชายตัวเองนิ่ง

" ทำไมผมจะไม่รู้ว่าสปายแม่ มีกี่คนที่ออฟฟิศผม  "

ไอ้นนโต้ตอบ

" รู้แล้วแกก็ทำตัวใหม่ "

แล้วแม่ไอ้นนก็ลุกเดินตามพ่อไป หันมาบอกผม

" เดี๋ยวนัทตามไปที่ห้องทำงานพ่อด้วยนะ "

และเดินผ่านไอ้นนพร้อมส่งสายตาดุ ๆไปให้​ ผมคิดว่าผมรู้แล้วนิสัยไอ้นนบางอย่างเหมือนใคร และผม​ก็​ยิ้มออกมา

คอนโด mm

หลังจากที่ออกจากบ้านไอ้นน มามันก็ไม่คุยกับผมเลย เหมือนจะไม่พอใจที่ผมไม่ยอมบอกเรื่องที่ พ่อกับเเม่เรียกผมเข้าไปคุย

มันไปยืนรอผมหน้าห้องและเห็นผมเดินเช็ดน้ำตาตอนออกมา ทุกอย่างมันผ่านไปเร็วมาก เหมือนว่าผมกลับมามีครอบครัวอีกครั้ง เลยทำให้ผมตื้นตันใจ ทำอะไรไม่ถูก อธิบายมันไม่ได้ตอนนั้น ได้แต่นั่งเงียบในรถ

ตอนนี้ ผมนั่งมองมันใส่เสื้อผ้าหลังจากที่มาถึงคอนโดมันก็อาบน้ำเลย

" นน โกรธอะไรป่าว "

ผมถาม มันหันมาทำหน้าบึ้งตึงนิดๆโกรธแน่ๆ ผมคิดแล้วเดินไปสวมกอดทางด้านหลังของมัน

" ถ้าเป็นเรื่องนั้น ท่านทั้งสองก็แค่ให้พรดีๆเกี่ยวกับอนาคตเราสองคนไง "

ผมบอกและกอดมันเเน่น จากนั้นก็เล่าให้มันฟังแต่ไม่หมดทุกอย่าง ผมขอมีความลับบ้างไม่งั้น พรจะไม่สมหวัง

"  เห้อ  ค่อยยังชั่วเห็นร้องไห้ออกมานึกว่าคุณหญิงว่าอะไรมาอีก "

ไอ้นนตอบโล่งใจหลังจากรู้เรื่องผมยิ้มกับคำว่า คุณหญิง ที่ไอ้นนใช้เรียกแม่ตัวเอง

"  ก็ตอนนั้นยังตื้นตันใจเลยอธิบายอะไรไม่ถูก  " ผมบอก

" แล้วนัทล่ะอยากขอพรอะไรจากนนมั้ย "

มันหันหน้ามาถามพร้อมกับยื่นหน้าหล่อๆ มาใกล้ๆกับใบหน้าผมจมูกเราสองคนเกือบจะชนกัน กลิ่นหอมของแชมพู และเส้นผมเปียกๆของมัน ที่หลุดลงมาปิดช่วงหน้าผาก

โอย ใจผมเต้นเเรง รู้สึกร้อนผ่าวที่หน้า เมื่อมองสายตาที่มันมองมา

" ก็ขอให้ ขานนหายไวๆ  "

ผมบอกออกไปโดยไม่คิดลึกอะไร

" คาดหวังอะไรหรือป่าว "

มันบอกด้วยสายตาเจ้าเล่ห์ และเอามือลูบลงไปที่ส่วนล่างของผม

" โอ๊ะ !!!  "

มันพูดได้แค่นั้นผมก็ผลักมันออกอย่างเเรง รีบวิ่งเข้าห้องน้ำปิดประตูเสียงดัง

บ้าเอ้ย ไอ้นัททำไมมันขึ้นง่ายขนาดนี้พลางมองลงไปด้านล่างของตัวเอง

ขออาบน้ำสักชั่วโมงล่ะกัน  ผมคิด

1  ไลค์ เพื่อเป็นกำลังใจให้นักเขียน

1 คอมเมนท์ เพื่อแนะนำติชม

ขอบคุณคร้า​

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น