ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : บทที่ 1

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.3k

ความคิดเห็น : 7

ปรับปรุงล่าสุด : 12 มี.ค. 2560 12:08 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 1
แบบอักษร

ผ่านไป 1 เดือน

~รุ้งเช้า~

พอตื่นขึ้นมาก็มีอะไรนุ่มๆไม่รู้พอลืมตาขึ้นมาก็พบกับคุณแม่สรุปคืออะไรที่มันนุ่มๆคงจะเป็นหน้าอกแน่เลยผ่านไปประมาณ 5-10 นาที ได้ ผมเห็นคุณแม่ลืมตาขึ้นมาพร้อมกับหันหน้ามาหาผม....แถมเธอยังยิ้มให้ผมอีกรอยยิ้มของเธอมันช่างงดงามซะเหลือเกินไม่อาจมีอะไรมาเปรียบเทียบกับรอยยิ้มของคุณแม่ของผมคนนี้ได้เลย....จู่จู่คุณแม่เธอก็เริ่มพูดขึ้นมาแล้วละ

 

" ตื่นแล้วหรอจ๊ะอลิส " คุณแม่

 

" อุแง้ อุแง้ อุแง้ " อลิส

 

เฮ้อเซงซะมัดตอนนี้ผมพูดเป็นภาษาก็ยังไม่ได้.....พอผมตอบกลับไปจู่จู่คุณแม่ของผมเธอก็ลุกจากเตียงนอนพร้อมกับจัดเตียงให้เรียบร้อย....ผ่านไปประมาณ 30 นาที จู่จู่คุณแม่เธอก็อุ้มผม....ผ่านไป 5 นาที ตอนนี้คุณแม่ออกจากห้องแล้ว....ทางที่เธอมุ้งหน้าไป...มันเป็นห้องน้ำ....ตอนนี้คุณแม่ได้เข้ามาภายในห้องน้ำแล้วหลังจากนั้นผมก็ถูกเธอจับอาบน้ำด้วยกันแต่ว่านะ...แบบนี้มันก็แหลมชะมัดยากเพราะตอนนี้ผมเห็นแล้วหน้าอกที่ผู้ชายทุกคนเห็นจะต้องหลงไหลขนาดหน้าอกของคุณแม่มันคัพ C+ มันใหญ่มากพอพวกเราอาบน้ำกันจนเสร็จไม่นานคุณแม่ก็แต่งตัวใส่เสื้อผ้าจนเสร็จหลังจากนั้นผมก็ถูกเธออุ้มมาที่อ่างละมั้งลักาณะมันคล้ายกับอ่างมากแต่ว่ามันต่างอยู่หลายอย่างคือมันมีแสงสีฟ้าแถมทุกอย่างในอ่างนี้ก็ลอยขึ้นอีกต่างหาก...ไม่นานคุณแม่เธอก้เปลี่ยนเสื้อผ้าให้ผมจนเสร็จสิ้น......ผ่านไปประมาณ 20 นาที เธอก็อุ้มผมแล้วลงมาข้างล่าง.....พอคุณแม่เห็นเก้าอี้สีขาวตัวโปรดของเธอ....คุณแม่ก็เข้าไปนั่งทั้งๆที่อุ้มผมอยู่

 

 

ข้างๆเก้าอี้มีหนังสือที่เข้าใจยากอยู่จู่ๆมืออันเบาบางของคุณแม่ก็เข้าไปหยิบหนังสือเล่มนั้นที่มีปกสีขาว....แถมชื่อหนังสือยังเป็นภาษาโบราณอีกหลังจากที่คุณแม่หยิบหนังสือเล่มนั้นมาแล้วเธอก็เริ่มอ่าน.....ผ่านไปประมาณ 1 ชั่วโมง ผมรู้สึกว่าการที่เธอสามารถอ่านหนังสือภาษาโบราณเป็นอะไรที่ยอดมากเลยแหละพอผมมองไปอีกฝั่งก็เห็นผู้ชายผมเหลืองทองกำลังเดินลงมาไม่นานนักคุณแม่ก็พูดขึ้นมา

 

 

" คุณค่ะจะไปทำงานแล้วหรอค่ะ" คุณแม่

 

 

"ก็นะ.....มันช่วยไม่ได้นี้น่า....ว่าแต่ว่าทำไมที่รักถึงไม่ไปอยู่บ้านของผมซะทีละผมจะได้ทำงานไปด้วยอยู่กับที่รักและก็ลูกๆอย่างสบายใจไปด้วยนะ" คุณพ่อ

 

 

" เค้าไม่เอาหรอกน่าาาา....ก็แบบพอไปอยู่ที่นั้นทีไรก็ต้องโดนสอนมารยาทของราชวงศ์ไหนจะคำพูดของราชวงศ์อีกแค่ไปก็ต้องโดนสอนตั้งเยอะแถบจะรับการสอนพวกนี้ไม่ไหวด้วยซ้ำหัดสงสารฉันไม่ได้หรอค่ะคุณค่ะ" คุณแม่

 

 

"ก็มันช่วยไม่ได้นี้น่าก็ตอนนี้ที่รักนะเป็นราชินีแล้วนี้น่า"คุณพ่อ

 

 

"โถ่....ถ้างั้นก็ช่วยไม่ได้เรียนก็เรียน"คุณแม่

 

 

คุณพ่อและคุณแม่พอพวกเขาคุยกันเสร็จผมก็ทำความเข้าใจว่าพวกเขา....พูดคุยเกี่ยวกับเรื่องอื่นๆแถมตอนนี้ผมทำความเข้าใจและสรุปแบบย่อๆละกันคือคุณพ่อเป็นกษัตริย์ส่วนคุณแม่เป็นขุนนางชั้นสูงก่อนผมจะเกิดพวกเขาได้แต่งงานกันแล้วคุณแม่ได้เป็นราชินีของประเทศนี้ประเทศนี้มีชื่อว่าราชอาณาจักรโนร่าแคลร์แต่การสอนต่างๆนั้นคุณแม่แทบจะรับการสอนจากศาตราจารย์ไม่ไหวเพราะมันเข้าใจยากแต่ครั้งนี้มันต่างกันเพราะเธอเรียนรู้หลายอย่างจนในที่สุดเธอก็สามารถรับการสอนของศาตราจารย์ได้แน่นอน

 

ไม่นานคุณพ่อและคุณแม่ก็ทานอาหารกันจนเสร็จคุณแม่ก็แต่งตัวจนเสร็จแล้วอุ้มผมไปยังปราสาทด้วยแหละไม่นานพวกเราก็มาถึงปราสาทของอาณาจักรนี้ซะทีคุณพ่อและคุณแม่ก็เข้าไปพร้อมกับอุ้มผมไปไม่นานผมก็ถูกลีโอน่าดูแลผมแทนคุณแม่นะสิอย่าบอกนะว่าเธอเป็นเมดของราชวงศ์คงใช่แน่เลยชุดเมดของเธอมีรอยสีขาวเล็กๆข้างซ้ายเหมือนกับเมดราชวงศ์คนอื่นๆเลย

 

" องค์หญิงค่ะองค์หญิงอยากทำอะไรไหมค่ะ" ลีโอน่า

 

ถ้าผมพูดได้ก็ดีนะสิข้างๆเธอมีหนังสืออะไรสักอย่างมันคงมีเนื้อหาที่ซับซ้อนแน่อยากอ่านจังเว้ยผมเลยชี้นิ้วไปที่หนังสือสีขาวมีตราของราชวงศ์อยู่เธอเลยเปิดหนังสือแล้วอ่านให้ผมฟังมันเป็นเนื้อหาที่ซับซ้อนมากถ้าเกิดคนที่ไม่เข้าใจเนื้อหาของมันก็ประมาณเหมือนคนที่ทำงานอะไรก็ไม่เสร็จนั้นแหละแต่กับผมมันเป็นเนื้อหาที่เข้าใจอย่างง่ายดายมากมันมีเนื้อหาเกี่ยวกับเวทย์มนต์อยู่ด้วยถ้าเป็นเด็กรุ่นราวคาวเดียวกับผมคงไม่เข้าใจเนื้อหาพวกนี้แน่พอเธออ่านจบไม่นานผมก็ง่วงขึ้นมาเธอเลยพาผมไปนอนที่เตียงเล็กๆสำหรับเด็ก

 

ผ่านไป 8 ปี

 

" องค์หญิงค่ะตื่นได้แล้วนะค่ะองค์หญิง"ลีโอน่า

 

" ข้าขออีก 5 นาทีนะไม่สิรอจนกว่าร่างกายจะอุ่น" อลิส

 

"ไม่ได้เพค่ะวันนี้ท่านต้องเรียนกับศาตราจารย์ท่านจะมัวนอนอยู่อย่างนี้ได้อย่างไรละเพค่ะองค์หญิง" ลีโอน่า

 

หลังจากที่ลีโอน่าพูดจบประโยคนั้นเธอก็ลากผมออกจากเตียงนอนซะงั้นโถ่เว้ยผมไม่อยากไปเรียนเลยนะเนี้ย !!!

 

หลังจากที่ผมตื่นลีโอน่าเธอพาผมไปอาบน้ำแต่ว่าตอนอาบน้ำนี้นะสิห....หน้าอกของเธอมันใหญ่กว่าของผมอีกนี้มันคัพ D ตอนนี้ผ่านไป 50 นาที พอพวกเราอาบน้ำกันจนเสร็จผมก็ถูกแต่งตัวจนเสร็จหลังจากที่แต่งตัวจนเสร็จเรียบร้อยผมก็ลงมาชั้นล่างทันทีพอลงมาข้างล่างก็พบกับคุณพ่อและคุณแม่ผมเลยไปนั่งข้างๆคุณแม่ระหว่างที่ทานอยู่นั้นผมก็บอกชื่ออาจารย์ที่จะสอนผมในวันนี้ที่คุณพ่อบอกก่อนหน้านี้ไม่นานคุณแม่หน้าของเธอก็ซีดขึ้นมาและเอามือมาแตะไหล่แล้วบอกว่า"อลิสลูกทำใจซะนะก่อนที่จะไปเรียนนะ"แค่คำพูดสั้นๆนั้นผมก็เข้าใจแล้วอาจารย์คนนี้คงโหดใช่เล่นแน่เลยพอทุกคนท่านอาหารกันเสร็จไม่นานผมก็เห็นผู้หญิงผมสีดำยืนรอผม

พอผมเดินไปใกล้ๆเธอ...เธอมีรูปร่างที่งดงามมากจัดได้ว่างดงามที่สุดในทวีปได้เลยแหละผมของเธอยาวสสวยงดงามดวงตาสีฟ้าอ่อนสวมใส่ชุดบางๆไม่นานเธอก็ทักผมขึ้นมา

 

" องค์หญิงค่ะวันนี้ท่านจะต้องเรียนศาสตร์เวทย์มนต์นะค่ะ" หญิงสาว

 

 

" ค่ะ....ว่าแต่คุณคือใครค่ะ"อลิส

 

 

"ดิฉันมีชื่อว่า คาร่า ดิดิเย่ร์ วาเนสซ่าค่ะดิฉันเป็นศาตราจารย์ที่จะต้องสอนองค์หญิงค่ะ "วาเนสซ่า

 

 

" เข้าใจแล้ว" อลิส

 

 

พอผมสังเกตดูรอบๆจู่ๆวาเนสซ่าเธอร่ายเวทย์อะไรสักอย่างพอผมรู้สึกตัวก็มาอยู่ที่ไหนก็ไม่รู้พอดูรอบๆแล้วมันมีตำราเวทย์ทั้งนั้นผมสรุปได้ดังนี้ตอนที่เธอร่ายนั้นเธอเจาะจงรัศมีในการร่ายและเจาะจงคนที่จะวาร์ปไปด้วยแล้วก็มาอยู่ที่ห้องเวทย์มนต์

 

 

หลังจากนั้นเธอก็สอนเวทย์ขั้นแรกผมเข้าใจหมดระหว่างที่เธอสอนนั้นผมก็ถามเธอไปเยอะเธอก็ตอบได้และไม่ได้บ้างพอสอบปฎิบัติผมก็ผ่านผมก็อ่านตำราเวทย์และเรียนรู้หลายอย่างไม่นานก็จบวิชาเรียนเธอเลยวาร์ปผมมาที่ปราสาทพอวาร์ปมาเสร็จก็ไปคุยกับคุณพ่อคุณแม่กันเป็นการส่วนผมพอทานอาหารเสร็จก็รีบอาบน้ำแล้วก็เข้านอน

 

˜ผ่านไป 4 ปี ไวเหมือนโกหก˜

 

 

ในช่วงเวลาที่ผ่านมาอลิสได้เรียนรู้เวทย์มนต์รวมไปถึงการฝึกสุดโหดของวาเนสซ่าจนเธอเกือบเอาตัวไม่รอดแต่ถึงจะเป็นเช่นนั้นด้วยที่อลิสมีความพยายามและความสามารถเป็นเลิศทำให้เธอเรียนจากเวเนสซ่าจนจบหลักสูตรแต่ถึงจะเป็นเช่นนั้นเธอก็ยังโดนวาเนสซ่าสอนเรื่องมารยาทและอื่นๆรวมไปถึงสอนอลิสให้เป็นผู้หญิงอย่างสมบูรณ์เพราะเธอมีนิสัยออกแบบมาจากผู้ชายก็ว่าได้เมื่อวาเนสซ่าเห็นเข้าเธอเลยทำการดัดนิสัยของอลิสเพื่อให้เธอได้เป็นกุลสตรีไม่ใช่แค่นั้นอลิสเธอยังถูกวาเนสซ่าสอนเรื่องนักรบและความสามารถหลายรูปแบบไม้เว้นแม้แต่การทำสงครามเธอก็ดันดดนวาเนสซ่าดึงตัวไปสอนถ้าจะพูดละก็ตอนนี้เธอมีครบทุกอย่างเรียกได้ว่าเป็นเด็กอัจฉริยะได้เลยเพราะอลิสมีความสามารถและความรู้ที่เยอะกว่าคนทั่วไปแถมยังเป็นศิษย์เอกของวาเนสซ่าอีกวาเนสซ่าคือผู้ที่เป็นอัจฉริยะในรอบพันปีจะมีสักคนแถมเธอยังฉายแววตั้งแต่เด็กอีกด้วยทุกคนต่างต้องการตัวเธอและยิ่งไปอยู่กับอาณาจักรชั่วร้ายละก็สามารถทำลายอาณาจักรอื่นๆได้ภายในคืนเดียวแต่ที่เธอมาอยู่ในอาณาจักรโนร่าแคลร์เพราะเธอก็เป็นภรรยาคนที่สองของพ่อของอลิสซึ่งเรื่องนี้อลิสเพียงคนเดียวที่ยังไม่รู้

 

จู่ๆวาเนสซ่าเธอเดินมาหาอลิสแล้วเธอพูดขึ้นมาด้วยเสียงที่นิ่งเฉย

 

"องค์หญิงค่ะในตอนนี้องค์หญิงมีความสามารถที่เรียกได้ว่าแข็งแกร่งอย่างยิ่งเพียงแต่ยังไม่แข็งแกร่งพอข้าขอให้ท่านไปที่วิหารศาตราวิญญาณซึ่งที่นั้นท่านจะได้พบกันคนรู้จักของข้าแล้วโปรดมอบสิ่งนี้ให้เขาแล้วท่านต้องไปเรียนกับเขาเมื่อท่านเรียนจนจบท่านก็จะเหมาะสมพอที่ข้าจะให้พลังแข็งแกร่งและความรู้เมื่อถึงตอนนั้นข้าจะสอนท่านเองค่ะ"วาเนสซ่า

วาเนสซ่าเธอแค่พูดไปงั้นๆ....เพราะเธอไม่กล้าถ่ายทอดเคล็บวิชาของตัวเองให้ใครจนกว่าคนๆนั้นจะเป็นผู้ที่เหมาะสมถึงเธอจะถ่ายทอดให้ได้

"เข้าใจแล้วเราจะไปเดี๋ยวนี้!"อลิส

 

พอสิ้นสุดคำพูดของอลิสเธอก็วาร์ปตัวเองออกจากอาณาจักรก่อนที่เธอจะออกนั้นเธอได้เตรียมพร้อมทุกอย่างไว้แล้วซึ่งตอนนี้เธอมีอาวุธครบมือและอะไรๆอีกหลายอย่างซึ่งมันอยู่ที่กำไลเวทย์มนต์มันเป็นที่เก็บของชั้นยอดก็ว่าได้อลิสเธอได้มุ้งหน้าไปที่ป่าลึกรอบๆมีหมอกหนามาก

 

นี้เราเข้ามาอยู่ในป่ามายาแล้วหรอเนี้ยคงต้องมุ้งหน้ากันอีกยาวใกล้นักกว่าจะไปถึงวิหารศาตราวิญญาณ

 

พอฉันสังเกตดีๆก็เห็นมอนเตอร์พวกมันมีจำนวนมากฉันหลบคมมีดจากมันถ้าหลบไม่ทันคงตายไปนานแล้วพอหลบเสร็จก็ใช้เวทย์ไฟระเบิดเป็นจุน....สภาพของมันไม่เหลือแม่แต่ซากค่ะหลังจากที่ทำลายพวกมันจนเสร็จฉันก็มุ้งหน้าต่อด้วยความเร็วสูงลืมบอกฉันในตอนนี้ไม่จำเป็นต้องร่ายเวทย์ฉันก็ใช้เวทย์มนต์ได้.....ความจริงคือ....คนอื่นเขาต้องร่ายเวทย์นะค่ะแต่สำหรับฉันมันคนละกรณีนะไม่นานฉันก็มาถึงข้างในป่าสักทีแต่ว่า....แนขึ้เกียจเสียเวลาวาร์ปไปดีกว่า....พอแนวาร์ปเสร็จก้มาโผล่ที่ไหนก็ไม่รู้......ดูเหมือนอาจารย์จะโกหกนะเนี้ยกว่าจะถึงฉันจะตายไหมแถมเธอยังบอกก่อนจะไปถึงต้องฆ่าบอสที่มีวงแหวนเวทย์อยู่ที่ฝ่ามือถ้าตัวไหนมีตราเวทย์ทั้งตัวอย่าฆ่ามันอาจทำให้ฉันตายได้

 

แต่ฉันไม่สนหรอกน่าฉันวาร์ปไปไม่นานก็เจอบอสที่มีวงแหวนเวทย์ทั่วทั้งตัวมันใช้เวทย์ตั้งห้าธาตุ ดิน น้ำ ลม ไฟ ไม้ ซึ่งฉันก็หลบได้ก็จริงแต่มันอันตรายถ้าโดนเต็มๆฉันเลยผสานธาตุ ระหว่าง สายฟ้า ความมืด แสง ไฟ ลม น้ำ มายาแล้วปล่อยไปที่จุดอ่อนไม่นานร่างกายมันก็ระเบิดแล้วหายไปพลังธาตุของมันฉันก็ได้มาซึ่งเป็นพลังธาตุใหม่เอาไว้ผสานกับธาตุอื่นคงได้พอเสร็จธุระฉันก็วาร์ปไปๆมาๆหลายรอบจนมาถึงวิหารศาตราวิญญาณสักที

 

พออลิสเข้ามาเธอก็พบเข้ากับชายหนุ่มรุ่นราวคาวเดียวกับเธอเพียงแต่เขามีผมสีเงินไม่นานอลิสก็เข้าไปถามว่าเขาเป็นใครไม่นานเขาก็พูดด้วยเสียงไพเราะว่า

 

" ข้ามีนามว่า เอลลูญ์ อูลิเยร์ เอสเรียล แล้วเจ้าละสาวน้อย" เอลลูญ์

 

"ข....ข้ามีนามว่า อลิส โนร่า แคลร์ ย....ยินดีที่ได้รู้จักเอลลูญ์"อลิส

 

"เช่นกัน"เอลลูญ์

 

ไม่นานอลิสและเอลลูญ์พวกเขาก็ทำความรู้จักกันจนตอนนี้พวกเขาได้เป็นเพื่อนสนิทกันไม่นานอลิสก็ถามเขาเกี่ยวกับคนที่ชื่อว่าจูนันไม่นานเข้าก็ตอบเธอ

 

" เจ้าหมายถึงท่านอาจารย์ของข้าอย่างนั้นหรอแล้วเจ้ามีธุระอะไรละ" เอลลูญ์

 

"อาจารย์ของข้าท่านบอกให้ข้ามาหาเขานะ"อลิส

 

"แล้วอาจารย์ของเจ้าเป็นใครกันละ" เอลลูญ์

 

"อาจารย์ของข้าคือวาเนสซ่าเธอฝากให้ข้า....มอบจดหมายฉบับนี้แก่เขานะและให้ข้าไปเรียนกับเขาด้วยนะ"อลิส

 

อลิสเธอยื่นจดหมายให้เอลลูญ์ดูมันเป็นจดหมายสีขาวแดงมีตราประทับอยู่

 

เมื่อเอลลูญ์เขาฟังเขาก็เข้าใจเหตุผลที่เธอมายังสถานที่แห่งนี้โดยทันทีไม่นานเขาก็นำทางเธอจนมาถึงที่ที่ซึ่งจูนันอยู่ไม่นานอลิสก็มอบจดหมายที่วาเนสซ่าฝากไปให้จูนันพอจูนันอ่านเสร้จเขาก็พูดขึ้นมา

 

 

"งั้นข้าจะสอนเจ้าทั้งหมดเองฝ่ายในเวลา  90 ชั่วโมงจงจำทุกอย่างให้หมดซะ"จูนัน

 

"ค่ะ"อลิส

 

ไม่นานการฝึกของจูนันก็เริ่มขึ้นเขาสอนหลายอย่างภายในเวลาอันสั้นๆไม่นานอลิสก็เข้าใจจนทำให้จูนันเห็นทั้งหมดจนตอนนี้เธอแข็งแกร่งมากพอเธอจบหลักสูตรของจูนันเธอก็ยังไม่กลับไปเพราะเธอยังมีสิ่งที่ยังไม่ได้พูดกับเอลลูญ์อยู่ไม่นานเอลลูญ์ก็มาหาเธอ

 

"นี้อลิสพวกเราจะได้พบกันอีกไหม"เอลลูญ์

 

"แน่นอนข้าจะรอเจ้าและเมื่อเจ้าอายุครบ 16 ปีเมื่อไหร่ถึงตอนนั้นพวกเราอาจจะได้พบกันอีกก็ได้ตอนนั้นข้าจะเข้าเรียนโรงเรียนอัศวินมังกรเวทย์มนต์ถึงตอนนั้นพวกเราคงได้พบกันอีกเป็นแน่และข้าจะไม่มีวันลืมเจ้าเด็ดขาด" อลิส

 

"ข้าเข้าใจแล้วอลิส....ข้าจะต้องไปเรียนที่เดียวกับเจ้าอย่างแน่นอน"เอลลูญ์

 

"อืม....เมื่อถึงตอนนั้นเจ้าช่วยแต่งงานกับข้าได้ไหมสัญญากับข้าสิเอลลูญ์"อลิส

 

"แน่นอนข้าสัญญาว่าเมื่อถึงเวลาข้าจะแต่งงานกับเจ้าอย่างแน่นอน"เอลลูญ์

 

ไม่นานเอลลูญ์เขาก็ประกบปากอลิสจนตอนนี้เธอหัวใจเต้นระรั่วอย่างมากแถมหน้าเธอในยามนี้เรียกได้ว่าเป็นใบหน้าที่เขินอายมากไม่นานเธอก็ผลัดเขาออกแล้วทิ้งคำพูดสุดท้ายเอาไว้ว่าไว้พบกันใหม่เอลลูญ์หลังจากนั้นอลิสเธอก็วาร์ปกลับมาพอรู้สึกตัว.....รอบๆตัวเธอในตอนนี้มันคือห้องรับแขกภายในปราสาท

 

ผ่านไป 4 ปี ตอนนี้อลิสเธอมีอายุได้ 16 ปีแล้วแถมเธอได้ตัดสินใจว่าจะเข้าเรียนที่ไหนอีกและเมื่อ 2 ปีที่แล้วเธอก็พึ่งรู้ความจริงว่าอาจารย์ของเธอหรือวาเนสซ่าเป็นภรรยาของพ่อของเธออีกคนด้วยแต่ในปัจจุบันไม่ค่อยสงสัยเรื่องนั้นสักเท่าไหร่

 

"ท่านพ่อท่านแม่ค่ะข้าจะเข้าเรียนโรงเรียนอัศวินเวทย์มนต์ค่ะ"อลิส

 

"เฮ้อ....ยังไงก็ห้ามเจ้าไม่ได้หรือเนี้ยอลิสลูกพ่อไหนลูกถึงเป็นคนอย่างนี้ไปได้กันเหล่าฮือ....ฮืออออ"ลูยส์

 

"ท่านพ่อค่ะหนูแค่ไปเรียนนะค่ะแล้วท่านพ่อจะกอดหนูอีกนานไหมค่ะ"อลิส

 

ไม่ทันขาดคำอลิสก็ชกเข้าไปที่ท้องลูยส์จนเขาจุกหนักจนตอนนี้สลบคาที่พอเขาสลบอลิสก็เห็นจดหมายในเสื้อของเขาเลยเปิดอ่านดูก็เลยเข้าใจว่ามันคือจดหมายหมั่นระหว่างเธอกับเอลลูญ์แต่เธอก็ยิ้มให้พ่อของเธอที่ทำตามความต้องการองเธอเช่นกันแถมในจดหมายยังระบุว่าพวกเขาต้องนอนหอเดียวกันและอยู่ห้องเดียวกันอีกแถมเอลลูญ์ยังเป็นถึงลูกชายของเพื่อนสนิทของพ่อเธออีกไม่นานก่อนที่เธอจะไปวาเนสซ่าและลิเดียก็พูดขึ้นก่อน

 

"อลิสในเมื่อลูกจะไปเรียนก็พยายามเข้าละ"ลิเดีย

 

"อลิสถ้าลูกเข้าไปบางทีลูกอาจจะไม่ต้องสอบนะถ้าลูกอยู่คลาสพิเศษนะขอให้โชดดีและพยายามเข้าที่นั้นโหดกว่าที่แม่สอนอีกนะจ๊ะลูก"วาเนสซ่า

 

"ค่ะท่านแม่"อลิส

 

ไม่นานอลิสเธอก็วาร์ปจนมาถึงสถานที่สมัครพอเธอแจ้งชื่อของเธอไปเธอก็ไม่ต้องสอบเพราะว่าเธออยู่ในคลาสพิเศษอยู่แล้วคลาสพิเศษสำหรับพวกที่มีพลังเหนือกว่าคนทั่วไปซึ่งการเรียนของพวกเขาจะแตกต่างจากคลาสทั่วไปอย่างชิงเชิงพอเธอรู้ว่าเธออยู่ในคลาสพิเศษเธอก็ไม่เเปลกใจเท่าไหร่นักเพราะพวกคลาสพิเศษไม่จำเป็นต้องสอบเข้าเรียนเลยไม่นานเธอก็พบเข้ากับชายที่เหมือนกับเอลลูญ์เธอเลยเข้าไปคุยกับเขาทันที

พอชายหนุ่มหันมาหาเธออลิสก็ต้องแปลกใจเพราะเขามีสีผมเหมือนเอลลูญ์อย่างมากเป็นสีผมที่หาดูได้ยากเพราะมันเป็นสีเงินรูปร่างของเขาจัดได้ว่าสูงแถมหน้าตาออกไปทางผู้หญิงซะมากกว่าพอเธอพูดคุยกับเขาไม่นานเขาก็แนะนำตัวซึ่งเขาก็คือเอลลูญ์นั้นเองไม่นานอลิสก็เป็นฝ่ายแนะนำตัวบ้างพอแนะนำตัวเสร็จเอลลูญ์ก็เข้ามากอดเธอแล้วพูดว่า

 

"ในที่สุดข้าก็ได้พบกับเจ้าอีกครั้งอลิสตลอดหลายปีที่ผ่านมาข้ามัวแต่คิดถึงเจ้ามาโดยตลอดข้ารักเจ้าอลิส"เอลลูญ์

 

 

"ข้ารู้แล้วน่ารีบๆปล่อยซะที......เอลลูญ์พวกเราต้องไปหอพักกันนะเจ้ากับข้าต้องอยู่ด้วยกันและนอนด้วยกันข้าลืมบอกไป......ข้าเป็นคู่หมั่นของเจ้า"อลิส

 

 

พอเธอพูดเสร็จก็ยืนจดหมายที่พ่อของเอลลูญ์ส่งให้พ่อของอลิสทันทีพอเขาอ่านเสร็จก็เข้าใจไม่นานพวกเขาก็มาถึงหอพักพอมาถึงอลิสก็ได้หลับไปเสียแล้ว

 

 

˜รุ้งเช้า˜

ความคิดเห็น