ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 5

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.3k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 11 ธ.ค. 2559 12:27 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 5
แบบอักษร

ตอนที่ 5 ฉลองการเติบโตและเวทย์มนต์

 

เช้าวันนี้ผมค่อยๆลืมตาขึ้นมาเผชิญกับอากาศที่หนาวเหน็บ

จากนั้นก็ค่อยๆเอาร่างกายตัวเอาลุกขึ้นมาจากการนอดเบียดของสองพี่น้องรินและน้องสาวที่กำลังกอดผมอยู่ จากนั้นก็ไปข้างนอก

หิมะที่กำลังตกอยู่ข้างนอก

ซึ่งดูเหมือนว่ามันจะตกตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว

วันนี้เป็นวันแรกของฤดูหนาว และเป็นวันที่ผมได้เป็นผู้ใหญ่แล้ว

บ้านหลังใหญ่และบ้านหลังเล็กสองหลังข้างๆบ้านของพ่อถูกเตรียมไว้สำหรับวันนี้

การเตรียมการทุกอย่างก็เตรียมไว้หมดแล้ว 

จากนี้ผมคงต้องอาศัยอยู่ที่บ้านหลังนั้นแล้วแน่นอน

 

และถึงแม้ว่ามันจะเป็นฤดูหนาว แต่พวกผู้หญิงก็ยังต้องตื่นเช้าไม่มีเปลี่ยน

พวกนั้นยังคงเดินไปตักน้ำเช่นเดิม

ซึ่งระหว่างเดินนั้นก็มีน้องชายเดินเข้ามาหา

 

[ท่านพี่ให้ข้าช่วยเถอะ ท่านไปพักผ่อน วันนี้วันสำคัญของท่าน]

 

[เข้าใจแล้ว งั้นก็พยายามเข้าล่ะ ]

 

ผมส่งงานที่เป็นการตัดไม้ให้น้องชายไป 

 

เมื่อฤดูหิมะได้เข้ามาแล้วนั้นสำหรับทุกๆคนที่จะมีอะไรที่คล้ายกัน นั่นก็คือทุกคนจะแก่ลงไป 1 ปีนั่นเอง

สำหรับพวกผู้ชายที่อายุครบแล้วกลายเป็นผู้ใหญ่ในวันนี้ ก็ต้องได้รับการทดสอบจากการฝึกฝน

เพื่อที่จะพิสูจน์ให้ได้ ว่าเหมาะสมจะเป็นนักสู้ นักรบ ก็จะถูกตัดในให้หมดในวันนี้

และวันนี้เองก็เป็นวันที่รวมตัวกันของนักสู้ทั้งหลายคนที่ออกจากเผ่านี้เพื่อไปรบ และเดินทาง

ก็กลับมาในวันนี้ โดยหลายๆคนนั้นอาจได้เลื่อนขั้นนั่นเอง 

บางครั้งหลายคนที่กลับมาจากการสู้รบก็จะมีขวัญสงคราม นั่นคือภรรยาทาส 

ทุกคนในเผ่านั้นจะมีชีวิตนั้นไม่ยืนยาวมากนัก ทุกคนรู้ดี เพราะด้วยความที่โหดร้ายและป่าเถื่อน

ของการสู้รบนั่นเอง และผลพวงมาจากเรื่องนั้นคือเหล่าชายฉกรรย์หลังจากที่ภรรยา

อายุถึง 50 ก็จะถูกลอยแพทันที พร้อมกับไปเสพสุขกับพวกภรรยาทาสสาวๆแทน

 

เมื่อผมกลับมาที่บ้าน ก็เห็นทุกคนเตรียมพร้อมอยู่แล้ว

โดยพ่อนั้นจะนั่งอยู่ตรงกลาง ส่วนพวกพี่น้องของผมก็จะนั่งรอบๆตัวเขา

 

[ตั้งแต่วันนี้ไป เจ้าคือผู้ใหญ่แล้วนะ]

 

[ครับ]

 

[แล้วใครกันที่เจ้านำไปอยู่ด้วย?]

 

หลังจากที่เป็นผู้ใหญ่แล้ว ผมก็จะออกจากบ้านและพักที่อื่นที่ไม่ใช่ที่นี่แทน

ผมยังคงสามารถมาที่นี่เพิ้อกินและดื่มได้ แต่ก็ต้องทำความสะอาดเอง

และตอนนี้ผมสามารถครอบครัวของภรรยาทาสของพ่อไปด้วยได้ 1 คนให้มาเป็นผู้ติดตามของผม

นั่นมันเป็นธรรมเนียนที่สืบต่อกันมา 

 

[งั้นผมขอเลือก อิรูกะมาเป็นผู้ติดตามของผมแล้วกัน]

 

มีเด็กทั้งหมดที่เกิดขึ้นมาจากภรรยาทาสของพ่อ จูเมล(15ชาย) อูรูจิ(14ชาย) อิจิยุ (12สาว)

เชอเล่(11สาว)และชารอน(11สาว)

นั่นคือทาสของพ่อ และมีคนหนึ่งที่มีอายุน้อยที่สุด นั่นคืออิรูกะ

สำหรับพ่อนั้นคิดว่าผมคงจะเลือกลูกทาสที่เป็นผู้ชายซะมากกว่า 

แต่ทำไมผมไม่เลือกพวกเขาเหล่านั้น

 

[อิรูกะนี่แน่ใจแล้วหรอ?]

 

[ครับ]

 

เมื่อผมพูดอย่างนั้นพ่อก็ตกลงทันที

ซึ่งเชอเล่และชารอนก็จับมือกันด้วยความสุข

 

มันมีเหตุผลที่ผมเลือกครอบครัวของอิรูกะ

เนื่องจากโลกนี้มันมีสิ่งที่เรียกว่าเวทย์มน

ไฟ-น้ำ-ไม้-เหล็ก-ดิน-และลม นั่นคือทั้งหมดของธาตุที่ได้ยินมา

แล้วเกี่ยวธาตุนั้นจะไม่มีใครสามารถรู้ตัวธาตุของคนอื่นได้หากไม่ได้รับสิ่งที่เรียกว่าการพิสูจน์

และผมก็ได้พิสูจน์ไปแล้วโดยธาตุที่ผมใช้ได้นั่นคือลมและเหล็ก

จูเมลสามารถใช้ลมและไฟได้

และเหนือกว่าน้องชายทั้งหมดของผมอีก

เพราะความสามารถนั้นใช้ยิงพวกนกบนฟ้าได้อย่างสบายๆ และพลังเวทย์ที่เหลือเฟือของเขานั้น

มีความสามารถนำอูรูจิที่มีอายุมากกว่าได้สบายๆ

และที่สำคัญนั้นในการต่อสู้แบบสนามรบ ไม่ใช่คนที่มีฝีมือดีที่ดาบเท่านั้นถึงจะได้เปรียบที่แท้จริงได้

ซึ่งตัวผมคิดว่าเวทย์มนต์ต่างหากถึงจะเรียกได้ว่ามีความได้เปรียบที่แท้จริง

นั่นเองทำให้ผมเลือกครอบครัวของอิรูกะเข้ามา

โดยวันนี้ผมถูกอนุญาติให้กินข้าวก่อนพ่อได้

ขณะนั้นก็ไม่มีใครตักข้าวขึ้นมากินได้ระหว่างที่ผมเขี้ยวอยู่ มันช่างมีเป็นความสุขที่ดีจริงๆ

 

ครอบครัวของอิรูกะทำการล่ำลาต่ออิรูกะ

จากนั้นเธอก็เข้าไปในนอนบ้านทาสของพ่อ

ส่วนลูกของอิรูกะก็เข้ามานอนบ้านเล็กข้างๆบ้านของผมแทน

 

ผมเข้าไปในบ้านของตัวเอง

เมื่อไหร่ที่ผมได้ภรรยาและภรรยาทาสมา พ่อก็จะต่อเติมตัวบ้านให้มันใหญ่กว่าเดิม

ทว่าเพียงแค่ผมเข้ามานอนคนเดียวในตอนนี้ก็รู้สึกเหงาแล้ว แต่ก็พยายามทำใจ

แล้วหลับตาลงนอนไป...

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว