MurasakiHana

ขอบคุณสำหรับการสนับสนุนนะค่ะ ยังไงก็ขอฝากผลงานไว้ด้วยค่า

ชื่อตอน : Cupid 12

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 28.5k

ความคิดเห็น : 122

ปรับปรุงล่าสุด : 25 ธ.ค. 2559 01:03 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 200
× 0
× 0
แชร์ :
Cupid 12
แบบอักษร

-พิภพ-

 

            ผมตั้งใจว่าจะกลับไปเพื่อถามเจ้าตัวว่าคืนนั้นใช่เขารึเปล่า ผมจึงไปหาเด็กนั้นทีบ้านพักแต่ปรากฎว่าตอนนี้แม่บ้านกำลังเข้ามาทำความสะอาดแทนที่เด็กนั้นจะอยู่ในห้องแท้ๆ

 

“แขกที่เข้าพักห้องนี้ไปไหนล่ะ” ผมถามแม่บ้านที่กำลังทำความสะอาดอยู่

 

“เพิ่งเช็กเอ้าท์ออกไปเมื่อเช้าเองค่ะพ่อเลี้ยง”

 

“ว่าไงนะ แต่จองไว้ยังอีก 2 อาทิตย์ไม่ใช่รึไง” เด็นนั้นกลับไปแล้วงั้นหรอแล้วจะรู้ได้ไงว่าคืนนั้นใคร

 

“เรื่องนี้ดิฉันก็ไม่ทราบนะคะ แต่เห็นคุณท่านให้คนไปส่งที่สนามบินค่ะ” คุณแม่งั้นหรอ เมื่อได้ยินดังนั้นผมจึงกลับมาที่บ้านและเข้าไปหาคุณแม่ที่สวนทันที

 

“คุณแม่ครับ”

 

“ว่าไงตาภพ งานในไร่เสร็จแล้วหรอลูก”

 

“ครับ คุณแม่ผมขอถามอะไรหน่อยได้มั๊ยครับ”

 

“อะไรล่ะ” คุณแม่ทำท่าสงสัยแต่ก็หันมาหาผม

 

“เด็กต้นน้ำนั้นกลับบ้านไปแล้วหรอครับ” ท่านมีสีหน้าแปลกใจเหมือนกันที่ผมถามหาเด็กนั้น

 

“อ่อ นึกว่าเรื่องอะไรหนูน้ำกลับไปเมื่อเช้านี้เองแม่ให้คนไปส่งแล้วไม่ต้องห่วงหรอกลูก” กลับไปแล้วจริงๆสินะ

 

“ผมไม่ได้ห่วงอะไรหรอกครับ เพียงแต่ผมมีเรื่องจะคุยด้วยสักหน่อยไม่คิดว่าจะกลับไปเร็วขนาดนี้” กำหนดวันจะเช็คเอ้าท์อีกตั้ง 2 อาทิตย์หรือว่าจะหลบหน้าเรา จะใช่เด็กนั้นรึเปล่านะ

 

“รู้สึกน้องบอกว่าที่บ้านมีเรื่องนิดหน่อยเลยรีบกลับน่ะ”

 

“งั้นหรอครับ” ผมก็ยังสงสัยอยู่ดี คราวนี้ผมจะไปหาคำตอบจากที่ไหนล่ะเนี้ย

 

“ปกติเห็นคุยกันแปปเดียวก็จะทะเลาะกันอยู่แล้ว แล้วนี้มีเรื่องอะไรจะคุยกับน้องล่ะเราถึงได้ถามหาน้องได้” คุณแม่ถามมาแบบนี้ก็ตอบยากนะครับ จะบอกว่าสงสัยเราจะมีอะไรกันก็คงไม่ได้ด้วย

 

“พอดีเรื่องมันยาวนะครับคุณแม่ ยังไงผมขอตัวก่อนนะครับ” ผมพูดแค่นั้นก่อนจะเดินเข้าห้องทำงานไป

 

“ช่างมันแล้วกัน ยังไงก็ต่างคนต่างอยู่แล้ว” ผมไม่ใส่ใจเรื่องนี้เท่าไหร่เพราะยังไงก็ผู้ชายด้วยกันคงไม่เป็นไรหรอก

 

            ตอนนี้ก็ผ่านมา 2 เดือนแล้วครับที่เด็กนั้นกลับไป ผมก็ใช้ชีวิตปกติ ทำแต่งานส่วนเรื่องผู้หญิงก็มีบ้างแค่น้อยลงเท่านั้น ตอนนี้ผมมีแค่คู่ควงเพราะจะหาใครมาเป็นแฟนก็คงต้องดูให้ดี คุณแม่ยิ่งเคร่งหนักกว่าเดิมอีก บางครั้งก็พูดถึงเด็กนั้นบ้าง เห็นว่าเสียดายที่ผมกับต้นน้ำไม่ได้ชอบพอกัน ตอนนี้ผมเองก็ไม่ได้ติดใจเรื่องที่เด็กนั้นมาสนิทกับที่บ้านผมแล้วแหละ ยังไงก็ไม่ได้มีอะไรในบ้านหายไปหรือโดนหลอกอะไรอยู่แล้ว

 

“ตาภพพรุ่งนี้ต้องเข้ากรุงเทพฯใช่มั๊ย”

 

“ใช่ครับ พอดีมีประชุมเรื่องธุรกิจที่พักกับสมาคมพัฒนาที่พักยั่งยืนครับ” ตอนนี้ผมกำลังจัดกระเป๋าเพราะพรุ่งนี้ต้องเช้ากรุงเทพฯเพื่อไปประชุม ที่สำคัญคือผมมีประชุมติดกัน 5 วันเลยนี้สิ (สมาคมนี้สมมติขึ้นนะคะ : ไรท์)

 

“คราวนี้ใครเป็นคนจัดล่ะ” คุณแม่พอจะทราบเรื่องพวกนี้บ้างแต่ท่านก็ไม่ออกงานเองเหมือนเคย จริงๆแต่ก่อนท่านออกงานเองนะ เดี๋ยวนี้จะเลือกออกเฉพาะบางงานเท่านั้น

 

“คุณยุทธนาครับ ครั้งที่แล้วท่านไม่ได้ออกงานเองแต่ให้ลูกชายมาแทน”

 

“อ่อ คุณยุทธนี้เอง พ่อเรากับเขาสนิทกันมากเลยแต่พอพ่อเสียไปก็ไม่ค่อยได้ติดต่อกัน ยิ่งลูกกับลูกชายเขาอายุต่างกันแล้วด้วยยิ่งแล้วใหญ่” คุณแม่คงอยากให้เรากลับมาสนิทกันอีกสินะ

 

“ครับ ผมว่างานนี้จะลองไปคุยกับท่านดูแล้วก็ชวนท่านมาไร่เราด้วยดีมั๊ยครับ”

 

“ดีเลยลูก งั้นเดี๋ยวแม่ไปนอนก่อนนะ”

 

“ครับคุณแม่” หลังจากท่านออกไปผมก็เก็บของอีกเล็กน้อยก่อนจะเข้านอนบ้างเพราะพรุ่งนี้ต้องเดินทางแต่เช้า

 

            วันรุ่งขึ้นผมออกเดินทางแต่เช้าเพื่อเข้ามาที่โรงแรมของคุณยุทธนา ส่วนใหญ่ผู้เข้าร่วมจะมากันเร็วจึงให้พักพ่อนกันก่อน ผมเลือกที่จะนอนสักงีบเพื่อห้พร้อมต่อการประชุม และเมื่อเข้าการประชุมผู้เข้าร่วมแต่ละคนมีการเสนอความคิดเห็นมากมายทั้งที่ผมเห็นด้วยและไม่เห็นด้วย การประชุมเป็นไปอย่างเข้มข้นจนจบวาระของวันนี้

 

“สวัสดีครับคุณยุทธนา” ผมเดินไปทักทายคุณยุทธเมื่อจบการประชุม ท่านดูจะสงสัยในช่วงแรกก่อนจะทำท่านึกออกว่าผมเป็นใคร

 

“นี้ลูกชายพ่อเลี้ยงไพศาลรึเปล่าเนี้ย” ท่านดูจะดีใจที่ได้เจอผมนะ

 

“ใช่ครับผมพิภพครับ”

 

“ไม่ได้เจอกันซะนาน เจอครั้งล่าสุดก็ตอนที่พ่อเลี้ยงยังเด็กอยู่เลย”

 

“คุณยุทธสบายดีนะครับ”

 

“สบายดีๆตามประสาคนแก่ล่ะนะ แต่เรียกคุณมันจะดูห่างเหินไปเรียกอายุทธแทนแล้วกัน”

 

“งั้นคุณอาเรียกผมว่าภพเฉยๆก็ได้ครับ”

 

“ฮ่าๆๆ แบบนี้สิถึงจะเหมือนพ่อเราหน่อยแล้วนี้คุณพิมสบายดีมั๊ย”

 

“คุณแม่ท่านสบายดีครับ ยังฝากผมมาทักทายคุณอาอยู่เลย”

 

“คุณพิมยังน่ารักเหมือนเดิมเลยตั้งแต่สมัยสาวๆแล้ว นี้ถ้าพ่อเธอไม่จีบไปซะก่อนอาคงเข้าไปจีบแล้วล่ะ” ดูท่าสมัยก่อนพวกท่านจะสนิทกันสินะ

 

“ฮ่าๆๆ ขนาดนั้นเลยหรอครับ” เราพูดคุยกันอีกนิดหน่อยก่อนที่ลูกชายคุณอาจะเข้ามาเพื่อแจ้งเรื่องงานเลี้ยงตอนค่ำ

 

“นี้ลูกชายอาเองชื่อไฟ เจ้าไฟนี้พ่อเลี้ยงพิภพลูกชายเพื่อนเก่าพ่อเอง”

 

“สวัสดีครับคุณไฟ”

 

“เช่นกันครับพ่อเลี้ยง หวังว่าเราจะได้ร่วมงานกัน” ผมจับมือทักทายกับลูกชายคุณอา

 

“ครับ ยินดีครับ” พวกเราคุยกันอีกเล็กน้อยก่อนผมจะขอตัวไปพักบ้าง

 

            งานเลี้ยงตอนค่ำจัดแบบค็อกเทลให้ผู้ร่วมงานได้คุยกันไปพร้อมๆกับฟังเพลงและทานอาหาร ผมหยิบนู้นนี้มาทานบ้างก่อนจะเดินไปเข้าห้องน้ำ แต่ก็ต้องชะงักไปเพราะดันเห็นคุณไฟลากผู้ชายคนนึงเข้าไปแทน

 

“ปล่อยวานะ” ผู้ชายตัวเล็กพยายามจะสะบัดแขนที่โดนจับอยู่

 

“วาอย่างงี่เง่า บอกไม่มีอะไรก็คือไม่มี” ดูท่าคุณไฟจะหงุดหงิดเหมือนกันนะ

 

“ก็เห็นๆอยู่ว่าไฟปล่อยให้ผู้หญิงคนนั้นมาหอมแก้มอะ ทำไมไฟไม่หลบ”

 

“มันหลบไม่ทัน ก็ไฟไม่ได้ตั้งตัววาก็อย่าคิดมากได้มั๊ย” นี้เค้าทะเลาะอะไรกันเนี้ยทำไมมันดูเหมือนแฟนทะเลาะกันเลยล่ะ

 

“ก็วากลัวหนิ”

 

“กลัวอะไร ไหนบอกไฟซิ”

 

“วากลัวไฟจะชอบผู้หญิงคนนั้นมากกว่าวา เค้าสวยหนิวามันก็แค่ผู้ชาย”

 

“แล้วจะกลัวทำไมวาก็รู้อยู่แล้วว่าไฟรักวามาก” นี้ทั้งคู่เป็นคนรักกันทั้งๆที่เป็นผู้ชายทั้งคู่เนี้ยนะ

 

“จริงๆนะ ไม่โกหกวานะ”

 

“จริงครับ” ตอนนี้ทั้งสองคนปรับความเข้าใจกันได้แล้ว และผมเองก็เดินกลับเข้ามาในงานเพราะไม่อยากเข้าไปทำลายบรรยากาศของทั้งคู่ แต่ผมเองก็แค่แปลกใจว่าทั้งคู่เป็นผู้ชายเหมือนกันทำไมถึงคบกันได้ แล้วยิ่งเป็นคนมีหน้ามีตาในสังคมแล้วนี้ไม่กลัวเลยงั้นหรอ

 

“เป็นไงบ้างภพ งานเลี้ยงโอเคมั๊ย” คุณอาเดินเข้ามาถามผมถึงงานเลี้ยงที่จัดขึ้น

 

“ดีเลยล่ะครับ อาหารก็อร่อยแถมจัดได้เป็นกันเองดีด้วย”

 

“แบบนี้ผมคงต้องยกความดีความชอบให้แฟนเจ้าลูกชายสินะ”

 

“แฟนหรอครับ” หรือว่าจะหมายถึงผู้ชายคนนั้น

 

“นั้นไงมาพอดีเลย” ผมหันไปตามที่คุณอาบอกก็พบกับคุณไฟและผู้ชายคนนั้นที่ผมเห็นหน้าห้องน้ำ

 

“คุณลุงสวัสดีครับ” ผู้ชายตัวเล็กกล่าวทักทายคุณลุง

 

“บอกให้เรียกพ่อไงหนูวา เลิกเรียกลุงได้แล้วนะ”

 

“ครับๆ”

 

“นี้ไงแฟนลูกชายอาชื่อนาวา คนออกแบบงานนี้”

 

“สวัสดีครับคุณวา ผมพิภพครับ”

 

“ยินดีที่ได้รูจักครับ”

 

“คุณออกแบบงานได้ดีทีเดียวครับ”

 

“ขอบคุณครับ”

 

“ขนมอร่อยเหมือนเดิมเลยนะใช่ฝีมือหนูน้ำรึเปล่าหนูวา” คุณอาหยิบขนมขึ้นมาทาง แต่สิ่งที่ทำให้ผมสะดุดใจคือชื่อของอีกคนนึงที่เข้ามาในบทสนทนานี้

 

“ใช่ครับ ฝีมือของน้ำแต่ว่าวันนี้มันมาไม่ได้พอดีไม่ค่อยสบาย”

 

“แล้วเป็นอะไรมากรึเปล่า”

 

“เอ่อ...”

 

“ไม่เป็นอะไรหรอกพ่อ ช่วงนี้มันพักผ่อนไม่ค่อยพอนี้ผมก็บอกให้มันปิดร้านแล้วพักสัก 2-3 วัน” เป็นคุณไฟที่ตอบแทนแฟนของเขา

 

“นี้แล้วให้พักบ้างเดี๋ยวป่วยหนักจะแย่เอา” แต่ผมคิดว่าคงไม่ใช่คนเดียวกันหรอก คนชื่อน้ำมีเยอะแยะไปที่สำคัญโลกมันคงไม่กลมขนาดนั้น

 

ต่อตรงนี้

 

            วันนี้ก็เป็นวันที่ 5 แล้วที่ผมเข้าร่วมการประชุมที่นี้ ซึ่งการประชุมก็ผ่านไปได้ด้วยดีและมีข้อสรุปที่เราจะร่วมกันพัฒนาให้ชุมชนรอบๆของแต่ล่ะพื้นที่ให้เป็นที่พักเล็กสำหรับคนที่ชอบความสงบและวิถีชีวิตดั้งเดิม ผมคิดว่าหลังจากการประชุมแล้วผมจะอยู่ที่นี้อีกสัก 2 วันก่อนจะกลับเหนือ พักผ่อนบ้างก็น่าจะดีอีกอย่างเผื่อจะเจอเด็กนั้นด้วย ถ้ามันบังเอิญจะเจอล่ะนะ

 

"พิภพ จะอยู่ต่อใช่มั๊ยอาจะได้ให้ check-in ให้ต่อ" คุณอาเดินมาถามผมหลังจากที่ปิดการประชุมเรียบร้อยแล้ว

 

"ครับ ผมว่าจะอยู่ต่ออีก 2 วันครับ"

 

"หนูวา พ่อฝากแจ้งเรื่องนี้ให้ทีนะ" คุณอาหันไปบอกคุณวาที่เดินอยู่ด้านข้าง

 

"ได้ครับ งั้นผมขอตัวก่อนนะครับ"

 

"คุณพิมยังชอบทานขนมอยู่รึป่าวพอดีอามีร้านอยากแนะนำนะ"

 

"ยังชอบทานเหมือนเดิมครับ แถมช่วงนี้จะขยันทำอีกด้วย"

 

"งั้นดีเลยร้านเพื่อนลูกชายอากับหนูวาเขานะ ที่ใช้ในงานเลี้ยงวันนั้น"

 

"อ่อ รสชาติดีเลยนะครับ เขาเปิดร้านด้วยหรอครับผมนึกว่าแค่ทำมาเฉพาะงานนี้"

 

"ทำขายด้วยนี้ก็เปิดร้านอยู่หน้าโรงแรมอานี้เองแหละ ถ้าว่างๆลองแวะไปดูนะ" ถ้าคุณอาแนะนำมาแบบนี้สงสัยจะสนิทกันหน้าดูแถมยังให้ทำเลเปิดร้านดีขนาดนี้อีกต่างหาก

 

"ครับคุณอา ถ้าอร่อยอย่างที่คุณอาว่าจริงๆผมคงได้ซื้อกลับไปฝากคุณแม่ด้วยแน่ๆ" คุณแม่ท่านชอบทานขนมแทบทุกชนิดเลยก็ว่าได้ ถ้าเจออร่อยถูกใจล่ะก็ยอมมาซื้อทานบ่อยๆแน่

 

"ยังไงไว้ว่างๆอาจะขึ้นไปหาคุณพิมนะ แล้วถ้าเรื่องงานมีปัญหาอะไรติดต่อมาที่อาหรือลูกชายอาได้เสมอ" คุณอาท่านยังดีกับครอบครัวผมเหมือนเดิมแม้ว่าคุณพ่อของผมจะเสียไปแล้วก็ตาม ผมดีใจแทนท่านจริงๆที่มีเพื่อนดีๆแบบนี้

 

"ขอบคุณมากครับ"

 

            หลังจากที่ผมแยกกับคุณอายุทธแล้ว ผมก็็็็็ีสส็ออกไปข้างนอกไหนมากรุงเทพฯทั้งทีก็ขอไปหาสีสันเมืองกรุงบ้างแล้วกัน ซึ่งแน่นอนสีสันที่ผมว่าก็ต้องเป็นสีสันยามค่ำคืนแบบนี้แหละ พักทั้งทีก็ขอให้มันสุดๆไปเลยแล้วกัน ไหนๆผมก็พักเรื่องอย่างว่ามาพักนึงแล้ว วันนี้ก็ขอสักหน่อยแล้วกัน

 

            เสียงดนตรีที่เคล้าไปด้วยเสียงผู้คนดังไปทั่วทั้งร้าน ร่างกายหนาบางขยับไปตามจังหวะของเสียงดนตรี ทั้งชายและหญิงต่างมาหาความสนุกและปลดปล่อยอิสระไปกับสถานที่แห่งนี้ ผมเองก็เป็นหนึ่งในนั้น ผมเลือกนั่งที่หน้าบาร์มองดูผู้คนมากมายที่เข้ามาที่นี้ พร้อมกับแก้วแอลกอฮอร์ดีกรีแรงในมือ

 

"ขอโทษนะคะ ตรงนี้ว่างมั๊ยคะ" สักพักก็มีเสียงของผู้หญิงคนนึงดังขึ้น

 

"ว่างครับ" เธอจัดได้ว่าเป็นผู้หญิงที่สวยคนนึงเลยล่ะ แถมดูท่าจะไม่เบาซะด้วยเพราะสายตาเธอมันฟ้องอยู่

 

"งั้นขอนั่งด้วยคนนะคะ" เธอส่งยิ้มหวานมาให้ผมก่อนจะขอนั่งเก้าอี้ข้างๆที่ว่างอยู่

 

"เชิญเลยครับ" ผมว่ามันก็ไม่ได้เสียหายอะไรถ้าคืนนี้ผมจะหาคนนั่งคุยด้วยสักคน

 

"มาคนเดียวหรอคะ" เธอหันมาถามผมหลังจากที่สั่งเครื่องดื่มกับบาร์เทนเดอร์แล้ว

 

"ใช่รับ"

 

"มินนี่ก็มาคนเดียวเหมือนกันค่ะ แล้วคุณ..." เธอแนะนำชื่อของเธอก่อนที่จะหยุดเพื่อถามชื่อของผม

 

"ผมพิภพครับ"

 

"ค่ะ แล้วคุณไม่เบื่อแย่หรอคะอยู่คนเดียวแบบนี้" เธอรับเครื่องดื่มมาดื่มหลังจากที่ถามผม ท่าทางของเธอมันบอกอยู่แล้วว่าสนใจในตัวผมขนาดไหน

 

"ถ้าเมื่อกี้ก็เบื่อครับ แต่ตอนนี้มีคุณมินนี่อยู่ด้วยผมว่าน่าจะดีขึ้น" ผมเองก็ไม่คิดจะปล่อยผู้หญิงสวยๆที่เข้ามาหาผมเหมือนกัน

 

"พูดแบบนี้หวังอะไรจากมินนี่รึป่าวค่ะเนี้ย" เปิดทางให้ผมขนาดนี้ผมเองก็คงไม่ต้องอ้อมค้อมอะไรแล้วมั่ง

 

"ก็ขึ้นอยู่ที่คุณแล้วล่ะครับว่าจะให้อะไรผม"

 

"งั้นคืนนี้เราไปต่อกันที่ไหนดีคะ"

 

"พอดีผมอยู่โรงแรมแถวนี้คุณสนใจจะไปนั่งเล่นที่ห้องผมมั๊ยล่ะครับ"

 

"จะปฏิเสธก็ดูจะเสียน้ำใจคุณ งั้นตกลงค่ะ"

 

            เรานั่งดื่มกันอีกพักใหญ่ก่อนที่จะตกลงกลับมาที่โรงแรมพร้อมกับผม ซึ่งผมกับเธอตกลงกันแล้วว่าจะไม่มีการผูกมัดใดๆและเราแค่หากิจกรรมคลายเหงากันเท่านั้น พอเรามาถึงห้องผมคงไม่ต้องบอกนะว่าเกิดอะไรขึ้น ยอมรับเลยว่ามินนี่ทำให้ผมสุขสมไปกับเธอได้ดีสุดๆ อาจจะเป็นเพราะว่าผมไม่ได้ทำเรื่องอย่างว่ามาพักนึงแล้วก็ได้มั่ง

 

"พิภพคะ งั้นมินนี่กลับก่อนนะคะ" หลังจากจบภารกิจบนเตียงเรียบร้อยแล้วเธอก็เข้าห้องน้ำเพื่ออาบน้ำแต่งตัวกลับ ซึ่งผมเองก็ไม่คิดว่าเธอจะค้างอยู่แล้วยังไงก็แค่ความสุขข้ามคืน

 

"ครับให้ผมไปส่งมั๊ย" ผมถามเธอก่อนเพราะยังไงเธอก็เป็นผู้หญิง จะให้กลับคนเดียวก็ยังไงอยู่

 

"ไม่เป็นไรค่ะ มินนี่กลับเองได้ขอบคุณสำหรับมิตรภาพในคืนนี้นะคะ" เธอเข้ามาหาผมก่อนจะยื่นมือมาเพื่อมิตรของเรา

 

"เช่นกันครับ" ผมเดินไปส่งเธอที่หน้าประตูก่อนจะกลับเข้ามาในห้องเพื่ออาบน้ำและเข้านอน พรุ่งนี้ผมคงต้องไปดูร้านที่คุณอาแนะนำมาซะแล้วล่ะ

 

            สายของวันต่อมาผมตื่นนอนก่อนจะสั่งอาหารจากรูมเซอร์วิสมาทานเพราะห้องอาหารของที่นี้มีเวลาเปิดเป็นช่วงที่ชัดเจนซึ่งแน่นอนว่าผมตื่นไม่ทันอาหารเช้า เมื่อทานอาหารเสร็จแล้วผมก็ลงไปที่ร้านขนมที่ไม่ใหญ่มากหน้าโรงแรม ผมเดินเข้าไปในร้านซึ่งบอกตามตรงว่าผมชอบบรรยากาศของร้านนี้นะ ตกแต่งได้ลงตัวและดูอบอุ่นดี

 

"สวัสดีค่ะ รับอะไรดีคะ" พนักงานของร้านถามผมเมื่อเห็นผมยืนเลือกเมนูอยู่ที่หน้าเคาน์เตอร์

 

"ขอเป็นอเมริกาโน่กับคุกกี้อัลมอนด์ครับ"

 

"รอสักครู่นะคะ เดี๋ยวพนักงานเราจะไปเสิร์ฟให้ที่โต๊ะค่ะ" ผมพยักหน้ารับก่อนที่จะชำระเงินและเดินไปหาโต๊ะนั่ง ซึ่งช่วงเวลานี้คนเริ่มน้อยลงเพราะส่วนใหญ่จะเริ่มเข้าบริษัทกันแล้ว ผมเลือกนั่งโต๊ะที่ดูเป็นส่วนตัวและคิดว่าเหมาะกับการนั่งพักผ่อนที่นี้

 

            ไม่นานรายการที่ผมสั่งไปก็ถูกนำมาเสิร์ฟให้ ผมลองดื่มกาแฟดูและเชื่อเลยว่าขนมในร้านก็คงจะรสชาติดีไม่แพ้กาแฟในแก้วนี้แน่นอน ผมดื่มด่ำไปกับกาแฟและคุกกี้ที่สั่งมาก่อนจะพบว่าผู้ที่เข้ามาใหม่ไม่ใช่ใครอื่นนอกจากคุณไฟและคุณวานั้นเอง ดูเหมือนจะเป็นคุณไฟที่สังเกตเห็นผมจึงเดินนำคุณวามาทางนี้

 

"สวัสดีครับคุณพิภพ" คุณไฟเดินมาทักทายผม

 

"สวัสดีครับ มาหากาแฟดื่มหรอครับ"

 

"ใช่ครับ แล้วก็พานาวามาหาขนมทานด้วย" ดูท่าคุณไฟจะรักแฟนของเขามากเลยนะ จากสายตาที่แสดงออกมาเวลามองไปที่คุณวา

 

"คือจริงๆผมจะมาดูร้านให้เพื่อนผมด้วยนะครับ ช่วงนี้ไม่ค่อยสบายเสียดายถ้าอยู่คุณคงได้เจอแล้ว" เป็นคุณว่าที่พูดขึ้นมาแทนคุณไฟ

 

"กาแฟและขนมรสชาติดีมากเลยครับผมชอบรวมทั้งบรรยากาศในร้านด้วย" ผมเอ่ยชมไปเพราะผมชอบบรรยากาศของร้านนี้จริงๆ

 

"นี้ถ้าเพื่อนผมมาได้ยินคงจะดีใจน่าดูเลยนะครับ นี้ก็จริงๆเมื่อเช้าก็เข้ามาที่ร้านแต่กลับไปแล้ว" ดูเหมือนว่าเจ้าของร้านคงจะกลับไปก่อนผมมาสินะผมถึงไม่เห็น

 

"อ่อครับ ชื่นชมจริงๆไม่ผิดหวังเลยที่คุณพ่อคุณแนะนำมา" ผมหันไปพูดกับคุณไฟก่อนที่คุณไฟจะขอตัวพาคนรักไปเลือกซื้อขนม และผมก็นั่งจิบกาแฟพร้อมกับคิดว่าน่าจะซื้อคุกกี้กลับไปฝากคุณแม่ซะหน่อยแล้ว

 

 

 

_____________________________
 
สอบเสร็จแล้วจ้า มาลงให้แล้วนะเสร็จปุ๊บลงปั๊บเลยจริงๆ
สำหรับใครที่คิดว่าจะได้เจอกันในตอนนี้ยังไม่เจอนะค่า
ให้พ่อเลี้ยงได้ระเริงใจไปก่อน เดี๋ยวเจอลูกเมื่อไหร่จะซ่าไม่ออก อิอิ
 
ไรท์มีแพลนจะเขียนตอนพิเศษของ ไฟxวา ด้วยเป็นช่วงคริสต์มาส
แต่ยังไม่แน่ใจจะเสร็จเมื่อไหร่ยังไงเสร็จแล้วจะมาลงให้นะคะ น่ารักกุบกิบกันไป
 

 

อย่าลืม
Comments
กดถูกใจ
กดติดตาม
เป็นกำลังใจให้เค้านะ
ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนค่า
แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น