Make it better

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 29 ขี้กลัว

ชื่อตอน : ตอนที่ 29 ขี้กลัว

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.7k

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 07 ธ.ค. 2559 22:41 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 29 ขี้กลัว
แบบอักษร

         ใช้เวลาไม่นานก็อาบน้ำเสร็จพอดี จึงหยิบผ้าเช็ดตัวทำการถูร่างกายแล้วใส่เสื้อทันที

 

 

         จากนั้นก็เดินออกจากห้องอาบน้ำ

 

 

          ซึ่งระหว่างเดินออกไปตากผ้าด้านนอกปราสาทก็เจอเข้ากับมิร่าที่อาบน้ำอยู่พอดี

 

 

          " มิร่านี่เธออาบน้ำรึยัง "

 

  

          เอชถามออกไปอย่างสงสัย เพราะก่อนออกมาจากห้องอาบน้ำเมื่อกี้นี้

 

  

          ยังเห็นอีกประตูมันยังล็อคและปิดอยู่เลย..

 

 

          " ย-ยังเจ้าค่ะ ทำไมถึงถามเรื่องหยาบคายกับผู้หญิงอย่างนี้ล่ะคะ "

 

 

          มิร่าตอบออกมาด้วยท่าทีโกรธๆออกมา 

 

 

          แต่สำหรับเอชนั้นมันออกจะน่ารักแทนซะมากกว่า...

 

 

          ทว่านั่นไม่ใช่ประเด็นที่ควรจะคิดตอนนี้ เพราะว่ามีสิ่งที่ต้องรู้ก่อนว่าในห้องน้ำเมื่อกี้นี้ใครกำลังอาบอยู่

 

 

          " เอ่อ..มิร่า ในปราสาทนี้นอกจากเธอแล้วยังมีคนอื่นอยู่อีกไหม? "

 

 

          เสียงของเอลฟ์หนุ่มถามออกไปด้วยความไม่มั่นใจ 

 

 

          " เอ๋...ข้าอยู่คนเดียวนะเจ้าคะ ท่านเอชกำลังล้อเล่นอะไรกับข้ากันอยู่น่ะ ข้าไม่ชอบนะ "

 

 

          มิร่าตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงสั่นกลัว 

 

 

          ซึ่งขณะที่เธอกล่าวก็เขถิบร่างเล็กมาเบียดตัวเอชเอาไว้พลางมองซ้ายขวาไปมา

 

 

          " เปล่าน่ะ ไม่ต้องกลัวไปหรอก ผมไม่ได้เจออะไรเลย "

 

 

           เอชเห็นท่าทางของเมดโลลิแบบนี้แล้วก็อยากแกล้ง แต่ก็อดสงสารไม่ได้

 

 

           จึงยับยั้งจิตใจตัวเองไว้ก่อน จากนั้นจึงเดินเข้าไปบริเวณแถวคอกม้าแล้วทำการตากผ้าที่ได้เปลี่ยนออกทันที

 

 

           ตอนนั้นเองก็รู้สึกถึงอะไรบางอย่างที่กำลังเดินตามหลังตัวเขาเองมาตั้งแต่เมื่อกี้นี้

 

 

           ' หรือว่าจะเป็น... '

 

 

           เอชคิดขณะที่ค่อยๆหันกลับไปมอง ซึ่งก็ตามที่คาดเอาไว้

 

 

           คนที่เดินตามเขานั้นไม่ใช่ใครที่ไหน แต่เป็นมิร่านั้นเองที่ก้มหน้าก้มตาเดินตามมาอยู่

 

 

           และถ้าเดาไม่ผิด เธอน่าจะเดินตามตัวเขามาตั้งแต่หน้าปราสาทเลยด้วยซ้ำ

 

 

           " นี่ มิร่า เธอเดินตามมาทำไมหรอ? "

 

 

           เอชถามออกไปอย่างแกล้งๆ เพราะมันหน้าตาจิ้มลิ้มน่ารักแบบนี้แล้วมันอดแกล้งไม่ได้จริงๆ

 

 

           แต่มิร่าไม่ตอบ ก้มหน้านิ่งอย่างเดียว แต่กลับกันนั้นมือของเธอไม่ได้นิ่งตาม 

 

 

          เพราะว่ามันกำลังขยุ้มกันไปมาอยู่ เหมือนกับเธอกำลังอายอย่างมากในตอนนี้

 

 

          ซึ่งเอชเห็นท่าทางของเมดโลลิอย่างนี้ก็เข้าใจในทันทีว่าเธอคงกลัวมากจริงๆ 

 

 

          จึงไม่พูดแกล้งหรือทำอะไรต่อ ก็ได้เดินไปตากผ้าแล้วเข้าไปในปราสาททันที

 

 

          เนื่องจากนี่เป็นเวลาค่ำสำหรับทานอาหารแล้วเลยต้องลากเมดขี้กลัวคนนี้ไปทำอาหารด้วยกัน

 

 

          ซึ่งอาหารเย็นวันนี้ก็จะเป็นแบบง่ายๆ และจากการนำการทำอาหารของเอชก็คิดว่าจะได้กินซุป เนื้อย่าง และขนมปัง

 

 

          เมื่อวางแผนเรียบร้อยก็เริ่มลงมือทำทันที..

 

 

          .

 

          .

 

          .

 

          .

 

          .

 

          ใช้เวลาค่อนข้างนานในการทำอาหารมื้อนี้ เพราะจากที่เดานี่ก็ผ่านมา 50-70 นาทีแล้วแน่นอน

 

 

          เนื่องจากสังเกตุได้ว่าข้างนอกปราสาทนั้นได้มืดเป็นที่เรียบร้อย

 

 

          " ขอบคุณนะคะท่านเอช ที่อยู่เป็นเพื่อนกับคนขี้กลัวอย่างข้า "

 

 

          ขณะที่กำลังจัดจานและอาหารขึ้นโต๊ะ มิร่าก็พูดออกมาด้วยน้ำเสียงขอบคุณ

 

 

          " ไม่เป็นอะไรหรอก เป็นผมก็กลัวเหมือนกันแหล่ะ ไม่ต้องห่วง "

 

 

           เอชกล่าวปลอบในระหว่างนั้นก็แอบเอามือลูบไปที่หัวของมิร่าเบาๆ

 

 

           ซึ่งเธอก็ไม่ได้ขัดขืนอะไรพร้อมกับหลับตาพริ้มยอมรับการปลอบประโลมจากเอลฟ์หนุ่มอย่างเต็มที่

 

 

           " มาเถอะ กินข้าวกัน เดี๋ยวจะเย็นซะก่อน "

 

 

           เมื่อเห็นท่าทางของมิร่าดีขึ้นมากแล้ว เอชก็กล่าวชวนกินข้าวทันที

 

 

           แต่นั่นมันฉากบังหน้าเพราะที่จริงแล้วท้องของเขานั้นมันร้องโครกครากโวยวายจนเจ็บปวดแล้วเลยอยากจะกินข้าวซักที...

 

 

           โดยที่รสชาติของอาหารมื้อนี้ก็อร่อยเช่นเดิมไม่เปลี่ยนแปลงเท่าไหร่

 

 

            ขณะที่คิดอย่างนั้นก็ชิมเนื้อ แฃะชิมซุปพร้อมกับขนมปัง ทานไปมาสลับกันอย่างเอร็ดอร่อย

 

 

           แต่พอมองไปที่มิร่าก็เห็นเธอเพียงแค่จับกินช้าๆ เหมือนกับกำลังดมมันอยู่ยังไงยังงั้น

 

 

           " มิร่า ทำไมกินน้อยจังวันนี้? "

 

 

           เอลฟ์หนุ่มถามออกไปด้วยความเป็นห่วงพลางมองไปที่จานซุป เนื้อและขนมปังฝั่งของเธอที่แทบไม่ลดเลย

 

 

           ซึ่งปกตินั้นมิร่าแทบจะกินเยอะพอๆกับตัวเอชเลยทีเดียว

 

 

           " ค-คือข้ากำลังคิดว่าจะขออะไรอย่างหนึ่งจากท่านเอชได้ไหมเจ้าคะ? "

 

 

           เมดโลลิสูดหายใจเข้าสุดปอดแล้วกล่าวถามชายหนุ่มออกมา

 

 

           เหมือนกับว่าคำขอที่เธอกำลังจะพูดค่อนข้างใจแรงใจมากทีเดียว

 

 

            " ถ้าผมทำได้ไม่เหนือกว่าแรงก็จะทำให้นะ แล้วมิร่าต้องการอะไรหรอ? "

 

 

            เอชที่ได้ยินอย่างนั้นก็รู้ทันทีว่าเธอคงจะขอเรื่องอะไร จึงตอบกลับไปด้วยท่าทีสบายๆ 

 

 

            ซึ่งสิ่งที่เอชคิดไว้นั่นคงให้เขาเอาจานไปล้างเองอย่างแน่นอนไม่มีผิด

 

            

 

            " คือ คืนนี้ข้าอยากจะนอนกับท่านเอชน่ะ.... "

 

 

#

ิร่า เมดโลลิ

 

 

**************

(จบ)

 

 

ปล.หาคนช่วยมิร่าหน่อยครับ เธอกำลังจะโดนเสืองาบไปแล้ว!!

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}