Make it better

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 27 น่าสนใจ

ชื่อตอน : ตอนที่ 27 น่าสนใจ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.5k

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 05 ธ.ค. 2559 12:05 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 27 น่าสนใจ
แบบอักษร

        หลังจากเดินตามมาซักพักก็มาถึงสถานที่ ที่รูร่าต้องการให้มาแล้ว

 

 

        นั่นคือสวนหลังบ้านของเธอนั่นเอง ซึ่งตรงนั้นก็มีเป้าธนูติดอยู่ตามต้นไม้ต่างๆด้านหลังของปราสาท

 

 

        และเห็นอย่างนี้ก็ไม่ต้องเดามาก ว่ารูร่าต้องการให้ตัวเขาทำอะไร

 

 

        " เอานี่ไปใช้สิ ข้าให้เจ้า "

 

 

        ก็เป็นไปตามที่คาดเดาของเอช เพราะสิ่งที่รูร่ายื่นให้มานั้นเป็นธนูนั่นเอง

 

 

        ซึ่งธนูที่รูร่าส่งมารูปร่างเป็นแบบธนูดั้งเดิม คือมีตัวไม้และเส้นใยขึงไว้เท่านั้นเอง

 

 

        ไม่ได้มีส่วนประกอบใดๆในการตกแต่งเพิ่มเติม และธนูที่เอชได้เป็นธนูใหญ่ 

 

 

        แต่นั่นไม่ใช่ปัญหา ปัญหามันอยู่ที่ว่าไอเส้นโค้งครึ่งเดียวของมันก็เท่ากับกับส่วนสูงครึ่งตัวของตัวเขาไปแล้ว!!

 

 

        ขณะที่กำลังมองอยู่ก็เหมือนเห็นข้อความอะไรคุ้นๆ

 

 

        __________________________________

 

            ธนูเอลฟ์(elf bow)

             +agi 8 +atk 12

 

          ต้องการค่าความแข็งแกร่งมากกว่า 20

 

          need more str 20+

        ___________________________________

 

 

        " น่าสนใจดีนิ "

 

 

       เอชคิดขณะที่กำลังมองธนูคันนี้อยู่ 

 

 

      ซึ่งดูเหมือนมันจะแข็งแกร่งและดีกว่าอันเก่าเยอะมากเลย แถมมีบวกค่าสถานะหลักถึง 8 อีก เท่านั้นยังไม่พอ ยังบวกค่าโจมตีถึง 12!!

 

 

      อย่างนี้คงต้องฝึกฝนและใช้เจ้านี่ไปซักพักอย่างแน่นอน

 

 

      เนื่องจากเอชก็ไม่ได้หวั่นกับของแค่นี้ ขณะนั้นก็พึมพัมออกไปเบาๆในตอนที่กำลังตรวจดูธนูคันนี้อย่างรอบคอบ

 

 

       ถึงแม้จะไม่มีความรู้เกี่ยวกับธนูเลย แต่ก็อยากจะลองดูบ้างว่ามันจะยากแค่ไหน

 

 

      ซึ่งตอนที่พึมพัมอยู่นั้นก็ไปเข้าหูรูร่าพอดี โดยที่เธอคนนี้ยิ้มออกมาอย่างพึงพอใจเหมือนคิดว่ากำลังตัดสินใจอะไรบางอย่างถูก

 

 

      " ถ้าอย่างนั้นผมขอลองยิงเลยได้ไหม? "

 

 

       เมื่อตรวจดูคันธนูจนพอใจแล้วจึงอยากจะลองยิงดูบ้าง

 

 

       พอรูร่าได้ยินอย่างนั้นก็ยิ้มและพยักหน้าเป็นเชิงอนุญาติ

 

 

     " ปราสาทหลังนี้เป็นของข้า แต่ก็เป็นของเจ้าเช่นเดียวกัน เชิญใช้ได้ตามสบายจ่ะ "

 

 

       จากนั้นเอลฟ์สาวก็นิ่งค้างอยู่ซักครู่ ก่อนจะตอบออกมาด้วยน้ำเสียงที่เขินอาย

 

 

      ทำให้บรรยากาศตอนนี้ตกอยู่ในบรรยากาศความรักซะแล้ว

 

 

      ซึ่งเอชได้ยินอย่างนี้ก็เดินเข้าไปใกล้ๆถึงเอวบางเข้าไปมาสวมกอดด้วยมือหนึ่งข้างแล้วจูบไปที่หน้าผากเบาๆแล้วกล่าวตอบ

 

 

     " ขอบคุณมากนะ รูร่า "

 

 

       และก่อนที่มันจะเลี่ยนไปมากกว่านี้ เอชก็ผละร่างบางออกมา 

 

 

       แล้วไปประจำตำแหน่งทันที โดยจุดที่ยืนอยู่นั้นเอชได้ทำสัญลักษณเอาไว้ก่อนเมื่อกี้

 

 

       โดยการใช้ขาเขี่ยขยุ่มๆเอาไว้เป็นวงกลม เพื่อบ่งบอกระยะที่ตัวเองได้ทำการยิงออกไป

 

 

       เนื่องจากว่าไม่มีอะไรมาวัดออกมาเป็นตัวเลขได้ว่าเขาสามารถยิงได้เท่าไหร่ จึงต้องกะความไกลด้วยสายตาเอาและทำสัญลักษณอย่างนี้

 

 

       เมื่อทุกอย่างเตรียมพร้อมก็หยิบลูกธนูที่ถูกวางไว้บนพื้นตั้งแต่แรกขึ้นมา 

 

 

       จากประสบการณ์ในการยิงธนูโดยการเรียนรู้จากในหนัง 

 

 

       ก็ค่อยๆนำลูกธนูไปวางติดไว้ที่ใยแล้วง้างทันทีโดยใช้นิ้วจับหางลูกดอกเอาไว้

 

 

       จากตอนแรกที่ได้ยืดใยธนูดูก็พบว่ามันค่อนข้างง่ายกว่าที่เห็นภายนอกเยอะ

 

 

       และพอง้างไปได้ระยะหนึ่งก็ปล่อยออกไปทันที

 

 

       ' ฟุ่บบบ!! '

 

 

       เสียงของแข็งแหวกอากาศออกไปอย่างรวดเร็ว

 

 

       " !? "

 

 

       โดยสิ่งที่เกิดขึ้นนี้สร้างความแปลกใจให้เอชมากเลยทีเดียว เพราะว่านี่เป็นการยิงครั้งแรกเท่านั้น

 

 

       แต่ขณะที่กำลังจับธนูและยิงออกไป ทำไมร่างกายมันเหมือนกับตอบสนองต่ออาวุธแบบนี้ล่ะ

 

 

       มันเหมือนกับว่าในใจลึกๆของเขานั้นกำลังสั่งการและบ่งบอกวิธีการยิงยังไงยังงั้น 

 

 

       เพราะระหว่างที่กำลังจับธนูและง้างออกไป มันเหมือนกับว่าทุกอย่างมันทำได้ไหลลื่นและง่ายดายไปหมด

 

 

      ' มหัศจรรย์จังแฮะ '

 

       

       เอชคิดขณะที่กำลังมองธนูที่อยู่ในมือของตัวเองอยู่ด้วยสีหน้าที่เป็นประกาย 

 

 

        สุดท้ายถึงแม้จะยิงออกไปอย่างสวยงาม แต่ลูกธนูก็ไม่เห็นแม้แต่หางของมันเลย

 

 

        คงจะหลุดเป้าออกไปไกลอย่างแน่นอน แต่สุดท้ายก็ยังทำได้ดีในการยิงครั้งแรกล่ะนะ

 

 

      และดูท่าเอลฟ์หนุ่มจะยังไม่รู้ตัวว่ามีอีกหนึ่งคนที่กำลังอึ้งกับความสามารถในการยิงเมื่อกี้ของเขาอยู่เช่นกัน

 

 

      นั่นคือรูร่านั่นเอง เธอตอนแรกเห็นท่าทีเก้ๆกังๆของเอลฟ์หนุ่มก็นึกคิดว่าคงจะล้มเหลวแน่นอน

 

 

      แต่ใครจะรู้ว่าเพียงแค่ลูกธนูได้ถูกง้าง ท่าทางของเขาจะเปลี่ยนไปอย่างนั้น

 

 

       เธอนั้นที่ยืนดูอยู่ข้างนอกต้องเห็นการเปลี่ยนแปลงระหว่างง้างธนูยิงแน่นอน

 

 

       จากท่าทางการจับในตอนแรกที่ดูมือใหม่ พอได้หยิบลูกธนูขึ้นมาท่าทางก็เปลี่ยนไปในทันที

 

 

       ไม่ว่าจะเป็นสายตา ท่าทาง ลมหายใจ มันเหมือนกับนายพรานมากประสบการณ์ที่กำลังมองเหยื่ออยู่ยังไงยังงั้น

 

 

       ทว่านี่ไม่ใช่เหยื่อ แต่เป็นเป้ายิงต้นไม้เท่านั้นเอง

 

 

       " น่าสนใจ น่าสนใจจริงๆ "

 

 

       รูร่าคิดขณะที่มองลูกธนูที่ปักอยู่กลางเป้าพอดีในต้นไม้ที่อยู่ลึกเข้าไป 300-400 เมตรข้างใน...

           

 

 

 

*******************

(จบ)

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น