Make it better

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 26 ต้องการฝึก

ชื่อตอน : ตอนที่ 26 ต้องการฝึก

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 4k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 05 ธ.ค. 2559 11:24 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 26 ต้องการฝึก
แบบอักษร

        ซึ่งหลังจากทานอาหารเที่ยงที่ร้านสุดหรูเสร็จเรียบร้อยก็กลับมาที่ปราสาททันที

 

 

        โดยเอชขอแยกตัวออกไปหารูร่า

 

 

        " ไปทำไมหรือเจ้าคะ? "

 

 

       มิร่าได้ยินเช่นนั้นก็ถามออกไปด้วยความสงสัย

 

 

       เนื่องจากหากเป็นคนที่อยู่ด้วยกันมานานกับเอลฟ์สาวคนนั้นจะรู้เลยว่าเป็นคนที่เข้าหายากมากคนหนึ่งในกลุ่มเลยทีเดียว

 

 

       แม้กระทั่งเซอิจิเจ้านายเธอก็ยังไม่สามารถเข้าไปยังปราสาทนั้นง่ายๆเลย 

 

 

       ทว่าเอลฟ์หนุ่มคนนี้ที่พึ่งมาได้ไม่ถึง 2 วันกลับบอกว่าต้องการไปหาเอลฟ์คนนั้น 

 

 

       มันจึงทำให้มิร่าเกิดอาการสงสัยขึ้นมานั่นเอง...

 

 

       " คือผมลืมของเอาไว้น่ะ เลยจะไปขอคืนกับคุณรูร่าน่ะครับ "

 

 

       เอชเมื่อได้ยินเมดโลลิถามออกมาด้วยความสงสัยอย่างนั้นก็๖อบออกไปตามตรง

 

 

      เนื่องจากดาบของเขาทั้งสองเล่มก็ลืมไปในปราสาทของเอลฟ์คนนั้นไว้ทั้ง 2 เล่มเลย

 

 

      จึงอยากจะกลับไปนำกลับมานั่นเอง 

 

 

      และอีกเหตุผลหนึ่งคืออยากให้รูร่าสร้างโครงกระดูกของเธอมาฝึกฝนให้ตัวเขาเอง

 

 

      " เข้าใจแล้วค่ะ ถ้าอย่างนั้นก็กลับมาให้ทันข้าวเย็นด้วยนะคะ "

 

 

     มิร่าได้ยินเอลฟ์หนุ่มพูดอย่างนั้นก็เข้าใจทันทีพร้อมกับพูดบอกเตือนไปด้วยไปในตัว

 

 

     ซึ่งถึงแม้น้ำเสียงที่พูดออกมาจะดูเหมือนเป็นห่วง 

 

 

     แต่สำหรับเอชที่ได้ยินนั้นรู้สึกเย็นสันหลังแบบแปลกๆ 

 

 

      เนื่องจากนี่หมายความได้กลายๆเลยว่าหากกลับมาช้าไม่ทันข้าวเย็น โดนแน่

 

 

      ซึ่งเอชที่ได้ยินอย่างนี้ก็ทำได้เพียงแค่พยักหน้าตามน้ำ ก่อนที่จะเริ่มฉีกทางออกไปทางปราสาทของรูร่าทันที

 

 

      .

 

      .

 

      .

 

      .

 

      .

 

      เดินทางแบบปกติใช้เวลาไม่นานก็มาถึงปราสาทรูร่าพอดี

 

 

      ไม่เหมือนกับคราวที่แล้ว เอชเดินไปเปิดประตูทันที

 

 

       ซึ่งประตูนี้ก็เปิดออกอย่างง่ายดายเหมือนกับผู้ที่อยู่ข้างในรอต้อนรับผู้มาเยือนคนนี้อยู่แล้ว

 

 

       และก็เป็นอย่างที่คาดเดา เมื่อเดินผ่านน้ำผุกลางลานด้านหน้ามาได้

 

 

       ก็เจอกับเอลฟ์สาวที่กำลังยืนรอด้วยรอยยิ้มอยู่พอดี

 

 

       " สวัสดีตอนเช้านะ รูร่า "

 

 

       " คิกๆ เช้าอะไรล่ะ นี่มันจะบ่ายอยู่แล้วย่ะ "

 

     

       เมื่อได้ยินคำกล่าวทักทายก็เอลฟ์หนุ่ม รูร่าก็แซวกลับออกไปทันทีด้วยท่าทางคุ้นเคยกัน

 

 

       ซึ่งต้องบอกว่าความสัมพันธ์ของทั้งสองคนนั้นค่อนข้างไปไปไวมากเลยทีเดียว

 

 

       ถึงแม้ว่าจะเจอกันไม่ถึง 2 วันถ้วน แต่ความรักที่มีให้กันนั้นเกิน100 ปีอย่างแน่นอน

 

 

       โดยที่พวกเขาทั้งสองคนไม่สามารถรู้และทราบได้เลยว่าความรู้สึกดีๆที่มีให้กันนั้นมันมาจากไหนมากมาย

 

 

       " วันนี้ผมมาเอาดาบน่ะ วันก่อนผมลืมไว้ "

 

 

       เอชเดินเข้าไปในปราสาทจากการนำทางของรูร่า แล้วก็กล่าวพูดถึงธุระของตัวเองทันที

 

 

      " ดาบผุๆของโครงกระดูกนั่นหรอ ข้าขอโทษนะ แต่ข้าโยนทิ้งไปแล้ว "

 

 

      เมื่อได้ยินเอลฟ์หนุ่มพูดออกมาอย่างนั้น รูร่าก็ตอบออกไปตามตรงทันที

 

 

      เพราะว่าดาบที่ติดออกมาจากพลังเวทย์ปลุกโครงกระดูกของเธอนั้นมีพลังโจมตีที่ต่ำสุดๆ

 

 

      และที่สำคัญเธอสามารถอัญเชิญดาบแบบนั้นขึ้นมาเท่าไหร่ก็ได้

 

 

      แต่ว่าเอลฟ์หนุ่มคนนี้นั้นไม่ได้รู้เรื่องนั้นเลย เมื่อได้ยินก็ช็อคไปในทันที

 

 

      " ทั้งสองเล่มเลยหรอ "

 

     

      เอชพยายามระงับอาการช็อคของตัวเองไว้ และถามออกไปอีกครั้ง

 

 

      เผื่อเอลฟ์สาวคนนี้จะมีเมตตาหลงเหลือไว้ให้ซักเล่มก็ยังดี

 

 

      " ใช่ทั้งสองเล่มเลยจ่ะ "

 

 

     ทว่าความพยายามนั้นสูญเปล่าเมื่อได้รับคำตอบของเอลฟ์สาวแบบชัดๆอีกครั้ง

 

 

     แต่ก็คงทำอะไรไม่ได้อยู่ดี เพราะว่าดาบพวกนั้นก็เป็นของรูร่าอยู่แล้วจึงไม่สามารถพูดอะไรได้อีก

 

 

     " เอชอยากได้ดาบหรอ? "

 

 

     เมื่อรูร่าเห็นท่าทางของเอชก็ถามออกไปด้วยความสงสัย 

 

 

     เพราะเมื่อบอกว่าโยนดาบทิ้งแล้วก็ทำท่าทางห่อเหี่ยวซะอย่างนั้น

 

 

     " ใช่ครับ แต่ไม่จำเป็นต้องดาบก็ได้ ผมใช้ได้หมด "

 

 

     เอชพูดออกไปด้วยท่าทางเซ็งหน่อยๆ

 

 

     แต่ก็ไม่ได้อะไรมากกับเรื่องนี้ เพราะดาบที่ได้รับมาอันนั้นมันบวกดาเมจแค่ 3-4 เท่านั้นเอง 

 

 

     ซึ่งหลังจากนี้ยังไงก็ได้ไปทำงานในร้านอาวุธอยู่แล้ว คงจะได้ทำอาวุธเจ๋งๆของตัวเองขึ้นมาได้อย่างแน่นอน

 

 

     เมื่อรูร่าได้ยินเอลฟ์หนุ่มพูดอย่างนั้นก็ทำท่าครุ่นคิดอะไรบางอย่างพลางเดินนำทางเข้าไปในห้องรับแขกของตัวเอง

 

 

     " แล้วรูร่าไม่ได้ทำงานอะไรหรอครับ? "

 

 

      ทว่าพอบรรยากาศเริ่มเงียบกริบ เอชจึงอยากจะพูดทำลายบรรยากาศนี้ซะจึงได้ถามคำถามนี้ไป

 

 

      และคำถามนี้ก็ค้างคาใจเอชเหลือเกิน เพราะจะไปหรือจะมา 2 วันแล้วก็ยังเห็นรูร่ายังอยู่ที่นี่อยู่เลยไม่ได้ไปไหน

 

 

      หรือว่าเธอจะไม่มีงานอะไรทำเลยหรือยังไงกัน? 

 

 

      " ความ-ลับ-จ่ะ แต่ไม่ต้องห่วงนะ เรื่องที่ข้าทำไม่ได้เป็นอันตรายต่อเจ้าแน่นอน "

 

 

      เมื่อได้ยินชายหนุ่มถามออกมาอย่างนั้นรูร่าก็ตอบกลับออกไปด้วยท่าทีล้อเล่น

 

 

      แต่เอชที่ได้เห็นดวงตาที่ซ่อนลึกอยู่หลังคำพูด ก็คิดว่าจะไม่ถามต่อดีกว่า

 

 

      เนื่องจากตอนนี้พลังที่มียังไม่แข็งแกร่งมากพอที่จะไปทราบเรื่องที่คนอื่นแบกรับเอาไว้อยู่

 

 

      ตอนนี้เมื่อทั้งสองว่างแล้ว เอชจึงอยากจะฝึกซ้อมความสามารถของตัวเอง 

 

 

      จึงถามความเห็นของเอลฟ์สาวเกี่ยวกับการสร้างโครงกระดูกมาเป็นคู่ซ้อมให้กับตน

 

 

      " รูร่า คือผมอยากฝึกฝนน่ะ เลยอยากรบกวนเธอหน่อยได้ไหม? "

 

 

      " ฝึกฝน? ฝึกไปทำไมหรอ? "

 

 

      เมื่อได้ยินคำขอของเอลฟ์หนุ่ม รูร่าก็ถามสวนกลับไปทันทีอย่างรวดเร็ว

 

 

     " คือผมอยากเป็นนักผจญภัยน่ะ เลยต้องการแข็งแกร่งไวๆ "

 

 

      เอชก็ตอบกลับไปตามตรงทันทีแบบไม่ต้องคิด

 

 

      เพราะหากมาที่ต่างโลก แล้วไม่ได้ผจญภัย มันก็เหมือนมาไม่ถึงแน่นอน

 

 

      พอรูร่าได้ยินคำตอบอย่างนั้นก็ยิ้มออกมาแบบแปลกๆพลางพยักหน้าตกลง

 

 

      " ได้สิ ตามข้ามา "

 

 

      เมื่อเอชได้ยินอย่างนั้นก็รีบตามเอลฟ์สาวคนนี้ออกไปทันที โดยที่ไม่รู้ว่าเธอจะพาเขาไปไหนเช่นเดียวกัน

 

    

 

 

 

****************

(จบ)

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}