Make it better

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 25 ไม่ธรรมดา

ชื่อตอน : ตอนที่ 25 ไม่ธรรมดา

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.8k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 04 ธ.ค. 2559 17:01 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 25 ไม่ธรรมดา
แบบอักษร

       " สวัสดีครับ ผมเอช "

 

 

       เอชเห็นเจ้าของร้านถามหาก็แนะนำตัวทันทีแบบไม่ต้องเรียก

 

 

       เนื่องจากตัวเขาเองก็มีจิตวิญญาณของคนในโลกที่แล้วอยู่และเคยได้สมัครงานพาทไทม์ ทำอยู่ในช่วงปิดเทอม

 

 

       จึงไม่ได้เดือดร้อนใจอยู่แล้วในเวลาต้องแนะนำและเข้าหาคนอื่นเพื่อหางานอย่างนี้

 

 

       " หืม หน่วยก้านใช้ได้ แต่หน้าเจ้าคุ้นๆ เราเคยเห็นที่ไหนหรือเปล่า? "

 

 

        โรซ่าถามออกมาด้วยท่าทีสงสัย 

 

 

        ตอนนั้นเองก็พลางเอาหน้าเข้ามาใกล้ๆ เพื่อตรวจดูเอลฟ์หนุ่มคนนี้

 

 

        " เอชพึ่งมาที่นี่ครั้งแรกค่ะ คุณโรซ่า น่าจะจำผิดนะคะ "

 

 

        มิร่าที่เห็นท่าทีของโรซ่าเข้าไปใกล้เหมือนกับกำลังคลอเคลียกันอยู่

 

 

        จึงพูดบอกออกมาอย่างรวดเร็ว เหมือนกับว่าไม่สบอารมณ์ที่เห็นมีหญิงสาวเข้าใกล้เอชอย่างนั้น

 

 

        " อย่างนั้นหรอ ข้าคงจำผิดจริงๆนั่นล่ะ หนูเอช ข้าโรซ่า จำไว้ให้ดีล่ะ พรุ่งนี้ก็มาทำงานได้"

 

 

        โรซ่าพูดเสร็จก็เดินเข้าไปในข้างในร้านอีกครั้งพลางแอบเลียริมฝีปากตัวเองก่อนจากไป โดยปล่อยให้ทั้งสองคนที่ยืนค้างอยู่นั้นมองหน้ากันไปมาเหมือนกำลังจะถามว่าจะทำอะไรต่อ แต่เอชก็เป็นคนชิงพูดขึ้นมาก่อน

 

 

        " ได้งานซักที ขอบคุณมากนะมิร่า "

 

 

         เอชเมื่อได้ยินโรซ่ากล่าวอย่างนั้นก็ถอนหายใจอย่างโล่งอกอย่างมากเลยทีเดียว

 

 

         เพียงแค่เข้ามาคุยแปปเดียวก็ได้งานแล้ว ซึ่งความดีความชอบทั้งหมดต้องยกให้ความสนิทของมิร่า 

 

 

         ที่เสียเวลามาคุยกับคุณโรซ่าให้แบบนี้

 

 

         " เจ้าค่ะ ยินดีด้วยนะคะ ท่านเอช "

 

 

         มิร่าก็ยิ้มออกมาอย่างยินดีเช่นเดียวกัน เมื่อได้เห็นเอลฟ์หนุ่มยิ้มแย้มดีใจอย่างนี้

 

 

        หลังจากนั้นเวลาก็ใกล้เที่ยงพอดี จึงคิดว่าหาอะไรทานก่อนเลยดีกว่าจะได้กลับไปปราสาทเลย

 

 

        เดินมาซักพักก็เจอร้านอาหารที่ดูธรรมดาร้านหนึ่ง 

 

 

        ซึ่งผู้นำทางอย่างมิร่าก็เดินเข้าไปทันที โดยเอชก็ทำได้เพียงแค่เดินตามเท่านั้น

 

 

        เนื่องจากตัวเขาเองไม่มีอะไรที่รู้เลยเกี่ยวกับข้อมูลของสถานที่และอาหาร คงคิดว่าร้านที่มิร่าเลือกต้องเป็นร้านที่ค่อนข้างโอเคแน่ๆ

 

 

        เมื่อเดินเข้าไปเสียงกริ่งหน้าประตูก็ส่งเสียงดังสะท้อนร้านอย่างทันที

 

 

        ข้างในมีโต๊ะอาหารอยู่มากมาย เลยทีเดียว แต่ยังไม่ค่อยมีคนมากนัก

 

 

       เพราะว่ายังอีกซักพักกว่าจะถึงตอนเที่ยง และตอนนั้นคนน่าจะเยอะกว่านี้แน่นอน ถ้าเดาจากจำนวนโต๊ะและเก้าอี้ที่ตั้งเอาไว้

 

 

       มิร่าเดินนำเข้าไปนั่งโต๊ะตัวหนึ่งริมหน้าต่างโดยเอชก็เดินตามเข้าไปนั่งติดๆ

 

 

      ซึ่งก็นั่งรออย่างนั้นซักพักเลย โดยที่ไม่มีการลุกขึ้นไปสั่งอาหารเลยแม้แต่น้อย

 

 

      " มิร่า ไม่ต้องออกไปสั่งอาหารหรอครับ? "

 

 

       เอชถามออกไปอย่างสงสัย 

 

 

       " ไม่ต้องค่ะ ร้านนี้ข้าเคยเข้ามากินบ่อยๆเวลาออกมาซื้อของกลับปราสาท เลยพอคุ้นเคยกับเจ้าของร้านบ้างเจ้าค่ะ "

 

 

      มิร่าตอบกลับออกมาด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม

 

    

      เมื่อเอลฟ์หนุ่มได้ยินอย่างนี้ก็พยักหน้าเป็นเชิงเข้าใจ 

 

 

      ก่อนที่จะนึกหวนกลับไปยังร้านเมื่อกี้นี้ที่มิร่าพาเข้าไปสมัครงานทำ

 

 

      ดูภายนอกแล้วก็เป็นร้านที่ค่อนข้างย่ำแย่เลยทีเดียว 

 

 

      แต่พอเดินเข้าไปข้างในกลับดูดีกว่าที่คิดมาก 

 

 

      และดูจากการกระตืนรือล้นของคุณริซ่าเจ้าของร้านแล้ว คงอาจจะกำลังทำงานอยู่คนเดียวก็เป็นได้

 

 

       ซึ่งเธอคงทำงานเยอะจนไม่มีเวลาดูแลหน้าร้านของตัวเอง 

 

 

       และคำสั่งซื้อหรือทำอาวุธคงมากจนไม่ต้องมีหน้าร้านแล้วก็ได้ล่ะมั้งนะ 

 

 

       ในตอนที่เข้าไป ตัวเขาเองก็ดันลืมที่จะตรวจดูพวกดาบนั้นซะได้ 

 

 

       เนื่องจากการเข้าไปครั้งแรกก็ค่อนข้างสร้างความประทับใจให้เอชค่อนข้างมากเลยทีเดียว

 

 

       หลังจากนี้ชีวิตประจำวันของตัวเขาเองคงต้องยุ่งมากขึ้นล่ะนะ หากมีงานทำอย่างนั้น

 

 

       ขณะที่กำลังคิดอยู่อาหารก็เข้ามาเสริฟพอดี 

 

 

       ซึ่งอาหารที่มาเสริฟก็มีอยู่ 3 อย่าง ซุป เนื้อ และขนมปัง

 

 

       รูปแบบเหมือนกับอาหารเช้าเป๊ะๆ การจัดจานก็เป๊ะ

 

 

       นี่มันอะไร.....

 

 

       เอลฟ์หนุ่มมองไปที่เมดโลลิด้วยความสงสัย 

 

 

       ซึ่งคนที่โดนมองก็เขินหน้าแดง เหมือนรู้ตัวว่ากำลังถูกสงสัยเรื่องอะไร

 

 

       " ก็ข้าชอบอาหารร้านนี้นี่นา มันก็ต้องมีเหมือนๆกันบ้าง "

 

 

       สุดท้ายทนแรงกดดันไม่ไหว มิร่าตอบกลับมาด้วยท่าทีอายๆ

 

 

       พอเอลฟ์หนุ่มได้ยินคำตอบอย่างนั้นก็พยักหน้าด้วยความพึงพอใจทันที แล้วหันกลับไปทานอาหารต่อ

 

 

       นี่เรากำลังเล่นอะไรกัน...

 

 

       ทั้งสองคนคิดขณะที่กำลังทานอาหารอยู่

 

     

       .

 

       .

 

       .

 

       .

 

       .

 

       ใช้เวลาเพียง 15 นาทีในการทานอาหารมื้อนี้

 

 

       ซึ่งเอชได้แอบส่องราคาที่มิร่าต้องจ่ายก็พบว่ามื้อนี้อาหารรวมๆแล้วมีราคาเพียง 2 เหรียญเงิน 20 เหรียญทองแดงเท่านั้นเอง 

 

 

       โดยที่ในใจตัวเขาเองก็คิดว่ามันคงราคาถูกดี น่าจะมาลองบ่อยๆ เพราะรสชาติก็โอเคกว่าของมิร่าดูหน่อยๆ

 

 

      แต่พอถามเกี่ยวกับเงินเดือนที่จะได้จากการทำงานกับร้านของริซ่า 

 

 

      ก็เล่นเอาเอชถึงกับกลืนคำว่าถูกของอาหารมื้อนี้กลับสู่ลำคอเลยทีเดียว

 

 

      เพราะมิร่าบอกว่าถ้าเดาไม่ผิดเงินเดือนที่เอชจะได้นั้นเพียงแค่ 20 เหรียญเงินเท่านั้น

 

 

      ซึ่งหมายความว่าเมื่อกี้นี้เขากินอาหารที่มีราคาเท่ากับ 1 ส่วน 10 ของเงินเดือนไป!!!

 

 

      ' พระเจ้า!!ผมขอกินข้าวที่บ้านอย่างเดียวแล้วกัน '

 

 

      เอชปฎิญาณในใจหลังจากที่ได้รู้เงินเดือนนี้...

 

 

       

 

 

 

*******************

(จบ)

 

 

ปล..อึ้งเลย เอช นี่แค่ถูกๆนะเนี่ย *---*

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น