Berry white

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ep. 5 เธอเป็นใครน่ะ

ชื่อตอน : ep. 5 เธอเป็นใครน่ะ

คำค้น : มินะ ไวท์

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 7.2k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 03 ธ.ค. 2559 23:21 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ep. 5 เธอเป็นใครน่ะ
แบบอักษร

                                                 #

 

 

Mina Talk

 

เวลาผ่านไปอย่างเชื่องช้า นี่ก็เดือนนึงแล้วที่ฉันมาทำหน้าที่ใช้หนี้แทนลุง มันยาวนานเหมือนฉันมาอยู่ที่นี่ได้ 1 ปี ฉันอยู่ที่คอนโดคุณไวท์ คอยทำการบ้านแล้วก็คอยตามงานต่างๆจากเพื่อนของคุณไวท์ เดี๋ยวนี้คุณไวท์ไม่ได้กลับมานอนที่นี่เลย จะแวะมาบ้างตอนมาเอางาน แต่คุณซันนี่แวะมาบ่อยสุด ส่วนมากจะแวะมาให้ทำกับข้าวให้กิน ส่วนเรื่องเรียนฉันก็ไปเรียนตามปกติน่ะ

 

 

มหาลัย N

' มินะ ทางนี้ๆ ' ยัยฮานิยืนเรียกฉันอยู่หน้าคณะ ฮานิเป็นเพื่อนที่ฉันสนิทที่สุด และแน่นอนเธอรู้เรื่องของฉันหมดทุกอย่างเพราะเราไม่มีเรื่องที่ปิดบังกันได้ 55

' มาเร็วจัง ' ฉันทักเพื่อนสุดสวยของฉันเพราะปกติฉันต้องมาถึงมอก่อนฮานิเสมอ

' แหม่ ก็มีบ้างไรบ้างป่ะ'

' ไปโรงอาหารกัน หิวแล้ว'

' แกเอาอะไรอะไรอ่ะ' ฮานิถามฉัน

' เหมือนเดิม ' ฉันบอกเธอไป เพราะเราจะรู้อยู่แล้วว่าหมายถึงอะไร นั่นก็คือ สุกี้ทะเล  ฉันอบกินสุกี้ทะเลที่สุด 

 

'มาแล้วๆ อ่ะกินซะ' ฮานิยกจานสุกี้มาให้ฉัน

' นี่มินะ ไปอยู่นู้นเป็นไงมั่งอ่ะ เจอคุณไวท์บ้างป่ะ 'ฮานิเอ่ยถามขณะที่เรากำลังกินสุกี้อยู่

' ก็เจอบ้าง เวลาที่มาเอางาน ส่วนมากจะเจอพี่ซันมากกว่า ' ใช่แล้วคุณซันให้ฉันเรียกเขาว่าพี่ซัน พี่เขาบอกว่าดูสนิทกันดี

' เรียกพี่ด้วย'

' พี่เขาบอกให้เรียกน่ะ จะได้ดูสนิทกัน'

' อิ่มล่ะไปเรียนกัน ' เราสองคนกินแล้วก็มาเรียนที่คณะ วันนี้เราเรียนสองวิชา กว่าจะเลิกก็ดึกแล้ว

เวลามาเรียนฉันก็จะแต่งตัวปกติ ไม่ได้ใส่แว่นหรืออะไร เพราะยังไงคุณไวท์ก็ไม่มีทางเจอได้ คณะเราอยู่คนละที่กันเลย อยากบอกว่ามอเราใหญ่มากๆ ตึกนี่แทบจะจำได้ไม่หมด ยากมากที่เราจะเจอกัน แต่ถึงเจอเขาก็คงจำฉันไม่ได้

 

ฉันกลับมาถึงห้องก็ดึกแล้ว เปิดมาก็เจอเอกสารมากมายอยู่บนโต๊ะทำการบ้าน มีโน๊ตแปะไว้

" ชีทสำหรับทำรายงาน ทำมา 30 แผ่น เข้าเล่ม ส่งอาทิตย์ " ฉันอ่านแล้วก็จดบันทึกงานไว้ในสมุดจดบันทึก กลัวลืมม

 

ปิงปองๆๆๆๆๆ เสียงออดดังรัวๆเลย ไม่ต้องเดาว่าใคร

' หวัดดีมินะ คิดถึงๆๆ ' พี่ซันทำหน้าทะเล้นยืนอยู่หน้าประตู

' หวัดดีค่ะพี่ซัน วันนี้มาทำอะไรค่ะ หรือว่าหิว '

' แหม่รู้ใจตลอดเลย '

' รอแปปค่ะ เดี๋ยวทำให้ค่ะ ' ฉันรู้ดีว่าถ้าพี่ซันมาเมื่อไรต้องบอกว่าหิวเมื่อนั้น

' แว่นคับ ทำรายงานให้หน่อยดิ ' เสียงออดอ้อนดังมาจากห้องรับแขกที่อยู่ใกล้กัน

' แล้วพี่ได้เรื่องอะไรล่ะค่ะ เอาชีทมาเลยค่ะ เดี๋ยวมินะทำให้' 

' เย้ มินะใจดีที่สุด น่ารักที่สุดเลย รักๆๆน่ะ ' พี่ซันชอบพูดเล่นกับฉันแบบนี้เสมอ เราสนิทกันเร็วมากเพราะพี่ซันเป็นคนน่ารัก ตลก และที่สำคัญเขาดูไม่รังเกียจยัยแว่นขี้เหร่คนนี้เลย

' เสร็จแล้วค่ะ กินได้เลย'

' กินแล้วน่ะคับ ฮืมมม อร่อยชนะเลิศ ' พี่ซันชมฉันตลอดที่ทำกับข้าวให้กิน เขาน่ารักเนาะ

' อิ่มแล้ว สบายตัว สบายใจจังเลย ' 

' มินะกี่ทุ่มแล้วอ่ะ '

' สามทุ่มกว่าจะสี่ทุ่มแล้วค่ะ '

' เร็วจัง ฉันต้องกลับล่ะ วันนี้นัดกับสองคนนั้นว่าจะไปผับกัน ' พี่ซันทำหน้าตาเสียใจ (หรออออ)

' ไปเที่ยวก็อย่าดื่มเยอะน่ะค่ะ มันไม่ดี '

' เป็นห่วงเขาหรอ ไม่ต้องห่วงเลย เขาจะดื่มน้อยๆน่ะ ไปแล้วแว่น ว่างๆจะมาหาอีกน่ะ ' พี่ซันเอามือมายีผมฉันอย่างเอ็นดู แล้วก็เดินออกไป เห็นแบบนี้อยากมีพี่ชายเลย

 

 

White Talk

 

ณ ผับ K

ผมมาถึงผับ K ประมาณ 5 ทุ่มกว่า วันนี้พวกผมนัดกันมาดื่ม ปกติก็มาแทบทุกวัน ผมเดินเข้าไปภายในผับแห่งนี้ก็พบกับหนุ่มสาวมากมายที่มาท่องราตรี สาวๆนี่ต่างมองผมแทบจะกลืนผมไปทั้งตัวแล้ว ผมเดินมาถึงโซน VIP ก็พบกับไอ้เพื่อนสองคนที่กำลังนัวสาวอกอึ่มอยู่ 

' พวกมึงเปิดห้องเถอะ ถ้าจะกินน้องเขาขนาดนั้น ' ผมเอ่ยแซวพวกมันสองคนที่ยังไม่รู้ว่าผมมาถึงแล้ว

' โธ่ ไอ้ไวท์กว่าจะเสด็จมา กูนี่จะหนีไปเปิดห้องอยู่แล้วเนี้ย ' ไอ้ต้าร์มันแขวะผม

' ใครใช้ให้พวกมึงมาเร็วเองว่ะ '

' ไอ้ไวท์ดูสาวอกโตคนนั้นดิ ดูถ้าอยากกินมึงน่ะ สนใจป่าว ' ผมหันไปมองตามที่ไอ้ซันบอกก็เห็นสาวสวย สุดเอ็กซ์ยืนถือแก้วค็อกเทลมองมาทางผม ผมเลยเดินไปหาเธอซะหน่อย วันนี้ผมจะเอาเธอกลับไปด้วย

' ว่าไงคับ ชื่อไรหรอคับคนสวย' ผมเอ่ยถามเธอเมื่อเข้าไปถึงตัวเธอ

' ชื่ออึนนาค่ะคุณไวท์ '

' รู้จักผมด้วยหรอคับ '

' รู้จักสิค่ะ ใครบ้างจะไม่รู้จักคุณไวท์'

' งั้นไปนั่งกับผมน่ะคับ 'ผมพาอึนนามายังโซน VIP 

' แหม่ ไปไม่นานก็กอดเอวน้องเขามาเลยน่ะ ' ไอ้ซันแซวผม

' ก็น้องเค้าอยู่คนเดียว กลัวน้องเค้าเหงาเลยให้มานั่งด้วย 'ผมตอบเพื่อนไปแบบติดตลก

 

 

02.00 น.

' เฮ้ย พวกมึงกูกลับแล้วน่ะ ' ไอ้ต้าร์ที่ตอนนี้เมามากเริ่มจะเลื้อยไปตามตัวเด็กมันแล้วบอกลาพวกผม

' เออ เบาๆน่ะมึง เดี๋ยวน้องเค้าช้ำหมด ' ผมแซวมันก่อนที่มันจะเดินออกไป

' เออ กูก็จะกลับล่ะ พุ่งนี้มีเรียนบ่าย ' ไอ้ซันก็ทำท่าจะกลับแล้วเหมือนกันผมเลยตัดสินใจกลับเหมือนกัน 

' เออ เจอกันๆ' เราสองคนแยกย้ายกันกลับ ตอนแรกผมว่าจะไปต่อกับน้องอึนนาแต่เธอบอกจะไปเข้าห้องก่อนเธอหายไปนานมากจนผมขี้เกียจรอ ผมเลยกลับไปก่อนไม่รอเธอล่ะ ผมไม่ชอบการรอนานๆมันน่าเบื่อ

 

ผมขับรถออกมาจากผับตอนแรกว่าจะไปคอนโดที่ผมอยู่ประจำแต่ผมเกิดเปลี่ยนใจเพราะพรุ่งนี้มีเรียนเลยไปคอนโดที่ใกล้มหาลัยที่สุด เพื่อที่ผมจะได้ไม่ต้องตื่นเร็ว

 

คอนโด A ผมมาถึงคอนโดแล้วผมก็รีบขึ้นไป ตอนนี้ผมง่วงมาก อยากจะนอนเต็มที่แล้ว ผมเข้าไปในห้องทุกอย่างเงียบสนิทยัยแว่นคงนอนหลับไปนานแล้ว ตอนแรกว่าจะเข้าห้องแต่พอเจอโซฟาแค่นั้นแหละผมทิ้งตัวลงที่โซฟาแทนเลย หลังจากนั้นก็...ก็หลับ

 

 

Mina Talk 

ฉันได้ยินเสียงอะไรข้างนอกห้อง เลยออกไปดู พออกไปก็พบกับคุณไวท์นอนอยู่ตรงโซฟา เดินเข้าไปใกล้นี่กลิ่นเหล้าหึ่งเชียว คงเมามากสิน่ะขนาดเข้าห้องนอนไม่ไหวเลย ฉันเห็นแบบนั้นก็เลยไปถอดรองเท้า ถุงเท้าให้คุณไวท์แล้วก็ไปเอาผ้ามาชุบน้ำมาเช็ดตัว คุณไวท์จะได้สบายตัวขึ้น 

ฉันเริ่มเช็ดที่ใบหน้าของคุณไวท์ ฉันมองหน้าของคนที่หลับไม่รู้เรื่องอย่างลืมตัว เผลอมองใบหน้าที่หล่อเหลา ทั้งจมูกที่โด่งเป็นสัน ปากบางสีชมพู ผมสีบรอนที่เข้ากับผิวขาว มันช่างลงตัวจริงๆ

' คิดบ้าไรเนี้ยมินะ เจ้านายน่ะเจ้านาย คิดบ้าไร ใครจะมาสนใจเธอยัยแว่น ' ฉันบ่นกับตัวเองที่เผลอคิดเรื่องไร้สาระ พลางนั่งบ่นตัวเองจนลืมสังเกตุคนข้างๆ

 

 

 

White Talk

ผมรู้สึกถึงความเย็นที่มากระทบกับหน้า ทำให้ผมรู้สึกสบายตัวขึ้น ผมค่อยๆขยับดวงตานิดๆ ทำให้ผมเห็นใครบางคนที่เลือนลางนั่งอยู่ใกล้ๆผม ผมมองไม่ชัดแต่ก็พอจะเห็นดวงตากลมโตคู่สวย ปากบางอมชมพูที่รับกับจมูกสวยๆ ผมสีดำยาวๆเข้ากันได้ดี ผมคิดอยู่ในใจว่าเธอเป็นใคร ผมพยายามฝืนลืมตาเพื่อจะได้เห็นเธอชัดขึ้น แต่ตาของผมก็หนักเกินไป 

" เธอเป็นใครน่ะ "

 

 

 

 

 

 

>>>>>ไวท์เห็นนางฟ้าเข้าแล้ว แต่เขาจะจำนางฟ้าได้ไหมน้าาา

 

 

 

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น