June snow

ขอบคุณ​สำหรับ​การ​ติดตาม​อ่าน​และ​คอมเมนท์​นะคะ​ อ่านฟรี​ไม่ติด​เหรียญ​จ้า​😊😊

24. หลุดปาก ( นัท นนท์ )

ชื่อตอน : 24. หลุดปาก ( นัท นนท์ )

คำค้น : นนท์นัท 2N

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 29.6k

ความคิดเห็น : 36

ปรับปรุงล่าสุด : 11 มี.ค. 2562 14:44 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 1,100
× 0
× 0
แชร์ :
24. หลุดปาก ( นัท นนท์ )
แบบอักษร

นัท  Part

สายลมเอื่อยเย็นพัดโชยมา ทำให้ผมกระชับเสื้อแขนยาวแน่น รู้สึกหนาว วันนี้คือวันสุดท้ายของเดือนสุดท้ายของปี

วันที่ 31 ธันวาคมผมเดินผ่านผู้คนที่เดินเกาะกลุ่มกัน บางคนมากับเพื่อน​ บางคนมาพี่น้อง บางคนมาเป็นครอบครัว แสงไฟจากต้นคริสต์มาสที่ถูกประดับสว่างไหว

หลังจากที่รับค่าจ้างที่สูงลิบจากเพื่อนพี่เอกที่เปิดร้านคาเฟ่หรู ในย่านคนรวยเพราะผมอยากทำงานในวันนี้และพรุ่งนี้ แค่ไม่อยากให้ตัวเองเหงา อาจจะดูแย่ที่ต้องทำงานในวันหยุดสิ้นปี ในขณะที่เพื่อนคนอื่นหยุด ร้านค้าก็หยุด  เสียงไลน์ดังขึ้นผมกดอ่านดูเป็นไอ้กิจนั่นเองที่ส่งรูปมา ก่อนหน้านี้ พวกมันมาโทษขอโพยผมว่า อยู่ฉลองปีใหม่ด้วยไม่ได้เพราะครอบครัวมันต้องไปญี่ปุ่นฉลองกันที่โน่น

มองรูปที่มันส่งมา ไอ้กิจยืนอยู่กลางด้านข้างมีไอ้กรยืนหน้าบูดบอกถึงอารมณ์ในตอนนั้นได้ดีส่วนอีกข้างไอ้ต้นเอามือจับที่แก้มไอ้กิจ เห้อน่าอิจฉา

แล้วผมก็ส่งข้อความอวยพรไป เพราะที่นั่นน่าเลยเวลา เคาท์ดาวน์ไปแล้ว แต่ตอนนี้เวลาที่ไทย 23.40 เหลืออีก20นาที ผมจึงรีบเดินออกไปเรียกแท็กซี่เพื่อกลับคอนโด

เสียงมือถือดังขึ้น พี่เป้โทรมาถามว่า อยู่กับใครที่ไหนผมเลยบอกว่า ฉลองกับเพื่อนที่ร้านหรูส่งรูปร้านที่แอบถ่ายมาก่อนหน้านั้นให้พี่เป้ดู เพราะพี่เป้ยังงอนผม ไม่ไปเชียงใหม่กับพี่เป้ พี่เป้กลับบ้านที่นั่นหลังจากที่ลุงผมเกษียณก็ย้ายไปอยู่เชียงใหม่ ผมเลยบอกว่าโอกาสหน้า

เสียงไชโยโห่ร้องลั่นของผู้คนดังขึ้น พร้อมเสียงพลุเปรี้ยงๆ  ทำให้ผมตื่นหลังจากเผลอหลับและเหมือนกับฝันสั้นๆเห็นไอ้นนมันยิ้มให้กับผม สะดุ้งตื่นมองตัวเองยังอยู่บนรถแท็กซี่ ผมมองออกไปนอกรถ

ตอนนี้รถติดอยู่สี่แยกหน้าทางเข้าคอนโดผม ทั้งที่ออกมาก่อนเวลาแล้วแท้ๆ  ผมคิดว่าจะไปถึงที่ห้องก่อนเวลา ซะอีก

ลงจากรถแล้วเดินผ่านเจอลุงยาม ที่หน้าคอนโด ผมเลยแบ่งเค้กที่ได้มาให้ลุงยาม และกล่าวสวัสดีปีใหม่ อย่างน้อยผมก็มีเพื่อนร่วมฉลอง ผมยิ้มให้กับตัวเอง

เปิดประตูมองห้องตัวเองที่ข้าวของยังกระจัดกระจาย แต่ผมไม่สนใจเดินไปหยิบเบียร์​  และหยิบเค้กออกมาสองชิ้นเดินไปที่ระเบียงมองไปด้านนอกเห็นพลุหลากหลายสีที่กำลังทะยานขึ้นบนฟ้า

ทุกคนมีครอบครัว ทุกคนมีพี่น้องร่วมฉลอง แต่ผมกลับลืมเลือนไปเลยว่า เทศกาลหรือวันสำคัญนั้นมันไม่มีความหมายสำหรับผมเลยตั้งแต่ผมเสียครอบครัวไป ผมทำงานมาตลอดแต่ทำไมรู้สึกปีนี้มันดูห่อเหี่ยวยังไงไม่รู้  

แล้วคิดถึงคนในความคิดขึ้นมา นึกถึงความสัมพันธ์ที่มันครึ่งๆกลางระหว่างผมกับไอ้นน ป่านนี้มันจะทำอะไรอยู่นะ ผมรู้ว่ามันไปฉลองปีใหม่กับครอบครัวที่เขาใหญ่ ไม่ใช่มันบอกผม แต่เพราะผมถามพี่แนนถึงได้รู้ ไอ้นนก็ยังเป็นคนเดิม ไม่เคยบอกอะไรผมเลย   หึหึ.... คิดแล้ว​ก็​รู้สึก​น้อยใจ​ขึ้น​มา

ทั้งที่ผมหวังว่าผมจะเป็นคนที่มันให้ความสำคัญ มากกว่าที่เป็นอยู่  นี่ผมหวังอะไรลมๆแล้งๆหรือป่าวนะ

แล้วตักเค้กรสโปรดเข้าปาก แต่ทำไมรสชาติมันเฝื่อนๆทั้งที่มันเคยอร่อย แล้วก็ยกเบียร์ขึ้นดื่มรสชาติที่ผสมสาน แบบขมขื่นทำให้ผมทรุดตัวลงเอามือกุมหน้าร้องไห้ โฮออกมา

ฮือๆๆ  นี่ผมทำอะไรอยู่  ทำไมผมถึงได้อ่อนแอขนาดนี้ทั้งที่ก่อนนั้นผมอยู่ได้แบบปกติ  แล้วก็รู้สึกถึงมืออุ่นวางลงบนหัวและลูบไปมา ผมเงยมองน้ำตาคลอ​ มอง​เจ้าของ​มือ​อุ่น​นั้น​  ไอ้น​น​ ผม​พึมพำ​ชื่อ​มันออกมา​โผเข้ากอดมันแน่นจนมันตกใจ

" รู้มั้ยตอนนี้มึง หน้าดูอัปลักษณ์มาก ทั้งที่เมื่อวันก่อนดูสวยแปลกๆแท้ๆ "

มันบอกเช็ดน้ำตาให้ผมเบาอย่างอ่อนโยน

" ไม่ไหวแล้ว มันไม่ไหวแล้ว มันเหงา "

ผมบอกส่ายหน้าไปมา อารมณ์กระเจิดกระเจิงเมื่อเห็นหน้ามัน

นนท์  Part

ผมยืนมองมันนั่งร้องไห้ อยู่ที่ระเบียงด้วยความสงสารจับใจ  ชั่วโมงที่แล้วผมอยู่ที่เขาใหญ่กับครอบครัวเพราะว่าแม่ผมสั่งขอแค่วันปีใหม่เท่านั้นให้อยู่พร้อมหน้า อีกอย่างเพื่อนสนิทผมไปต่างประเทศหมดเลย

แล้วรู้จากไอ้กิจว่าไอ้นัทไปเยี่ยมญาติที่เชียงใหม่ นั่นก็ทำให้ผมแปลกใจว่ามันมีญาติที่ติดต่อกันอยู่หรือ

แล้วพี่เอกก็บอกว่าไอ้นัทไปทำงานที่ร้านเพื่อนเค้า เพื่อนเค้าโทรมาชมไอ้นัทกับพี่เอก นั่นทำให้ผมรีบบึ่งรถกลับกรุงเทพด้วยความเร็วฝ่าไฟแดงมาและคิดว่าผมจะเจอใบสั่งย้อนหลังด้วยซ้ำ  จากนั้นก็มานั่งรอมันที่คอนโด มันเปิดประตูเข้ามาไม่เปิดไฟด้วยซ้ำ เดินไปที่ระเบียงเลย แรกผมจะเซอร์ไพรส์มันแต่เห็นมันร้องไห้  พอไปนั่งลงใกล้ความรู้สึกมันก็เกินจะควบคุม

มืออุ่นจับหน้ามันนิ่ง แล้วก็ก้มลงจูบที่ปลายจมูกเบาๆและเลื่อนจูบไปซ้ายทีขวาทีไล่ลงมาหยุดที่ริมฝีปาก ใช้ริมฝีปากผมไล้ไปที่ปากบนล่าง อย่างอ้อยอิ่งเนิ่นนาน แล้วใช้ปากประกบปากของมันกดแช่ไว้แทบจะไม่มีช่องว่างให้มันได้หายใจ มือที่ว่างอยู่เริ่มไล้ลูบไปเรื่อย  ไอ้นัทจากที่นิ่งอยู่นาน เริ่มมีเสียงหอบ ผลักผมออกหน้าแดง

" ไม่ ไม่ พอก่อน "  

บอกผมเสียงสั่นและผมก็ได้สติกลับมา ให้ตายเถอะผมมีอารมณ์อีกแล้ว อาจจะเพราะครานี้มันไม่มีท่าทีขัดขืนเลยแถมยังโอนอ่อนตามอารมณ์ผมอีก

" ทะ ทำไมถึงจูบ ทั้งที่กูเป็นผู้ชาย "

มันถามผมคงอึดอัดที่ผมทำแบบนี้หลายต่อหลายครั้ง

" ก็เพราะว่าเป็นผู้ชายน่ะสิ ถึงได้ลังเลมาเป็นเดือนๆ ถ้าเป็นผู้หญิงอาจจะมากกว่าจูบก็ได้ ตั้งแต่วันแรกที่มานอนที่นี่ "

ผมบอกอธิบาย​

" มึงจูบได้ทั้งที่ไม่เคยบอกว่าชอบ แต่มึงรู้มั้ยว่ากูคนเดียวที่เป็นบ้าว้าวุ่นกับจูบนั่น ทั้งที่กูชอบมึง "

ไอ้นัทโพร่งออกมาผมรู้สึกดีใจที่มันพูดออกมา  ถึงจะพอรู้จากอาการที่ไม่มีมารยาใดๆเลยของมัน​

เขิน ร้องไห้ ดีใจ หัวเราะ เวลามันดีใจ​ผม​จะดูออก​หมด​เลย​ไอ้นัท​เป็น​คน​เดา​อารมณ์​ง่าย​ แล้วผมก็ก้มลงไปหอมแก้มมันเสียงดังๆ

" กูชอบมึง "

ผมเองก็อยากเคลียร์ความรู้สึกตัวเองเหมือนกัน

" จะบ้าหรือไง พูดออกมาง่ายๆแบบนั้นได้ไงแล้วอีกอย่างกูก็เป็นผู้ชายด้วย​ "   

มันพูดเสียงดังด้วยความตกใจแต่เสียงเบา ตรงคำว่าผู้ชาย

" ยากตรงไหนชอบก็บอกว่าชอบ และที่สำคัญ รู้ดูออก "

ผมเอามือไปจับช่วงกลางลำตัวมัน มัน​ทำหน้า​ตกใจ​ถอย​ขยับตัว​หนี​มือผม​ ผมยิ้มขำ​กับ​ท่าทาง​ของ​มัน​

แล้วยกเบียร์กระป๋องที่มันเปิดทิ้งไว้ 

เห้อ..มึงนี่มันทึ่มกว่าที่คิดนะนัทแล้วผม​ก็​ดึงมันมากอดรู้สึกโล่งในใจหลายๆอย่าง

" ลอง คบกันมั้ย "

ผมหลุดออกมาอาจจะเพราะบรรยากาศด้วยมั่งผมเอามือมันมาจับกุมไว้ มันนิ่งมองหน้าผม

 ซ็อค แน่นอนไม่คิดว่าผม​จะพูดออกมาและนิ่งนานเกินไป จนทำผมหงุดหงิด

ไหนมันบอกว่าชอบผม​

ไหนมัน​ บอกว่าคิดถึงผม

" แต่เราผู้ชายทั้งคู่มันเอ่อ มันแปลก "

มันยังทำท่าทางเหมือนผมเป็นเอเลี่ยนไปแล้ว​ตอนนี้​

" แล้วไง ต้องแคร์คนทั้งโลกด้วยหรอ เออ งั้นมึงอยากทำอะไรก็เชิญหลังจากที่รู้ความรู้สึกของกูแล้ว "   

ผมลุกขึ้นทำท่าทางน้อยใจ

" ตะ ตกลง​คบกัน​ กูชอบมึง  "  

ไอ้นัทพูด​เร็ว​ดึงมือผมไว้ก่อนที่ผมจากเดินไป ผมหลุดยิ้มออกมาได้ผลเกินคาดไม่ใช่แค่ตกลง แต่ยังได้ยินคำสารภาพรักอีก​ คุ้มค่า​ที่สุด​ผม​ยิ้ม​ออกมา​

" งั้นก็จริงจังหน่อยนัท "   

ผมบอกและนั่งลงยื่นหน้าไปใกล้ๆ  หลับตาลง​

รอ และ รอ แล้วริมฝีปากเล็กนั่นยื่นมาแตะที่แก้มผมเบาๆ ผมยิ้มออกมาและจับมันลุกขึ้นและโน้มตัว​ไปกระซิบที่ข้างหูมัน

" รู้มั้ยเค้าว่ากันว่าใน10 นาทีเเรกของวันปีใหม่ เราคิดอะไรเราจะสมหวังทั้งปี  "  

ผมบอกเรื่องเล่า ไอ้นัททำท่าเหมือนพยายามนึกว่าตัวเองทำไรอยู่แล้วหน้ามันก็แดงขึ้นมา  อย่าบอกนะว่ามันคิดถึงผมอยู่   ผมหลุดยิ้มออกมา

" เออแล้วรู้มั้ย เรื่องคบกันเนี่ยรวมไปถึงเรื่องนั้นด้วยนะ เตรียม​ตัว​ไว้​ "  

ผมบอกและเอามือลูบแถวสะโพกมันและเดินไปยิ้มออกมา ช่างเป็นปีใหม่ที่ดีจริงๆ

อยากตะโกน ว่า  มีความสุขโว้ย

__________________________

1  ไลค์ เพื่อเป็นกำลังใจให้นักเขียน

1 คอมเมนท์ เพื่อแนะนำติชม  

ขอบคุณคร้า

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}