June snow

ขอบคุณ​สำหรับ​การ​ติดตาม​อ่าน​และ​คอมเมนท์​นะคะ​ อ่านฟรี​ไม่ติด​เหรียญ​จ้า​😊😊

23. หลานสาว ( นนท์นัท )

ชื่อตอน : 23. หลานสาว ( นนท์นัท )

คำค้น : นนท์นัท 2N

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 29.1k

ความคิดเห็น : 37

ปรับปรุงล่าสุด : 11 มี.ค. 2562 14:32 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
23. หลานสาว ( นนท์นัท )
แบบอักษร

นัท Part

เสียงมือถือที่ดังต่อเนื่องปลุกให้ผมตื่นจากการหลับในช่วงเช้า

" ครับพี่แนน " ผมรับสาย

" นัทเรื่องเรียนทำขนมอาทิตย์นี้เปลี่ยนเป็นที่บ้านนะพอดีพี่เอกไม่ค่อยสบาย "

พี่แนนบอก

" ไม่เป็นไรครับไว้วันหน้าก็ได้  "

ผมบอกด้วยความเกรงใจเพราะพี่แนนจะแนะนำสูตรทำขนมให้กับผม

" อ่อ งั้นโอเคนะเที่ยงวันอาทิตย์ เดี๋ยวพี่ส่งที่อยู่ไปให้เจอกันจร้า " 

แล้วพี่แนนก็วางสายไปไม่รอให้ผมได้บอกปฏิเสธ เห้อ เหมือนกันทั้งพี่ทั้งน้อง

แล้วนึกถึงไอ้นนเอกสารแบบแปลนของร้านกระจายอยู่เต็มพื้น หลังจากที่ผมรับรู้เรื่องของหุ้นส่วนรายละเอียดจากไอ้กร แค่ส่วนหนึ่งส่วนที่เหลือผมต้องคุยกับไอ้นน แต่นี่ 3 วันแล้วผมยังไม่ได้คุยกับไอ้นนเลย แล้วก็ตัดสินใจโทรหามันครั้งแรก

" ว่าไง "  เสียงมันรับสายงัวเงียเหมือนกำลังนอนอยู่

" เอ่อ มึงสะดวกคุยมั้ย "

ผมถามเพราะกลัวมันอยู่กับใครหรือกำลังทำไรค้างอยู่

" มีอะไรก็ว่ามา " ไอ้นนเสียงเริ่มหงุดหงิด

" เรื่องร้านอยากคุยด้วย " ผมบอกไป

" อืม ซื้อข้าวมาให้ด้วยที่คอนโดเร็วๆล่ะหิว "

ไอ้นนสั่งผมนิ่ง​ นี่มันจะให้ผมไปหามันที่คอนโดเลยหรือแล้วถ้ามันทำเรื่องนั้นอีกล่ะ  แล้วผมก็เอามือจับที่ปากจนลืมคนที่อยู่ในสาย

" เรื่องสำคัญขนาดนี้คุยทางโทรศัพท์ได้หรือไง​ ห๊า "

มันพูดเสียงดังวางสายไปทันที  ทำไมต้องเสียงดังด้วยนะ

คอนโด MM

บ่ายโมงตรงผมยืนอยู่หน้าห้องไอ้นน สองมือหิ้วถุงของกินจนหนัก ผมไม่รู้ว่ามันจะกินอะไรเลยซื้อแบบที่มันเคยกิน

กดกริ่งสักพักเจ้าของห้องก็ประตูให้ หน้ามันตอนนี้ยุ่งๆพอกับทรงผมของมัน มันมองหน้าผมนิดหนึ่งและเดินเข้าไปห้องน้ำ  ผมวางถุงกับข้าวลงบนเคาร์เตอร์ห้องครัว รอมันอาบน้ำเสร็จ ได้โอกาสสำรวจห้องมันแบบละเอียดอีกครั้ง   แล้วตาก็ไปสะดุดกับกล่องทรงสี่เหลี่ยมที่เป็นกระจกใสขนาดกลางข้างในเป็น โมเดลอาคารที่มีวงแหวนรอบดูแล้วเหมือนดาวเสาร์ ผมก็อธิบายไม่ถูก แต่มันสวยมากๆ  โปรเจคจบของมัน

" ถ้าเกิดมันเป็นอะไรขึ้นมากูจะไม่ให้อภัยเลย "  

ไอ้นนพูด ยืนกอดอกมองผมอยู่  ผมเข้าใจเลยล่ะเคยได้ยินเพื่อนบอกว่า ต้องอดหลับอดนอนเป็นอาทิตย์กว่าจะออกมาเป็นแบบได้  นี่คงเป็นสาเหตุของรอยคล้ำใต้ตามัน

" แต่สวยมากเลยนน เก่งอ่า ส่งเข้าประกวดได้เลยนะเนี่ย​ นี่มันเหมือน ๆ สวรรค์  "

ผมบอกด้วยความชื่นชม

" บ้า เคยเห็นรึไงสวรรค์น่ะ​  "

ไอ้นนพูดแล้วเอามือถูท้ายทอยไปมา และเดินไปหยิบกับข้าวในถุงมาเลือกว่าจะกินอะไร​

เดี๋ยว​นะ​ท่าทาง​แบบนั้น​

เขิน หรือไงนะนั่น    ไม่คิดว่าคนตรงไปตรงมาแบบมันจะเขินได้น่ารักขนาดนี้ แต่ผมก็ไม่พูดออกไปกลัวโดนไล่กลับ แล้วมันก็ยื่นกับข้าวมาให้ผมแกะให้มันกิน แสดงว่าเลือกแล้ว ข้าวไข่เจียว เห้อแล้วที่เหลือนั่นจะทำยัง​ไง​ ผมมอง​ถุง​กับข้าว​

จากนั้นผมก็นั่งคุยรายละเอียดกับมันเรื่องร้าน กำหนดการทุกอย่างมันจะเป็นคนเดินเรื่องกับไอ้กร แล้วก็อ่านรายละเอียดเรื่องค่าใช้จ่ายทั้งหมดมันจะเป็นจ่ายรับผิดชอบ เข้าใจว่ามันมีเงินแต่นี่มันความฝันของผม ทำให้ผมแย้งออกไป

" นน ค่าใช้จ่าย มันไม่ใช่แบบนี้ "

" นัทมึงฟังนะ การลงทุนไม่ใช่มึงเอาเงินที่มีทั้งหมดมาทุ่ม ถ้าเกิดมันไม่ได้เป็นไปตามที่หวัง มึงก็ยังมีส่วนที่เหลือ "  

ไอ้นนบอกเสียงเครียดเหมือนเตือนสติผม ก็จริงผมลืมคิดข้อนี้ไป แต่มันเยอะเกินไปถ้ามันไม่เป็นดั่งที่หวัง ก็เหมือนกับผมดึงพวกเค้ามาเสี่ยงกับความฝันของตัวเอง เห้อ ผมเริ่มเครียดขึ้นมา

" ไม่ต้องห่วงหรอก กูก็มนุษย์คนหนึ่งหว่านพืชย่อมหวังผล " 

ไอ้นนบอกมองหน้าผมยิ้มมุมปาก อย่างคนเจ้าเล่ห์ และนั่งขีดเขียนบนกระดาษอย่างตั้งใจแต่รอยยิ้มมึงมันเหมือนปีศาจมากกว่ามนุษย์อีกชา​นนท์​  ผมคิด

บ้านสุริยะศักด์ชัยกุล

เช้าวันอาทิตย์ ผมยืนมองบ้านหลังใหญ่ที่ตั้งอยู่ท่ามกลางต้นไม้ใหญ่ ด้านซ้ายมีบ้านสีขาวขนาดกลาง สไตล์ทันสมัยตั้งอยู่ ด้านขวามีสระว่ายน้ำอยู่ ดูร่มรื่นสบายตา  

ผมยืนมองอย่างชื่นชมบ้านที่ไอ้นนอยู่มาตั้งแต่เด็กแล้วคนรับใช้ก็เดินพาผมอ้อมไปด้านข้างของบ้านหลังใหญ่ แล้วพี่เอกกับพี่แนนก็เดินออกมารับผมและ กี้ ลูกสาวพี่แนนก็วิ่งมากอดผม เธอสนิทกับผมนิดหน่อยช่วงที่ผมทำงานที่ร้านพี่แนนฝากไว้กับผมบ่อยๆช่วงที่ยุ่งๆ

" น้านัท วันนี้จะทำตามสัญญาป่าว "

เสียงเล็กถามผมสัญญาอะไร ผมก็ลืมไปเลยพยายามนึกแต่ก็นึกไม่ออก

" น้านนเคยบอกว่าลูกผู้ชายสัญญาแล้วต้องทำให้ได้ "

กี้เอามือดึงที่ชายเสื้อผมไปมา  น้านนอีกแล้ว ก่อนหน้านี้ลุงยามที่หน้าบ้านก็ถามผมว่า มาหาคุณนน หรือป่าว ครับ  หนีไม่พ้นจริงๆชื่อนี้

" กี้ไม่กวนน้านะลูกไปเล่น ด้านนอกไป "  

แล้วกี้ก็เดินหน้างอออกไปจากนั้นผมก็เริ่มเรียนเมื่อเตรียมทุกอย่างพร้อมแล้ว ผ่านไปเกือบสองชั่วโมงผมมอง โดนัทในถาดที่อบมาใหม่ส่งกลิ่นหอมน่าอร่อย ซึ่งพี่แนนบอกว่า สูตรนี้พิเศษ

" ทำอะไรกันอยู่คะ " 

เสียงใสดังขึ้นฟ้าใสนั่นเองผมลืม ว่าเธอเองก็อยู่บ้านหลังนี้ วันนี้เธออยู่ในชุดกางเกงขาสั้นที่สั้นมากๆ กับเสื้อสายเดี่ยว ที่เว้าเปิดหน้าเปิดหลังผมยิ้มให้เธอ เธอมองผมนิดนึงโดยไม่มีการทักทายกลับทำให้ผมยิ้มเจื่อนๆ ก้มหน้าลง แล้วพี่เอกก็เรียกผมไปช่วยเก็บอุปกรณ์

" มาชิมขนมโดนัทสูตรพิเศษของพี่  "

พี่แนนเรียกแล้วฟ้าใสก็หยิบขึ้นชิม

" อร่อยมากค่ะ " เธอชมเสียงใส

" สูตรพี่น่ะ แต่นัทปรุงแต่งนิดหน่อย  "

พี่แนนตอบแบบชื่นชมหันมามองผม    ผมเห็นฟ้าใสทำหน้าเศร้าลงยิ้มเจื่อน

" งั้นฟ้าขอไปให้นนชิม ได้มั้ยค่ะ "

" ได้จ้ะ งั้นพี่ฝากไปให้คุณพ่อที่ห้องทำงานด้วย "

พี่แนนบอกเเละแบ่งขนมใส่จาน  ผมมองภาพนั้นด้วยความรู้สึกตื้อๆ นน คุณพ่อ ครอบครัว ความเป็นกันเองทุกอย่าง ฟ้าใสเธอได้รับสิ่งนั้นจากครอบครัวไอ้นน

เธอเดินผ่านยิ้มให้ผม แต่ทำไมผมถึงมองเห็นความไม่เป็นมิตรในเเววตานั่น    จากนั้นพี่เเนนก็ไล่ผมไปรอที่สวนริมสระ บอกว่ากี้รอผมอยู่และนั่น  ทำให้ผมคิดถึงสัญญาที่ให้ไว้กับกี้ เมื่อเดินไปถึงผมก็ร้องอ๋อ ไม่นะ

ไม่ใช่วันนี้ ที่นี่

" น้านัท "

แล้วเเขนเล็กๆก็เดินมาลากผมไปนั่งผมมองอุปกรณ์แต่งหน้าที่วางบนโต๊ะนั่นทำให้ผมหายใจไม่ทั่วท้อง

" ทำอะไรอยู่ครับ "  ผมถามออกไป

" กี้กำลังฝึกแต่งหน้าอยู่ค่ะ แต่มันยังไม่สมบูรณ์แบบ  "

กี้พูดทำหน้าเศร้าๆ

" ทำไมล่ะครับ "   ผมถาม

" น้านัทจำสัญญาได้มั้ยค่ะ "

กี้ถามผมอีกครั้ง ผมพยักหน้าแล้วทุกอย่างก็เริ่มขึ้น ผมขอภาวนาอย่าให้ใครมาเห็นผมตอนนี้เลย

นนท์ Part

" พี่เนียร์เรียกผมหรือ "

ผมถามพี่ชายขณะที่กำลังเคร่งอยู่หน้าคอมช่วงบ่ายวันหยุด   ทำงานอีกแล้วพี่ผมเป็นคนบ้างานครับ  บางครั้งผมก็รู้สึกว่าตัวเองเห็นแก่ตัว ที่เหมือนทิ้งภาระของครอบครัวให้พี่ชายผม ตั้งแต่ผมเลือกเรียนสถาปัตย์แทนบริหารอย่างที่ครอบครัวต้องการ

" อืมนั่งลงสิ "  พี่เนียร์บอก

" เรื่องงานน่ะให้คำตอบพี่ได้ยัง "  

พี่เนียร์ถามทั้งที่หน้ายังไม่เงยขึ้นมาจากโน้ตบุ็ค เพราะผมสัญญา ว่าเรียนจบแล้วจะบอกเรื่องอนาคต

" ผมกับกรจะเปิดบริษัทครับ โดยมีพี่ชาติเป็นที่ปรึกษาผมตัดสินใจเเล้ว ได้โปรดอย่าคัดค้านเลยครับ "

 สิ้นเสียงผมพี่เนียร์นิ่งไปไม่ใช่เพราะเรื่องงานของผมแต่เป็นเพราะ ชื่อของบุคคลที่3ที่ผมเอ่ยพี่ชาติเป็นผู้ชายที่ชอบผู้ชาย และพี่ชาติเองก็ประกาศเลยว่าชอบไอ้กรแบบไหน

" งั้นเรื่องเงินทุนสำรองนั่นพี่โอนให้ เป็นการกู้ยืมล่ะกัน ส่วนเรื่องซื้อคอนโดนัทนั่นพี่จัดการให้เเล้วโดยใช้เงินส่วนตัวนน "

พี่เนียร์พูดเสียงนิ่งจนเดาอารมณ์ไม่ถูก

" ขอบคุณมากครับ "

ผมบอก รู้สึกหงุดหงิดขึ้นมาทันที กับท่าทางของพี่ชายตัวเอง ทั้งที่ทำร่าเริงสดใสได้ตลอดเวลาแต่เวลานี้กลับนิ่ง

" ส่วนเรื่องฟ้าใส " พี่เนียร์พูดค้างไว้ มองไปที่ประตู

" ทำไรกันอยู่คะ "

เสียงฟ้าใสดังขึ้น ผมหันไปมองเธอยิ้มสดใสมาให้และวางถาดใส่ขนมตรงโต๊ะทำงานพี่เนียร์

" พี่แนนให้ลองชิมค่ะ คุณนัทเป็นคนทำ "

 ฟ้าใสพูดและมองหน้าผม เหมือนดูท่าที

" ถ้าเป็นผมนะ ผมจะไม่เเคร์เสียงนินทา เพียงเพราะสิ่งที่ผมเป็น "

ผมพูดทิ้งท้ายเหน็บพี่ชายตัวเองมองหน้าพี่เนียร์นิ่งไป หยิบขนมติดมืออันหนึ่งออกมา ไม่สนใจเสียงฟ้าใสที่ร้องตาม หงุดหงิดกับตาลุงนั่นจริงๆ วุ้ย ทำหน้ายังกะแบกทวีปเอเซียไว้

และเป้าหมายปลายทางคือบ้านพี่เเนน

มองไปศาลาริมสระว่ายน้ำ เสียงหัวเราะดังเหมือนกำลังมีเรื่องที่ตลกขบขัน  กี้หลานสาววัย6ขวบ  กำลังใช้แปรงแต่งหน้าปัดที่แก้มขาวไอ้นัทไปมา บนหัวมันมีไม้คาดผมหูกระต่ายสีขาว ปากถูกทาด้วยลิปสติกสีชมพูอ่อน  มองแล้วใจผมก็เต้นแปลกๆ

" ทำอะไรกันอยู่ครับ "

ผมถามทั้งสองคนหันมามองผมด้วยสายตาที่แตกต่างกัน

" น้านน กี้เจอนางฟ้าแล้ว " เด็กสาวพูดเสียงใส

" ไหนล่ะครับนางฟ้า " ผมถามแต่มองหน้าไอ้นัทนิ่ง

" นี่ไงคะ นางฟ้าที่กี้สร้างเอง "  

หลานสาวผมชี้ไปที่ไอ้นัท อย่างชื่นชมผมมองไม่ขยับสายตา

" กี้ทำไมทำแบบนั้นกับพี่นัทล่ะคะ​ เป็นเด็กไม่ดีเลยลูก นัทพี่ขอโทษด้วยนะ กี้ขอโทษพี่นัทเดี๋ยวนี้เลย " 

พี่แนนเดินมาบ่นใส่ลูกสาวตัวเอง

" ไม่เป็นไรครับ ผมยอมเองอีกอย่างผมสัญญากับเธอไว้ด้วย "

ไอ้นัทบอกและพยายามลบเครื่องสำอางค์ออกจากใบหน้า

" นนก็อีกคน แทนที่จะห้ามหลาน  "

พี่แนนหันมาบ่น ผมแทน

" ไหนพี่บอกให้ผมสนับสนุนหลานไง ก็เนี่ยทำอยู่ ฝีมือพัฒนาขึ้นเยอะเลยนะครับแต่งได้สวยมาก "  

ผมบอกหน้าตาเฉย   แล้วไอ้นัทก็ลุกพรวดพราดขึ้นบอกลาพี่แนนและกี้อย่างรีบๆด้วยความอาย

" เดี๋ยวพี่ให้นนไปส่งจ๊ะ อ้าวนี่ขนมทุกคนนะชมว่าอร่อยมาก "

พี่แนนยื่นขนมให้ไอ้นัท​

" เดี๋ยวผมกลับเองครับ ขอบคุณมากสำหรับวันนี้ "  

มันยกไหว้พี่แนนและจับที่แก้มกี้ เบาๆเป็นการบอกลา แล้วไอ้นัทก็เดินไป

ผมรีบวิ่งไปเอารถที่จอดในโรงรถ พร้อมบ่นในใจ ให้ตายเถอะทำไมโรงรถวันนี้มันอยู่ไกลจังและรีบขับตามมันออกไป  มันเดินออกจากหน้าบ้านพอดี

" ขึ้นรถ " ผมบอก

แล้วมันก็ไม่พูดอะไรเดินอ้อมมาเปิดประตูอีกฝั่งนั่งเงียบ มองออกไปนอกรถจากนั้นผมก็ออกรถไปถึงกลางซอยแล้วหยุดรถมันหันมามองหน้าผมตาขวาง เหมือนโกรธ   ผมหยิบทิชชู่ส่งให้มันแล้วบอกด้วยท่าทางที่ใบหน้า มันหยิบไปเช็ดสักพักก็พูดขึ้น

" ไปได้ยัง "

" เดี๋ยว "

ผมบอกและโน้มลงจูบที่ริมฝีปากสีอ่อนนั่นเลื่อนไล้ไปมา พึมพำ​ออกมา​เสียงเบา​

" อ่าหอมจัง​ "  รู้สึกดีอีกแล้ว​ คำนี้ผมคิด​ในใจ​

" ลิปสติกเดี๋ยวนี้ เค้าผสมกูสโคสลงไปด้วยรึไงนะหวานแปลกๆ "

บ่นลอยๆและขับรถไป ส่วนไอ้นัท นั่งนิ่งเหมือนถูกสาป ใบหน้าแดงก่ำไม่แน่ใจว่า โกรธหรืออายกันเเน่  

พลางนึกว่าขากลับผมอาจจะแวะห้างสรรพสินค้า ซื้อเซตเครื่องแต่งหน้าเป็นของขวัญให้หลานสาวตัวเเสบ ซะหน่อยล่ะ

____________________________

1  ไลค์ เพื่อเป็นกำลังใจให้นักเขียน

1 คอมเมนท์ เพื่อแนะนำติชม  

ขอบคุณคร้า

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}